👉បុគ្គលមិនគួរសេពធម៌ថោកទាប មិនគួរនៅដោយសេចក្ដីប្រមាទ មិនគួរសេពមិច្ឆាទិដ្ឋិ មិនគួរ​ជា​មនុស្ស​ចង្អៀត​លោក​ឡើយ ។

👉បុគ្គលមិនគួរប្រមាទក្នុងដុំបាយ ដែលខ្លួនគប្បីក្រោកឡើងទទួល គប្បីប្រព្រឹត្តធម៌ឲ្យជាសុចរិត​ បុគ្គល​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​ធម៌​ជាប្រក្រតី រមែងដេកជាសុខ ក្នុងលោកនេះផង ក្នុងលោកខាងមុខផង ។​

👉បុគ្គលគួរប្រព្រឹត្តធម៌ឲ្យជាសុចរិត មិនគួរ​ប្រព្រឹត្តធម៌នោះ​​ ឲ្យ​ជា​ទុច្ចរិត​ឡើយ​ បុគ្គលដែល​ប្រព្រឹត្តធម៌​​ ជា​ប្រក្រតី​ រមែង​ដេកជាសុខ ក្នុងលោកនេះផង ក្នុងលោកខាង​មុខ​ផង ។

👉បុគ្គលឃើញពពុះទឹកយ៉ាងណា ឃើញព្រេញថ្ងៃយ៉ាងណា សេ្ដចមច្ចុ មិនឃើញអ្នកពិចារណាខន្ធ​លោកជាដើម យ៉ាង​នោះទេ ។

👉អ្នកទាំងឡាយ​ ចូរមកមើលលោកនេះ​ ដ៏ត្រកាលដូចរាជរថ​ ជនពាលទាំងឡាយ​ រមែងលិចលង់​ ក្នុងលោកណា​ សេចក្ដី​ជាប់ជំពាក់ក្នុងលោកនោះ រមែងមិនមាន​ ដល់ជនជាបណ្ឌិតទាំងឡាយ​ ដែលដឹងច្បាស់ទេ ។

👉បុគ្គលណាមួយ កាលពីមុនប្រមាទហើយ លុះកាលជាខាងក្រោយ​ គេមិនប្រមាទវិញ បុគ្គល​នោះ​ ​ឈ្មោះថា ញ៉ាំង​ខន្ធាទិលោកនេះ​ ឲ្យភ្លឺច្បាស់​ ដូចព្រះចន្ទ្ររះផុតចាកពពក ។

👉បុគ្គលណា​ ធ្វើអំពើបាបហើយ​ លះបង់អំពើបាបនោះ​ ដោយកុសល​ គឺអរហត្តមគ្គបាន​ បុគ្គល​នោះ​ ឈ្មោះថា​​ ញ៉ាំង​ខន្ធាទិលោកនេះ ឲ្យភ្លឺច្បាស់ដូចព្រះចន្ទ្ររះផុតចាកពពក ។

👉លោកិយមហាជននេះ ជាមនុស្សងងឹត បណ្ដាជនទាំងនេះ ជនតិចគ្នាដែលឃើញច្បាស់ ( នូវ​ខន្ធាទិលោក​នេះ​ ដោយ​អំណាចអនិច្ចលក្ខណៈជាដើម ) ជនតិចគ្នាដែលទៅកាន់សួគ៌ ដូចសត្វស្លាប ( ដែល​ជាប់​សំណាញ់​របស់​ព្រាន​ហើយ ) តិចណាស់ដែលរួចអំពីសំណាញ់បាន​ ដូច្នោះ ។

👉ពួកហង្ស​ តែងហើរទៅក្នុងគន្លងផ្លូវព្រះអាទិត្យ​ អ្នកមានឫទ្ធិ​ តែងហោះទៅក្នុងអាកាស​ ដោយឫទ្ធិ​ អ្នកប្រាជ្ញ​ផ្ចាញ់​កិលេសមារ​ ព្រមទាំងវាហនៈ​ គឺតណ្ហាបានហើយ​ រមែងរលាស់ខ្លួនចេញចាក​លោក​បាន ។

👉បុគ្គលប្រព្រឹត្តកន្លង ( ពាក្យសច្ចៈ ) ដែលជាធម៌ឯក និយាយតែពាក្យកុហក មានបរលោក​លះ​ចោល​​ហើយ​ ឈ្មោះ​ថា​ មិនធ្វើអំពើបាប មិនមែនឡើយ ។

👉បុគ្គលកំណាញ់ស្វិតស្វាញ មិនបានទៅកាន់ទេវលោកទេ​ ជនពាលទាំងឡាយ​ មិនសរសើរទាន​ឡើយ​ ចំណែក​អ្នក​ប្រាជ្ញ​តែងអនុមោទនាទាន​ ព្រោះហេតុនោះ​ លោកតែងបានសេចក្ដីសុខក្នុងលោកខាងមុខ ។​

👉សោតាបត្តិផល ជាគុណជាតដ៌ប្រសើរ​ ជាងឯករាជ្យលើផែនដីផង ជាងដំណើរទៅកាន់​ឋានសួគ៌ផង​ ជាង​ភាព​ជា​ធំ​ក្នុង​លោកទាំងមូលផង ។