👉បុគ្គលកាលប្រកបខ្លួនទុក​ ក្នុងអំពើដែលមិនគួរប្រកប​ មិនប្រកបខ្លួនក្នុងអំពើដែលគួរប្រកប លះ​បង់​ប្រយោជន៍​ចេញ​ហើយ​ កាន់យកតាមគាប់ចិត្ត រមែងស្រឡាញ់បុគ្គលអ្នកប្រកប​តាម​ខ្លួន ។

👉កុំគប់រកសត្វនិងសង្ខារទាំងឡាយ​ ដែលជាទីស្រឡាញ់​ និងមិនជាទីស្រឡាញ់ក្នុងកាលណាៗ ឡើយ​ ព្រោះ​ថា​ការ​មិន​ចួបប្រសព្វសត្វ​ និងសង្ខារជាទីស្រឡាញ់ក្ដី​ ការចួបប្រសព្វ​សត្វ​ និង​សង្ខារ​មិនជាទីស្រឡាញ់ក្ដី ជា​ហេតុ​នាំ​មក​នូវ​សេចក្តី​ទុក្ខ ។

👉ព្រោះហេតុនោះ បុគ្គលមិនគួរធ្វើសត្វ​ និងសង្ខារឲ្យជាទីស្រឡាញ់​ ព្រោះការព្រាត់ប្រាស​ចាក​សត្វ​ និង​សង្ខារ​ជាទី​ស្រឡាញ់​ ជាសភាពអាក្រក់​ ការស្រឡាញ់និងការស្អប់ មិនមានដល់ពួក​ជនណា​ កិលេស​ជា​គ្រឿង​ចាក់​ស្រែះ​ទាំង​ឡាយ តែងមិនមានដល់ពួកជននោះ ។

👉សេចក្តីសោក កើតអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ ភ័យ កើតអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ កាលបើរួចស្រឡះចាកសេចក្តីស្រឡាញ់​ហើយ សេចក្តីសោក ក៏លែង​មាន ភ័យនឹងមានមកអំពីណា ។

👉សេចក្តីសោក កើតអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ ភ័យ កើតអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ កាលបើរួចស្រឡះចាកសេចក្តីស្រឡាញ់​ហើយ សេចក្តីសោក ក៏លែង​មាន ភ័យនឹងមានមកអំពីណា ។

👉សេចក្តីសោក កើតអំពីតម្រេក ភ័យ កើតអំពីតម្រេក កាលបើរួចស្រឡះចាកតម្រេកហើយ សេចក្តីសោក ក៏លែង​មាន ភ័យនឹងមានមកអំពីណា ។

👉សេចក្តីសោក កើតអំពីកាម ភ័យ កើតអំពីកាម កាលបើរួចស្រឡះចាកកាមហើយ សេចក្តីសោក ក៏លែង​មាន ភ័យនឹងមានមកអំពីណា ។

👉សេចក្ដីសោក​ កើតអំពីតណ្ហា ភ័យ​ កើតអំពីតណ្ហា​ កាលបើរួចស្រឡះចាកតណ្ហាហើយ សេចក្ដី​សោក​ ក៏​លែង​មាន​ ភ័យនឹងមានមកពីណា ។​

👉ជនតែងធ្វើបុគ្គលដែលបរិបូណ៌ដោយសីល និងការឃើញត្រូវ ឋិតនៅក្នុងធម៌ ពោលសច្ចធម៌ ជា​ប្រក្រតី​ ធ្វើ​កម្ម​ជា​របស់​ខ្លួននោះ​ ឲ្យជាទីស្រឡាញ់ ។

👉បុគ្គលអ្នកមានសេចក្ដីប្រាថ្នា​ ចំពោះព្រះនិព្វាន​ ដែលគេនិយាយប្រាប់គ្នាមិនបានផង​ ជាអ្នក​មាន​មគ្គចិត្ត​ និង​ផលចិត្ត​ប៉ះពាល់ហើយផង​ មាន​ចិត្ត​មិន​ប្រតិព័ទ្ធ​ក្នុង​កាម​ផង​ តថាគត​ហៅថា​ ជា​អ្នក​មាន​ខ្សែ​មគ្គ​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ក្នុង​ខាង​លើ ។

👉ពួកញាតិក្ដី មិត្រក្ដី សម្លាញ់ក្ដី រមែងត្រេកអរនឹងបុរស​ ដែលឃ្លាតគ្នាអស់កាលយូរមក​ អំពី​ចម្ងាយ​ ដោយសួស្ដី មកដល់ហើយ ។

👉យ៉ាងណាមិញ បុណ្យទាំងឡាយ​ តែងទទួលបុគ្គលដែលបានធ្វើបុណ្យ​ ច្យុតអំពីមនុស្សនេះ ទៅ​កាន់​លោក​ខាង​មុខ ដូចញាតិទាំងឡាយ​ ទទួលបុរសជាទីស្រឡាញ់​ ទើបមកដល់ ដូច្នោះ​ឯង​ ។