មលវគ្គ
មាន១២រឿង – ២១គាថា
☸️៨. រឿង ភិក្ខុកំលោះ ឈ្មោះតិស្សៈ
ព្រះបរមសាស្តា ទ្រង់ប្រារឰនូវភិក្ខុកំលោះឈ្មោះតិស្សៈ ជាឣ្នករស់នៅ ក្នុងជនបទ ។ ភិក្ខុតិស្សៈ នេះ បានបួស ក្នុងក្រុងសាវត្ថី ជាឣ្នកឣួតឣាងតែឣំពីពួកញាតិសន្តាន របស់ខ្លួន និយាយតិះដៀលបង្អាប់ទានដែលឣ្នកដទៃឲ្យហើយថា “ទាន របស់ឣ្នកនេះមិនបានស្មើនឹងទាន របស់ពួកញាតិឣាត្មាភាពទេ” ។ ភិក្ខុទាំងឡាយ ចាប់ពាក្យមុសាវាទ របស់ភិក្ខុកំលោះ ឈ្មោះតិស្សៈ បានហើយ ទើបនាំគ្នាទៅក្រាបទូលដលព្រ់សាះស្តា ។
ព្រះបរមសាស្តាចារ្យ ទ្រង់ត្រាស់នូវព្រះគាថានេះ ថា ៖
| ១៣. | សុរាមេរយបានញ្ច | យោ នរោ អនុយុញ្ជតិ |
| ឥធេវមេសោ លោកស្មឹ | មូលំ ខណតិ អត្តនោ ។ |
👉ជនណា ផឹកទឹកសុរា និងមេរ័យផង ជននោះឯង ឈ្មោះថា គាស់រំលើងឫសគល់របស់ខ្លួន ក្នុងលោកនេះ ដោយពិត ។
| ១៤. | ឯវំ ភោ បុរិស ជានាហិ | បាបធម្មា អសញ្ញតា |
| មា នំ លោភោ អធម្មោ ច | មនសា សុចរិតំ ចិរំ ទុក្ខាយ រន្ធយុំ ។ |
👉ម្នាលបុរសដ៏ចម្រើន អ្នកចូរដឹងយ៉ាងនេះថា ជនទាំងឡាយ មានធម៌ដ៏លាមក រមែងមិនជាអ្នកសង្រួម ដូច្នេះ លោភៈនិងសភាពមិនមានធម៌ គឺទោសៈ ចូរកុំបៀតបៀនអ្នក ឲ្យបានសេចក្ដីទុក្ខ អស់កាលយូរឡើយ ។
