👉បើឃើញសេចក្ដីសុខដ៏ធំទូលាយ ព្រោះលះបង់សុខល្មមប្រមាណ​ អ្នកមានប្រាជ្ញា កាល​ឃើញ​សុខ​ធំទូលាយ គប្បី​លះ​សុខល្មមប្រមាណចេញ ។

👉ជនប្រាថ្នាសេចក្ដីសុខ ដើម្បីខ្លួន ដោយបង្កទុក្ខឲ្យអ្នកដទៃ​ ជននោះ​ ឈ្មោះថា​ ច្របូក​ច្របល់​ហើយ ដោយ​ការ​ជាប់​ចំពាក់ គឺពៀរ​ រមែងមិនរួចចាកពៀរទេ ។

👉របស់ណាដែលខ្លួនគួរធ្វើ របស់នោះ​ ពួកភិក្ខុណា លះបង់ចោលហើយ​ តែរបស់ដែលមិនគួរធ្វើ ត្រឡប់ជាធ្វើវិញ អាសវៈ​ទាំងឡាយ​ តែងចម្រើនឡើង​ ដល់ពួកភិក្ខុនោះ ជាអ្នកមានសេចក្ដី​ប្រមាទ​ មាន​មានះ​ដូច​ជា​ដើម​បបុស​លើក​ឡើងហើយ ។

👉លុះតែសតិប្រព្រឹត្តទៅ ក្នុងកាយជានិច្ច​ ដែលពួកភិក្ខុណាបានប្រារឰប្រពៃហើយ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ​​ រមែង​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ការ​ដែល​គួរធ្វើរឿយៗ មិនធ្វើការដែលមិនគួរធ្វើអាសវៈទាំងឡាយ របស់​ពួក​ភិក្ខុនោះ ដែលជាអ្នកមានសតិ មាន​សម្បជញ្ញៈ​ ​រមែងដល់នូវការអស់ទៅ ។

👉បុគ្គលសម្លាប់តណ្ហា​ ដូចមាតាផង សម្លាប់អស្មិមានះ​ ដូចបិតាផង​ សម្លាប់សស្សតទិដ្ឋិ​​ និង​ឧច្ឆេទ​ទិដ្ឋិ ដូច​ជា​សេ្ដច​ជាក្សត្រ​ពីរព្រះអង្គផង​ សម្លាប់អាយតនៈ​ ដូចជាដែន ប្រព្រឹត្តទៅមួយអន្លើដោយ​បុរសអ្នកដើរតាម​ គឺស្មៀនផង រមែង​បានទៅជាខីណាសវព្រាហ្មណ៍​ ជាអ្នកមិនមានទុក្ខ ។

👉បុគ្គលសម្លាប់តណ្ហា​ ដូចមាតាផង សម្លាប់អស្មិមានះ​ ដូចបិតាផង​ សម្លាប់សស្សតទិដ្ឋិ​ និង​ឧច្ឆេទ​ទិដ្ឋ ដូចជាសេ្ដច ជា​ព្រាហ្មណ៍ទាំងពីរផង​ សម្លាប់វិចិកិច្ឆា ដូចជា​ខ្លា​ធំ​ ​ជាគម្រប់​ ៥​ ផងបាន​ហើយ​​ រមែង​បាន​ទៅ​ជា​ខីណាសវ-ព្រាហ្មណ៍​ ជាអ្នកមិនមានទុក្ខ ។

👉សតិរបស់ជនពួកណា​ ដែលឋិតនៅក្នុងព្រះពុទ្ធគុណ អស់កាលជានិច្ច​ ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ ជន​ពួក​នោះ​ ឈ្មោះ​ថា​ សាវ័ក​របស់ព្រះគោតម រមែងភ្ញាក់រឭកៗ​ ដោយប្រពៃ សព្វកាល ។

👉សតិរបស់ជនពួកណា​ ដែលឋិតនៅក្នុងព្រះធម្មគុណ​ អស់កាលជានិច្ច​ ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ ជនពួក​នោះ​​ ឈ្មោះថា​សាវ័ក​របស់ព្រះគោតម រមែងភ្ញាក់រឭកៗ ដោយប្រពៃ សព្វកាល ។

👉សតិរបស់ជនពួកណា​ ដែលឋិតនៅក្នុងព្រះសង្ឃគុណ​ អស់កាលជានិច្ច​ ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ ជនពួក​នោះ​​​ ឈ្មោះ​ថា​ សាវ័ករបស់ព្រះគោតម រមែងភ្ញាក់រឭកៗ ដោយប្រពៃ សព្វកាល ។

👉សតិរបស់ជនពួកណា ដែលឋិតនៅក្នុងកាយ អស់កាលជានិច្ច​ ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ ជនពួក​នោះ​​ ឈ្មោះ​ថា​ សាវ័ក​របស់​ព្រះគោតម រមែងភ្ញាក់រឭកៗ ដោយប្រពៃ សព្វកាល ។

👉ចិត្តរបស់ជនពួកណា​ ត្រេកអរហើយ ក្នុងការមិនបៀតបៀនគេ​ ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ ជនពួកនោះ ឈ្មោះថា​​ សាវ័ក​របស់​ព្រះគោតម​ រមែងភ្ញាក់រឭកៗ ដោយប្រពៃ សព្វកាល ។

👉ចិត្តរបស់ជនពួកណា ត្រេកអរហើយ ក្នុងមេត្តាភាវនា ទាំងថ្ងៃទាំងយប់​ ជនពួកនោះ ឈ្មោះថា សាវ័ក​របស់​ព្រះ​គោតម រមែងភ្ញាក់រឭកៗ ដោយប្រពៃ​ សព្វកាល ។

👉ការចេញបួសបានដោយក្រ ការត្រេកអរត្រូវបានដោយក្រ​ ផ្ទះទាំងឡាយ​ មានការនៅគ្រប់​គ្រង​​ ដោយ​លំបាក ជា​ការ​ក្រ​ ការនៅរួមដោយជនស្មើគ្នា ( ដែល​មិន​មាន​សេចក្តី​កោត​ក្រែង )​ ជាការក្រ ជន​អ្នក​ដើរ​ផ្លូវ​ឆ្ងាយ​ គឺ​វដ្ដៈ​ តែង​ត្រូវ​សេចក្ដីទុក្ខធ្លាក់ជាប់តាម ព្រោះ​ហេតុ​នោះ​ បុគ្គល​មិន​គប្បី​ជា​អ្នក​ដើរ​ផ្លូវ​ឆ្ងាយ​ផង​ មិន​គប្បី​ជា​អ្នក​ត្រូវ​សេចក្ដី​ទុក្ខ​ធ្លាក់ជាប់តាមផង ។

👉បុគ្គលអ្នកមានសទ្ធា បរិបូណ៌ដោយសីល​ ស្កប់ស្កល់ដោយយស​ និងភោគសម្បត្តិ គប់រក​ប្រទេស​ណាៗ​ គេ​តែង​បូជា​ ក្នុងប្រទេសនោះៗ ។

👉ពួកសប្បុរស រមែងប្រាកដក្នុងទីឆ្ងាយ ដូចភ្នំហិមពាន្ដ​ ដូច្នោះ​ ពួកអសប្បុរស​ ( ទុកជាឋិតនៅ ) ក្នុងទី​ជិត ក៏​រមែង​មិន​ប្រាកដ​ ដូចព្រួញដែលបុគ្គលបាញ់ក្នុងវេលាយប់ ។

👉បុគ្គល គួរគប់រកទីអង្គុយម្នាក់ឯង ទីដេកម្នាក់ឯង​ ជាអ្នកត្រាច់ទៅម្នាក់ឯង មិនជាអ្នក​ខ្ជិល​ច្រអូស ជា​អ្នក​ម្នាក់​ឯង​ ទូន្មាន​ខ្លួន​ គួរជាអ្នកត្រេកអរក្នុងព្រៃស្ងាត់ ។