👉ការសង្រួមភ្នែកប្រពៃ ការសង្រួមត្រចៀកប្រពៃ ការសង្រួមច្រមុះប្រពៃ​ ការសង្រួម​អណ្ដាត​ប្រពៃ ។

👉ការសង្រួមកាយប្រពៃ ការសង្រួមវាចាប្រពៃ ការសង្រួមចិត្តប្រពៃ​ ការសង្រួមទាំងអស់ប្រពៃ ភិក្ខុ​សង្រួម​ហើយ​ ក្នុង​ទ្វារទាំងអស់​ តែងរួចស្រឡះចាកទុក្ខទាំងពួង ។

👉ជនណា សង្រួមដៃ សង្រួមជើង សង្រួមវាចា សង្រួមអត្តភាព​ ជាអ្នកត្រេកអរក្នុងការចម្រើន​កម្មដ្ឋាន​ ដែល​មាន​ក្នុង​ខ្លួន​ ជាហេតុមានចិត្តតម្កល់មាំ ជាអ្នកនៅឯកឯង តែងមានចិត្តត្រេកអរ​ក្នុង​ធម៌​ បណ្ឌិត​ទាំង​ឡាយ​ ហៅ​ជន​នោះ​ថា​ ភិក្ខុ ។

👉ភិក្ខុណា សង្រួមមាត់ ជាអ្នកពោលដោយបញ្ញា មានចិត្តមិនរាយមាយ​ សំដែងអត្ថផង ធម៌ផងបាន​ ភាសិត​របស់​ភិក្ខុ​នោះ​ ទើបឈ្មោះថា​ ពីរោះ ។

👉ភិក្ខុមានធម៌ជាទីត្រេកអរ ត្រេកអរហើយក្នុងធម៌ ពិចារណាធម៌​ រឭកធម៌រឿយៗ រមែងមិនសាប​សូន្យ​​ ចាក​ព្រះ​សទ្ធម្មឡើយ ។

👉ភិក្ខុមិនគប្បីមើលងាយលាភរបស់ខ្លួន មិនគប្បីប្រព្រឹត្តចង់បានលាភរបស់ភិក្ខុដទៃ បើចង់បាន​លាភ​របស់​ភិក្ខុ​ដទៃ​ រមែង​មិនបានសមាធិឡើយ ។

👉បើភិក្ខុសូម្បីមានលាភតិច មិនមើលងាយលាភរបស់ខ្លួន​ ទេវតានិងមនុស្សទាំងឡាយ តែង​សរសើរ​ភិក្ខុ​នោះ​ឯង​ ដែល​ជាអ្នកមានព្យាយាម​ ជាគ្រឿងអាស្រ័យរស់នៅ ដោយបរិសុទ្ធ​ ជា​អ្នកមិនខ្ជិលច្រអូស ។

👉បុគ្គលណា​ មិនមានសេចក្ដីប្រកាន់ក្នុងនាមនិងរូប​ ជារបស់អញដោយប្រការទាំងពួង មួយទៀត បុគ្គលណា មិន​សោក​ស្ដាយ​ ព្រោះនាមនិងរូបមិនមាន បុគ្គលនោះឯង​ តថាគតហៅថា ភិក្ខុ ។

👉ភិក្ខុណា​ នៅដោយអំណាចមេត្តា ជ្រះថា្លក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា​ ភិក្ខុនោះ​ រមែងបានបទដ៍ស្ងប់ ជាទីរម្ងាប់នូវសង្ខារ នាំ​មកនូវសេចក្ដីសុខ ។

👉ម្នាលភិក្ខុ ចូរអ្នកស្ដារទូកគឺអត្តភាពនេះ ទូកដែលអ្នកស្ដារហើយ​ នឹងដល់ត្រើយឆាប់ អ្នកកាត់​រាគៈ និង​ទោសៈ​បាន​ហើយ​​ អំពីនោះនឹងអាចដល់នូវព្រះនិព្វាន ។

👉ភិក្ខុគប្បីកាត់ឱរម្ភាគិយសំយោជនៈ ៥ ផង​ គប្បីលះបង់ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ៥ ផង គប្បី​ចម្រើនឥន្ទ្រិយ ៥ ត​ទៅ​ ភិក្ខុអ្នកកន្លងកិលេសជាគ្រឿងជំពាក់ ៥ ( រាគៈ ទោសៈ មោហៈ មានះ ទិដ្ឋិ )​ បានហើយ ទើបតថាគតហៅថា អ្នកឆ្លងអន្លង់បាន ។

👉ម្នាលភិក្ខុ ចូរអ្នកពិនិត្យផង ចូរជាអ្នកកុំប្រមាទផង ចិត្តរបស់អ្នកចូរកុំវិលទៅរកកាមគុណ​ឡើយ អ្នកចូរកុំប្រមាទ ទំពា​ស៊ីនូវដុំលោហៈ​ កុំឲ្យជាអ្នកកាលភ្លើងឆេះហើយ កន្ទក់កន្ទេញ​ថា នេះទុក្ខ ដូច្នេះឡើយ ។

👉ការពិនិត្យមិនមាន​ ដល់បុគ្គលអ្នកមិនមានប្រាជ្ញា​ ជ្រាជ្ញាមិនមានដល់បុគ្គលអ្នកមិនពិនិត្យ ការ​ពិនិត្យ​ និង​ប្រាជ្ញា​មាន​ក្នុងបុគ្គលណា បុគ្គលនោះឯង ឈ្មោះថា ឋិតនៅក្នុងទីជិតនៃព្រះ​និព្វាន ។

👉សេចក្ដីត្រេកអរ ដែលមិនមែនជារបស់មនុស្ស​ រមែងមានដល់ភិក្ខុអ្នកចូលទៅកាន់ផ្ទះស្ងាត់ អ្នក​មាន​ចិត្ត​រម្ងាប់​ អ្នក​ឃើញធម៌​ ដោយប្រពៃ ។

👉ភិក្ខុពិចារណាការកើតឡើង​ និងការវិនាសខន្ធទាំងឡាយ ក្នុងកាលណា​ ក្នុងកាលនោះ ភិក្ខុនោះ​​​ រមែង​បាន​បីតិ​ និង​បាមោជ្ជៈ បីតិនិងបាមោជ្ជៈនោះ​ ឈ្មោះថា ជាអមតធម៌របស់បណ្ឌិត អ្នកដឹង​ធម៌ទាំងឡាយ ។

👉គុណ​ ៣​ ប្រការនេះ គឺការរក្សាឥន្ទ្រិយ ១ សេចក្ដីសន្ដោស ១​ ការសង្រួមក្នុងបាតិមោក្ខ​ ១ ជា​ខាង​ដើម​នៃ​ព្រះ​និព្វាន​នោះ​ តែងមានដល់ភិក្ខុអ្នកមានបញ្ញា​ ក្នុងសាសនានេះ ។

👉( ម្នាលភិក្ខុ ) អ្នកចូរគប់រកកល្យាណមិត្ត​ អ្នកមានព្យាយាមជាគ្រឿងរស់ដោយបរិសុទ្ធ ជាអ្នកមិន​ខ្ជិល​ច្រអូស​ ភិក្ខុ​គប្បី​ជាអ្នកប្រព្រឹត្តធ្វើបដិសន្ថារៈ គប្បីជាអ្នកឈ្លាសក្នុងអាចារៈ​ ព្រោះហេតុ​ទាំងពីរនោះ អ្នក​នឹង​មាន​បាមោជ្ជៈ​ច្រើន​ នឹងធ្វើទីបំផុតទុក្ខបាន ។

👉ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អ្នកទាំងឡាយ គប្បីជម្រុះរាគៈ និងទោសៈចេញ​ ដូចម្លិះជម្រុះផ្កាម្លិះទាំង​ឡាយ ដែល​ស្វិត​ហើយ​ ដូច្នោះ ។

👉ភិក្ខុអ្នកមានកាយរម្ងាប់ហើយ មានវាចារម្ងាប់ហើយ​ មានចិត្តរម្ងាប់ហើយ មានចិត្តតម្កល់មាំ​ហើយ មាន​អាមិសៈក្នុងលោកខ្ជាក់ចោលហើយ ទើបតថាគតហៅថា អ្នកស្ងប់រម្ងាប់ ។

👉អ្នកចូរដាស់តឿនខ្លួនឯង​ ដោយខ្លួនឯង ចូរពិនិត្យខ្លួន​ ដោយខ្លួនឯង​ ម្នាលភិក្ខុ អ្នកនោះ​ បើមានស្មារតី រក្សា​ខ្លួន​ទុក​ហើយ នឹងនៅជាសុខ ។

👉មែនពិត​ ខ្លួនជាទីពឹងរបស់ខ្លួន ខ្លួនឯង​ ជាគតិរបស់ខ្លួន ព្រោះហេតុនោះ​ អ្នកចូររវាំងខ្លួន ដូច​ពាណិជ​រវាំង​សេះ​ដ៏​ល្អ ។

👉ភិក្ខុអ្នកក្រាស់ដោយសេចក្ដីរីករាយ ជ្រះថ្លាក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា​ រមែងបាន​នូវ​បទដ៏​ស្ងប់​​ ជា​ទី​រម្ងាប់​នូវសង្ខារ នាំ​មក​នូវ​សេចក្ដីសុខ ។

👉ភិក្ខុណា​ នៅកំលោះ ប្រឹងប្រែងក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា​ ភិក្ខុនោះ​ រមែងញ៉ាំងលោកនេះ ឲ្យភ្លឺស្វាង​បាន​ ដូច​ព្រះ​ចន្ទ​ដែល​រះផុតអំពីពពក ។