អរហន្តវគ្គ
☸️៧. អរហន្តវគ្គ មាន ១០ គាថា
| ១. | គតទ្ធិនោ វិសោកស្ស | វិប្បមុត្តស្ស សព្វធិ |
| សព្វគន្ថប្បហីនស្ស | បរិឡាហោ ន វិជ្ជតិ ។ |
👉សេចក្តីក្តៅក្រហាយ រមែងមិនមានដល់អ្នកដែលមានផ្លូវឆ្ងាយ បានទៅដល់ហើយ មិនមានសេចក្តីសោក រួចស្រឡះចាកធម៌ទាំងពួង (មានខន្ធជាដើម) មានកិលេសជាគ្រឿងចាក់ស្រែះទាំងពួងលះបង់ហើយ ។
| ២. | ឧយ្យុញ្ជន្តិ សតីមន្តោ | ន និកេតេ រមន្តិ តេ |
| ហំសាវ បល្លលំ ហិត្វា | ឱកមោកំ ជហន្តិ តេ ។ |
👉ព្រះខីណាស្រពទាំងឡាយ មានស្មារតី រមែងខ្វល់ខ្វាយ [ ក្នុងគុណដែលខ្លួនបានហើយ ឬក្នុងឈាននិងវិបស្សនា ដោយកិច្ច គឺរំពឹង ចូល ចេញ អធិដ្ឋាន ឬពិចារណាមិនសម្រាក ] លោកមិនត្រេកអរក្នុងទីនៅអាស្រ័យ លះបង់ចោលស្រឡះនូវអាល័យទាំងអស់ ដូចហង្សលះបង់ភក់ហើរទៅ ដូច្នោះឯង ។
| ៣. | យេសំ សន្និច្ចយោ នត្ថិ | យេ បរិញ្ញាតភោជនោ |
| សុញ្ញតោ អនិមិត្តោ ច | វិមោក្ខោ យេស គោចរោ | |
| អាកាសេវ សកុន្តានំ | គតិ តេសំ ទុរន្នយោ ។ |
👉ពួកជនណា មិនមានសេចក្តីសន្សំ ពួកជនណា កំណត់ដឹងភោជនហើយ ជនណា មានសុញ្ញតវិមោក្ខ អនិមិត្ត-វិមោក្ខ និង (អប្បណិហិតវិមោក្ខ) ជាគោចរ គតិគឺដំណើររបស់ពួកជននោះៗ គេកម្រដឹងបាន ដូចដំណើរនៃពួកសត្វស្លាបព្ធដ៏អាកាស ដូច្នោះ ។
| ៤. | យស្សាសវ បរិក្ខីណា | អាហារេ ច អនិស្សិតោ |
| សុញ្ញតោ អនិមិត្តោ ច | វិមោក្ខោ យស្ស គោចរោ | |
| អាកាសេវ សកុន្តានំ | បទន្តស្ស ទុរន្នយំ ។ |
👉ជនណា អស់អាសវៈហើយ ទាំងមិនអាស្រ័យ (តណ្ហា និងទិដ្ឋិ) ក្នុងអាហារ ជនណា មានសុញ្ញតវិមោក្ខ អនិមិត្ត-វិមោក្ខ និង (អប្បណិហិតវិមោក្ខ) ជាគោចរ ដានជើងរបស់ជននោះ គេកម្រដឹងបាន ដូចដានជើងនៃពួកសត្វស្លាបព្ធដ៏អាកាស ដូច្នោះ ។
| ៥. | យស្សិន្ទ្រិយានិ សមថង្គតានិ | អស្សា យថា សារថិនា សុទន្តា |
| បហីនមានស្ស អនាសវស្ស | ទេវាបិ តស្ស បិហយន្តិ តាទិនោ ។ |
👉ឥន្ទ្រិយទាំងឡាយ របស់អ្នកណា ដល់នូវការស្ងប់រម្ងាប់ ដូចសេះដែលនាយសារថី ហ្វឹកហ្វឺនល្អហើយ សូម្បីទេវតាទាំងឡាយ ក៏ស្រឡាញ់អ្នកនោះឯង ដែលជាអ្នកមានមានះលះបង់ហើយ មិនមានអាសវៈ ជាបុគ្គលមានចិត្តនឹងធឹង មិនញាប់ញ័រ ។
| ៦. | បឋវីសមោ នោ វិរុជ្ឈតិ | ឥន្ទខីលូបមោ តាទិ សុព្វតោ |
| រហទោវ អបេតកទ្ទមោ | សំសារោ ន ភវន្តិ តាទិនោ ។ |
👉ភិក្ខុមានចិត្តដូចផែនដី មិនក្រោធ មានវត្តល្អ មានចិត្តនឹងធឹងដូចសសរគោល មានចិត្តថ្លា ដូចអន្លង់ប្រាសចាកភក់ សង្សារទាំងឡាយរបស់ភិក្ខុបែបនោះ រមែងមិនមាន ។
| ៧. | សន្តំ តស្ស មនំ ហោតិ | សន្តា វាចា ច កម្ម ច |
| សម្មទញ្ញា វិមុត្តស្ស | ឧបសន្តស្ស តាទិនោ ។ |
👉ចិត្តស្ងប់ វាចាស្ងប់ និងកាយកម្មស្ងប់ រមែងមានដល់លោកអ្នកដែលមានចិត្តផុតស្រឡះហើយ ព្រោះដឹងដោយប្រពៃ ជាអ្នកស្ងប់រម្ងាប់មានគោលជំហររឹងប៉ឹង ។
| ៨. | អស្សទ្ធោ អកតញ្ញូ ច | សន្ធិច្ឆេទោ ច យោ នរោ |
| ហតាវកាសោ វន្តាសោ | ស វេ ឧត្តមបោរិសោ ។ |
👉ជន ( អ្នកស្វែងរកកាម ) រមែងមិនត្រេកអរក្នុងព្រៃដែលគួររីករាយទេ ព្រះខីណាស្រពដែលមានរាគៈទៅប្រាសហើយ ទើបត្រេកអរក្នុងព្រៃនោះ ព្រោះលោកជាអ្នកមិនស្វែងរកកាម ។
| ៩. | គាមេ វា យទិ វា រញ្ញេ | និន្នេ វា យទិ វា ថលេ |
| យត្ថ អរហន្តោ វិហរន្តិ | តំ ភូមិរាមណេយ្យកំ ។ |
👉ព្រះអរហន្តទាំងឡាយនៅក្នុងទីណា ទោះជាស្រុកក្តី ព្រៃក្តី ទីទាបក្តី ទីទួលក្តី ទីនោះៗឯងគឺជាភូមិឋានមនោរម្យ។
| ១០. | រមណីយានិ អរញ្ញានិ | យត្ថ ន រមតី ជនោ |
| វីតរាគោ រមេស្សន្តិ | ន តេ កាមគវេសិនោ ។ |
👉ជន (អ្នកស្វែងរកកាម) រមែងមិនត្រេកអរក្នុងព្រៃដែលគួររីករាយទេ ព្រះខីណាស្រពដែលមានរាគៈទៅប្រាសហើយ ទើបត្រេកអរក្នុងព្រៃនោះ ព្រោះលោកជាអ្នកមិនស្វែងរកកាម ។
ចប់អរហន្តវគ្គ

តំណភ្ជាប់ទៅអត្ថបទផ្សេងទៀត…
គម្ពីរធម្មបទ មានទាំងអស់ ៤២៣ បទ ការរាប់ជាបទ រាប់តាមចំនួនគាថា គឺ គាថា ១ គាថា ឬគាថា ១ គាថា ជាមួយនឹងកន្លះគាថា រាប់ជា ១ បទ ក្នុងអដ្ឋកថាធម្មបទ លោករួបរួមទុកជារឿងៗ មានឈ្មោះរឿងប្រាកដតាមសភាវធម៌ ឬបុគ្គលដែលទ្រង់ប្រារព្ធ រឿងខ្លះមិនប្រាកដបុគ្គលដោយជាក់ច្បាស់ លោកក៏ប្រើពាក្យថា បុគ្គលម្នាក់ ភិក្ខុមួយរូប រួមទាំងអស់ ៣០២ រឿង ក្នុងមួយរឿងៗ ចាត់ជាពួក ជាក្រុម ហៅថា វគ្គ រួមជា ២៦ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ មានឈ្មោះប្រាកដតាមអំណាចខ្លឹមសារនៃធម្មបទនោះៗ និងរឿងនោះៗ ពោលគឺធម្មបទណា រឿងណា ដែលមានសេចក្តីសម្ពន្ធគ្នា ទាក់ទងគ្នា ដូចគ្នា ស្រដៀងគ្នា ឬក៏ផ្ទុយពីគ្នា លោកក៏ចាត់ធម្មបទនោះៗ និងរឿងនោះៗ ជាពួក ជាក្រុម ជាមួយគ្នា ឬវគ្គជាមួយគ្នា, វគ្គនៃធម្មបទនោះ មាន ២៦ វគ្គ។
🔸គាថាធម្មបទ ជាភាសាអង់គ្លេស DhammapAda
ចំនួនវគ្គក្នុងគម្ពីរធម្មបទ