ពុទ្ធវគ្គ
មាន៩រឿង – ១៨គាថា
☸️៤. រឿង ឣានន្ទត្ថេរប្បញ្ហា
ព្រះបរមសាស្តា ទ្រង់បានប្រារឰនូវបញ្ហា របស់ព្រះឣានន្ទ ។ សម័យថ្ងៃមួយ ព្រះឣានន្ទត្ថេរ បានចូលទៅទូលសួរ នូវឧបោសថ របស់ព្រះពុទ្ធទាំងឡាយ ។
ព្រះសាស្តា ទ្រង់បានត្រាស់សម្តែង ថា “ម្នាលឣានន្ទ ការធ្វើ ឧបោសថ របស់ព្រះពុទ្ធទាំងឡាយផ្សេងគ្នា ចំណែក ឱវាទគាថា ដូចគ្នា គ្រប់ៗ ឣង្គ ទាំងឣស់” យ៉ាងដូច្នេះ កាលទ្រង់សម្តែងឱវាទគាថានោះ ទើបទ្រង់ត្រាស់នូវព្រះគាថានេះ ថា ៖
| ៥. | សព្វបាបស្ស អករណំ | កុសលស្ស ឧបសម្បទា |
| សចិត្តបរិយោទបនំ | ឯតំ ពុទ្ធាន សាសនំ ។ |
👉ការមិនធ្វើបាបទាំងពួង ការញ៉ាំងកុសលឲ្យកើតឡើង ការធ្វើចិត្តរបស់ខ្លួន ឲ្យផូរផង់ នេះជាពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះពុទ្ធទាំងឡាយ ។
| ៦. | ខន្តី បរមំ តបោ តិតិក្ខា | និព្វានំ បរមំ វទន្តិ ពុទ្ធា |
| ន ហិ បព្វជិតោ បរូបឃាតី | សមណោ ហោតិ បរំ វិហេឋយន្តោ ។ |
👉ខន្ដិ គឺសេចក្ដីអត់ធន់ ជាតបធម៌ដ៏ឧត្តម ព្រះពុទ្ធទាំងឡាយ តែងពោលថា ព្រះនិព្វានជាធម្មជាតិដ៏ឧត្តម បុគ្គលដែលសម្លាប់សត្វដទៃ មិនឈ្មោះថាបព្វជិតទេ បុគ្គលដែលបៀតបៀនសត្វដទៃ ក៏មិនឈ្មោះថាសមណៈឡើយ ។
| ៧. | អនូបវាទោ អនូបឃាតោ | បាតិមោក្ខេ ច សំវរោ |
| មត្តញ្ញុតា ច ភត្តស្មិំ | បន្តញ្ច សយនាសនំ | |
| អធិចិត្តេ ច អាយោគោ | ឯតំ ពុទ្ធាន សាសនំ ។ |
👉ការមិនតិះដៀល ១ ការមិនបៀតបៀន ១ ការសង្រួមក្នុងបាតិមោក្ខ ១ ភាពជាអ្នកដឹងប្រមាណក្នុងភោជន ១ ការដេកនិងអង្គុយ ក្នុងទីស្ងាត់ ១ ការព្យាយាមក្នុងអធិចិត្ត ១ នុ៎ះជាពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះពុទ្ធទាំងឡាយ ។
