👉ខ្សែតណ្ហា​ ៣៦ ជាធម្មជាតិហូរទៅក្នុងអារម្មណ៍ ជាទីគាប់ចិត្ត​ ជាធម្មជាតិភ្លៀវក្លា មាន​ដល់​បុគ្គលណា តម្រិះ​ទាំង​ឡាយ​ដ៏ធំ​ ដែលអាស្រ័យនូវរាគៈ តែងនាំនូវទិដ្ឋិអាក្រក់ របស់​បុគ្គល​នោះ ។

👉ខ្សែតណ្ហាទាំងឡាយ តែងហូរទៅ ក្នុងអារម្មណ៍ទាំងពួង​ ដូចជាវល្លិដែលបែកខ្នែងឡើង តាំង​នៅដូច្នោះ បើ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ ឃើញតណ្ហាដូចវល្លិនោះ កើតឡើងហើយ ចូរកាត់ឫស​ចោល​ចេញ​ ដោយកាំបិតគឺបញ្ញា ។

👉សោមនស្សទាំងឡាយ ដែលផ្សាយទៅហើយផង​ ដែលប្រព្រឹត្តទៅដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ផង រមែងមានដល់ពួក​សត្វនោះ​ ជាអ្នកអាស្រ័យនូវសេចក្ដីរីករាយ អ្នកស្វែងរកសេចក្ដីសុខ​ នរ​ជន​ទាំងឡាយនោះឯង តែង​ឈម​ទៅ​រក​ជាតិ​ និងជរា ។

👉ពួកសត្វដែលតណ្ហាជាទីញ៉ាំងសត្វឲ្យតក់ស្លុត ក្រុងទុកហើយ​ តែងរន្ធត់ដូចទន្សាយដែលព្រាន​ទាក់​បាន​ហើយ​ដូច្នោះ​ ពួកសត្វដែលជាប់ក្នុងសំយោជនៈ​ និងសង្គធម៏​ ( ធម៌ជា​គ្រឿង​ជំពាក់ )​ ​តែងដល់នូវសេចក្ដីទុក្ខរឿយៗ អស់​កាលជាអង្វែង ។

👉ពួកសត្វដែលតណ្ហាជាទីញ៉ាំងសត្វឲ្យតក់ស្លុត ក្រុងទុកហើយ​ តែងរន្ធត់ដូចទន្សាយ ដែលនាយព្រាន ទាក់​បាន​ហើយ​ដូច្នោះ​ ព្រោះហេតុនោះ ភិក្ខុកាលប្រាថ្នាធម៌ជាគ្រឿងប្រាសចាករាគៈ ដើម្បីខ្លួន​ គប្បីបន្ទោបង់តណ្ហា ដែល​ជា​គ្រឿងតក់ស្លុតចោលចេញ ។