👉បើបណ្ឌឹតដឹងខ្លួនថា ខ្លួនជាទីស្រឡាញ់ គួររក្សាខ្លួននោះឲ្យល្អ គួរស្ងួនគ្រងខ្លួនទុកក្នុង​វ័យទាំងបី វ័យ​ណាមួយ ។​

👉បណ្ឌិតគួរតម្កល់ខ្លួនទុកក្នុងគុណដ៏សមគួរជាមុនសិនហើយសឹមប្រៀនប្រដៅអ្នកដទៃជា​ខាង​ក្រោយ ( ធ្វើ​យ៉ាង​នេះ ) នឹងមិនគប្បីសៅហ្មងឡើយ ។

👉បុគ្គលប្រៀនប្រដៅអ្នកដទៃ យ៉ាងណា ត្រូវធ្វើខ្លួនឲ្យបានយ៉ាងនោះដែរ អ្នកដែលទូន្មាន​ខ្លួន​ល្អ​ហើយ​ ទើប​គួរ​ទូន្មាន​អ្នកដទៃបាន ព្រោះថា ខ្លួនកម្រទូន្មានបានពេកណាស់ ។

👉ខ្លួនហ្នឹងឯងជាទីពឹងរបស់ខ្លួន អ្នកដទៃជាទីពឹង​ដូចម្ដេចបាន ព្រោះបុគ្គល​អ្នកមាន​ខ្លួន​ហ្វឹកហ្វឺន​ល្អហើយ រមែង​បាន​នូវទីពឹង ដែលគេរកបានដោយកម្រ ។

👉បាប កើតអំពីខ្លួន មានខ្លួនជាដែនកើត ដែលខ្លួនធ្វើហើយ តែងញាំញីមនុស្សឥតប្រាថ្នា ដូច​ពេជ្រ​សម្រាប់​កាត់​កែវ​មណី​ ដែលកើតអំពីថ្ម ដូច្នោះឯង ។

👉ភាពជាអ្នកទ្រុស្ដសីលហួសហេតុ¹ គ្របសង្កត់ ( នូវអត្តភាព ) របស់បុគ្គលណា ដូចវល្លិ៍ដែលរួបរឹតដើមសាលៈ បុគ្គលនោះឈ្មោះថា ធ្វើខ្លួនឲ្យដូចជាចោរដែលប្រាថ្នាធ្វើខ្លួនឯង ឲ្យវិនាស ដូច្នោះ ។​

👉កម្មទាំងឡាយណា មិនល្អផង មិនជាប្រយោជន៍ដល់ខ្លួនផង កម្មទាំងនោះ ដែលជន​ពាល​ធ្វើ​បាន​ដោយងាយ កម្ម​ណាជាប្រយោជន៍ផង ល្អផង កម្មនោះឯង ដែលជនពាល​ធ្វើ​បាន​ដោយ​លំ​បាក ។

👉បុគ្គលណាអប្បប្រាជ្ញា អាស្រ័យទិដ្ឋិដ៏លាមក ហាមឃាត់ពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះអរិយបុគ្គលទាំងឡាយ​ជា​ព្រះអរហន្ដ​​ដ៏​ប្រសើរ ដែលលោកមានប្រក្រតីរស់នៅដោយធម៌ ការហាមឃាត់​របស់បុគ្គលនោះ រមែងចេញផល ដើម្បីសម្លាប់ខ្លួនឯង ដូច​ផ្លែឫស្សី ( ចេញមកសម្លាប់ដើម ) ដូច្នោះឯង ។

👉អ្នកធ្វើបាបខ្លួនឯង រមែងសៅហ្មងខ្លួនឯង អ្នកមិនធ្វើបាបខ្លួនឯង តែងបរិសុទ្ធស្អាតខ្លួនឯង សេចក្ដី​បរិសុទ្ធ​និង​មិន​បរិសុទ្ធជារបស់ចំពោះខ្លួន អ្នកដទៃនឹងធ្វើអ្នកដទៃ ឲ្យបរិសុទ្ធពុំបានឡើយ ។

👉បុគ្គលកុំគប្បីធ្វើប្រយោជន៍ខ្លួនឲ្យវិនាស ព្រោះប្រយោជន៍របស់អ្នកដទៃ សូម្បីច្រើន បើ​ដឺងច្បាស់​នូវ​ប្រយោជន៍​របស់​ខ្លួនហើយ គប្បីខ្វល់ខ្វាយក្នុងប្រយោជន៍របស់ខ្លួន ( នោះ ) ។