👉បុគ្គលគួរប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើអំពើល្អ គួរឃាត់ចិត្តចាកបាប ព្រោះថា កាលបើបុគ្គលធ្វើបុណ្យយឺតយូរ ចិត្តរមែង​ត្រេកអរក្នុងបាប ។

👉បើបុរសធ្វើបាប កុំធ្វើបាបនោះរឿយៗ ឡើយ កុំគប្បីធ្វើសេចក្តីពេញចិត្តក្នុងបាបនោះ ( ព្រោះថា ) ការសន្សំបាប តែងនាំសេចក្តីទុក្ខមកឲ្យ ។

👉បើបុរសធ្វើបុណ្យ គួរធ្វើបុណ្យនោះឲ្យរឿយៗ គួរធ្វើសេចក្តីពេញចិត្តក្នុងបុណ្យនោះ ( ព្រោះថា ) ការសន្សំបុណ្យ តែងនាំសេចក្តីមកឲ្យ ។

👉បាប មិនទាន់ឲ្យផលត្រឹមណា មនុស្សធ្វើបាប ក៏នៅឃើញតែសេចក្តីចម្រើនត្រឹមនោះ ( ឃើញបាបថាល្អ ) លុះ​កាល​ណា បាបឲ្យផល មនុស្សធ្វើបាប ទើបឃើញបាប ថាអាក្រក់ក្នុងកាលនោះ ។

👉អំពើល្អ មិនទាន់ឲ្យផលត្រឹមណា មនុស្សធ្វើល្អ នៅឃើញតែបាបត្រឹមនោះ ( ឃើញអំពើល្អថាអាក្រក់ ) លុះកាល​ណាអំពើល្អឲ្យផល មនុស្សធ្វើ្អ ទើបឃើញអំពើល្អ ថាល្អ ក្នុងកាលនោះ ។

👉បុគ្គល មិន​គួរមើល​ងាយ​បាប​ថា​ មាន​ប្រមាណ​តិច​ នឹងមិនឲ្យផលដូច្នេះ​ឡើយ​ ប្រៀប​ដូចក្អមទឹក​ រមែង​ពេញ​បានដោយតំណក់​ទឹក​ដែល​ធ្លាក់ចុះ​ យ៉ាង​ណា​ បុគ្គលពាល​ កាល​សន្សំ​បាប​សូម្បី​បន្តិចម្តងៗ​ គង់​ពេញ​បាន​ដោយ​បាប​ យ៉ាងនោះដែរ ។

👉បុគ្គលមិនគួរមើលងាយបុណ្យថា​ មានប្រមាណតិច​ នឹងមិនឲ្យផលដូច្នេះឡើយ​ ប្រៀបដូចក្អមទឺក​ រមែងពេញ​បានដោយតំណក់​ទឹកដែលធ្លាក់ចុះ​ យ៉ាងណា​ អ្នកមាន​ប្រាជ្ញា​ កាលសន្សំបុណ្យបន្តិចម្តងៗ​ គង់ពេញ​បាន​ដោយ​បុណ្យ យ៉ាងនោះ ។

👉បុគ្គលគួរចៀសវាងបាបទាំងឡាយ ឲ្យដូចពាណិជ​ ដែលមានទ្រព្យច្រើន​ តែមានគ្នាតិច​ ចៀសវាង​ផ្លូវដែល​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​ ឬដូចជាបុរស​ដែលប្រាថ្នានឹងរស់នៅ​ ចៀសវាងថ្នាំពិស​ដូច្នោះដែរ​ ។

👉បើដំបៅមិនមានក្នុងបាតដៃទេ​ បុគ្គលគប្បីនាំយកថ្នាំពិសដោយបាតដៃ​ ថ្នាំពិស​ តែងមិនជ្រាប​ចូល​ទៅ​កាន់បាតដៃ​ដែលគ្មានដំបៅ​ យ៉ាងណា​ បាបរមែងមិនមានដល់បុគ្គលអ្នកមិនធ្វើ​ យ៉ាងនោះដែរ ។

👉បុគ្គលណា​ ប្រទូស្តចំពោះអ្នកមិនប្រទូស្តតប​ ជាសត្វស្អាត​ មិនមានកិលេសដូចជាទីទួល​ បាបរមែងត្រឡប់មករក​បុគ្គលពាលនោះវិញដូចធូលីល្អិត​ ដែលបុគ្គលបាចសាចទៅកាន់ទីច្រាសខ្យល់ ។

👉ពួកជនខ្លះ កើតក្នុងគភ៌មនុស្ស ពួក​អ្នក​មានអំពើអាក្រក់ទៅ​កាន់​នរក ពួក​អ្នក​មានអំពើជា​ហេតុនៃសុគតិ រមែង​ទៅ​កាន់​ឋានសួគ៌ ( ចំណែក ) ពួក​អ្នក​មិន​មាន​អាសវៈ រមែង​បរិនិព្វាន ។

👉បុគ្គលអ្នកធ្វើបាបកម្មហើយ ទោះបីរត់គេចចូលទៅព្ធដ៏អាកាសក្តី ក្នុង​កណ្តាលសមុទ្រក្តី កាន់ចន្លោះភ្នំទាំងឡាយ​ក្តី ក៏មិនគប្បីគេចរួចចាកបាបកម្មនោះបានឡើយ ព្រោះ​ប្រទេសលើផែនដី​ ដែលបុគ្គលឋិតនៅហើយ គប្បីរួចចាក​បាបកម្មបាននោះ មិនមានសោះឡើយ ។

👉បុគ្គលទៅព្ធដ៏អាកាសក្តី ក្នុង​កណ្តាលសមុទ្រក្តី កាន់​ចន្លោះភ្នំទាំងឡាយ​ក្តី ក៏មិនរួចចាកសេចក្តីស្លាប់បាន ព្រោះ​ប្រទេសលើផែនដី ដែលបុគ្គលឋិតនៅហើយ សេចក្តីស្លាប់គ្របសង្កត់មិនបាននោះ មិនដែល​មាន​ឡើយ ។