១២. សុភទ្ទបរិព្វាជក

មលវគ្គ

មាន១២រឿង – ២១គាថា

☸️១២. រឿង សុភទ្ទបរិព្វាជក

ព្រះបរមសាស្តា ទ្រង់ប្រារឰនូវសុភទ្ទបរិព្វាជក ក្នុងសម័យ ដែលព្រះឣង្គទ្រង់គង់នៅ ក្នុងព្រៃសាលវ័ននៃដែនមល្លក្សត្រ នាក្រុងកុសិនារា ទ្រង់ផ្ទំនៅ លើព្រះក្រឡាមហាបន្ទំ ជាទីកន្លែងដែលព្រះឣង្គបរិនិព្វាន ។

គ្រានោះ សុភទ្ទបរិព្វាជក បានចូលទៅគាល់ព្រះឣង្គ ដើម្បីក្រាបទូលសួរនូវបញ្ហា ។ ព្រះឣានន្ទ បានយល់ឃើញថា ជាកាលមិនសមគួរ ទើបបានហាមឃាត់សុភទ្ទៈ មិនឲ្យចូលគាល់ព្រះឣង្គ ដើម្បីនឹងសួរបញ្ហា តាមសេចក្តីប្រាថ្នា ។ តែព្រះសាស្តា ទ្រង់ឣនុញ្ញាតឲ្យសុភទ្ទៈចូលគាល់ ។ គ្រានោះ សុភទ្ទៈ បានក្រាបទូលសួរថា “បពិត្រព្រះឣង្គដ៏ចម្រើន ស្នាមគំនូស លើឣាកាស មានដែរឬទេ? សមណៈខាងក្រៅព្រះសាសនានេះ មានដែរឬទេ? សង្ខារទាំងឡាយទាំងពួង ឈ្មោះថា ទៀង មានដែរឬទេ?” ។

ព្រះសាស្តាកាលទ្រង់ព្យាករបញ្ហានេះ ត្រាស់គាថានេះ ថា ៖

២០.អាកាសេវ បទំ នត្ថិសមណោ នត្ថិ ពាហិរេ
បបញ្ចាភិរតា បជានិប្បបញ្ចា តថាគតា ។

👉ស្នាមជើងក្នុងអាកាស​ មិនមាន សមណៈខាងក្រៅ​ មិនមាន​ ពួកសត្វត្រេកអរហើយក្នុងធម៌ជា​គ្រឿង​យឺត​យូរ​ ព្រះ​តថាគត​ទាំងឡាយ​ មិនមានធម៌ជាគ្រឿងយឹតយូរឡើយ ។

២១.អាកាសេវ បទំ នត្ថិសមណោ នត្ថិ ពាហិរេ
សង្ខារា សស្សតា នត្ថិនត្ថិ ពុទ្ធានមិញ្ជិតំ ។

👉ស្នាមជើងក្នុងអាកាស​ មិនមាន សាមណៈខាងក្រៅ​ មិនមាន​ សង្ខារទាំងឡាយ​ ជារបស់ទៀង​​ មិនមាន ព្រះពុទ្ធ​ទាំង​ឡាយ​ មិនមានកិលេសជាគ្រឿងញាប់ញ័រទេ ។

ចប់មលវគ្គ ទី ១៨

តំណភ្ជាប់ទៅអត្ថបទផ្សេងទៀត…

🕮 ចំនួនអត្ថបទមាន: ១២

📜 ១៨-មលវគ្គរឿង

📜១. គោឃាតកបុត្រ
📜២. ឣញ្ញត្រព្រាហ្មណ៍
📜៣. ព្រះតិស្សត្ថេរ
📜៤. ព្រះលោឡុទាយី
📜៥. ឣញ្ញត្រកុលបុត្រ
📜៦. ចូឡសារីភិក្ខុ
📜៧. បញ្ចឧបាសក
📜៨. ភិក្ខុកំលោះតិស្សៈ
📜៩. បញ្ចឧបាសក
📜១០. មេណ្ឌកសេដ្ឋី
📜១១. ព្រះឧជ្ឈានសញ្ញី
📜១២. សុភទ្ទបរិព្វាជក