👉ភិក្ខុណា​ នៅដោយអំណាចមេត្តា ជ្រះថា្លក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា​ ភិក្ខុនោះ​ រមែងបានបទដ៍ស្ងប់ ជាទីរម្ងាប់នូវសង្ខារ នាំ​មកនូវសេចក្ដីសុខ ។

👉ម្នាលភិក្ខុ ចូរអ្នកស្ដារទូកគឺអត្តភាពនេះ ទូកដែលអ្នកស្ដារហើយ​ នឹងដល់ត្រើយឆាប់ អ្នកកាត់​រាគៈ និង​ទោសៈ​បាន​ហើយ​​ អំពីនោះនឹងអាចដល់នូវព្រះនិព្វាន ។

👉ភិក្ខុគប្បីកាត់ឱរម្ភាគិយសំយោជនៈ ៥ ផង​ គប្បីលះបង់ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ៥ ផង គប្បី​ចម្រើនឥន្ទ្រិយ ៥ ត​ទៅ​ ភិក្ខុអ្នកកន្លងកិលេសជាគ្រឿងជំពាក់ ៥ ( រាគៈ ទោសៈ មោហៈ មានះ ទិដ្ឋិ )​ បានហើយ ទើបតថាគតហៅថា អ្នកឆ្លងអន្លង់បាន ។

👉ម្នាលភិក្ខុ ចូរអ្នកពិនិត្យផង ចូរជាអ្នកកុំប្រមាទផង ចិត្តរបស់អ្នកចូរកុំវិលទៅរកកាមគុណ​ឡើយ អ្នកចូរកុំប្រមាទ ទំពា​ស៊ីនូវដុំលោហៈ​ កុំឲ្យជាអ្នកកាលភ្លើងឆេះហើយ កន្ទក់កន្ទេញ​ថា នេះទុក្ខ ដូច្នេះឡើយ ។

👉ការពិនិត្យមិនមាន​ ដល់បុគ្គលអ្នកមិនមានប្រាជ្ញា​ ជ្រាជ្ញាមិនមានដល់បុគ្គលអ្នកមិនពិនិត្យ ការ​ពិនិត្យ​ និង​ប្រាជ្ញា​មាន​ក្នុងបុគ្គលណា បុគ្គលនោះឯង ឈ្មោះថា ឋិតនៅក្នុងទីជិតនៃព្រះ​និព្វាន ។

👉សេចក្ដីត្រេកអរ ដែលមិនមែនជារបស់មនុស្ស​ រមែងមានដល់ភិក្ខុអ្នកចូលទៅកាន់ផ្ទះស្ងាត់ អ្នក​មាន​ចិត្ត​រម្ងាប់​ អ្នក​ឃើញធម៌​ ដោយប្រពៃ ។

👉ភិក្ខុពិចារណាការកើតឡើង​ និងការវិនាសខន្ធទាំងឡាយ ក្នុងកាលណា​ ក្នុងកាលនោះ ភិក្ខុនោះ​​​ រមែង​បាន​បីតិ​ និង​បាមោជ្ជៈ បីតិនិងបាមោជ្ជៈនោះ​ ឈ្មោះថា ជាអមតធម៌របស់បណ្ឌិត អ្នកដឹង​ធម៌ទាំងឡាយ ។

👉គុណ​ ៣​ ប្រការនេះ គឺការរក្សាឥន្ទ្រិយ ១ សេចក្ដីសន្ដោស ១​ ការសង្រួមក្នុងបាតិមោក្ខ​ ១ ជា​ខាង​ដើម​នៃ​ព្រះ​និព្វាន​នោះ​ តែងមានដល់ភិក្ខុអ្នកមានបញ្ញា​ ក្នុងសាសនានេះ ។

👉( ម្នាលភិក្ខុ ) អ្នកចូរគប់រកកល្យាណមិត្ត​ អ្នកមានព្យាយាមជាគ្រឿងរស់ដោយបរិសុទ្ធ ជាអ្នកមិន​ខ្ជិល​ច្រអូស​ ភិក្ខុ​គប្បី​ជាអ្នកប្រព្រឹត្តធ្វើបដិសន្ថារៈ គប្បីជាអ្នកឈ្លាសក្នុងអាចារៈ​ ព្រោះហេតុ​ទាំងពីរនោះ អ្នក​នឹង​មាន​បាមោជ្ជៈ​ច្រើន​ នឹងធ្វើទីបំផុតទុក្ខបាន ។