គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៥

វិនយបិដក
បាលី📖

វិន័យបិដក ភិក្ខុនីវិភង្គ បាលី

ភាគទី៥

នមោ តស្ស ភគវតោ អរហតោ សម្មាសម្ពុទ្ធស្ស។

បឋមបារាជិកំ​[អយំ សិក្ខាបទគណនា ភិក្ខូហិ អសាធារណាបត្តិវសេន វេទិតព្វា។]

[១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន សាឡ្ហោ មិគារនត្តា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហារំ កត្តុកាមោ ហោតិ។ អថខោ សាឡ្ហោ មិគារនត្តា ភិក្ខុនិយោ ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោច ឥច្ឆាមហំ អយ្យេ ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហារំ កាតុំ ទេថ មេ នវកម្មិកំ ភិក្ខុនិន្តិ។ តេន ខោ បន សមយេន ចតស្សោ ភគិនិយោ ភិក្ខុនីសុ បព្វជិតា ហោន្តិ នន្ទា នន្ទវតី សុន្ទរីនន្ទា ថុល្លនន្ទាតិ។ តាសុ សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី តរុណប្បព្វជិតា អភិរូបា ហោតិ ទស្សនីយា បាសាទិកា បណ្ឌិតា ព្យត្តា មេធាវិនី ទក្ខា អនលសា តត្រុបាយាយ វីមំសាយ សមន្នាគតា អលំ កាតុំ អលំ សំវិធាតុំ។ អថខោ ភិក្ខុនីសង្ឃោ សុន្ទរីនន្ទំ ភិក្ខុនឹ សម្មន្និត្វា សាឡ្ហស្ស មិគារនត្តុនោ នវកម្មិកំ អទាសិ។ តេន ខោ បន សមយេន សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី សាឡ្ហស្ស មិគារនត្តុនោ និវេសនំ អភិក្ខណំ គច្ឆតិ វាសឹ ទេថ ផរសុំ ទេថ កុឋារឹ ទេថ កុទ្ទាលំ ទេថ និខាទនំ ទេថាតិ។ សាឡ្ហោបិ មិគារនត្តា ភិក្ខុនូបស្សយំ អភិក្ខណំ គច្ឆតិ កតាកតំ ជានិតុំ។ តេ អភិណ្ហំ ទស្សនេន បដិពទ្ធចិត្តា អហេសុំ។ អថខោ សាឡ្ហោ មិគារនត្តា សុន្ទរីនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ទូសេតុំ ឱកាសំ អលភមានោ ឯតទេវ អត្ថាយ ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ភត្តំ អកាសិ។ អថខោ សាឡ្ហោ មិគារនត្តា ភត្តគ្គេ អាសនំ បញ្ញាបេន្តោ ឯត្តកា ភិក្ខុនិយោ អយ្យាយ សុន្ទរីនន្ទាយ វុឌ្ឍតរាតិ ឯកមន្តំ អាសនំ បញ្ញាបេសិ ឯត្តកា នវកតរាតិ ឯកមន្តំ អាសនំ បញ្ញាបេសិ បដិច្ឆន្នេ ឱកាសេ និកុឌ្ឌេ សុន្ទរីនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អាសនំ បញ្ញាបេសិ យថា ថេរា ភិក្ខុនិយោ ជានេយ្យុំ នវកានំ ភិក្ខុនីនំ សន្តិកេ និសិន្នាតិ នវកាបិ ភិក្ខុនិយោ ជានេយ្យុំ ថេរានំ ភិក្ខុនីនំ សន្តិកេ និសិន្នាតិ។ អថខោ សាឡ្ហោ មិគារនត្តា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស កាលំ អារោចាបេសិ កាលា អយ្យេ និដ្ឋិតំ ភត្តន្តិ។ សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី សល្លក្ខេត្វា ន ពហុកតោ សាឡ្ហោ មិគារនត្តា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ភត្តំ អកាសិ មំ សោ ទូសេតុកាមោ សចាហំ គមិស្សាមិ វិស្សរោ មេ ភវិស្សតីតិ អន្តេវាសិនឹ ភិក្ខុនឹ​[ម.អន្តេវាសី ភិក្ខុនី។] អាណាបេសិ គច្ឆ មេ បិណ្ឌបាតំ នីហរ យោ ចេ មំ បុច្ឆតិ គិលានាតិ បដិវេទេហីតិ។ ឯវំ អយ្យេតិ ខោ សា ភិក្ខុនី សុន្ទរីនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា បច្ចស្សោសិ។ តេន ខោ បន សមយេន សាឡ្ហោ មិគារនត្តា ពហិទ្វារកោដ្ឋកេ ឋិតោ ហោតិ សុន្ទរីនន្ទំ ភិក្ខុនឹ បដិបុច្ឆន្តោ កហំ អយ្យេ អយ្យា សុន្ទរីនន្ទា កហំ អយ្យេ អយ្យា សុន្ទរីនន្ទាតិ។ ឯវំ វុត្តេ សុន្ទរីនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អន្តេវាសិនី ភិក្ខុនី សាឡ្ហំ មិគារនត្តារំ ឯតទវោច គិលានាវុសោ បិណ្ឌបាតំ នីហរិស្សាមីតិ។ អថខោ សាឡ្ហោ មិគារនត្តា យំបាហំ​[ឥតោ បរំ អត្ថាយាតិ តេសុ បោត្ថកេសុ ទិស្សតិ។] ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ភត្តំ អកាសឹ អយ្យាយ សុន្ទរីនន្ទាយ ការណាតិ មនុស្សេ អាណាបេត្វា ភិក្ខុនីសង្ឃំ ភត្តេន បរិវិសថាតិ វត្វា យេន ភិក្ខុនូបស្សយោ តេនុបសង្កមិ។ តេន ខោ បន សមយេន សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី ពហារាមកោដ្ឋកេ ឋិតា ហោតិ សាឡ្ហំ មិគារនត្តារំ បដិមានេន្តី។ អទ្ទសា ខោ សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី សាឡ្ហំ មិគារនត្តារំ ទូរតោ វ អាគច្ឆន្តំ ទិស្វាន ឧបស្សយំ បវិសិត្វា សសីសំ បារុបិត្វា មញ្ចកេ និបជ្ជិ។ អថខោ សាឡ្ហោ មិគារនត្តា យេន សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា សុន្ទរីនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច កិន្តេ អយ្យេ អផាសុ កិស្ស និបន្នាសីតិ។ ឯវំ ហេតំ អាវុសោ ហោតិ យា អនិច្ឆន្តំ ឥច្ឆតីតិ។ ក្យាហន្តំ អយ្យេ ន ឥច្ឆិស្សាមិ អបិចាហំ ឱកាសំ ន លភាមិ តំ ទូសេតុន្តិ អវស្សុតោ អវស្សុតាយ សុន្ទរីនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា កាយសំសគ្គំ សមាបជ្ជិ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា ភិក្ខុនី ជរាទុព្វលា ចរណគ្គិលានា សុន្ទរីនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អវិទូរេ និបន្នា ហោតិ។ អទ្ទសា ខោ សា ភិក្ខុនី សាឡ្ហំ មិគារនត្តារំ អវស្សុតំ អវស្សុតាយ សុន្ទរីនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា កាយសំសគ្គំ សមាបជ្ជន្តំ ទិស្វាន ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ កថំ ហិ នាម អយ្យា សុន្ទរីនន្ទា អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស កាយសំសគ្គំ សាទិយិស្សតីតិ អថខោ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា សន្តុដ្ឋា លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា សុន្ទរីនន្ទា អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស កាយសំសគ្គំ សាទិយិស្សតីតិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ តេ​[យេ តេ ភិក្ខូ អប្បិច្ឆាតិបិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ។] ភិក្ខូ ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស កាយសំសគ្គំ សាទិយិស្សតីតិ។ អថខោ តេ ភិក្ខូ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ អថខោ ភគវា ឯតស្មឹ និទានេ ឯតស្មឹ បករណេ ភិក្ខុសង្ឃំ សន្និបាតាបេត្វា ភិក្ខូ បដិបុច្ឆិ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស កាយសំសគ្គំ សាទិយតីតិ​[ឱ.ម.សាទិយីតិ] សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា អននុច្ឆវិកំ​[ឱ.ម.អននុច្ឆរិយំ] ភិក្ខវេ សុន្ទរីនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អននុលោមិកំ អប្បដិរូបំ អស្សាមណកំ អកប្បិយំ អករណីយំ កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស កាយសំសគ្គំ សាទិយិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ បសន្នានំ វា ភិយ្យោភាវាយ អថខ្វេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានញ្ចេវ អប្បសាទាយ បសន្នានញ្ច ឯកច្ចានំ អញ្ញថត្តាយាតិ។ អថខោ ភគវា សុន្ទរីនន្ទំ ភិក្ខុនឹ អនេកបរិយាយេន វិគរហិត្វា ទុព្ភរតាយ ទុប្បោសតាយ មហិច្ឆតាយ អសន្តុដ្ឋតាយ  សង្គណិកាយ កោសជ្ជស្ស អវណ្ណំ ភាសិត្វា អនេកបរិយាយេន សុភរតាយ សុបោសតាយ អប្បិច្ឆស្ស សន្តុដ្ឋស្ស សល្លេខស្ស ធូតស្ស បាសាទិកស្ស អបចយស្ស វីរិយារម្ភស្ស វណ្ណំ ភាសិត្វា ភិក្ខូនំ តទនុច្ឆវិកំ តទនុលោមិកំ ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ តេនហិ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញាបេស្សាមិ ទស អត្ថវសេ បដិច្ច សង្ឃសុដ្ឋុតាយ សង្ឃផាសុតាយ ទុម្មង្កូនំ ភិក្ខុនីនំ និគ្គហាយ បេសលានំ ភិក្ខុនីនំ ផាសុវិហារាយ ទិដ្ឋធម្មិកានំ អាសវានំ សំវរាយ សម្បរាយិកានំ អាសវានំ បដិឃាតាយ អប្បសន្នានំ បសាទាយ បសន្នានំ ភិយ្យោភាវាយ សទ្ធម្មដ្ឋិតិយា វិនយានុគ្គហាយ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស អធក្ខកំ ឧព្ភជានុមណ្ឌលំ អាមសនំ វា បរាមសនំ វា គហណំ វា ឆុបនំ វា បដិបីឡនំ វា សាទិយេយ្យ អយម្បិ បារាជិកា ហោតិ អសំវាសា ឧព្ភជានុមណ្ឌលិកាតិ។

[២] យា បនាតិ យា យាទិសា យថាយុត្តា យថាជច្ចា យថានាមា យថាគោត្តា យថាសីលា យថាវិហារិនី យថាគោចរា ថេរា វា នវា វា មជ្ឈិមា វា ឯសា វុច្ចតិ យា បនាតិ។ ភិក្ខុនីតិ ភិក្ខកាតិ ភិក្ខុនី ភិក្ខាចរិយំ អជ្ឈុបគតាតិ ភិក្ខុនី ភិន្នបដធរាតិ ភិក្ខុនី សមញ្ញាយ ភិក្ខុនី បដិញ្ញាយ ភិក្ខុនី ឯហិ ភិក្ខុនីតិ ភិក្ខុនី​ តីហិ សរណគមនេហិ ឧបសម្បន្នាតិ ភិក្ខុនី ភទ្រាតិ ភិក្ខុនី​[ឱ.ម.ភទ្រា ភិក្ខុនី] សារាតិ ភិក្ខុនី​[ឱ.ម.សារា ភិក្ខុនី] សេក្ខាតិ ភិក្ខុនី​[សេក្ខា ភិក្ខុនី] អសេក្ខាតិ ភិក្ខុនី​[អសេក្ខា ភិក្ខុនី] សមគ្គេន ឧភតោសង្ឃេន ញត្តិចតុត្ថេន កម្មេន អកុប្បេន ឋានារហេន ឧបសម្បន្នាតិ ភិក្ខុនី តត្រ យាយំ ភិក្ខុនី សមគ្គេន ឧភតោសង្ឃេន ញត្តិចតុត្ថេន កម្មេន អកុប្បេន ឋានារហេន ឧបសម្បន្នា អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អវស្សុតា នាម សារត្តា អបេក្ខវតី​[ឱ.ម.អបេក្ខវា] បដិពទ្ធចិត្តា។ អវស្សុតោ នាម សារត្តោ អបេក្ខវា បដិពទ្ធចិត្តោ។ បុរិសបុគ្គលោ នាម មនុស្សបុរិសោ ន យក្ខោ ន បេតោ ន តិរច្ឆានគតោ វិញ្ញូ បដិពលោ កាយសំសគ្គំ សមាបជ្ជិតុំ។ អធក្ខកន្តិ ហេដ្ឋក្ខកំ។ ឧព្ភជានុមណ្ឌលន្តិ ឧបរិជានុមណ្ឌលំ។ អាមសនំ នាម អាមដ្ឋមត្តំ។ បរាមសនំ នាម ឥតោ ចិតោ ច សញ្ចោបនំ។ គហណំ នាម គហិតមត្តំ។ ឆុបនំ នាម ផុដ្ឋមត្តំ។ បដិបីឡនំ វា សាទិយេយ្យាតិ អង្គំ គហេត្វា និបីឡនំ សាទិយតិ។ អយម្បីតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ បារាជិកា ហោតីតិ សេយ្យថាបិ នាម បុរិសោ សីសច្ឆិន្នោ អភព្វោ តេន សរីរពន្ធនេន ជីវិតុំ ឯវមេវ ភិក្ខុនី អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស អធក្ខកំ ឧព្ភជានុមណ្ឌលំ អាមសនំ វា បរាមសនំ វា គហណំ វា ឆុបនំ វា បដិបីឡនំ វា សាទិយន្តី អស្សមណី ហោតិ អសក្យធីតា តេន វុច្ចតិ បារាជិកា ហោតីតិ។ អសំវាសាតិ សំវាសោ នាម ឯកកម្មំ ឯកុទ្ទេសោ សមសិក្ខាតា ឯសោ សំវាសោ នាម។ សោ តាយ សទ្ធឹ នត្ថិ តេន វុច្ចតិ អសំវាសាតិ។

[៣] ឧភតោ អវស្សុតេ អធក្ខកំ ឧព្ភជានុមណ្ឌលំ កាយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ បារាជិកស្ស។ កាយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន និស្សគ្គិយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤] ឧព្ភក្ខកំ អធោជានុមណ្ឌលំ កាយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ កាយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន និស្សគ្គិយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៥] ឯកតោ អវស្សុតេ អធក្ខកំ ឧព្ភជានុមណ្ឌលំ កាយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ កាយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន និស្សគ្គិយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៦] ឧព្ភក្ខកំ អធោជានុមណ្ឌលំ កាយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន និស្សគ្គិយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៧] ឧភតោ អវស្សុតេ យក្ខស្ស វា បេតស្ស វា បណ្ឌកស្ស វា តិរច្ឆានគតមនុស្សវិគ្គហស្ស វា អធក្ខកំ ឧព្ភជានុមណ្ឌលំ កាយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ កាយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន និស្សគ្គិយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៨] ឧព្ភក្ខកំ អធោជានុមណ្ឌលំ កាយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន និស្សគ្គិយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៩] ឯកតោ អវស្សុតេ អធក្ខកំ ឧព្ភជានុមណ្ឌលំ កាយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន និស្សគ្គិយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[១០] ឧព្ភក្ខកំ អធោជានុមណ្ឌលំ កាយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាយប្បដិពទ្ធេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន កាយប្បដិពទ្ធំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សគ្គិយេន និស្សគ្គិយំ អាមសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[១១] អនាបត្តិ អសញ្ចិច្ច អសតិយា អជានន្តិយា អសាទិយន្តិយា ឧម្មត្តិកាយ ខិត្តចិត្តាយ វេទនដ្ដាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

បឋមបារាជិកំ និដ្ឋិតំ។

ទុតិយបារាជិកំ

[១២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី សាឡ្ហេន មិគារនត្តុនា​[មិគារនត្តុនា សទ្ធិន្តិបិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ។] គព្ភិនី ហោតិ។ យាវ គព្ភោ តរុណោ អហោសិ តាវ ឆាទេសិ។ បរិបក្កេ គព្ភេ វិព្ភមិត្វា វិជាយិ។ ភិក្ខុនិយោ ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោចុំ សុន្ទរីនន្ទា ខោ អយ្យេ អចិរវិព្ភន្តា វិជាតា កច្ចិ នោ សា ភិក្ខុនីយេវ សមានា គព្ភិនីតិ។ ឯវំ អយ្យេតិ។ កិស្ស បន ត្វំ អយ្យេ ជានំ បារាជិកំ ធម្មំ អជ្ឈាបន្នំ ភិក្ខុនឹ នេវ អត្តនា បដិចោទេសិ ន គណស្ស អារោចេសីតិ។ យោ ឯតិស្សា អវណ្ណោ មយ្ហេសោ អវណ្ណោ យា ឯតិស្សា អកិត្តិ មយ្ហេសា អកិត្តិ យោ ឯតិស្សា អយសោ មយ្ហេសោ អយសោ យោ ឯតិស្សា អលាភោ មយ្ហេសោ អលាភោ ក្យាហំ អយ្យេ អត្តនោ អវណ្ណំ អត្តនោ អកិត្តឹ អត្តនោ អយសំ អត្តនោ អលាភំ បរេសំ អារោចេស្សាមីតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ជានំ បារាជិកំ ធម្មំ អជ្ឈាបន្នំ ភិក្ខុនឹ នេវ អត្តនា បដិចោទេស្សតិ ន គណស្ស អារោចេស្សតីតិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ ភិក្ខូ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ អថខោ ភគវា ឯតស្មឹ និទានេ ឯតស្មឹ បករណេ ភិក្ខុសង្ឃំ សន្និបាតាបេត្វា ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ បដិបុច្ឆិ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ជានំ បារាជិកំ ធម្មំ អជ្ឈាបន្នំ ភិក្ខុនឹ នេវ អត្តនា បដិចោទេតិ [ឱ.ម.បដិចោទេសិ] ន គណស្ស អារោចេតីតិ [ឱ.ម.អារោចេសីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ជានំ បារាជិកំ ធម្មំ អជ្ឈាបន្នំ ភិក្ខុនឹ នេវ អត្តនា បដិចោទេស្សតិ ន គណស្ស អារោចេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ បសន្នានំ វា ភិយ្យោភាវាយ អថខ្វេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានញ្ចេវ អប្បសាទាយ បសន្នានញ្ច ឯកច្ចានំ អញ្ញថត្តាយាតិ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ជានំ បារាជិកំ ធម្មំ អជ្ឈាបន្នំ ភិក្ខុនឹ នេវ អត្តនា បដិចោទេយ្យ ន គណស្ស អារោចេយ្យ យទា ច សា ឋិតា វា អស្ស ចុតា វា នាសិតា វា អវសដា វា សាបច្ឆា ឯវំ វទេយ្យ បុព្វេ វាហំ អយ្យេ អញ្ញាសឹ ឯតំ ភិក្ខុនឹ ឯវរូបា ច ឯវរូបា ច សា ភគិនីតិ នោ ច ខោ អត្តនា បដិចោទេស្សំ ន គណស្ស អារោចេស្សន្តិ អយម្បិ បារាជិកា ហោតិ អសំវាសា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកាតិ។

[១៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ជានាតិ នាម សាមំ វា ជានាតិ អញ្ញេ វា តស្សា អារោចេន្តិ សា វា អារោចេតិ។ បារាជិកំ ធម្មំ អជ្ឈាបន្នន្តិ អដ្ឋន្នំ បារាជិកានំ អញ្ញតរំ បារាជិកំ អជ្ឈាបន្នំ។ នេវ អត្តនា បដិចោទេយ្យាតិ ន សយំ ចោទេយ្យ។ ន គណស្ស អារោចេយ្យាតិ ន អញ្ញាសំ ភិក្ខុនីនំ អារោចេយ្យ។

[១៤] យទា ច សា ឋិតា វា អស្សាតិ ឋិតា នាម សលិង្គេ ឋិតា វុច្ចតិ។ ចុតា នាម កាលកតា​[ឱ.ម.កាលំ កតា] វុច្ចតិ។ នាសិតា នាម សយំ វា វិព្ភន្តា ហោតិ អញ្ញេហិ​[អញ្ញាហីតិ អម្ហាកំ ខន្តី] វា នាសិតា។ អវសដា នាម តិត្ថាយតនំ សង្កន្តា វុច្ចតិ។

[១៥] សា បច្ឆា ឯវំ វទេយ្យ បុព្វេ វាហំ អយ្យេ អញ្ញាសឹ ឯតំ ភិក្ខុនឹ ឯវរូបា ច ឯវរូបា ច សា ភគិនីតិ នោ ច ខោ អត្តនា បដិចោទេស្សន្តិ ន សយំ ចោទេស្សំ។ ន គណស្ស អារោចេស្សន្តិ ន អញ្ញាសំ ភិក្ខុនីនំ អារោចេស្សំ។

[១៦] អយម្បិតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ បារាជិកា ហោតីតិ សេយ្យថាបិ នាម បណ្ឌុបលាសោ ពន្ធនា បវុត្តោ​[បមុត្តោតិបិ បាឋោ] អភព្វោ ហរិតត្តាយ ឯវមេវ ភិក្ខុនី ជានំ បារាជិកំ ធម្មំ អជ្ឈាបន្នំ ភិក្ខុនឹ នេវ អត្តនា បដិចោទេស្សាមិ ន គណស្ស អារោចេស្សាមីតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេន អស្សមណី ហោតិ អសក្យធីតា តេន វុច្ចតិ បារាជិកា ហោតីតិ។ អសំវាសាតិ សំវាសោ នាម ឯកកម្មំ ឯកុទ្ទេសោ សមសិក្ខាតា ឯសោ សំវាសោ នាម សោ តាយ សទ្ធឹ នត្ថិ តេន វុច្ចតិ អសំវាសាតិ។

[១៧] អនាបត្តិ សង្ឃស្ស ភណ្ឌនំ វា កលហោ វា វិគ្គហោ វា វិវាទោ វា ភវិស្សតីតិ នារោចេតិ សង្ឃភេទោ វា សង្ឃរាជិ វា ភវិស្សតីតិ នារោចេតិ អយំ កក្ខឡា ផរុសា ជីវិតន្តរាយំ វា ព្រហ្មចរិយន្តរាយំ វា ករិស្សតីតិ នារោចេតិ អញ្ញា បដិរូបា ភិក្ខុនិយោ អបស្សន្តី នារោចេតិ ន ឆាទេតុកាមា នារោចេតិ បញ្ញាយិស្សតិ សកេន កម្មេនាតិ នារោចេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ទុតិយបារាជិកំ និដ្ឋិតំ។

តតិយបារាជិកំ

[១៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តំ អរិដ្ឋំ ភិក្ខុំ គទ្ធពាធិបុព្វំ អនុវត្តតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តំ អរិដ្ឋំ ភិក្ខុំ គទ្ធពាធិបុព្វំ អនុវត្តិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តំ អរិដ្ឋំ គទ្ធពាធិបុព្វំ អនុវត្តតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តំ អរិដ្ឋំ គទ្ធពាធិបុព្វំ អនុវត្តិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តំ ភិក្ខុំ ធម្មេន វិនយេន សត្ថុសាសនេន អនាទរំ អប្បដិការំ អកតសហាយំ តមនុវត្តេយ្យ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ ឯវមស្ស វចនីយា ឯសោ ខោ អយ្យេ ភិក្ខុ សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តោ ធម្មេន វិនយេន សត្ថុសាសនេន អនាទរោ អប្បដិការោ អកតសហាយោ មាយ្យេ ឯតំ ភិក្ខុំ អនុវត្តីតិ ឯវញ្ច សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ វុច្ចមានា តថេវ បគ្គណ្ហេយ្យ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ យាវតតិយំ សមនុភាសិតព្វា តស្ស បដិនិស្សគ្គាយ យាវតតិយញ្ចេ សមនុភាសិយមានា តំ បដិនិស្សជ្ជេយ្យ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជេយ្យ អយម្បិ បារាជិកា ហោតិ អសំវាសា ឧក្ខិត្តានុវត្តិកាតិ។

[១៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ សមគ្គោ នាម សង្ឃោ សមានសំវាសកោ សមានសីមាយំ ឋិតោ។ ឧក្ខិត្តោ នាម អាបត្តិយា អទស្សនេ​[១.២.៣.ឱរោបិយមរម្មបោត្ថកេសុ ឥមេ បាឋោ តតិយាវិភត្តិរសេន គតា។] វា អប្បដិកម្មេ​[២] វា អប្បដិនិស្សគ្គេ[៣] វា ឧក្ខិត្តោ។ ធម្មេន វិនយេនាតិ យេន ធម្មេន យេន វិនយេន។ សត្ថុសាសនេនាតិ ជិនសាសនេន ពុទ្ធសាសនេន។ អនាទរោ នាម សង្ឃំ វា គណំ វា បុគ្គលំ វា កម្មំ វា នាទិយតិ។ អប្បដិការោ នាម ឧក្ខិត្តោ អនោសារិតោ។ អកតសហាយោ នាម សមានសំវាសកា ភិក្ខូ វុច្ចន្តិ កតសហាយា សោ តេហិ សទ្ធឹ នត្ថិ តេន វុច្ចតិ អកតសហាយោតិ។ តមនុវត្តេយ្យាតិ យំទិដ្ឋិកោ សោ​[សោ យំ ទិដ្ឋិកោតំ ឯវំ កមេន ភវិតព្វំ។] ហោតិ យំខន្តិកោ យំរុចិកោ សាបិ តំទិដ្ឋិកា ហោតិ តំខន្តិកា តំរុចិកា។

[២០] សា ភិក្ខុនីតិ យា សា ឧក្ខិត្តានុវត្តិកា ភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីហីតិ អញ្ញាហិ ភិក្ខុនីហិ។ យា បស្សន្តិ យា សុណន្តិ តាហិ វត្តព្វា ឯសោ ខោ អយ្យេ ភិក្ខុ សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តោ ធម្មេន វិនយេន សត្ថុសាសនេន អនាទរោ អប្បដិការោ អកតសហាយោ មាយ្យេ ឯតំ ភិក្ខុំ អនុវត្តីតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជតិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សុត្វា ន វទន្តិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សា ភិក្ខុនី សង្ឃមជ្ឈំបិ អាកឌ្ឍិត្វា វត្តព្វា ឯសោ ខោ អយ្យេ ភិក្ខុ សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តោ ធម្មេន វិនយេន សត្ថុសាសនេន អនាទរោ អប្បដិការោ អកតសហាយោ មាយ្យេ ឯតំ ភិក្ខុំ អនុវត្តីតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជតិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២១] សា ភិក្ខុនី សមនុភាសិតព្វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ សមនុភាសិតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តំ ភិក្ខុំ ធម្មេន វិនយេន សត្ថុសាសនេន អនាទរំ អប្បដិការំ អកតសហាយំ តមនុវត្តតិ សា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជតិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមំ ភិក្ខុនឹ សមនុភាសេយ្យ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តំ ភិក្ខុំ ធម្មេន វិនយេន សត្ថុសាសនេន អនាទរំ អប្បដិការំ អកតសហាយំ តមនុវត្តតិ សា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជតិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមំ ភិក្ខុនឹ សមនុភាសតិ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ ភិក្ខុនិយា សមនុភាសនា តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទុតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ តតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ សមនុភដ្ឋា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

[២២] ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ថុល្លច្ចយា កម្មវាចាបរិយោសានេ អាបត្តិ បារាជិកស្ស។

[២៣] អយម្បីតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ បារាជិកា ហោតីតិ សេយ្យថាបិ នាម បុថុសិលា ទ្វេធា ភិន្នា អប្បដិសន្ធិកា ហោតិ ឯវមេវ ភិក្ខុនី យាវតតិយំ សមនុភាសិយមានា អប្បដិនិស្សជ្ជន្តី អស្សមណី ហោតិ អសក្យធីតា តេន វុច្ចតិ បារាជិកា ហោតីតិ។ អសំវាសាតិ សំវាសោ នាម ឯកកម្មំ ឯកុទ្ទេសោ សមសិក្ខាតា ឯសោ សំវាសោ នាម សោ តាយ សទ្ធឹ នត្ថិ តេន វុច្ចតិ អសំវាសាតិ។

[២៤] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ បារាជិកស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ បារាជិកស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ បារាជិកស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២៥] អនាបត្តិ អសមនុភាសន្តិយា បដិនិស្សជ្ជន្តិយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

តតិយបារាជិកំ និដ្ឋិតំ។

ចតុត្ថបារាជិកំ

[២៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស ហត្ថគ្គហណំបិ សាទិយន្តិ សង្ឃាដិកណ្ណគ្គហណំបិ សាទិយន្តិ សន្តិដ្ឋន្តិបិ សល្លបន្តិបិ សង្កេតំបិ គច្ឆន្តិ បុរិសស្សបិ អព្ភាគមនំ សាទិយន្តិ ឆន្នំបិ អនុបវិសន្តិ កាយំបិ តទត្ថាយ ឧបសំហរន្តិ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស ហត្ថគ្គហណំបិ សាទិយិស្សន្តិ សង្ឃាដិកណ្ណគ្គហណំបិ សាទិយិស្សន្តិ សន្តិដ្ឋិស្សន្តិបិ សល្លបិស្សន្តិបិ សង្កេតំបិ គច្ឆិស្សន្តិ បុរិសស្សបិ អព្ភាគមនំ សាទិយិស្សន្តិ ឆន្នំបិ អនុបវិសិស្សន្តិ កាយំបិ តទត្ថាយ ឧបសំហរិស្សន្តិ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយាតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស ហត្ថគ្គហណំបិ សាទិយន្តិ សង្ឃាដិកណ្ណគ្គហណំបិ សាទិយន្តិ សន្តិដ្ឋន្តិបិ សល្លបន្តិបិ សង្កេតំបិ គច្ឆន្តិ បុរិសស្សបិ អព្ភាគមនំ សាទិយន្តិ ឆន្នំបិ អនុបវិសន្តិ កាយំបិ តទត្ថាយ ឧបសំហរន្តិ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយាតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស ហត្ថគ្គហណំបិ សាទិយិស្សន្តិ សង្ឃាដិកណ្ណគ្គហណំបិ សាទិយិស្សន្តិ សន្តិដ្ឋិស្សន្តិបិ សល្លបិស្សន្តិបិ សង្កេតំបិ គច្ឆិស្សន្តិ បុរិសស្សបិ អព្ភាគមនំ សាទិយិស្សន្តិ ឆន្នំបិ អនុបវិសិស្សន្តិ កាយំបិ តទត្ថាយ ឧបសំហរិស្សន្តិ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស ហត្ថគ្គហណំ វា សាទិយេយ្យ សង្ឃាដិកណ្ណគ្គហណំ វា សាទិយេយ្យ សន្តិដ្ឋេយ្យ វា សល្លបេយ្យ វា សង្កេតំ វា គច្ឆេយ្យ បុរិសស្ស វា អព្ភាគមនំ សាទិយេយ្យ ឆន្នំ វា អនុបវិសេយ្យ កាយំ វា តទត្ថាយ ឧបសំហរេយ្យ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយ អយម្បិ បារាជិកា ហោតិ អសំវាសា អដ្ឋវត្ថុកាតិ។

[២៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អវស្សុតា នាម សារត្តា អបេក្ខវតី​[ឱ.ម.អបេក្ខវា] បដិពទ្ធចិត្តា។ អវស្សុតោ នាម សារត្តោ អបេក្ខវា បដិពទ្ធចិត្តោ។ បុរិសបុគ្គលោ នាម មនុស្សបុរិសោ ន យក្ខោ ន បេតោ ន តិរច្ឆានគតោ វិញ្ញូ បដិពលោ កាយសំសគ្គំ សមាបជ្ជិតុំ។ ហត្ថគ្គហណំ វា សាទិយេយ្យាតិ ហត្ថោ នាម កប្បុរំ ឧបាទាយ យាវ អគ្គនខា។ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយ ឧព្ភក្ខកំ អធោជាណុមណ្ឌលំ គហណំ សាទិយតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ សង្ឃាដិកណ្ណគ្គហណំ វា សាទិយេយ្យាតិ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយ និវត្ថំ វា បារុតំ វា គហណំ សាទិយតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ សន្តិដ្ឋេយ្យ វាតិ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយ បុរិសស្ស ហត្ថបាសេ តិដ្ឋតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ សល្លបេយ្យ វាតិ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយ បុរិសស្ស ហត្ថបាសេ ឋិតា សល្លបតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ សង្កេតំ វា គច្ឆេយ្យាតិ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយ បុរិសេន ឥត្ថន្នាមំ ឱកាសំ អាគច្ឆាតិ វុត្តា គច្ឆតិ បទេ បទេ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស បុរិសស្ស ហត្ថបាសំ ឱក្កន្តមត្តេ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ បុរិសស្ស វា អព្ភាគមនំ សាទិយេយ្យាតិ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយ បុរិសស្ស អព្ភាគមនំ សាទិយតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ហត្ថបាសំ ឱក្កន្តមត្តេ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ ឆន្នំ វា អនុបវិសេយ្យាតិ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយ យេន កេនចិ បដិច្ឆន្នំ ឱកាសំ បវិដ្ឋមត្តេ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ កាយំ វា តទត្ថាយ ឧបសំហរេយ្យាតិ ឯតស្ស អសទ្ធម្មស្ស បដិសេវនត្ថាយ បុរិសស្ស ហត្ថបាសេ ឋិតា កាយំ ឧបសំហរតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។

[២៨] អយម្បីតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ បារាជិកា ហោតីតិ សេយ្យថាបិ នាម តាលោ មត្ថកច្ឆិន្នោ អភព្វោ បុនវិរុឡ្ហិយា ឯវមេវ ភិក្ខុនី អដ្ឋមំ វត្ថុំ បរិបូរេន្តី អស្សមណី ហោតិ អសក្យធីតា តេន វុច្ចតិ បារាជិកា ហោតីតិ។ អសំវាសាតិ សំវាសោ នាម ឯកកម្មំ ឯកុទ្ទេសោ សមសិក្ខាតា ឯសោ សំវាសោ នាម សោ តាយ សទ្ធឹ នត្ថិ តេន វុច្ចតិ អសំវាសាតិ។

[២៩] អនាបត្តិ អសញ្ចិច្ច អសតិយា អជានន្តិយា អសាទិយន្តិយា ឧម្មត្តិកាយ ខិត្តចិត្តាយ វេទនដ្ដាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចតុត្ថបារាជិកំ និដ្ឋិតំ។

[៣០] ឧទ្ទិដ្ឋា ខោ អយ្យាយោ អដ្ឋ បារាជិកា ធម្មា យេសំ ភិក្ខុនី អញ្ញតរំ វា អញ្ញតរំ វា អាបជ្ជិត្វា ន លភតិ ភិក្ខុនីហិ សទ្ធឹ សំវាសំ យថា បុរេ តថា បច្ឆា បារាជិកា ហោតិ អសំវាសា។ តត្ថយ្យាយោ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ ទុតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ តតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ បរិសុទ្ធេត្ថយ្យាយោ តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

បារាជិកកណ្ឌំ និដ្ឋិតំ។

សត្តរសកណ្ឌំ

ឥមេ ខោ បនយ្យាយោ សត្តរស សង្ឃាទិសេសា ធម្មា ឧទ្ទេសំ អាគច្ឆន្តិ។

បឋមសង្ឃាទិសេសំ

[៣១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរោ ឧបាសកោ ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ឧទ្ទោសិតំ  ទត្វា កាលកតោ ហោតិ។ តស្ស ទ្វេ បុត្តា ហោន្តិ ឯកោ អស្សទ្ធោ អប្បសន្នោ ឯកោ សទ្ធោ បសន្នោ។ តេ បេត្តិកំ សាបត្តេយ្យំ វិភជឹសុ។ អថខោ សោ អស្សទ្ធោ អប្បសន្នោ តំ សទ្ធំ បសន្នំ ឯតទវោច អម្ហាកំ ឧទ្ទោសិតោ តំ ភាជេមាតិ​[ឱ.ម.ភាជាមាតិ]។ ឯវំ វុត្តេ សោ សទ្ធោ បសន្នោ តំ អស្សទ្ធំ អប្បសន្នំ ឯតទវោច មាយ្យោ ឯវំ អវច អម្ហាកំ បិតុនា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ទិន្នោតិ។ ទុតិយម្បិ ខោ អស្សទ្ធោ អប្បសន្នោ តំ សទ្ធំ បសន្នំ ឯតទវោច អម្ហាកំ ឧទ្ទោសិតោ តំ ភាជេមាតិ។ អថខោ សោ សទ្ធោ បសន្នោ តំ អស្សទ្ធំ អប្បសន្នំ ឯតទវោច មាយ្យោ ឯវំ អវច អម្ហាកំ បិតុនា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ទិន្នោតិ។ តតិយម្បិ ខោ សោ អស្សទ្ធោ អប្បសន្នោ តំ សទ្ធំ បសន្នំ ឯតទវោច អម្ហាកំ ឧទ្ទោសិតោ តំ ភាជេមាតិ។ អថខោ សោ សទ្ធោ បសន្នោ សចេ មយ្ហំ ភវិស្សតិ អហំបិ ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ទស្សាមីតិ តំ អស្សទ្ធំ អប្បសន្នំ ឯតទវោច ភាជេមាតិ។ អថខោ សោ ឧទ្ទោសិតោ តេហិ ភាជិយមានោ តស្ស អស្សទ្ធស្ស អប្បសន្នស្ស បាបុណិ[ឱ.ម.បាបុណាតិ]។ អថខោ សោ អស្សទ្ធោ អប្បសន្នោ ភិក្ខុនិយោ ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោច និក្ខមថយ្យេ អម្ហាកំ ឧទ្ទោសិតោតិ។ ឯវំ វុត្តេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តំ បុរិសំ ឯតទវោច មាយ្យោ ឯវំ អវច តុម្ហាកំ បិតុនា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ទិន្នោតិ។ ទិន្នោ ន ទិន្នោតិ វោហារិកេ មហាមត្តេ បុច្ឆឹសុ។ មហាមត្តា ឯវមាហំសុ កោ អយ្យេ ជានាតិ ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ទិន្នោតិ។ ឯវំ វុត្តេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តេ មហាមត្តេ ឯតទវោច អបិ ន្វយ្យា​ [អបិនយ្យោ] តុម្ហេហិ ទិដ្ឋំ វា សុតំ វា សក្ខឹ ឋបយិត្វា ទានំ ទីយមានន្តិ។ អថខោ តេ មហាមត្តា សច្ចំ ខោ អយ្យា អាហាតិ តំ ឧទ្ទោសិតំ ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស អកំសុ។ អថខោ សោ បុរិសោ បរាជិតោ ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ អស្សមណិយោ ឥមា មុណ្ឌា ពន្ធកិនិយោ កថំ ហិ នាម អម្ហាកំ ឧទ្ទោសិតំ អច្ឆិន្ទាបេស្សន្តីតិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី មហាមត្តានំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ មហាមត្តា តំ បុរិសំ ទណ្ឌាបេសុំ។ អថខោ សោ បុរិសោ ទណ្ឌិតោ​[ឱ.ម.ទណ្ឌិកោ] ភិក្ខុនូបស្សយស្ស អវិទូរេ អាជីវកសេយ្យំ ការាបេត្វា អាជីវកេ ឧយ្យោជេសិ ឯតា ភិក្ខុនិយោ អច្ចាវទថាតិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី មហាមត្តានំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ មហាមត្តា តំ បុរិសំ ពន្ធាបេសុំ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ បឋមំ​[ឱ.ម.កថំ] ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឧទ្ទោសិតំ អច្ឆិន្ទាបេសុំ ទុតិយម្បិ ទណ្ឌាបេសុំ តតិយម្បិ ពន្ធាបេសុំ ឥទានិ ឃាតាបេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ឧសុយ្យវាទិកា វិហរិស្សតីតិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ឧសុយ្យវាទិកា វិហរតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ឧសុយ្យវាទិកា វិហរិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឧសុយ្យវាទិកា វិហរេយ្យ គហបតិនា វា គហបតិបុត្តេន វា ទាសេន វា កម្មករេន វា [ឱ.ម.កម្មការេន] អន្តមសោ សមណបរិព្វាជកេនាបិ អយំ ភិក្ខុនី បឋមាបត្តិកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។

[៣២] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឧសុយ្យវាទិកា នាម អដ្តការិកា វុច្ចតិ។ គហបតិ នាម យោ កោចិ អគារំ អជ្ឈាវសតិ។ គហបតិបុត្តោ នាម យេ កេចិ​[ឱ.ម.យោកោចិ] បុត្តភាតរោ។ ទាសោ នាម អន្តោជាតោ ធនក្កីតោ ករមរានីតោ។ កម្មករោ​[ឱ.ម.កម្មការោ] នាម ភដកោ អាហដកោ។ សមណបរិព្វាជកោ នាម ភិក្ខុញ្ច ភិក្ខុនិញ្ច សិក្ខមានញ្ច សាមណេរញ្ច សាមណេរិញ្ច ឋបេត្វា យោ កោចិ បរិព្វាជកសមាបន្នោ។ អដ្ឋំ ករិស្សាមីតិ ទុតិយំ វា បរិយេសតិ គច្ឆតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ឯកស្ស អារោចេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ទុតិយស្ស អារោចេតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស អដ្ឋបរិយោសានេ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។

[៣៣] បឋមាបត្តិកន្តិ សហ វត្ថុជ្ឈាចារា អាបជ្ជតិ អសមនុភាសនាយ។ និស្សារណីយន្តិ សង្ឃម្ហា និស្សារិយតិ។ សង្ឃាទិសេសោតិ សង្ឃោ វ តស្សា អាបត្តិយា មានត្តំ ទេតិ មូលាយ បដិកស្សតិ អព្ភេតិ ន សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ ន ឯកា ភិក្ខុនី តេន វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។ តស្សេវ អាបត្តិនិកាយស្ស នាមកម្មំ អធិវចនំ តេនបិ វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។

[៣៤] អនាបត្តិ មនុស្សេហិ អាកឌ្ឍិយមានា គច្ឆតិ អារក្ខំ យាចតិ អនោទិស្ស អាចិក្ខតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ទុតិយសង្ឃាទិសេសំ

[៣៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន វេសាលិយំ អញ្ញតរស្ស លិច្ឆវិស្ស បជាបតិ អតិចារិនី ហោតិ។ អថខោ សោ លិច្ឆវិ តំ ឥត្ថឹ ឯតទវោច សាធុ វិរមាហិ អនត្ថំ ខោ តេ ករិស្សាមីតិ[ឱ.ម.ករិស្សាមាតិ]។ ឯវំបិ សា វុច្ចមានា អាទិយិ។ តេន ខោ បន សមយេន វេសាលិយំ​[ឱ.ម.វេសាលិយា] លិច្ឆវិគណោ សន្និបតិតោ ហោតិ កេនចិទេវ ករណីយេន។ អថខោ សោ លិច្ឆវី តេ លិច្ឆវនោ ឯតទវោច ឯកំ មេ អយ្យា​[ឱ.ម.អយ្យោ] ឥត្ថឹ អនុជានាថាតិ។ កា នាម សាតិ។ មយ្ហំ បជាបតី អតិចរតិ តំ ឃាតេស្សាមីតិ។ ជានាហីតិ។ អស្សោសិ ខោ សា ឥត្ថី សាមិកោ កិរ មំ ឃាតេតុកាមោតិ វរភណ្ឌំ អាទាយ សាវត្ថឹ គន្ត្វា តិត្ថិយេ ឧបសង្កមិត្វា បព្វជ្ជំ យាចិ។ តិត្ថិយា ន ឥច្ឆឹសុ បព្វាជេតុំ។ ភិក្ខុនិយោ ឧបសង្កមិត្វា បព្វជ្ជំ យាចិ។ ភិក្ខុនិយោបិ ន ឥច្ឆឹសុ បព្វាជេតុំ។ ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឧបសង្កមិត្វា ភណ្ឌកំ ទស្សេត្វា បព្វជ្ជំ យាចិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភណ្ឌកំ គហេត្វា បព្វាជេសិ។ អថខោ សោ លិច្ឆវី តំ ឥត្ថឹ គវេសន្តោ សាវត្ថឹ គន្ត្វា ភិក្ខុនីសុ បព្វជិតំ ទិស្វា យេន រាជា បសេនទិ កោសលោ តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា រាជានំ បសេនទឹ កោសលំ ឯតទវោច បជាបតី មេ ទេវ វរភណ្ឌំ អាទាយ សាវត្ថឹ អនុប្បត្តា តំ ទេវោ អនុជានាតូតិ។ តេនហិ ភណេ វិចិនិត្វា អាចិក្ខាតិ។ ទិដ្ឋា ទេវ ភិក្ខុនីសុ បព្វជិតាតិ។ សចេ ភណេ ភិក្ខុនីសុ បព្វជិតា ន សា លព្ភា កិញ្ចិ កាតុំ ស្វាក្ខាតោ ធម្មោ ចរតុ ព្រហ្មចរិយំ សម្មា ទុក្ខស្ស អន្តកិរិយាយាតិ។ អថខោ សោ លិច្ឆវី ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ចោរឹ បព្វាជេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តស្ស លិច្ឆវិស្ស ឧជ្ឈាយន្តស្ស ខីយន្តស្ស វិបាចេន្តស្ស។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ចោរឹ បព្វាជេស្សតីតិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ចោរឹ បព្វាជេតីតិ [ឱ.បព្វាជេសីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ចោរឹ បព្វាជេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ជានំ ចោរឹ វជ្ឈវិទិតំ អនបលោកេត្វា រាជានំ វា សង្ឃំ វា គណំ វា បូគំ វា សេណឹ វា អញ្ញត្រ កប្បា វុដ្ឋាបេយ្យ អយម្បិ ភិក្ខុនី បឋមាបត្តិកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។

[៣៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ជានាតិ នាម សាមំ វា ជានាតិ អញ្ញេ វា តស្សា អារោចេន្តិ សា វា អារោចេតិ។ ចោរី នាម យា បញ្ចមាសកំ វា អតិរេកបញ្ចមាសកំ វា អគ្ឃនកំ អទិន្នំ ថេយ្យសំខាតំ អាទិយតិ ឯសា ចោរី នាម។ វជ្ឈា នាម យំ កត្វា វជ្ឈប្បត្តា ហោតិ។ វិទិតា នាម អញ្ញេហិ មនុស្សេហិ ញាតា ហោតិ វជ្ឈា ឯសាតិ។ អនបលោកេត្វាតិ អនាបុច្ឆា។ រាជា នាម យត្ថ រាជា អនុសាសតិ រាជា អបលោកេតព្វោ។ សង្ឃោ នាម ភិក្ខុនីសង្ឃោ វុច្ចតិ ភិក្ខុនីសង្ឃោ អបលោកេតព្វោ។ គណោ នាម យត្ថ គណោ អនុសាសតិ គណោ អបលោកេតព្វោ។ បូគោ នាម យត្ថ បូគោ អនុសាសតិ បូគោ អបលោកេតព្វោ។ សេណិ នាម យត្ថ សេណិ អនុសាសតិ សេណិ អបលោកេតព្វោ។ អញ្ញត្រ កប្បាតិ ឋបេត្វា កប្បំ។ កប្បំ នាម ទ្វេ កប្បានិ តិត្ថិយេសុ វា បព្វជិតា ហោតិ អញ្ញាសុ វា ភិក្ខុនីសុ បព្វជិតា។ អញ្ញត្រ កប្បា វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ថុល្លច្ចយា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៧] អយម្បីតិ បុរិមំ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ បឋមាបត្តិកន្តិ សហ វត្ថុជ្ឈាចារា អាបជ្ជតិ អសមនុភាសនាយ។ និស្សារណីយន្តិ សង្ឃម្ហា និស្សារិយតិ។ សង្ឃាទិសេសោតិ។បេ។ តេនបិ វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។

[៣៨] ចោរិយា ចោរីសញ្ញា អញ្ញត្រ កប្បា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ចោរិយា វេមតិកា អញ្ញត្រ កប្បា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ចោរិយា អចោរីសញ្ញា អញ្ញត្រ កប្បា វុដ្ឋាបេតិ អនាបត្តិ។ អចោរិយា ចោរីសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អចោរិយា វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អចោរិយា អចោរីសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៣៩] អនាបត្តិ អជានន្តី វុដ្ឋាបេតិ អបលោកេត្វា វុដ្ឋាបេតិ កប្បកតំ វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

តតិយសង្ឃាទិសេសំ

[៤០] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភទ្ទាយ កាបិលានិយា អន្តេវាសិនី​[ឱ.ម.អន្តេវាសិកា] ភិក្ខុនីហិ សទ្ធឹ ភណ្ឌិត្វា គាមកេ [ឱ.ម.គាមកំ] ញាតិកុលំ អគមាសិ។ ភទ្ទា កាបិលានី តំ ភិក្ខុនឹ អបស្សន្តី ភិក្ខុនិយោ បុច្ឆិ កហំ ឥត្ថន្នាមា ន ទិស្សតីតិ។ ភិក្ខុនីហិ សទ្ធឹ អយ្យេ ភណ្ឌិត្វា ន ទិស្សតីតិ។ អម្មា អមុកស្មឹ គាមកេ ឯតិស្សា ញាតិកុលំ តត្ថ គន្ត្វា វិចិនថាតិ។ ភិក្ខុនិយោ តត្ថ គន្ត្វា តំ ភិក្ខុនឹ បស្សិត្វា ឯតទវោចុំ កិស្ស ត្វំ អយ្យេ ឯកិកា អាគតា កច្ចិសិ អប្បធំសិតាតិ។ អប្បធំសិតម្ហិ អយ្យេតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី ឯកា គាមន្តរំ គច្ឆិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ឯកា គាមន្តរំ គច្ឆតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ឯកា គាមន្តរំ គច្ឆិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឯកា គាមន្តរំ គច្ឆេយ្យ អយម្បិ ភិក្ខុនី បឋមាបត្តិកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។ ឯវញ្ចិទំ ភគវតា ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ហោតិ។

[៤១] តេន ខោ បន សមយេន ទ្វេ ភិក្ខុនិយោ សាកេតា សាវត្ថឹ អទ្ធានមគ្គប្បដិបន្នា ហោន្តិ។ អន្តរាមគ្គេ នទី តរិតព្វា ហោតិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ នាវិកេ ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោចុំ សាធុ នោ អាវុសោ តារេថាតិ។ នាយ្យេ សក្កា ឧភោ សកឹ តារេតុន្តិ។ ឯកោ ឯកំ ឧត្តារេសិ។ ឧត្តិណ្ណោ ឧត្តិណ្ណំ ទូសេសិ។ អនុត្តិណ្ណោ អនុត្តិណ្ណំ ទូសេសិ។ តា បច្ឆា សមាគន្ត្វា បុច្ឆឹសុ កច្ចិសិ អយ្យេ អប្បធំសិតាតិ។ បធំសិតម្ហិ អយ្យេ ត្វំ បន អយ្យេ អប្បធំសិតាតិ។ បធំសិតម្ហិ អយ្យេតិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ សាវត្ថឹ គន្ត្វា ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី ឯកា នទីបារំ គច្ឆិស្សតីតិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ ភិក្ខូ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ឯកា នទីបារំ គច្ឆតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ឯកា នទីបារំ គច្ឆិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឯកា វា គាមន្តរំ គច្ឆេយ្យ ឯកា វា នទីបារំ គច្ឆេយ្យ អយម្បិ ភិក្ខុនី បឋមាបត្តិកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។ ឯវញ្ចិទំ ភគវតា ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ហោតិ។

[៤២] តេន ខោ បន សមយេន សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ កោសលេសុ ជនបទេសុ សាវត្ថឹ គច្ឆន្តា [ឱ.ម.គន្ត្វា] សាយំ អញ្ញតរំ គាមំ ឧបគច្ឆឹសុ​[ឱកាសំ យាចឹសូតិបិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ]។ តត្ថ អញ្ញតរា ភិក្ខុនី អភិរូបា ហោតិ ទស្សនីយា បាសាទិកា។ អញ្ញតរោ បុរិសោ តស្សា ភិក្ខុនិយា សហ ទស្សនេន បដិពទ្ធចិត្តោ ហោតិ។ អថខោ សោ បុរិសោ តាសំ ភិក្ខុនីនំ សេយ្យំ បញ្ញាបេន្តោ តស្សា ភិក្ខុនិយា សេយ្យំ ឯកមន្តំ បញ្ញាបេសិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី សល្លក្ខេត្វា បរិយុដ្ឋិតោ អយំ បុរិសោ សចេ រត្តឹ អាគច្ឆិស្សតិ វិស្សរោ មេ ភវិស្សតីតិ ភិក្ខុនិយោ អនាបុច្ឆា អញ្ញតរំ កុលំ គន្ត្វា សេយ្យំ កប្បេសិ។ អថខោ សោ បុរិសោ រត្តឹ អាគន្ត្វា តំ ភិក្ខុនឹ គវេសន្តោ ភិក្ខុនិយោ ឃដ្ដេសិ។ ភិក្ខុនិយោ តំ ភិក្ខុនឹ អបស្សន្តិយោ ឯវមាហំសុ និស្សំសយំ ខោ សា ភិក្ខុនី បុរិសេន សទ្ធឹ និក្ខន្តាតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី តស្សា រត្តិយា អច្ចយេន យេន តា ភិក្ខុនិយោ តេនុបសង្កមិ។ ភិក្ខុនិយោ តំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោចុំ កិស្ស ត្វំ អយ្យេ បុរិសេន សទ្ធឹ និក្ខន្តាតិ។ នាហំ អយ្យេ បុរិសេន សទ្ធឹ និក្ខន្តាតិ ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី ឯកា រត្តឹ វិប្បវសិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ឯកា រត្តឹ វិប្បវសតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ឯកា រត្តឹ វិប្បវសិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ បសន្នានំ វា ភិយ្យោភាវាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឯកា វា គាមន្តរំ គច្ឆេយ្យ ឯកា វា នទីបារំ គច្ឆេយ្យ ឯកា វា រត្តឹ វិប្បវសេយ្យ អយម្បិ ភិក្ខុនី បឋមាបត្តិកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។ ឯវញ្ចិទំ ភគវតា ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ហោតិ។

[៤៣] តេន ខោ បន សមយេន សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ កោសលេសុ ជនបទេ សាវត្ថឹ អទ្ធានមគ្គប្បដិបន្នា ហោន្តិ។ តត្ថ អញ្ញតរា ភិក្ខុនី វច្ចេន បីឡិតា ឯកិកា ឱហីយិត្វា បច្ឆា អគមាសិ។ មនុស្សា តំ ភិក្ខុនឹ បស្សិត្វា ទូសេសុំ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី យេន តា ភិក្ខុនិយោ តេនុបសង្កមិ។ ភិក្ខុនិយោ តំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោចុំ កិស្ស ត្វំ អយ្យេ ឯកិកា ឱហីនា កច្ចិសិ អប្បធំសិតាតិ។ បធំសិតម្ហិ អយ្យេតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី ឯកា គណម្ហា ឱហីយិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ឯកា គណម្ហា ឱហីយតីតិ[ឱ.ម.ឱហីយីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ឯកា គណម្ហា ឱហីយិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឯកា វា គាមន្តរំ គច្ឆេយ្យ ឯកា វា នទីបារំ គច្ឆេយ្យ ឯកា វា រត្តឹ វិប្បវសេយ្យ ឯកា វា គណម្ហា ឱហីយេយ្យ អយម្បិ ភិក្ខុនី បឋមាបត្តិកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។

[៤៤] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឯកា វា គាមន្តរំ គច្ឆេយ្យាតិ បរិក្ខិត្តស្ស គាមស្ស បរិក្ខេបំ បឋមំ បាទំ អតិក្កាមេន្តិយា អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស ទុតិយំ បាទំ អតិក្កាមេន្តិយា អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ អបរិក្ខិត្តស្ស គាមស្ស ឧបចារំ បឋមំ បាទំ អតិក្កាមេន្តិយា អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស ទុតិយំ បាទំ អតិក្កាមេន្តិយា អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ឯកា វា នទីបារំ គច្ឆេយ្យាតិ នទី នាម តិមណ្ឌលំ បដិច្ឆាទេត្វា យត្ថ កត្ថចិ ឧត្តរន្តិយា ភិក្ខុនិយា អន្តរវាសកោ តេមិយតិ។ បឋមំ បាទំ ឧត្តារេន្តិយា​[១.២.ឱ.ម.ឧត្តរន្តិយាតិ] អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស ទុតិយំ បាទំ ឧត្តារេន្តិយា​[២] អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ឯកា វា រត្តឹ វិប្បវសេយ្យាតិ សហ អរុណុគ្គមនា ទុតិយិកាយ ភិក្ខុនិយា ហត្ថបាសំ វិជហន្តិយា អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស វិជហិតេ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ឯកា វា គណម្ហា ឱហីយេយ្យាតិ អគាមកេ អរញ្ញេ ទុតិយិកាយ ភិក្ខុនិយា ទស្សនុបចារំ វា សវនុបចារំ វា វិជហន្តិយា អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស វិជហិតេ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។

[៤៥] អយម្បីតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ បឋមាបត្តិកន្តិ សហ វត្ថុជ្ឈាចារា អាបជ្ជតិ អសមនុភាសនាយ។ និស្សារណីយន្តិ សង្ឃម្ហា និស្សារិយតិ។ សង្ឃាទិសេសោ។បេ។ តេនបិ វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។

[៤៦] អនាបត្តិ ទុតិយិកា ភិក្ខុនី បក្កន្តា វា ហោតិ វិព្ភន្តា វា កាលកតា វា បក្ខសង្កន្តា វា អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចតុត្ថសង្ឃាទិសេសំ

[៤៧] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី ភណ្ឌនការិកា ហោតិ កលហការិកា វិវាទការិកា ភស្សការិកា សង្ឃេ អធិករណការិកា។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តស្សា កម្មេ កយិរមានេ បដិក្កោសតិ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី គាមកំ អគមាសិ កេនចិទេវ ករណីយេន។ អថខោ ភិក្ខុនីសង្ឃោ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី បក្កន្តាតិ ចណ្ឌកាលឹ ភិក្ខុនឹ អាបត្តិយា អទស្សនេ [ឱ.ម.អទស្សនេន] ឧក្ខិបិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី គាមកេ តំ ករណីយំ តីរេត្វា បុនទេវ សាវត្ថឹ បច្ចាគច្ឆិ។ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អាគច្ឆន្តិយា នេវ អាសនំ បញ្ញាបេសិ ន បាទោទកំ បាទបីឋំ បាទកថលិកំ ឧបនិក្ខិបិ ន បច្ចុគ្គន្ត្វា បត្តចីវរំ បដិគ្គហេសិ ន បានីយេន អាបុច្ឆិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ចណ្ឌកាលឹ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច កិស្ស ត្វំ អយ្យេ មយិ អាគច្ឆន្តិយា នេវ អាសនំ បញ្ញាបេសិ ន បាទោទកំ បាទបីឋំ បាទកថលិកំ ឧបនិក្ខិបិ ន បច្ចុគ្គន្ត្វា បត្តចីវរំ បដិគ្គហេសិ ន បានីយេន អាបុច្ឆីតិ។ ឯវញ្ហេតំ អយ្យេ ហោតិ យថាតំ អនាថាយាតិ។ កិស្ស បន ត្វំ អយ្យេ អនាថាតិ។ ឥមា មំ អយ្យេ ភិក្ខុនិយោ អយំ អនាថា អប្បញ្ញាតា នត្ថិ ឥមិស្សា កាចិ បដិវត្តាតិ អាបត្តិយា អទស្សនេ ឧក្ខិបឹសូតិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ពាលា ឯតា អព្យត្តា ឯតា នេតា ជានន្តិ កម្មំ វា កម្មទោសំ វា កម្មវិបត្តឹ វា កម្មសម្បត្តឹ វា មយំ ខោ ជានាម កម្មំបិ កម្មទោសំបិ កម្មវិបត្តឹបិ កម្មសម្បត្តឹបិ មយំ ខោ អកតំ វា កម្មំ ករេយ្យាម កតំ វា កម្មំ កោបេយ្យាមាតិ លហុំ លហុំ ភិក្ខុនីសង្ឃំ សន្និបាតេត្វា ចណ្ឌកាលឹ ភិក្ខុនឹ ឱសារេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តំ ភិក្ខុនឹ ធម្មេន វិនយេន សត្ថុសាសនេន អនបលោកេត្វា ការកសង្ឃំ អនញ្ញាយ គណស្ស ឆន្ទំ ឱសារេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តំ ភិក្ខុនឹ ធម្មេន វិនយេន សត្ថុសាសនេន អនបលោកេត្វា ការកសង្ឃំ អនញ្ញាយ គណស្ស ឆន្ទំ ឱសារេតីតិ [ឱ.ម.ឱសារេសីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តំ ភិក្ខុនឹ ធម្មេន វិនយេន សត្ថុសាសនេន អនបលោកេត្វា ការកសង្ឃំ អនញ្ញាយ គណស្ស ឆន្ទំ ឱសារេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សមគ្គេន សង្ឃេន ឧក្ខិត្តំ ភិក្ខុនឹ ធម្មេន វិនយេន សត្ថុសាសនេន អនបលោកេត្វា ការកសង្ឃំ អនញ្ញាយ គណស្ស ឆន្ទំ ឱសារេយ្យ អយម្បិ ភិក្ខុនី បឋមាបត្តិកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។

[៤៨] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ សមគ្គោ នាម សង្ឃោ សមានសំវាសកោ សមានសីមាយំ ឋិតោ។ ឧក្ខិត្តា នាម អាបត្តិយា អទស្សនេ វា អប្បដិកម្មេ វា អប្បដិនិស្សគ្គេ វា ឧក្ខិត្តា។ ធម្មេន វិនយេនាតិ យេន ធម្មេន យេន វិនយេន។ សត្ថុសាសនេនាតិ ជិនសាសនេន ពុទ្ធសាសនេន។ អនបលោកេត្វា ការកសង្ឃន្តិ កម្មការកសង្ឃំ អនាបុច្ឆា។ អនញ្ញាយ គណស្ស ឆន្ទន្តិ គណស្ស ឆន្ទំ អជានិត្វា។ ឱសារេស្សាមីតិ គណំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ថុល្លច្ចយា កម្មវាចាបរិយោសានេ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។

[៤៩] អយម្បីតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ បឋមាបត្តិកន្តិ សហ វត្ថុជ្ឈាចារា អាបជ្ជតិ អសមនុភាសនាយ។ និស្សារណីយន្តិ សង្ឃម្ហា និស្សារិយតិ។ សង្ឃាទិសេសោតិ។បេ។ តេនបិ វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។

[៥០] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា ឱសារេតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា ឱសារេតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា ឱសារេតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៥១] អនាបត្តិ កម្មការកសង្ឃំ អបលោកេត្វា ឱសារេតិ គណស្ស ឆន្ទំ ជានិត្វា ឱសារេតិ វត្តេ វត្តន្តឹ ឱសារេតិ អសន្តេ កម្មការកសង្ឃេ ឱសារេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

បញ្ចមសង្ឃាទិសេសំ

[៥២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី អភិរូបា ហោតិ ទស្សនីយា បាសាទិកា។ មនុស្សា ភត្តគ្គេ សុន្ទរីនន្ទំ ភិក្ខុនឹ បស្សិត្វា អវស្សុតា អវស្សុតាយ សុន្ទរីនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អគ្គមគ្គានិ ភោជនានិ ទេន្តិ។ សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី យាវទត្ថំ ភុញ្ជតិ។ អញ្ញា ភិក្ខុនិយោ ន ចិត្តរូបំ លភន្តិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា សុន្ទរីនន្ទា អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស ហត្ថតោ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា សហត្ថា បដិគ្គហេត្វា ខាទិស្សតិ ភុញ្ជិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស ហត្ថតោ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា សហត្ថា បដិគ្គហេត្វា ខាទតិ ភុញ្ជតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស ហត្ថតោ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា សហត្ថា បដិគ្គហេត្វា ខាទិស្សតិ ភុញ្ជិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អវស្សុតា អវស្សុតស្ស បុរិសបុគ្គលស្ស ហត្ថតោ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា សហត្ថា បដិគ្គហេត្វា ខាទេយ្យ វា ភុញ្ជេយ្យ វា អយម្បិ ភិក្ខុនី បឋមាបត្តិកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។

[៥៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អវស្សុតា នាម សារត្តា អបេក្ខវតី បដិពទ្ធចិត្តា។ អវស្សុតោ នាម សារត្តោ អបេក្ខវា បដិពទ្ធចិត្តោ។ បុរិសបុគ្គលោ នាម មនុស្សបុរិសោ ន យក្ខោ ន បេតោ ន តិរច្ឆានគតោ វិញ្ញូ បដិពលោ សារជ្ជិតុំ។ ខាទនីយំ នាម បញ្ច ភោជនានិ ឧទកទន្តបោណំ ឋបេត្វា អវសេសំ ខាទនីយំ នាម។ ភោជនីយំ នាម បញ្ច ភោជនានិ ឱទនោ កុម្មាសោ សត្តុ មច្ឆោ មំសំ។ ខាទិស្សាមិ ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។

[៥៤] អយម្បីតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ បឋមាបត្តិកន្តិ សហ វត្ថុជ្ឈាចារា អាបជ្ជតិ អសមនុភាសនាយ។ និស្សារណីយន្តិ សង្ឃម្ហា និស្សារិយតិ។ សង្ឃាទិសេសោតិ។បេ។ តេនបិ វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។ ឧទកទន្តបោណំ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៥៥] ឯកតោ អវស្សុតេ ខាទិស្សាមិ ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ ឧទកទន្តបោណំ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឧភតោ អវស្សុតេ យក្ខស្ស វា បេតស្ស វា បណ្ឌកស្ស វា តិរច្ឆានគតមនុស្សវិគ្គហស្ស វា ហត្ថតោ ខាទិស្សាមិ ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ ឧទកទន្តបោណំ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឯកតោ អវស្សុតេ ខាទិស្សាមិ ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឧទកទន្តបោណំ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៥៦] អនាបត្តិ ឧភតោ អនវស្សុតា ហោន្តិ អនវស្សុតោតិ ជានន្តី បដិគ្គណ្ហាតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆដ្ឋសង្ឃាទិសេសំ

[៥៧] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី អភិរូបា ហោតិ ទស្សនីយា បាសាទិកា។ មនុស្សា ភត្តគ្គេ សុន្ទរីនន្ទំ ភិក្ខុនឹ បស្សិត្វា អវស្សុតា សុន្ទរីនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អគ្គមគ្គានិ ភោជនានិ ទេន្តិ។ សុន្ទរីនន្ទា ភិក្ខុនី កុក្កុច្ចាយន្តី នប្បដិគ្គណ្ហាតិ។ អនន្តរិកា ភិក្ខុនី សុន្ទរីនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច កិស្ស ត្វំ អយ្យេ នប្បដិគ្គណ្ហាសីតិ។ អវស្សុតា អយ្យេ អយំ បុរិសោតិ[ឱ.ម.អយំបុរិសោ នត្ថិ]។ ត្វំ បន អយ្យេ អវស្សុតាតិ។ នាហំ អយ្យេ[ឱ.ម.បោត្ថកេសុ អយំ បាឋោ នត្ថិ] អវស្សុតាតិ។ កិន្តេ អយ្យេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ករិស្សតិ អវស្សុតោ វា អនវស្សុតោ វា យតោ ត្វំ អនវស្សុតា ឥង្ឃយ្យេ យន្តេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ទេតិ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា តំ ត្វំ សហត្ថា បដិគ្គហេត្វា ខាទ វា ភុញ្ជ វាតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី ឯវំ វក្ខតិ កិន្តេ អយ្យេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ករិស្សតិ អវស្សុតោ វា អនវស្សុតោ វា យតោ ត្វំ អនវស្សុតា ឥង្ឃយ្យេ យន្តេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ទេតិ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា តំ ត្វំ សហត្ថា បដិគ្គហេត្វា ខាទ វា ភុញ្ជ វាតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ឯវំ វទេតិ កិន្តេ អយ្យេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ករិស្សតិ អវស្សុតោ វា អនវស្សុតោ វា យតោ ត្វំ អនវស្សុតា ឥង្ឃយ្យេ យន្តេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ទេតិ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា តំ ត្វំ សហត្ថា បដិគ្គហេត្វា ខាទ វា ភុញ្ជ វាតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ឯវំ វក្ខតិ កិន្តេ អយ្យេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ករិស្សតិ អវស្សុតោ វា អនវស្សុតោ វា យតោ ត្វំ អនវស្សុតា ឥង្ឃយ្យេ យន្តេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ទេតិ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា តំ ត្វំ សហត្ថា បដិគ្គហេត្វា ខាទ វា ភុញ្ជ វាតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឯវំ វទេយ្យ កិន្តេ អយ្យេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ករិស្សតិ អវស្សុតោ វា អនវស្សុតោ វា យតោ ត្វំ អនវស្សុតា ឥង្ឃយ្យេ យន្តេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ទេតិ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា តំ ត្វំ សហត្ថា បដិគ្គហេត្វា ខាទ វា ភុញ្ជ វាតិ អយម្បិ ភិក្ខុនី បឋមាបត្តិកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។

[៥៨] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឯវំ វទេយ្យាតិ កិន្តេ អយ្យេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ករិស្សតិ អវស្សុតោ វា អនវស្សុតោ វា យតោ ត្វំ អនវស្សុតា ឥង្ឃយ្យេ យន្តេ ឯសោ បុរិសបុគ្គលោ ទេតិ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា តំ ត្វំ សហត្ថា បដិគ្គហេត្វា ខាទ វា ភុញ្ជ វាតិ ឧយ្យោជេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ តស្សា វចនេន ខាទិស្សាមិ ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ ភោជនបរិយោសានេ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ អយម្បីតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ បឋមាបត្តិកន្តិ សហ វត្ថុជ្ឈាចារា អាបជ្ជតិ អសមនុភាសនាយ។ និស្សារណីយន្តិ សង្ឃម្ហា និស្សារិយតិ។ សង្ឃាទិសេសោតិ។បេ។ តេនបិ វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។ ឧទកទន្តបោណំ បដិគ្គណ្ហាតិ ឧយ្យោជេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ តស្សា វចនេន ខាទិស្សាមិ ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៥៩] ឯកតោ អវស្សុតេ យក្ខស្ស វា បេតស្ស វា បណ្ឌកស្ស វា តិរច្ឆានគតមនុស្សវិគ្គហស្ស វា ហត្ថតោ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា ខាទ វា ភុញ្ជ វាតិ ឧយ្យោជេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ តស្សា វចនេន ខាទិស្សាមិ ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ភោជនបរិយោសានេ អាបត្តិ ថុល្លច្ចយស្ស។ ឧទកទន្តបោណំ បដិគ្គណ្ហាតិ ឧយ្យោជេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ តស្សា វចនេន ខាទិស្សាមិ ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៦០] អនាបត្តិ អនវស្សុតោតិ ជានន្តី ឧយ្យោជេតិ កុបិតា នប្បដិគ្គណ្ហាតីតិ ឧយ្យោជេតិ កុលានុទ្ទយតាយ នប្បដិគ្គណ្ហាតីតិ ឧយ្យោជេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

សត្តមសង្ឃាទិសេសំ

[៦១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ សទ្ធឹ ភណ្ឌិត្វា កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វទេតិ ពុទ្ធំ បច្ចាចិក្ខាមិ ធម្មំ បច្ចាចិក្ខាមិ សង្ឃំ បច្ចាចិក្ខាមិ សិក្ខំ បច្ចាចិក្ខាមិ កិន្នុមា វ សមណិយោ យា សមណិយោ សក្យធីតរោ សន្តញ្ញាបិ សមណិយោ លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តាសាហំ សន្តិកេ ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សាមីតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ចណ្ឌកាលី កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វក្ខតិ ពុទ្ធំ បច្ចាចិក្ខាមិ។បេ។ សិក្ខំ បច្ចាចិក្ខាមិ កិន្នុមា វ សមណិយោ យា សមណិយោ សក្យធីតរោ សន្តញ្ញាបិ សមណិយោ លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តាសាហំ សន្តិកេ ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សាមីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វទេតិ ពុទ្ធំ បច្ចាចិក្ខាមិ។បេ។ សិក្ខំ បច្ចាចិក្ខាមិ កិន្នុមា វ សមណិយោ យា សមណិយោ សក្យធីតរោ សន្តញ្ញាបិ សមណិយោ លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តាសាហំ សន្តិកេ ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សាមីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វក្ខតិ ពុទ្ធំ បច្ចាចិក្ខាមិ។បេ។ សិក្ខំ បច្ចាចិក្ខាមិ កិន្នុមា វ សមណិយោ យា សមណិយោ សក្យធីតរោ សន្តញ្ញាបិ សមណិយោ លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តាសាហំ សន្តិកេ ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សាមីតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វទេយ្យ ពុទ្ធំ បច្ចាចិក្ខាមិ។បេ។ សិក្ខំ បច្ចាចិក្ខាមិ កិន្នុមា វ សមណិយោ យា សមណិយោ សក្យធីតរោ សន្តញ្ញាបិ សមណិយោ លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តាសាហំ សន្តិកេ ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សាមីតិ។ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ ឯវមស្ស វចនីយា នាយ្យេ កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ អវច ពុទ្ធំ បច្ចាចិក្ខាមិ។បេ។ សិក្ខំ បច្ចាចិក្ខាមិ កិន្នុមា វ សមណិយោ យា សមណិយោ សក្យធីតរោ សន្តញ្ញាបិ សមណិយោ លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តាសាហំ សន្តិកេ ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សាមីតិ។ អភិរមយ្យេ ស្វាក្ខាតោ ធម្មោ ចរ ព្រហ្មចរិយំ សម្មា ទុក្ខស្ស អន្តកិរិយាយាតិ។ ឯវញ្ច សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ វុច្ចមានា តថេវ បគ្គណ្ហេយ្យ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ យាវតតិយំ សមនុភាសិតព្វា តស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ យាវតតិយញ្ចេ សមនុភាសិយមានា តំ បដិនិស្សជ្ជេយ្យ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជេយ្យ អយម្បិ ភិក្ខុនី យាវតតិយកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។

[៦២] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ កុបិតា អនត្តមនាតិ អនភិរទ្ធា អាហតចិត្តា ខិលជាតា។ ឯវំ វទេយ្យាតិ ពុទ្ធំ បច្ចាចិក្ខាមិ។បេ។ សិក្ខំ បច្ចាចិក្ខាមិ កិន្នុមា វ សមណិយោ យា សមណិយោ សក្យធីតរោ សន្តញ្ញាបិ សមណិយោ លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តាសាហំ សន្តិកេ ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សាមីតិ។

[៦៣] សា ភិក្ខុនីតិ យា សា ឯវំ វាទិនី ភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីហីតិ អញ្ញាហិ ភិក្ខុនីហិ។ យា បស្សន្តិ យា សុណន្តិ តាហិ វត្តព្វា មាយ្យេ កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ អវច ពុទ្ធំ បច្ចាចិក្ខាមិ។បេ។ សិក្ខំ បច្ចាចិក្ខាមិ កិន្នុមា វ សមណិយោ យា សមណិយោ សក្យធីតរោ សន្តញ្ញាបិ សមណិយោ លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តាសាហំ សន្តិកេ ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សាមីតិ។ អភិរមយ្យេ ស្វាក្ខាតោ ធម្មោ ចរ ព្រហ្មចរិយំ សម្មា ទុក្ខស្ស អន្តកិរិយាយាតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា។ តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជតិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សុត្វា ន វទន្តិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សា ភិក្ខុនី សង្ឃមជ្ឈំបិ អាកឌ្ឍិត្វា វត្តព្វា មាយ្យេ កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ អវច ពុទ្ធំ បច្ចាចិក្ខាមិ។បេ។ សិក្ខំ បច្ចាចិក្ខាមិ កិន្នុមា វ សមណិយោ យា សមណិយោ សក្យធីតរោ សន្តញ្ញាបិ សមណិយោ លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តាសាហំ សន្តិកេ ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សាមីតិ។ អភិរមយ្យេ ស្វាក្ខាតោ ធម្មោ ចរ ព្រហ្មចរិយំ សម្មា ទុក្ខស្ស អន្តកិរិយាយាតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា។ តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជតិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៦៤] សា ភិក្ខុនី សមនុភាសិតព្វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ សមនុភាសិតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វទេតិ ពុទ្ធំ បច្ចាចិក្ខាមិ ធម្មំ បច្ចាចិក្ខាមិ សង្ឃំ បច្ចាចិក្ខាមិ សិក្ខំ បច្ចាចិក្ខាមិ កិន្នុមា វ សមណិយោ យា សមណិយោ សក្យធីតរោ សន្តញ្ញាបិ សមណិយោ លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តាសាហំ សន្តិកេ ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សាមីតិ។ សា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជតិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមំ ភិក្ខុនឹ សមនុភាសេយ្យ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ។ អយំ ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វទេតិ ពុទ្ធំ បច្ចាចិក្ខាមិ ធម្មំ បច្ចាចិក្ខាមិ សង្ឃំ បច្ចាចិក្ខាមិ សិក្ខំ បច្ចាចិក្ខាមិ កិន្នុមា វ សមណិយោ យា សមណិយោ សក្យធីតរោ សន្តញ្ញាបិ សមណិយោ លជ្ជិនិយោ កុក្កុច្ចិកា សិក្ខាកាមា តាសាហំ សន្តិកេ ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សាមីតិ។ សា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជតិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមំ ភិក្ខុនឹ សមនុភាសតិ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ ភិក្ខុនិយា សមនុភាសនា តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទុតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ តតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ សមនុភដ្ឋា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

[៦៥] ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ថុល្លច្ចយា កម្មវាចាបរិយោសានេ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ សង្ឃាទិសេសំ អជ្ឈាបជ្ជន្តិយា ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ថុល្លច្ចយា បដិប្បស្សម្ភន្តិ។

[៦៦] អយម្បីតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ យាវតតិយកន្តិ យាវតតិយំ សមនុភាសនាយ អាបជ្ជតិ ន សហ វត្ថុជ្ឈាចារា។ និស្សារណីយន្តិ សង្ឃម្ហា និស្សារិយតិ។ សង្ឃាទិសេសោតិ។បេ។ តេនបិ វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។

[៦៧] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៦៨] អនាបត្តិ អសមនុភាសន្តិយា បដិនិស្សជ្ជន្តិយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អដ្ឋមសង្ឃាទិសេសំ

[៦៩]  តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី កិស្មិញ្ចិទេវ អធិករណេ បច្ឆា កតា​[ឱ.ម.បច្ចាកតា។ ឯវំ សព្វត្ថ ញាតព្វំ] កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វទេតិ ឆន្ទគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ ទោសគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ មោហគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ ភយគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ចណ្ឌកាលី កិស្មិញ្ចិទេវ អធិករណេ បច្ឆា កតា កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វក្ខតិ ឆន្ទគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ។បេ។ ភយគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោតិ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី កិស្មិញ្ចិទេវ អធិករណេ បច្ឆា កតា កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វទេតិ ឆន្ទគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ។បេ។ ភយគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី កិស្មិញ្ចិទេវ អធិករណេ បច្ឆា កតា កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វក្ខតិ ឆន្ទគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ។បេ។ ភយគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី កិស្មិញ្ចិទេវ អធិករណេ បច្ឆា កតា កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វទេយ្យ ឆន្ទគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ។បេ។ ភយគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោតិ។ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ ឯវមស្ស វចនីយា មាយ្យេ កិស្មិញ្ចិទេវ អធិករណេ បច្ឆា កតា កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ អវច ឆន្ទគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ។បេ។ ភយគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោតិ អយ្យា ខោ ឆន្ទាបិ គច្ឆេយ្យ ទោសាបិ គច្ឆេយ្យ មោហាបិ គច្ឆេយ្យ ភយាបិ គច្ឆេយ្យាតិ។ ឯវញ្ច សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ វុច្ចមានា តថេវ បគ្គណ្ហេយ្យ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ យាវតតិយំ សមនុភាសិតព្វា តស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ យាវតតិយញ្ចេ សមនុភាសិយមានា តំ បដិនិស្សជ្ជេយ្យ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជេយ្យ អយម្បិ ភិក្ខុនី យាវតតិយកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។

[៧០] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ កិស្មិញ្ចិទេវ អធិករណេតិ អធិករណំ នាម ចត្តារិ អធិករណានិ វិវាទាធិករណំ អនុវាទាធិករណំ អាបត្តាធិករណំ កិច្ចាធិករណំ។ បច្ឆា កតា នាម បារាជិកា វុច្ចតិ។ កុបិតា អនត្តមនាតិ អនភិរទ្ធា អាហតចិត្តា ខិលជាតា។ ឯវំ វទេយ្យាតិ ឆន្ទគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ។បេ។ ភយគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោតិ។

[៧១] សា ភិក្ខុនីតិ យា សា ឯវំវាទិនី ភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីហីតិ អញ្ញាហិ ភិក្ខុនីហិ។ យា បស្សន្តិ យា សុណន្តិ តាហិ វត្តព្វា មាយ្យេ កិស្មិញ្ចិទេវ អធិករណេ បច្ឆា កតា កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ អវច ឆន្ទគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ។បេ។ ភយគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោតិ អយ្យា ខោ ឆន្ទាបិ គច្ឆេយ្យ។បេ។ ភយាបិ គច្ឆេយ្យាតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា។ តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជតិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សុត្វា ន វទន្តិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សា ភិក្ខុនី សង្ឃមជ្ឈំបិ អាកឌ្ឍិត្វា វត្តព្វា មាយ្យេ កិស្មិញ្ចិទេវ អធិករណេ បច្ឆា កតា កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ អវច ឆន្ទគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ។បេ។ ភយគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោតិ អយ្យា ខោ ឆន្ទាបិ គច្ឆេយ្យ។បេ។ ភយាបិ គច្ឆេយ្យាតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា។ តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជតិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៧២] សា ភិក្ខុនី សមនុភាសិតព្វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ សមនុភាសិតព្វា ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី កិស្មិញ្ចិទេវ អធិករណេ បច្ឆា កតា កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វទេតិ ឆន្ទគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ។បេ។ ភយគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោតិ។ សា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជតិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមំ ភិក្ខុនឹ សមនុភាសេយ្យ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី កិស្មិញ្ចិទេវ អធិករណេ បច្ឆា កតា កុបិតា អនត្តមនា ឯវំ វទេតិ ឆន្ទគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោ។បេ។ ភយគាមិនិយោ ច ភិក្ខុនិយោតិ។ សា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជតិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមំ ភិក្ខុនឹ សមនុភាសតិ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ ភិក្ខុនិយា សមនុភាសនា តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទុតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ តតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ សមនុភដ្ឋា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

[៧៣] ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ថុល្លច្ចយា កម្មវាចាបរិយោសានេ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ សង្ឃាទិសេសំ អជ្ឈាបជ្ជន្តិយា ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ថុល្លច្ចយា បដិប្បស្សម្ភន្តិ។

[៧៤] អយម្បីតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ យាវតតិយកន្តិ យាវតតិយំ សមនុភាសនាយ អាបជ្ជតិ ន សហ វត្ថុជ្ឈាចារា។ និស្សារណីយន្តិ សង្ឃម្ហា និស្សារិយតិ។ សង្ឃាទិសេសោតិ។បេ។ តេនបិ វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។

[៧៥] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៧៦] អនាបត្តិ អសមនុភាសន្តិយា បដិនិស្សជ្ជន្តិយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

នវមសង្ឃាទិសេសំ

[៧៧] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អន្តេវាសិនិយោ​[ឱ.អន្តេវាសិភិក្ខុនិយោ។ ម។. អន្តេវាសិកា ភិក្ខុនិយោ] ភិក្ខុនិយោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា​[វជ្ជបដិច្ឆាទិកាតិ យុត្តតរំ]។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ សំសដ្ឋា វិហរិស្សន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកាតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកាតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ សំសដ្ឋា វិហរិស្សន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ ភិក្ខុនិយោ បនេវ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា។ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនីហិ ឯវមស្សុ វចនីយា ភគិនិយោ ខោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ ឯវញ្ច តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនីហិ វុច្ចមានា តថេវ បគ្គណ្ហេយ្យុំ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនីហិ យាវតតិយំ សមនុភាសិតព្វា តស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ យាវតតិយញ្ចេ សមនុភាសិយមានា តំ បដិនិស្សជ្ជេយ្យុំ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជេយ្យុំ ឥមាបិ ភិក្ខុនិយោ យាវតតិយកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។

[៧៨] ភិក្ខុនិយោ បនេវាតិ ឧបសម្បន្នាយោ វុច្ចតិ។ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ អននុលោមិកេន កាយិកវាចសិកេន[កាយិកវាចសិកេន សំសគ្គេនាតិ ភវិតព្វំ] សំសដ្ឋា វិហរន្តិ។ បាបាចារាតិ បាបកេន អាចារេន សមន្នាគតា។ បាបសទ្ទាតិ បាបកេន កិត្តិសទ្ទេន អព្ភុគ្គតា។ បាបសិលោកាតិ បាបកេន មិច្ឆាជីវេន ជីវិតំ កប្បេន្តិ។ ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកាតិ អញ្ញមញ្ញិស្សា កម្មេ កយិរមានេ បដិក្កោសន្តិ។ អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកាតិ អញ្ញមញ្ញំ វជ្ជំ បដិច្ឆាទេន្តិ។

[៧៩] តា ភិក្ខុនិយោតិ យា តា សំសដ្ឋា ភិក្ខុនិយោ។ ភិក្ខុនីហីតិ អញ្ញាហិ ភិក្ខុនីហិ។ យា បស្សន្តិ យា សុណន្តិ តាហិ វត្តព្វា ភគិនិយោ ខោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា។ តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជន្តិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជន្តិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សុត្វា ន វទន្តិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ តា ភិក្ខុនិយោ សង្ឃមជ្ឈំបិ អាកឌ្ឍិត្វា វត្តព្វា ភគិនិយោ ខោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា។ តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជន្តិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជន្តិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៨០] តា ភិក្ខុនិយោ សមនុភាសិតព្វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ សមនុភាសិតព្វា ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមា ច ឥត្ថន្នាមា ច ភិក្ខុនិយោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា។ តា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជន្តិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមញ្ច ឥត្ថន្នាមញ្ច ភិក្ខុនិយោ សមនុភាសេយ្យ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមា ច ឥត្ថន្នាមា ច ភិក្ខុនិយោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា។ តា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជន្តិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមញ្ច ឥត្ថន្នាមញ្ច ភិក្ខុនិយោ សមនុភាសតិ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ ច ឥត្ថន្នាមាយ ច ភិក្ខុនីនំ សមនុភាសនា តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទុតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ តតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ សមនុភដ្ឋា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមា ច ឥត្ថន្នាមា ច ភិក្ខុនិយោ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

[៨១] ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ថុល្លច្ចយា កម្មវាចាបរិយោសានេ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ សង្ឃាទិសេសំ អជ្ឈាបជ្ជន្តីនំ ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ថុល្លច្ចយា បដិប្បស្សម្ភន្តិ។ ទ្វេ តិស្សោ ឯកតោ សមនុភាសិតព្វា តទុត្តរិ ន សមនុភាសិតព្វា។

[៨២] ឥមាបិ ភិក្ខុនិយោតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចន្តិ។ យាវតតិយកន្តិ យាវតតិយំ សមនុភាសនាយ អាបជ្ជន្តិ ន សហ វត្ថុជ្ឈាចារា។ និស្សារណីយន្តិ សង្ឃម្ហា និស្សារិយតិ។ សង្ឃាទិសេសោតិ។បេ។ តេនបិ វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។

[៨៣] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជន្តិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា នប្បដិនិស្សជ្ជន្តិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជន្តិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៨៤] អនាបត្តិ អសមនុភាសន្តីនំ បដិនិស្សជ្ជន្តីនំ ឧម្មត្តិកានំ ខិត្តចិត្តានំ វេទនដ្តានំ អាទិកម្មិកានន្តិ។

ទសមសង្ឃាទិសេសំ

[៨៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនីសង្ឃេន សមនុភដ្ឋា ភិក្ខុនិយោ ឯវំ វទេតិ សំសដ្ឋា វ អយ្យេ តុម្ហេ វិហរថ មា តុម្ហេ នានា វិហរិត្ថ សន្តិ សង្ឃេ អញ្ញាបិ ភិក្ខុនិយោ ឯវាចារា ឯវំសទ្ទា ឯវំសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា តា សង្ឃោ ន កិញ្ចិ អាហ តុម្ហេយេវ សង្ឃោ ឧញ្ញាយ បរិភវេន អក្ខន្តិយា វេភស្សា[ឱ.ម.វេភស្សិយា។ ឯវំ សព្វត្ថ ញាតព្វំ] ទុព្វល្យា ឯវមាហ ភគិនិយោ ខោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា សង្ឃេន សមនុភដ្ឋា ភិក្ខុនិយោ ឯវំ វក្ខតិ សំសដ្ឋា វ អយ្យេ តុម្ហេ វិហរថ មា តុម្ហេ នានា វិហរិត្ថ។បេ។ វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សង្ឃេន សមនុភដ្ឋា ភិក្ខុនិយោ ឯវំ វទេតិ សំសដ្ឋា វ អយ្យេ តុម្ហេ វិហរថ មា តុម្ហេ នានា វិហរិត្ថ។បេ។ វិវិច្ចថយ្យេ។ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សង្ឃេន សមនុភដ្ឋា ភិក្ខុនិយោ ឯវំ វក្ខតិ សំសដ្ឋា វ អយ្យេ តុម្ហេ វិហរថ មា តុម្ហេ នានា វិហរិត្ថ។បេ។ វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឯវំ វទេយ្យ សំសដ្ឋា វ អយ្យេ តុម្ហេ វិហរថ មា តុម្ហេ នានា វិហរិត្ថ សន្តិ សង្ឃេ អញ្ញាបិ ភិក្ខុនិយោ ឯវាចារា ឯវំសទ្ទា ឯវំសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា តា សង្ឃោ ន កិញ្ចិ អាហ តុម្ហេយេវ សង្ឃោ ឧញ្ញាយ បរិភវេន អក្ខន្តិយា វេភស្សា ទុព្វល្យា ឯវមាហ ភគិនិយោ ខោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ ឯវមស្ស វចនីយា មាយ្យេ ឯវំ អវច សំសដ្ឋា វ អយ្យេ តុម្ហេ វិហរថ មា តុម្ហេ នានា វិហរិត្ថ សន្តិ សង្ឃេ អញ្ញាបិ ភិក្ខុនិយោ ឯវាចារា ឯវំសទ្ទា ឯវំសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា តា សង្ឃោ ន កិញ្ចិ អាហ តុម្ហេយេវ សង្ឃោ ឧញ្ញាយ បរិភវេន អក្ខន្តិយា វេភស្សា ទុព្វល្យា ឯវមាហ ភគិនិយោ ខោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ ឯវញ្ច សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ វុច្ចមានា តថេវ បគ្គណ្ហេយ្យ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ យាវតតិយំ សមនុភាសិតព្វា តស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ យាវតតិយញ្ចេ សមនុភាសិយមានា តំ បដិនិស្សជ្ជេយ្យ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជេយ្យ អយម្បិ ភិក្ខុនី យាវតតិយកំ ធម្មំ អាបន្នា និស្សារណីយំ សង្ឃាទិសេសន្តិ។

[៨៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឯវំ វទេយ្យាតិ សំសដ្ឋា វ អយ្យេ តុម្ហេ វិហរថ មា តុម្ហេ នានា វិហរិត្ថ សន្តិ សង្ឃេ អញ្ញាបិ ភិក្ខុនិយោ ឯវាចារា ឯវំសទ្ទា ឯវំសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា តា សង្ឃោ ន កិញ្ចិ អាហ តុម្ហេយេវ សង្ឃោ ឧញ្ញាយាតិ អវញ្ញាយ។ បរិភវេនាតិ បរិភព្យតា។ អក្ខន្តិយាតិ កោបេន។ វេភស្សាតិ វិភស្សីកតា។ ទុព្វល្យាតិ អបក្ខតា។ ឯវមាហ ភគិនិយោ ខោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ សា ភិក្ខុនីតិ យា សា ឯវំវាទិនី ភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីហីតិ អញ្ញាហិ ភិក្ខុនីហិ។ យា បស្សន្តិ យា សុណន្តិ តាហិ វត្តព្វា មាយ្យេ ឯវំ អវច សំសដ្ឋា វ អយ្យេ តុម្ហេ វិហរថ មា តុម្ហេ នានា វិហរិត្ថ។បេ។ វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជតិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សុត្វា ន វទន្តិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សា ភិក្ខុនី សង្ឃមជ្ឈំបិ អាកឌ្ឍិត្វា វត្តព្វា មាយ្យេ ឯវំ អវច សំសដ្ឋា វ អយ្យេ តុម្ហេ វិហរថ មា តុម្ហេ នានា វិហរិត្ថ។បេ។ វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា។ តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជតិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៨៧] សា ភិក្ខុនី សមនុភាសិតព្វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ សមនុភាសិតព្វា ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី សង្ឃេន សមនុភដ្ឋា ភិក្ខុនិយោ ឯវំ វទេតិ សំសដ្ឋា វ អយ្យេ តុម្ហេ វិហរថ មា តុម្ហេ នានា វិហរិត្ថ សន្តិ សង្ឃេ អញ្ញាបិ ភិក្ខុនិយោ ឯវាចារា ឯវំសទ្ទា ឯវំសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា តា សង្ឃោ ន កិញ្ចិ អាហ តុម្ហេយេវ សង្ឃោ ឧញ្ញាយ បរិភវេន អក្ខន្តិយា វេភស្សា ទុព្វល្យា ឯវមាហ ភគិនិយោ ខោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ។បេ។ វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ សា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជតិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមំ ភិក្ខុនឹ សមនុភាសេយ្យ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី សង្ឃេន សមនុភដ្ឋា ភិក្ខុនិយោ ឯវំ វទេតិ សំសដ្ឋា វ អយ្យេ[អយ្យាតិបិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ។] តុម្ហេ វិហរថ មា តុម្ហេ នានា វិហរិត្ថ សន្តិ សង្ឃេ អញ្ញាបិ ភិក្ខុនិយោ ឯវាចារា ឯវំសទ្ទា ឯវំសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា តា សង្ឃោ ន កិញ្ចិ អាហ តុម្ហេយេវ សង្ឃោ ឧញ្ញាយ បរិភវេន អក្ខន្តិយា វេភស្សា ទុព្វល្យា ឯវមាហ ភគិនិយោ ខោ សំសដ្ឋា វិហរន្តិ បាបាចារា បាបសទ្ទា បាបសិលោកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស វិហេសិកា អញ្ញមញ្ញិស្សា វជ្ជប្បដិច្ឆាទិកា វិវិច្ចថយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនីនំ សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ សា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជតិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមំ ភិក្ខុនឹ សមនុភាសតិ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ ភិក្ខុនិយា សមនុភាសនា តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទុតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ តតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ សមនុភដ្ឋា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

[៨៨] ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ថុល្លច្ចយា កម្មវាចាបរិយោសានេ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ សង្ឃាទិសេសំ អជ្ឈាបជ្ជន្តិយា ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ថុល្លច្ចយា បដិប្បស្សម្ភន្តិ។

[៨៩] អយម្បីតិ បុរិមាយោ ឧបាទាយ វុច្ចតិ។ យាវតតិយកន្តិ យាវតតិយំ សមនុភាសនាយ អាបជ្ជតិ ន សហ វត្ថុជ្ឈាចារា។ និស្សារណីយន្តិ សង្ឃម្ហា និស្សារិយតិ។ សង្ឃាទិសេសោតិ សង្ឃោ វ តស្សា អាបត្តិយា មានត្តំ ទេតិ មូលាយ បដិកស្សតិ អព្ភេតិ ន សម្ពហុលា ន ឯកា ភិក្ខុនី តេន វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។ តស្សចេវ[តស្សេវាតិបិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ] អាបត្តិនិកាយស្ស នាមកម្មំ អធិវចនំ តេនបិ វុច្ចតិ សង្ឃាទិសេសោតិ។

[៩០] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ សង្ឃាទិសេសស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៩១] អនាបត្តិ អសមនុភាសន្តិយា បដិនិស្សជ្ជន្តិយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

[៩២] ឧទ្ទិដ្ឋា ខោ អយ្យាយោ សត្តរស សង្ឃាទិសេសា ធម្មា នវ បឋមាបត្តិកា អដ្ឋ យាវតតិយកា យេសំ ភិក្ខុនី អញ្ញតរំ វា អញ្ញតរំ វា អាបជ្ជតិ តាយ ភិក្ខុនិយា ឧភតោសង្ឃេ បក្ខមានត្តំ ចរិតព្វំ ចិណ្ណមានត្តាយ ភិក្ខុនិយា[ឥមេ បាឋោ ឱរោបិយបោត្ថកេ ចិណ្ណមានត្តា ភិក្ខុនីតិ សោធិតា។ តំ សុសោធិតំ ចិណ្ណមានត្តោ ភិក្ខូតិ បាសិយា សមិតត្តា។] យត្ថ សិយា វីសតិគណោ ភិក្ខុនីសង្ឃោ តត្ថ សា ភិក្ខុនី អព្ភេតព្វា ឯកាយបិ ចេ ឩនោ វីសតិគណោ ភិក្ខុនីសង្ឃោ តំ ភិក្ខុនឹ អព្ភេយ្យ សា ច ភិក្ខុនី អនព្ភិតា តា ច ភិក្ខុនិយោ គារយ្ហា។ អយំ តត្ថ សាមីចិ។ តត្ថយ្យាយោ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ ទុតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ តតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ បរិសុទ្ធេត្ថយ្យាយោ តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

សត្តរសកណ្ឌំ និដ្ឋិតំ។

និស្សគ្គិយកណ្ឌំ

ឥមេ ខោ បនយ្យាយោ តឹស និស្សគ្គិយា បាចិត្តិយា ធម្មា ឧទ្ទេសំ អាគច្ឆន្តិ។

បត្តវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទំ

[៩៣] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ពហុបត្តេ សន្និចយំ ករោន្តិ។ មនុស្សា វិហារចារិកំ អាហិណ្ឌន្តា បស្សិត្វា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ពហុបត្តេ សន្និចយំ ករិស្សន្តិ បត្តវណិជ្ជំ វា ភិក្ខុនិយោ ករិស្សន្តិ អាមត្តិកាបណំ វា បសារេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ បត្តសន្និចយំ ករិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ បត្តសន្និចយំ ករោន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ បត្តសន្និចយំ ករិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បត្តសន្និចយំ ករេយ្យ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយន្តិ។

[៩៤] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បត្តោ នាម ទ្វេ បត្តា អយោបត្តោ មត្តិកាបត្តោ។ តយោ បត្តស្ស វណ្ណា ឧក្កដ្ឋោ បត្តោ មជ្ឈិមោ បត្តោ ឱមកោ បត្តោ។ ឧក្កដ្ឋោ នាម បត្តោ អឌ្ឍាឡ្ហកោទនំ គណ្ហាតិ ចតុព្ភាគំ ខាទនីយំ​[ឱ.ម.ខាទនំ វា] តទូបិយំ ព្យញ្ជនំ។ មជ្ឈិមោ នាម បត្តោ នាឡិកោទនំ គណ្ហាតិ ចតុព្ភាគំ ខាទនីយំ តទូបិយំ ព្យញ្ជនំ។ ឱមកោ នាម បត្តោ បត្ថោទនំ គណ្ហាតិ ចតុព្ភាគំ ខាទនីយំ តទូបិយំ ព្យញ្ជនំ។ តតោ ឧក្កដ្ឋោ អបត្តោ ឱមកោ អបត្តោ។ សន្និចយំ ករេយ្យាតិ អនធិដ្ឋិតោ អវិកប្បិតោ។ និស្សគ្គិយោ ហោតិ​[ឥតោ បរំ សព្វត្ថ ទិស្សតិ សោ អតិរេកោតិ វេទិតព្វោ ឦទិសានំ បាឋោនំ មាតិកាយំ អនាគតត្តា។] សហ អរុណុគ្គមនា និស្សគ្គិយោ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វោ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកភិក្ខុនិយា វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វោ។

[៩៥] តាយ ភិក្ខុនិយា សង្ឃំ ឧបសង្កមិត្វា ឯកំសំ ឧត្តរាសង្គំ ករិត្វា វុឌ្ឍានំ ភិក្ខុនីនំ បាទេ វន្ទិត្វា ឧក្កុដិកំ និសីទិត្វា អញ្ជលឹ បគ្គហេត្វា ឯវមស្ស វចនីយោ អយំ មេ អយ្យេ បត្តោ រត្តាតិក្កន្តោ និស្សគ្គិយោ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។ និស្សជ្ជិត្វា អាបត្តិ ទេសេតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ អាបត្តិ បដិគ្គហេតព្វា។ និស្សដ្ឋបត្តោ ទាតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ បត្តោ ឥត្ថន្នាមាយ ភិក្ខុនិយា និស្សគ្គិយោ សង្ឃស្ស និស្សដ្ឋោ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥមំ បត្តំ ឥត្ថន្នាមាយ ភិក្ខុនិយា ទទេយ្យាតិ។

[៩៦] តាយ ភិក្ខុនិយា សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ ឧបសង្កមិត្វា ឯកំសំ ឧត្តរាសង្គំ ករិត្វា វុឌ្ឍានំ ភិក្ខុនីនំ បាទេ វន្ទិត្វា ឧក្កុដិកំ និសីទិត្វា អញ្ជលឹ បគ្គហេត្វា ឯវមស្សុ វចនីយា អយំ មេ អយ្យាយោ បត្តោ រត្តាតិក្កន្តោ និស្សគ្គិយោ ឥមាហំ អយ្យានំ និស្សជ្ជាមីតិ។ និស្សជ្ជិត្វា អាបត្តិ ទេសេតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ អាបត្តិ បដិគ្គហេតព្វា។ និស្សដ្ឋបត្តោ ទាតព្វោ សុណន្តុ មេ អយ្យាយោ អយំ បត្តោ ឥត្ថន្នាមាយ ភិក្ខុនិយា និស្សគ្គិយោ អយ្យានំ និស្សដ្ឋោ។ យទិ អយ្យានំ បត្តកល្លំ អយ្យាយោ ឥមំ បត្តំ ឥត្ថន្នាមាយ ភិក្ខុនិយា ទទេយ្យុន្តិ។

[៩៧] តាយ ភិក្ខុនិយា ឯកំ ភិក្ខុនឹ ឧបសង្កមិត្វា ឯកំសំ ឧត្តរាសង្គំ ករិត្វា ឧក្កុដិកំ និសីទិត្វា អញ្ជលឹ បគ្គហេត្វា ឯវមស្ស វចនីយា អយំ មេ អយ្យេ បត្តោ រត្តាតិក្កន្តោ និស្សគ្គិយោ ឥមាហំ អយ្យាយ និស្សជ្ជាមីតិ។ និស្សជ្ជិត្វា អាបត្តិ ទេសេតព្វា។ តាយ ភិក្ខុនិយា អាបត្តិ បដិគ្គហេតព្វា។ និស្សដ្ឋបត្តោ ទាតព្វោ ឥមំ បត្តំ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[៩៨] រត្តាតិក្កន្តេ អតិក្កន្តសញ្ញា និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ រត្តាតិក្កន្តេ វេមតិកា និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ រត្តាតិក្កន្តេ អនតិក្កន្តសញ្ញា និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អនធិដ្ឋិតេ អធិដ្ឋិតសញ្ញា និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អវិកប្បិតេ វិកប្បិតសញ្ញា និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អវិស្សជ្ជិតេ វិស្សជ្ជិតសញ្ញា និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អនដ្ឋេ នដ្ឋសញ្ញា… អវិនដ្ឋេ វិនដ្ឋសញ្ញា… អភិន្នេ ភិន្នសញ្ញា… អវិលុត្តេ វិលុត្តសញ្ញា និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។

[៩៩] និស្សគ្គិយំ បត្តំ អនិស្សជ្ជិត្វា បរិភុញ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ រត្តានតិក្កន្តេ អតិក្កន្តសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ រត្តានតិក្កន្តេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ រត្តានតិក្កន្តេ អនតិក្កន្តសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១០០] អនាបត្តិ អន្តោអរុណំ អធិដ្ឋេតិ វិកប្បេតិ វិសជ្ជេតិ នស្សតិ វិនស្សតិ ភិជ្ជតិ អច្ឆិន្ទិត្វា គណ្ហន្តិ វិស្សាសំ គណ្ហន្តិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

[១០១] តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ និស្សដ្ឋបត្តំ ន ទេន្តិ។ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ ន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយា និស្សដ្ឋបត្តោ ន ទាតព្វោ យា ន ទទេយ្យ អាបត្តិ ទុក្កដស្សាតិ។

បត្តវគ្គស្ស ទុតិយសិក្ខាបទំ

[១០២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ គាមកាវាសេ វស្សំ វុត្ថា សាវត្ថឹ អគមំសុ វត្តសម្បន្នា ឥរិយាបថសម្បន្នា ទុច្ចោលា លូខចីវរា។ ឧបាសកា តា ភិក្ខុនិយោ បស្សិត្វា ឥមា ភិក្ខុនិយោ វត្តសម្បន្នា ឥរិយាបថសម្បន្នា ទុច្ចោលា លូខចីវរា ឥមា ភិក្ខុនិយោ អច្ឆិន្នា ភវិស្សន្តីតិ ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស អកាលចីវរំ អទំសុ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អម្ហាកំ កឋិនំ អត្ថតំ កាលចីវរន្តិ អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបេសិ។ ឧបាសកា តា ភិក្ខុនិយោ បស្សិត្វា ឯតទវោចុំ អបយ្យាហិ ចីវរំ លទ្ធន្តិ។ ន មយំ អាវុសោ ចីវរំ លភាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អម្ហាកំ កឋិនំ អត្ថតំ កាលចីវរន្តិ អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបេសីតិ។ ឧបាសកា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អកាលចីវរំ កាលចីវរន្តិ អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបេស្សតីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ ឧបាសកានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អកាលចីវរំ កាលចីវរន្តិ អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបេស្សតីតិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ ភិក្ខូ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អកាលចីវរំ កាលចីវរន្តិ អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបេតីតិ​[ឱ.ម.ភាជាបេសីតិ។] សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អកាលចីវរំ កាលចីវរន្តិ អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អកាលចីវរំ កាលចីវរន្តិ អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបេយ្យ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយន្តិ។

[១០៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អកាលចីវរំ នាម អនត្ថតេ កឋិនេ ឯកាទសមាសេ ឧប្បន្នំ អត្ថតេ កឋិនេ សត្តមាសេ ឧប្បន្នំ កាលេបិ អាទិស្ស ទិន្នំ ឯតំ អកាលចីវរំ នាម។ កាលចីវរន្តិ​[យា វស្សានស្ស បច្ឆិមេ មាសេ កាលចីវរន្តិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ។] អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន និស្សគ្គិយំ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វំ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកភិក្ខុនិយា វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វំ។បេ។ ឥទំ មេ អយ្យេ អកាលចីវរំ កាលចីវរន្តិ អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបិតំ និស្សគ្គិយំ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។បេ។ ទទេយ្យាតិ។បេ។ ទទេយ្យុន្តិ។បេ។ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[១០៤] អកាលចីវរេ អកាលចីវរសញ្ញា កាលចីវរន្តិ អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អកាលចីវរេ វេមតិកា កាលចីវរន្តិ អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ (ក្នុងឆដ្ឋសង្គាយនាដាក់ថា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស)។ អកាលចីវរេ កាលចីវរសញ្ញា កាលចីវរន្តិ អធិដ្ឋហិត្វា ភាជាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តយំ (ក្នុងឆដ្ឋសង្គាយនាដាក់ថា អនាបត្តិ)។ កាលចីវរេ អកាលចីវរសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាលចីវរេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ កាលចីវរេ កាលចីវរសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១០៥] អនាបត្តិ អកាលចីវរំ អកាលចីវរសញ្ញា(ក្នុងសង្គាយនា កាលចីវរសញ្ញា) ភាជាបេតិ កាលចីវរំ កាលចីវរសញ្ញា ភាជាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

បត្តវគ្គស្ស តតិយសិក្ខាបទំ

[១០៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អញ្ញតរាយ​[ឱ.ម.អញ្ញតរិស្សា] ភិក្ខុនិយា សទ្ធឹ ចីវរំ បរិវដ្តេត្វា​[សព្វត្ថ បរិវត្តេត្វាតិ ទិស្សតិ។] បរិភុញ្ជតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី តំ ចីវរំ សង្ឃរិត្វា [ឱ.ម.សំហរិត្វា] និក្ខិបិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច យន្តេ អយ្យេ មយា សទ្ធឹ ចីវរំ បរិវដ្តិតំ កហំ តំ ចីវរន្តិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី តំ ចីវរំ នីហរិត្វា ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា ទស្សេសិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច ហន្ទយ្យេ តុយ្ហំ ចីវរំ អាហរ មេតំ ចីវរំ យំ តុយ្ហំ តុយ្ហមេវេតំ យំ មយ្ហំ មយ្ហមេវេតំ អាហរ មេតំ សកំ បច្ចាហរាតិ អច្ឆិន្ទិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនិយា សទ្ធឹ ចីវរំ បរិវដ្តេត្វា អច្ឆិន្ទិស្សតីតិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ ភិក្ខូ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារាចេសុំ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា សទ្ធឹ ចីវរំ បរិវដ្តេត្វា អច្ឆិន្ទតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា សទ្ធឹ ចីវរំ បរិវដ្តេត្វា អច្ឆិន្ទិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា សទ្ធឹ ចីវរំ បរិវដ្តេត្វា សា បច្ឆា ឯវំ វទេយ្យ ហន្ទយ្យេ តុយ្ហំ ចីវរំ អាហរ មេតំ ចីវរំ យំ តុយ្ហំ តុយ្ហមេវេតំ យំ មយ្ហំ មយ្ហមេវេតំ អាហរ មេតំ សកំ បច្ចាហរាតិ អច្ឆិន្ទេយ្យ វា អច្ឆិន្ទាបេយ្យ វា និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយន្តិ។

[១០៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ភិក្ខុនិយា សទ្ធិន្តិ អញ្ញាយ ភិក្ខុនិយា សទ្ធឹ។ ចីវរំ នាម ឆន្នំ ចីវរានំ អញ្ញតរំ ចីវរំ វិកប្បនុបគំ បច្ឆិមំ។ បរិវដ្តេត្វាតិ បរិត្តេន វា វិបុលំ វិបុលេន វា បរិត្តំ បរិវដ្តេត្វា[ឱ.ម.បរិវត្តេត្វា។]។ អច្ឆិន្ទេយ្យាតិ សយំ អច្ឆិន្ទតិ និស្សគ្គិយំ​[សព្វត្ថ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ ទិស្សតិ។] ហោតិ។ អច្ឆិន្ទាបេយ្យាតិ អញ្ញំ អាណាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស សកឹ អាណត្តា ពហុកំបិ អច្ឆិន្ទតិ និស្សគ្គិយំ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វំ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកាយ ភិក្ខុនិយា​[ឱ.ម.ឯកភិក្ខុនិយា វាតិ ទិស្សតិ។] វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វំ។បេ។ ឥទំ មេ អយ្យេ ចីវរំ ភិក្ខុនិយា សទ្ធឹ បរិវដ្តេត្វា អច្ឆិន្នំ និស្សគ្គិយំ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។បេ។ ទទេយ្យាតិ។បេ។ ទទេយ្យុន្តិ។បេ។ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[១០៨] ឧបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា ចីវរំ បរិវដ្តេត្វា អច្ឆិន្ទតិ វា អច្ឆិន្ទាបេតិ វា និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ ឧបសម្បន្នាយ វេមតិកា ចីវរំ បរិវដ្តេត្វា អច្ឆិន្ទតិ វា អច្ឆិន្ទាបេតិ វា និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ ឧបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា ចីវរំ បរិវដ្តេត្វា អច្ឆិន្ទតិ វា អច្ឆិន្ទាបេតិ វា និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញំ បរិក្ខារំ បរិវដ្តេត្វា អច្ឆិន្ទតិ វា អច្ឆិន្ទាបេតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ សទ្ធឹ ចីវរំ វា អញ្ញំ វា បរិក្ខារំ បរិវដ្តេត្វា អច្ឆិន្ទតិ វា អច្ឆិន្ទាបេតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[១០៩] អនាបត្តិ សា វា ទេតិ តស្សា វា វិស្សាសេន្តី គណ្ហាតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

បត្តវគ្គស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទំ

[១១០] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី គិលានា ហោតិ។ អថខោ អញ្ញតរោ ឧបាសកោ យេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច កិន្តេ អយ្យេ អផាសុ កឹ អាហរិយតូតិ។ សប្បិនា មេ អាវុសោ អត្ថោតិ។ អថខោ សោ ឧបាសកោ អញ្ញតរស្ស អាបណិកស្ស ឃរា កហាបណស្ស សប្បឹ អាហរិត្វា ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អទាសិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ឯវមាហ​[ឥទំ បាឋទ្វយំ ឱ.ម.​បោតត្ថកេសុ ន ទិស្សតិ។] ន មេ អាវុសោ សប្បិនា អត្ថោ តេលេន មេ អត្ថោតិ។ អថខោ សោ ឧបាសកោ យេន សោ អាបណិកោ តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា តំ អាបណិកំ ឯតទវោច ន កិរយ្យ​[ឱ.ម.កិរយ្យោ] អយ្យាយ សប្បិនា អត្ថោ តេលេន អត្ថោ ហន្ទ តេ សប្បឹ តេលំ មេ ទេហីតិ។ សចេ មយំ អយ្យ​[ឱ.ម.អយ្យោ] វិក្កីតំ ភណ្ឌំ បុន អាទិយិស្សាម កទា អម្ហាកំ ភណ្ឌំ វិក្កាយិស្សតិ សប្បិស្ស កយេន សប្បិ ហដំ តេលស្ស កយំ អាហរ តេលំ ហរិស្សសីតិ។ អថខោ សោ ឧបាសកោ ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អញ្ញំ វិញ្ញាបេត្វា អញ្ញំ វិញ្ញាបេស្សតីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តស្ស ឧបាសកស្ស ឧជ្ឈាយន្តស្ស ខីយន្តស្ស វិបាចេន្តស្ស។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អញ្ញំ វិញ្ញាបេត្វា អញ្ញំ វិញ្ញាបេស្សតីតិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ ភិក្ខូ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អញ្ញំ វិញ្ញាបេត្វា អញ្ញំ វិញ្ញាបេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អញ្ញំ វិញ្ញាបេត្វា អញ្ញំ វិញ្ញាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អញ្ញំ វិញ្ញាបេត្វា អញ្ញំ វិញ្ញាបេយ្យ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។

[១១១] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អញ្ញំ វិញ្ញាបេត្វាតិ យង្កិញ្ចិ វិញ្ញាបេត្វា។ អញ្ញំ វិញ្ញាបេយ្យាតិ តំ ឋបេត្វា អញ្ញំ វិញ្ញាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន និស្សគ្គិយំ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វំ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកភិក្ខុនិយា វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វំ។បេ។ ឥទំ មេ អយ្យេ អញ្ញំ វិញ្ញាបេត្វា អញ្ញំ វិញ្ញាបិតំ និស្សគ្គិយំ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។បេ។ ទទេយ្យាតិ។បេ។ ទទេយ្យុន្តិ។បេ។ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[១១២] អញ្ញេ អញ្ញសញ្ញា អញ្ញំ វិញ្ញាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញេ វេមតិកា អញ្ញំ វិញ្ញាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញេ អនញ្ញសញ្ញា អញ្ញំ វិញ្ញាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អនញ្ញេ អញ្ញសញ្ញា អនញ្ញំ វិញ្ញាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញេ វេមតិកា អនញ្ញំ វិញ្ញាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញេ អនញ្ញសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១១៣] អនាបត្តិ តញ្ចេវ វិញ្ញាបេតិ អញ្ញញ្ច វិញ្ញាបេតិ អានិសំសំ ទស្សេត្វា វិញ្ញាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

បត្តវគ្គស្ស បញ្ចមសិក្ខាបទំ

[១១៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី គិលានា ហោតិ។ អថខោ អញ្ញតរោ ឧបាសកោ យេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច កច្ចិ អយ្យេ ខមនីយំ កច្ចិ យាបនីយន្តិ។ ន មេ អាវុសោ ខមនីយំ ន យាបនីយន្តិ។ អមុកស្ស អយ្យេ អាបណិកស្ស ឃរេ កហាបណំ និក្ខិបិស្សាមិ តតោ យំ ឥច្ឆេយ្យាសិ តំ អាហរាបេយ្យាសីតិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អញ្ញតរំ សិក្ខមានំ អាណាបេសិ គច្ឆ សិក្ខមានេ អមុកស្ស អាបណិកស្ស ឃរា កហាបណស្ស តេលំ អាហរាតិ។ អថខោ សា សិក្ខមានា តស្ស អាបណិកស្ស ឃរា កហាបណស្ស តេលំ អាហរិត្វា ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អទាសិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ឯវមាហ​[ឥទំ បាឋទ្វយំ ឱ.ម.បោត្ថកេសុ ន ទិស្សតិ។] ន មេ សិក្ខមានេ តេលេន អត្ថោ សប្បិនា មេ អត្ថោតិ។ អថខោ សា សិក្ខមានា យេន សោ អាបណិកោ តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា តំ អាបណិកំ ឯតទវោច ន កិរ អាវុសោ អយ្យាយ តេលេន អត្ថោ សប្បិនា អត្ថោ ហន្ទ តេ តេលំ សប្បឹ មេ ទេហីតិ។ សចេ មយំ អយ្យេ វិក្កីតំ ភណ្ឌំ បុន អាទិយិស្សាម កទា អម្ហាកំ ភណ្ឌំ វិក្កាយិស្សតិ តេលស្ស កយេន តេលំ ហដំ សប្បិស្ស កយំ អាហរ សប្បឹ ហរិស្សសីតិ។ អថខោ សា សិក្ខមានា រោទន្តី អដ្ឋាសិ។ ភិក្ខុនិយោ តំ សិក្ខមានំ ឯតទវោចុំ កិស្ស ត្វំ សិក្ខមានេ រោទសីតិ។ អថខោ សា សិក្ខមានា ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អញ្ញំ ចេតាបេត្វា អញ្ញំ ចេតាបេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អញ្ញំ ចេតាបេត្វា អញ្ញំ ចេតាបេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អញ្ញំ ចេតាបេត្វា អញ្ញំ ចេតាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អញ្ញំ ចេតាបេត្វា អញ្ញំ ចេតាបេយ្យ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយន្តិ។

[១១៥] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អញ្ញំ ចេតាបេត្វាតិ យង្កិញ្ចិ ចេតាបេត្វា។ អញ្ញំ ចេតាបេយ្យាតិ តំ ឋបេត្វា អញ្ញំ ចេតាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន និស្សគ្គិយំ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វំ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកភិក្ខុនិយា វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វំ។បេ។ ឥទំ មេ អយ្យេ អញ្ញំ ចេតាបេត្វា អញ្ញំ ចេតាបិតំ និស្សគ្គិយំ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។បេ។ ទទេយ្យាតិ។បេ។ ទទេយ្យុន្តិ។បេ។ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[១១៦] អញ្ញេ អញ្ញសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញេ វេមតិកា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញេ អនញ្ញសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អនញ្ញេ អញ្ញសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញេ អនញ្ញសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១១៧] អនាបត្តិ តញ្ចេវ ចេតាបេតិ អញ្ញញ្ច ចេតាបេតិ អានិសំសំ ទស្សេត្វា ចេតាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

បត្តវគ្គស្ស ឆដ្ឋសិក្ខាបទំ

[១១៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឧបាសកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ចីវរត្ថាយ ឆន្ទកំ សង្ឃរិត្វា​[ឱ.សំហរិត្វា] អញ្ញតរស្ស បាវារិកស្ស ឃរេ បរិក្ខារំ និក្ខិបិត្វា ភិក្ខុនិយោ ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោចុំ អមុកស្ស អយ្យេ បាវារិកស្ស ឃរេ ចីវរត្ថាយ បរិក្ខារោ និក្ខិត្តោ តតោ ចីវរំ អាហរាបេត្វា ភាជេថាតិ។ ភិក្ខុនិយោ តេន បរិក្ខារេន សយំ​[ឱ.សយន្តិបិ ន ទិស្សតិ។] ភេសជ្ជំ ចេតាបេត្វា បរិភុញ្ជឹសុ។ ឧបាសកា ជានិត្វា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ ឧបាសកានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន អញ្ញំ ចេតាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន អញ្ញំ ចេតាបេយ្យ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយន្តិ។

[១១៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេនាតិ អញ្ញស្សត្ថាយ ទិន្នេន។ សង្ឃិកេនាតិ សង្ឃស្សត្ថាយ​[ឱ.ម.សង្ឃស្ស] ន គណស្ស ន ឯកភិក្ខុនិយា។ អញ្ញំ ចេតាបេយ្យាតិ យំ អត្ថាយ ទិន្នំ តំ ឋបេត្វា អញ្ញំ ចេតាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន និស្សគ្គិយំ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វំ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកភិក្ខុនិយា វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វំ។បេ។ ឥទំ មេ អយ្យេ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន អញ្ញំ ចេតាបិតំ និស្សគ្គិយំ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។បេ។ ទទេយ្យាតិ។បេ។ ទទេយ្យុន្តិ។បេ។ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[១២០] អញ្ញទត្ថិកេ អញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញទត្ថិកេ វេមតិកា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញទត្ថិកេ អនញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ និស្សដ្ឋំ បដិលភិត្វា យថាទានេ ឧបនេតព្វំ។ អនញ្ញទត្ថិកេ អញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញទត្ថិកេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញទត្ថិកេ អនញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១២១] អនាបត្តិ សេសកំ ឧបនេតិ សាមិកេ អបលោកេត្វា ឧបនេតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

បត្តវគ្គស្ស សត្តមសិក្ខាបទំ

[១២២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឧបាសកា ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ចីវរត្ថាយ ឆន្ទកំ សង្ឃរិត្វា អញ្ញតរស្ស បាវារិកស្ស ឃរេ បរិក្ខារំ និក្ខិបិត្វា ភិក្ខុនិយោ ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោចុំ អមុកស្ស អយ្យេ បាវារិកស្ស ឃរេ ចីវរត្ថាយ បរិក្ខារោ និក្ខិត្តោ តតោ ចីវរំ អាហរាបេត្វា ភាជេថាតិ។ ភិក្ខុនិយោ តេន ច បរិក្ខារេន សយំបិ យាចិត្វា ភេសជ្ជំ ចេតាបេត្វា បរិភុញ្ជឹសុ។ ឧបាសកា ជានិត្វា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ ឧបាសកានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេយ្យ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយន្តិ។

[១២៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេនាតិ អញ្ញស្សត្ថាយ ទិន្នេន។ សង្ឃិកេនាតិ សង្ឃស្សត្ថាយ​[ឱ.ម.សង្ឃស្ស] ន គណស្ស ន ឯកាយ ភិក្ខុនិយា​[ឯកភិក្ខុនិយាតិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ]។ សញ្ញាចិកេនាតិ សយំ យាចិត្វា។ អញ្ញំ ចេតាបេយ្យាតិ យំ អត្ថាយ ទិន្នំ តំ ឋបេត្វា អញ្ញំ ចេតាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន និស្សគ្គិយំ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វំ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកភិក្ខុនិយា វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វំ។បេ។ ឥទំ មេ អយ្យេ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន សង្ឃិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបិតំ និស្សគ្គិយំ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។បេ។ ទទេយ្យាតិ។បេ។ ទទេយ្យុន្តិ។បេ។ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[១២៤] អញ្ញទត្ថិកេ អញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញទត្ថិកេ វេមតិកា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញទត្ថិកេ អនញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ និស្សដ្ឋំ បដិលភិត្វា យថាទានេ ឧបនេតព្វំ។ អនញ្ញទត្ថិកេ អញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញទត្ថិកេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញទត្ថិកេ អនញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១២៥] អនាបត្តិ សេសកំ ឧបនេតិ សាមិកេ អបលោកេត្វា ឧបនេតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

បត្តវគ្គស្ស អដ្ឋមសិក្ខាបទំ

[១២៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរស្ស បូគស្ស បរិវេណវាសិកា ភិក្ខុនិយោ យាគុយា កិលមន្តិ។ អថខោ សោ បូគោ ភិក្ខុនីនំ យាគុអត្ថាយ ឆន្ទកំ សង្ឃរិត្វា​[ឱ។សំហរិត្វា] អញ្ញតរស្ស អាបណិកស្ស ឃរេ បរិក្ខារំ និក្ខិបិត្វា ភិក្ខុនិយោ ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោច អមុកស្ស អយ្យេ អាបណិកស្ស ឃរេ យាគុអត្ថាយ បរិក្ខារោ និក្ខិត្តោ តតោ តណ្ឌុលេ​[ឱ.ម.តណ្ឌុលំ] អាហរាបេត្វា យាគុំ បចាបេត្វា បរិភុញ្ជថាតិ។ ភិក្ខុនិយោ តេន បរិក្ខារេន ភេសជ្ជំ ចេតាបេត្វា បរិភុញ្ជឹសុ។ អថខោ សោ បូគោ ជានិត្វា ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តស្ស ឧបាសកស្ស ឧជ្ឈាយន្តស្ស ខីយន្តស្ស វិបាចេន្តស្ស។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន អញ្ញំ ចេតាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន អញ្ញំ ចេតាបេយ្យ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយន្តិ។

[១២៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេនាតិ អញ្ញស្សត្ថាយ ទិន្នេន។ មហាជនិកេនាតិ គណស្សត្ថាយ ន សង្ឃស្ស ន ឯកភិក្ខុនិយា។ អញ្ញំ ចេតាបេយ្យាតិ យំ អត្ថាយ ទិន្នំ តំ ឋបេត្វា អញ្ញំ ចេតាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន និស្សគ្គិយំ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វំ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកភិក្ខុនិយា វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វំ។បេ។ ឥទំ មេ អយ្យេ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន អញ្ញំ ចេតាបិតំ និស្សគ្គិយំ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។បេ។ ទទេយ្យាតិ។បេ។ ទទេយ្យុន្តិ។បេ។ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[១២៨] អញ្ញទត្ថិកេ អញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញទត្ថិកេ វេមតិកា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញទត្ថិកេ អនញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ និស្សដ្ឋំ បដិលភិត្វា យថាទានេ ឧបនេតព្វំ។ អនញ្ញទត្ថិកេ អញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញទត្ថិកេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញទត្ថិកេ អនញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១២៩] អនាបត្តិ សេសកំ ឧបនេតិ សាមិកេ អបលោកេត្វា ឧបនេតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

បត្តវគ្គស្ស នវមសិក្ខាបទំ

[១៣០] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរស្ស បូគស្ស បរិវេណវាសិកា ភិក្ខុនិយោ យាគុយា កិលមន្តិ។ អថខោ សោ បូគោ ភិក្ខុនីនំ យាគុអត្ថាយ ឆន្ទកំ សង្ឃរិត្វា អញ្ញតរស្ស អាបណិកស្ស ឃរេ បរិក្ខារំ និក្ខិបិត្វា ភិក្ខុនិយោ ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោច អមុកស្ស អយ្យេ អាបណិកស្ស ឃរេ យាគុអត្ថាយ បរិក្ខារោ និក្ខិត្តោ តតោ តណ្ឌុលេ​[ឱ.តណ្ឌុលំ] អាហរាបេត្វា យាគុំ បចាបេត្វា បរិភុញ្ជថាតិ។ ភិក្ខុនិយោ តេន ច បរិក្ខារេន សយំបិ យាចិត្វា ភេសជ្ជំ ចេតាបេត្វា បរិភុញ្ជឹសុ។ អថខោ សោ បូគោ ជានិត្វា ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តស្ស បូគស្ស ឧជ្ឍាយន្តស្ស ខីយន្តស្ស វិបាចេន្តស្ស។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេយ្យ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៣១] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេនាតិ អញ្ញស្សត្ថាយ ទិន្នេន។ មហាជនិកេនាតិ គណស្សត្ថាយ ន សង្ឃស្ស ន ឯកភិក្ខុនិយា។ សញ្ញាចិកេនាតិ សយំ យាចិត្វា។ អញ្ញំ ចេតាបេយ្យាតិ យំ អត្ថាយ ទិន្នំ តំ ឋបេត្វា អញ្ញំ ចេតាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន និស្សគ្គិយំ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វំ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកភិក្ខុនិយា វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វំ។បេ។ ឥទំ មេ អយ្យេ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន មហាជនិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបិតំ និស្សគ្គិយំ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។បេ។ ទទេយ្យាតិ។បេ។ ទទេយ្យុន្តិ។បេ។ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[១៣២] អញ្ញទត្ថិកេ អញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញទត្ថិកេ វេមតិកា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញទត្ថិកេ អនញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ និស្សដ្ឋំ បដិលភិត្វា យថាទានេ ឧបនេតព្វំ។ អនញ្ញទត្ថិកេ អញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញទត្ថិកេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញទត្ថិកេ អនញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១៣៣] អនាបត្តិ សេសកំ ឧបនេតិ សាមិកេ អបលោកេត្វា ឧបនេតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

បត្តវគ្គស្ស ទសមសិក្ខាបទំ

[១៣៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ពហុស្សុតា ហោតិ ភាណិកា វិសារទា បដ្ឋា ធម្មឹ កថំ កាតុំ។ ពហូ មនុស្សា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ បយិរូបាសន្តិ​[ឱ.ម.បយិរុបាសន្តិ]។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា បរិវេណំ ឧទ្រីយតិ។ មនុស្សា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោចុំ កិស្សិទំ តេ​[ឱ.វោ] អយ្យេ បរិវេណំ ឧទ្រីយតីតិ។ នត្ថាវុសោ ទាយកា នត្ថិ ការកាតិ។ អថខោ តេ មនុស្សា ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា បរិវេណត្ថាយ ឆន្ទកំ សង្ឃរិត្វា​[ឱ.សំហរិត្វា] ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា បរិក្ខារំ អទំសុ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តេន ច បរិក្ខារេន សយំបិ យាចិត្វា ភេសជ្ជំ ចេតាបេត្វា បរិភុញ្ជិ។ មនុស្សា ជានិត្វា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន បុគ្គលិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន បុគ្គលិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន បុគ្គលិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន បុគ្គលិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបេយ្យ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៣៥] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេនាតិ អញ្ញស្សត្ថាយ ទិន្នេន។ បុគ្គលិកេនាតិ ឯកភិក្ខុនិយា អត្ថាយ ន សង្ឃស្ស ន គណស្ស។ សញ្ញាចិកេនាតិ សយំ យាចិត្វា។ អញ្ញំ ចេតាបេយ្យាតិ យំ អត្ថាយ ទិន្នំ តំ ឋបេត្វា អញ្ញំ ចេតាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន និស្សគ្គិយំ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វំ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកភិក្ខុនិយា វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វំ។បេ។ ឥទំ មេ អយ្យេ អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន បុគ្គលិកេន សញ្ញាចិកេន អញ្ញំ ចេតាបិតំ និស្សគ្គិយំ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។បេ។ ទទេយ្យាតិ។បេ។ ទទេយ្យុន្តិ។បេ។ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[១៣៦] អញ្ញទត្ថិកេ អញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញទត្ថិកេ វេមតិកា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អញ្ញទត្ថិកេ អនញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អញ្ញំ ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ និស្សដ្ឋំ បដិលភិត្វា យថាទានេ ឧបនេតព្វំ។ អនញ្ញទត្ថិកេ អញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញទត្ថិកេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនញ្ញទត្ថិកេ អនញ្ញទត្ថិកសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១៣៧] អនាបត្តិ សេសកំ ឧបនេតិ សាមិកេ អបលោកេត្វា ឧបនេតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចីវរវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទំ

[១៣៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ពហុស្សុតា ហោតិ ភាណិកា វិសារទា បដ្ឋា ធម្មឹ កថំ កាតុំ។ អថខោ រាជា បសេនទិ កោសលោ សីតកាលេ មហគ្ឃំ កម្ពលំ បារុបិត្វា យេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ។ ឯកមន្តំ និសិន្នំ ខោ រាជានំ បសេនទឹ កោសលំ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេសិ សមាទបេសិ សមុត្តេជេសិ សម្បហំសេសិ។ អថខោ រាជា បសេនទិ កោសលោ ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សិតោ សមាទបិតោ សមុត្តេជិតោ សម្បហំសិតោ ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច វទេយ្យាសិ អយ្យេ យេន អត្ថោតិ។ សចេ មេ ត្វំ មហារាជ ទាតុកាមោសិ ឥមំ កម្ពលំ ទេហីតិ។ អថខោ រាជា បសេនទិ កោសលោ ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា កម្ពលំ ទត្វា ឧដ្ឋាយាសនា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ អភិវាទេត្វា បទក្ខិណំ កត្វា បក្កាមិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ មហិច្ឆា ឥមា ភិក្ខុនិយោ អសន្តុដ្ឋា កថំ ហិ នាម រាជានំ កម្ពលំ វិញ្ញាបេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា រាជានំ កម្ពលំ វិញ្ញាបេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី រាជានំ កម្ពលំ វិញ្ញាបេតីតិ [ឱ.ម.វិញ្ញាបេសីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី រាជានំ កម្ពលំ វិញ្ញាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ គរុបាបុរណំ [ឱ.ម.គរុបាវុរណំ] បន ភិក្ខុនិយា ចេតាបេន្តិយា ចតុក្កំសបរមំ ចេតាបេតព្វំ តតោ ចេ ឧត្តរឹ​[ឧត្តរិ] ចេតាបេយ្យ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៣៩] គរុបាបុរណំ នាម យង្កិញ្ចិ សីតកាលេ បាបុរណំ​[បាវុរណំ]។ ចេតាបេន្តិយាតិ វិញ្ញាបេន្តិយា។ ចតុក្កំសបរមំ ចេតាបេតព្វន្តិ សោឡសកហាបណគ្ឃនកំ ចេតាបេតព្វំ។ តតោ ចេ ឧត្តរឹ ចេតាបេយ្យាតិ តទុត្តរឹ វិញ្ញាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន និស្សគ្គិយំ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វំ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកភិក្ខុនិយា វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វំ។បេ។ ឥទំ មេ អយ្យេ គរុបាបុរណំ អតិរេកចតុក្កំសបរមំ ចេតាបិតំ និស្សគ្គិយំ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។បេ។ ទទេយ្យាតិ។បេ។ ទទេយ្យុន្តិ។បេ។ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[១៤០] អតិរេកចតុក្កំសេ អតិរេកសញ្ញា ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អតិរេកចតុក្កំសេ វេមតិកា ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អតិរេកចតុក្កំសេ ឩនកសញ្ញា ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ ឩនកចតុក្កំសេ អតិរេកសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឩនកចតុក្កំសេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឩនកចតុក្កំសេ ឩនកសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១៤១] អនាបត្តិ ចតុក្កំសបរមំ ចេតាបេតិ ឩនកចតុក្កំសបរមំ ចេតាបេតិ ញាតកានំ បវារិតានំ អញ្ញស្សត្ថាយ អត្តនោ ធនេន មហគ្ឃំ ចេតាបេតុកាមស្ស អប្បគ្ឃំ ចេតាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចីវរវគ្គស្ស ទុតិយសិក្ខាបទំ

[១៤២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ពហុស្សុតា ហោតិ ភាណិកា វិសារទា បដ្ឋា ធម្មឹ កថំ កាតុំ។ អថខោ រាជា បសេនទិ កោសលោ ឧណ្ហកាលេ មហគ្ឃំ ខោមំ បារុបិត្វា យេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ។ ឯកមន្តំ និសិន្នំ ខោ រាជានំ បសេនទឹ កោសលំ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេសិ សមាទបេសិ សមុត្តេជេសិ សម្បហំសេសិ។ អថខោ រាជា បសេនទិ កោសលោ ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សិតោ សមាទបិតោ សមុត្តេជិតោ សម្បហំសិតោ ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច វទេយ្យាសិ អយ្យេ យេន អត្ថោតិ។ សចេ មេ ត្វំ មហារាជ ទាតុកាមោសិ ឥមំ ខោមំ ទេហីតិ។ អថខោ រាជា បសេនទិ កោសលោ ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា ខោមំ ទត្វា ឧដ្ឋាយាសនា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ អភិវាទេត្វា បទក្ខិណំ កត្វា បក្កាមិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ មហិច្ឆា ឥមា ភិក្ខុនិយោ អសន្តុដ្ឋា កថំ ហិ នាម រាជានំ ខោមំ វិញ្ញាបេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ​ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា រាជានំ ខោមំ វិញ្ញាបេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី រាជានំ ខោមំ វិញ្ញាបេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី រាជានំ ខោមំ វិញ្ញាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ លហុបាបុរណំ​[ឱ.ម.លហុបាវុរណំ] បន ភិក្ខុនិយា ចេតាបេន្តិយា អឌ្ឍតេយ្យកំសបរមំ ចេតាបេតព្វំ តតោ ចេ ឧត្តរឹ ចេតាបេយ្យ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៤៣] លហុបាបុរណំ នាម យង្កិញ្ចិ ឧណ្ហកាលេ បាបុរណំ។ ចេតាបេន្តិយាតិ វិញ្ញាបេន្តិយា។ អឌ្ឍតេយ្យកំសបរមំ ចេតាបេតព្វន្តិ ទសកហាបណគ្ឃនកំ ចេតាបេតព្វំ។ តតោ ចេ ឧត្តរឹ ចេតាបេយ្យាតិ តទុត្តរឹ វិញ្ញាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន និស្សគ្គិយំ ហោតិ និស្សជ្ជិតព្វំ សង្ឃស្ស វា គណស្ស វា ឯកភិក្ខុនិយា វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ និស្សជ្ជិតព្វំ។បេ។ ឥទំ មេ អយ្យេ លហុបាបុរណំ អតិរេកអឌ្ឍតេយ្យកំសបរមំ ចេតាបិតំ និស្សគ្គិយំ ឥមាហំ សង្ឃស្ស និស្សជ្ជាមីតិ។បេ។ ទទេយ្យាតិ។បេ។ ទទេយ្យុន្តិ។ អយ្យាយ ទម្មីតិ។

[១៤៤] អតិរេកអឌ្ឍតេយ្យកំសេ អតិរេកសញ្ញា ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អតិរេកអឌ្ឍតេយ្យកំសេ វេមតិកា ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ អតិរេកអឌ្ឍតេយ្យកំសេ ឩនកសញ្ញា ចេតាបេតិ និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយំ។ ឩនកអឌ្ឍតេយ្យកំសេ អតិរេកសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឩនកអឌ្ឍតេយ្យកំសេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឩនកអឌ្ឍតេយ្យកំសេ ឩនកសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១៤៥] អនាបត្តិ អឌ្ឍតេយ្យកំសបរមំ ចេតាបេតិ ឩនកអឌ្ឍតេយ្យកំសបរមំ ចេតាបេតិ ញាតកានំ បវារិតានំ អញ្ញស្សត្ថាយ អត្តនោ ធនេន មហគ្ឃំ ចេតាបេតុកាមស្ស អប្បគ្ឃំ ចេតាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

[១៤៦] ឧទ្ទិដ្ឋា ខោ អយ្យាយោ តឹស និស្សគ្គិយា បាចិត្តិយា ធម្មា។ តត្ថយ្យាយោ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ ទុតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ តតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ បរិសុទ្ធេត្ថយ្យាយោ តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

និស្សគ្គិយា បាចិត្តិយា និដ្ឋិតា​[ឱ.ម.តឹសនិស្សគ្គិយំ និដ្ឋិតំ]។

បាចិត្តិយកណ្ឌំ

ឥមេ ខោ បនយ្យាយោ ឆសដ្ឋិសតា បាចិត្តិយា ធម្មា ឧទ្ទេសំ អាគច្ឆន្តិ។

លសុណវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទំ

[១៤៧] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរេន ឧបាសកេន ភិក្ខុនីសង្ឃោ លសុណេន បវារិតោ ហោតិ យាសំ អយ្យានំ លសុណេន អត្ថោ អហំ លសុណេនាតិ។ ខេត្តបាលោ ច អាណត្តោ ហោតិ សចេ ភិក្ខុនិយោ អាគច្ឆន្តិ ឯកមេកាយ ភិក្ខុនិយា ទ្វេ តយោ ភណ្ឌិកេ ទេហីតិ។ តេន ខោ បន សមយេន សាវត្ថិយំ ឧស្សវោ ហោតិ។ យថាភតំ លសុណំ បរិក្ខយំ អគមាសិ។ ភិក្ខុនិយោ តំ ឧបាសកំ ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោចុំ លសុណេន អាវុសោ អត្ថោតិ។ នត្ថេយ្យេ យថាភតំ លសុណំ បរិក្ខីណំ ខេត្តំ គច្ឆថាតិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ខេត្តំ គន្ត្វា ន មត្តំ ជានិត្វា ពហុំ លសុណំ ហរាបេសិ។ ខេត្តបាលោ ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ខេត្តំ គន្ត្វា ន មត្តំ ជានិត្វា ពហុំ លសុណំ ហរាបេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ ខេត្តបាលស្ស​[ឱ.ម.តស្ស ខេត្តបាលស្សាតិ ទិស្សតិ។] ឧជ្ឈាយន្តស្ស ខីយន្តស្ស វិបាចេន្តស្ស។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ន មត្តំ ជានិត្វា ពហុំ លសុណំ ហរាបេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ន មត្តំ ជានិត្វា ពហុំ លសុណំ ហរាបេតីតិ [ឱ.ម.ហរាបេសីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ន មត្តំ ជានិត្វា ពហុំ លសុណំ ហរាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ បសន្នានំ វា ភិយ្យោភាវាយ អថខ្វេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានញ្ចេវ អប្បសាទាយ បសន្នានញ្ច ឯកច្ចានំ អញ្ញថត្តាយាតិ។

[១៤៨] អថខោ ភគវា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ អនេកបរិយាយេន វិគរហិត្វា ភិក្ខូនំ តទនុច្ឆវិកំ តទនុលោមិកំ ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ ភូតបុព្វំ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អញ្ញតរស្ស ព្រាហ្មណស្ស បជាបតី អហោសិ។ តិស្សោ ច ធីតរោ នន្ទា នន្ទវតី សុន្ទរីនន្ទា។ អថខោ ភិក្ខវេ សោ ព្រាហ្មណោ កាលំ កត្វា អញ្ញតរំ ហំសយោនឹ ឧបបជ្ជិ។ តស្ស សព្វសោវណ្ណមយា បត្តា អហេសុំ។ សោ តាសំ ឯកេកំ បត្តំ ទេតិ។ អថខោ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អយំ ហំសោ អម្ហាកំ ឯកេកំ បត្តំ ទេតីតិ តំ ហំសរាជំ គហេត្វា និប្បត្តំ អកាសិ។ តស្ស បុន ជាយមានា បត្តា សេតា សម្បជ្ជឹសុ។ តទាហុ​[តទាបីតិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ។] ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អតិលោភេន សុវណ្ណា បរិហីនា ឥទានិ លសុណា បរិហាយិស្សតីតិ។

[១៤៩] យំ លទ្ធំ តេន តុដ្ឋព្វំ អតិលោភោ ហិ បាបកោ។

ហំសរាជំ គហេត្វាន សុវណ្ណា បរិហាយថាតិ។

[១៥០] អថខោ ភគវា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ អនេកបរិយាយេន វិគរហិត្វា។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី លសុណំ ខាទេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៥១] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ លសុណំ នាម មាគធកំ​[ឱរោបិយបោត្ថកេ មាគធកន្តិ ទិស្សតិ។] វុច្ចតិ។ ខាទិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[១៥២] លសុណេ លសុណសញ្ញា ខាទតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ លសុណេ វេមតិកា ខាទតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ លសុណេ អលសុណសញ្ញា ខាទតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អលសុណេ លសុណសញ្ញា​[១.២.៣.ឯត្ថន្តរេ ខាទតីតិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ។] អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អលសុណេ វេមតិកា[២] អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អលសុណេ អលសុណសញ្ញា[៣] អនាបត្តិ។

[១៥៣] អនាបត្តិ បលណ្ឌុកេ ភញ្ជនកេ ហរីតកេ ចាបលសុណេ សូបសំបាកេ មំសសំបាកេ តេលសំបាកេ សាឡវេ ឧត្តរិភង្គេ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

លសុណវគ្គស្ស ទុតិយសិក្ខាបទំ

[១៥៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សម្ពាធេ លោមំ សំហរាបេត្វា អចិរវតិយា នទិយា វេសិយាហិ សទ្ធឹ នគ្គា ឯកតិត្ថេ នហាយន្តិ។ វេសិយា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ សម្ពាធេ លោមំ សំហរាបេស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តាសំ វេសិយានំ ឧជ្ឈាយន្តីនំ ខីយន្តីនំ វិបាចេន្តីនំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សម្ពាធេ លោមំ សំហរាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សម្ពាធេ លោមំ សំហរាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សម្ពាធេ លោមំ សំហរាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សម្ពាធេ លោមំ សំហរាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៥៥] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ សម្ពាធោ នាម ឧភោ ឧបកច្ឆកា មុត្តករណំ។ សំហរាបេយ្យាតិ ឯកម្បិ លោមំ សំហរាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ពហុកេបិ លោមេ សំហរាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[១៥៦] អនាបត្តិ អាពាធប្បច្ចយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

លសុណវគ្គស្ស តតិយសិក្ខាបទំ

[១៥៧] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ទ្វេ ភិក្ខុនិយោ អនភិរតិយា បីឡិតា ឱវរកំ បវិសិត្វា តលឃាតកំ ករោន្តិ។ ភិក្ខុនិយោ តេន សទ្ទេន ឧបធាវិត្វា តា ភិក្ខុនិយោ ឯតទវោចុំ កិស្ស តុម្ហេ អយ្យេ បុរិសេន សទ្ធឹ បទុស្សថាតិ​[ឱ.ម.​សម្បទុស្សថាតិ]។ ន មយំ អយ្យេ បុរិសេន សទ្ធឹ បទុស្សាមាតិ​[សម្បទុស្សាមាតិ]។ ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ តលឃាតកំ ករិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ តលឃាតកំ ករោន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ តលឃាតកំ ករិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ តលឃាតកេ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៥៨] តលឃាតកំ នាម សម្ផស្សំ សាទិយន្តី អន្តមសោ ឧប្បលបត្តេនបិ មុត្តករណេ បហារំ ទេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[១៥៩] អនាបត្តិ អាពាធប្បច្ចយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

លសុណវគ្គស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទំ

[១៦០] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរោ​[ឱ.ម. អញ្ញតរា បុរាណរាជោរោធា ភិក្ខុនីសុ បព្វជិតាតិ ទិស្សតិ។] បុរាណរាជោរោធា ភិក្ខុនីសុ បព្វជិតោ ហោតិ។ អញ្ញតរា ភិក្ខុនី អនភិរតិយា បីឡិតា យេន សា ភិក្ខុនី តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា តំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច រាជា ខោ អយ្យេ តុម្ហេ ចិរាចិរំ គច្ឆតិ កថំ តុម្ហេ ធារេថាតិ។ ជតុមដ្ឋកេន អយ្យេតិ។ កឹ ឯតំ អយ្យេ ជតុមដ្ឋកន្តិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី តស្សា ភិក្ខុនិយា ជតុមដ្ឋកំ អាចិក្ខិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ជតុមដ្ឋកំ អាទិយិត្វា ធោវិតុំ វិស្សរិត្វា ឯកមន្តំ ឆឌ្ឌេសិ។ ភិក្ខុនិយោ មក្ខិកាហិ សម្បរិកិណ្ណំ បស្សិត្វា ឯវមាហំសុ កស្សិទំ កម្មន្តិ។ សា ឯវមាហ មយ្ហិទំ កម្មន្តិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី ជតុមដ្ឋកំ អាទិយិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ជតុមដ្ឋកំ អាទិយតីតិ [ឱ.ម.អាទិយីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ជតុមដ្ឋកំ អាទិយិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ ជតុមដ្ឋកេ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៦១] ជតុមដ្ឋកំ នាម ជតុមយំ កដ្ឋមយំ បិដ្ឋមយំ មត្តិកាមយំ​[ឱ.ម.​ឯត្ថន្តរេ អាទិយេយ្យាតិ ទិស្សតិ]។ សម្ផស្សំ សាទិយន្តី អន្តមសោ ឧប្បលបត្តម្បិ មុត្តករណំ បវេសេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[១៦២] អនាបត្តិ អាពាធប្បច្ចយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

លសុណវគ្គស្ស បញ្ចមសិក្ខាបទំ

[១៦៣] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សក្កេសុ វិហរតិ កបិលវត្ថុស្មឹ និគ្រោធារាមេ។ អថខោ មហាបជាបតី គោតមី យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា អធោវាតេ អដ្ឋាសិ ទុគ្គន្ធោ ភគវា មាតុគ្គាមោតិ។ អថខោ ភគវា អាទិយន្តុ ខោ ភិក្ខុនិយោ ឧទកសុទ្ធិកន្តិ មហាបជាបតឹ គោតមឹ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេសិ សមាទបេសិ សមុត្តេជេសិ សម្បហំសេសិ។ អថខោ មហាបជាបតី គោតមី ភគវតា ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សិតា សមាទបិតា សមុត្តេជិតា សម្បហំសិតា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា បទក្ខិណំ កត្វា បក្កាមិ។ អថខោ ភគវា ឯតស្មឹ និទានេ ឯតស្មឹ បករណេ ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនីនំ ឧទកសុទ្ធិកន្តិ។

[១៦៤] តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា ភិក្ខុនី ភគវតា ឧទកសុទ្ធិកា អនុញ្ញាតាតិ អតិគម្ភីរំ ឧទកសុទ្ធិកំ អាទិយន្តី មុត្តករណេ វណំ អកាសិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី អតិគម្ភីរំ ឧទកសុទ្ធិកំ អាទិយិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី អតិគម្ភីរំ ឧទកសុទ្ធិកំ អាទិយតីតិ [ឱ.ម.អាទិយីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី អតិគម្ភីរំ ឧទកសុទ្ធិកំ អាទិយិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ ឧទកសុទ្ធិកំ បន ភិក្ខុនិយា អាទិយមានាយ ទ្វង្គុលបព្វបរមំ អាទាតព្វំ តំ អតិក្កាមេន្តិយា បាចិត្តិយន្តិ។

[១៦៥] ឧទកសុទ្ធិកំ នាម មុត្តករណស្ស ធោវនា វុច្ចតិ។ អាទិយមានាយាតិ ធោវន្តិយា។ ទ្វង្គុលបព្វបរមំ អាទាតព្វន្តិ ទ្វីសុ អង្គុលីសុ ទ្វេបព្វបរមា អាទាតព្វា។ តំ អតិក្កាមេន្តិយាតិ សម្ផស្សំ សាទិយន្តី អន្តមសោ កេសគ្គមត្តំបិ អតិក្កាមេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[១៦៦] អតិរេកទ្វង្គុលបព្វេ អតិរេកសញ្ញា អាទិយតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អតិរេកទ្វង្គុលបព្វេ វេមតិកា អាទិយតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អតិរេកទ្វង្គុលបព្វេ ឩនកសញ្ញា អាទិយតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឩនកទ្វង្គុលបព្វេ អតិរេកសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឩនកទ្វង្គុលបព្វេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឩនកទ្វង្គុលបព្វេ ឩនកសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១៦៧] អនាបត្តិ ទ្វង្គុលបព្វបរមំ អាទិយតិ ឩនកទ្វង្គុលបព្វបរមំ អាទិយតិ អាពាធប្បច្ចយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

លសុណវគ្គស្ស ឆដ្ឋសិក្ខាបទំ

[១៦៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អារោហន្តោ នាម មហាមត្តោ ភិក្ខូសុ បព្វជិតោ ហោតិ។ តស្ស បុរាណទុតិយិកា ភិក្ខុនីសុ បព្វជិតា ហោតិ។ តេន ខោ បន សមយេន សោ ភិក្ខុ តស្សា ភិក្ខុនិយា សន្តិកេ ភត្តវិស្សគ្គំ ករោតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី តស្ស ភិក្ខុនោ ភុញ្ជន្តស្ស បានីយេន ច វិធូបនេន ច ឧបតិដ្ឋិត្វា គេហសិតកថំ កថេតិ អច្ចាវទតិ។ អថខោ សោ ភិក្ខុ តំ ភិក្ខុនឹ អបសាទេតិ មា ភគិនិ ឯវរូបំ អកាសិ នេតំ កប្បតីតិ។ បុព្វេ មំ ត្វំ ឯវញ្ច ឯវញ្ច ករោសិ ឥទានិ ឯត្តកំ ន សហសីតិ បានីយថាលកំ មត្ថកេ អាសុម្ភិត្វា វិធូបនេន បហារំ អទាសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី ភិក្ខុស្ស បហារំ ទស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ភិក្ខុស្ស បហារំ ទេតីតិ​[ឱ.ម.អទាសីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ភិក្ខុស្ស បហារំ ទស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ភិក្ខុស្ស ភុញ្ជន្តស្ស បានីយេន វា វិធូបនេន វា ឧបតិដ្ឋេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៦៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ភិក្ខុស្សាតិ ឧបសម្បន្នស្ស។ ភុញ្ជន្តស្សាតិ បញ្ចន្នំ ភោជនានំ អញ្ញតរំ ភោជនំ ភុញ្ជន្តស្ស។ បានីយំ នាម យង្កិញ្ចិ បានីយំ។ វិធូបនំ នាម យា កាចិ វីជនី។ ឧបតិដ្ឋេយ្យាតិ ហត្ថបាសេ តិដ្ឋតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[១៧០] ឧបសម្បន្នេ ឧបសម្បន្នសញ្ញា បានីយេន វា វិធូបនេន វា ឧបតិដ្ឋតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នេ វេមតិកា បានីយេន វា វិធូបនេន វា ឧបតិដ្ឋតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នេ អនុបសម្បន្នសញ្ញា បានីយេន វា វិធូបនេន វា ឧបតិដ្ឋតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ហត្ថបាសំ វិជហិត្វា ឧបតិដ្ឋតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ខាទនីយំ ខាទន្តស្ស ឧបតិដ្ឋតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នស្ស ឧបតិដ្ឋតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នេ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នេ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[១៧១] អនាបត្តិ ទេតិ ទាបេតិ អនុបសម្បន្នំ អាណាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

លសុណវគ្គស្ស សត្តមសិក្ខាបទំ

[១៧២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ សស្សកាលេ អាមកធញ្ញំ វិញ្ញាបេត្វា នគរំ អភិហរន្តិ ទ្វារដ្ឋានេ​[ទ្វារបាលាតិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ] ទេថយ្យេ ភាគន្តិ បលិពុទ្ធិត្វា មុញ្ចឹសុ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ឧបស្សយំ គន្ត្វា ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អាមកធញ្ញំ វិញ្ញាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អាមកធញ្ញំ វិញ្ញាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អាមកធញ្ញំ វិញ្ញាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អាមកធញ្ញំ វិញ្ញាបេត្វា​[ឱ.ម.វិញ្ញិត្វា] វា វិញ្ញាបាបេត្វា​[ឱ.ម.វិញ្ញាបេត្វា] វា ភជ្ជិត្វា វា ភជ្ជាបេត្វា វា កោដ្ដេត្វា​[ឱ.ម.កោដ្តិត្វា] វា កោដ្ដាបេត្វា វា បចិត្វា វា បចាបេត្វា វា ភុញ្ជេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៧៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អាមកធញ្ញំ នាម សាលិ វីហិ យវោ គោធូមោ កង្គុ វរកោ កុទ្រូសកោ។ វិញ្ញាបេត្វាតិ សយំ វិញ្ញាបេត្វា។ វិញ្ញាបាបេត្វាតិ អញ្ញំ វិញ្ញាបាបេត្វា។ ភជ្ជិត្វាតិ សយំ ភជ្ជិត្វា។ ភជ្ជាបេត្វាតិ អញ្ញំ ភជ្ជាបេត្វា។ កោដ្ដេត្វាតិ សយំ កោដ្ដេត្វា។ កោដ្ដាបេត្វាតិ អញ្ញំ កោដ្ដាបេត្វា។ បចិត្វាតិ សយំ បចិត្វា។ បចាបេត្វាតិ អញ្ញំ បចាបេត្វា។ ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[១៧៤] អនាបត្តិ អាពាធប្បច្ចយា អបរណ្ណំ វិញ្ញាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

លសុណវគ្គស្ស អដ្ឋមសិក្ខាបទំ

[១៧៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរោ ព្រាហ្មណោ និព្វិដ្ឋរាជភដោ តញ្ញេវ ភដបថំ យាចិស្សាមីតិ សីសំ នហាយិត្វា ភិក្ខុនូបស្សយំ និស្សាយ រាជកុលំ គច្ឆតិ។ អញ្ញតរា ភិក្ខុនី កដាហេ វច្ចំ កត្វា តិរោកុឌ្ឌេ ឆឌ្ឌេន្តី តស្ស ព្រាហ្មណស្ស មត្ថកេ អាសុម្ភិ។ អថខោ សោ ព្រាហ្មណោ ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ អស្សមណិយោ ឥមា មុណ្ឌា ពន្ធកិនិយោ កថំ ហិ នាម គូថកដាហំ មត្ថកេ អាសុម្ភិស្សន្តិ ឥមាសំ ឧបស្សយំ ឈាបេស្សាមីតិ ឧម្មុកំ​[១.២.៣.តិណុក្កន្តិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ] គហេត្វា ឧបស្សយំ បវិសតិ។ អញ្ញតរោ ឧបាសកោ ឧបស្សយា និក្ខមន្តោ អទ្ទស តំ ព្រាហ្មណំ ឧម្មុកំ​[២] គហេត្វា ឧបស្សយំ បវិសន្តំ ទិស្វាន តំ ព្រាហ្មណំ ឯតទវោច កិស្ស ត្វំ ភោ ឧម្មុកំ[៣] គហេត្វា ឧបស្សយំ បវិសសីតិ។ ឥមា ភោ មំ មុណ្ឌា ពន្ធកិនិយោ គូថកដាហំ មត្ថកេ អាសុម្ភឹសុ ឥមាសំ ឧបស្សយំ ឈាបេស្សាមីតិ។ គច្ឆ ភោ មង្គលំ ឯតំ សហស្សំ លច្ឆសិ តញ្ច ភដបថន្តិ។ អថខោ សោ ព្រាហ្មណោ សីសំ នហាយិត្វា រាជកុលំ គន្ត្វា សហស្សំ អលត្ថ តញ្ច ភដបថំ។ អថខោ សោ ឧបាសកោ ឧបស្សយំ បវិសិត្វា ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេត្វា បរិភាសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឧច្ចារំ តិរោកុឌ្ឌេ ឆឌ្ឌេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឧច្ចារំ តិរោកុឌ្ឌេ ឆឌ្ឌេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឧច្ចារំ តិរោកុឌ្ឌេ ឆឌ្ឌេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឧច្ចារំ វា បស្សាវំ វា សង្ការំ វា វិឃាសំ វា តិរោកុឌ្ឌេ វា តិរោបាការេ វា ឆឌ្ឌេយ្យ វា ឆឌ្ឌាបេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[១៧៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឧច្ចារោ នាម គូថោ វុច្ចតិ។ បស្សាវោ នាម មុត្តំ វុច្ចតិ។ សង្ការំ នាម កចវរំ វុច្ចតិ។ វិឃាសំ នាម ចលកានិ វា អដ្ឋិកានិ វា ឧច្ឆិដ្ឋោទកំ វា វុច្ចតិ [ឱ.ម.បោត្ថកេសុ ន ទិស្សតាយំ បាឋោ។]។ កុឌ្ឌោ នាម តយោ កុឌ្ឌា ឥដ្ឋកាកុឌ្ឌោ សិលាកុឌ្ឌោ ទារុកុឌ្ឌោ។ បាការោ នាម តយោ បាការា ឥដ្ឋកាបាការោ សិលាបាការោ ទារុបាការោ។ តិរោកុឌ្ឌេតិ កុឌ្ឌស្ស បរតោ។ តិរោបាការេតិ បាការស្ស បរតោ។ ឆឌ្ឌេយ្យាតិ សយំ ឆឌ្ឌេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឆឌ្ឌាបេយ្យាតិ អញ្ញំ អាណាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស សកឹ អាណត្តា ពហុកំបិ ឆឌ្ឌេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[១៧៧] អនាបត្តិ ឱលោកេត្វា ឆឌ្ឌេតិ អវលញ្ជេ ឆឌ្ឌេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

លសុណវគ្គស្ស នវមសិក្ខាបទំ

[១៧៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរស្ស ព្រាហ្មណស្ស ភិក្ខុនូបស្សយំ និស្សាយ យវក្ខេត្តំ ហោតិ។ ភិក្ខុនិយោ ឧច្ចារំបិ បស្សាវំបិ សង្ការំបិ វិឃាសំបិ ខេត្តេ ឆឌ្ឌេន្តិ។ អថខោ សោ ព្រាហ្មណោ ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អម្ហាកំ យវក្ខេត្តំ ទូសេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តស្ស ព្រាហ្មណស្ស ឧជ្ឈាយន្តស្ស ខីយន្តស្ស វិបាចេន្តស្ស។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឧច្ចារំបិ បស្សាវំបិ សង្ការំបិ វិឃាសំបិ ហរិតេ ឆឌ្ឌេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឧច្ចារំបិ បស្សាវំបិ សង្ការំបិ វិឃាសំបិ ហរិតេ ឆឌ្ឌេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឧច្ចារំបិ បស្សាវំបិ សង្ការំបិ វិឃាសំបិ ហរិតេ ឆឌ្ឌេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឧច្ចារំ វា បស្សាវំ វា សង្ការំ វា វិឃាសំ វា ហរិតេ ឆឌ្ឌេយ្យ វា ឆឌ្ឌាបេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[១៧៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឧច្ចារោ នាម គូថោ វុច្ចតិ។ បស្សាវោ នាម មុត្តំ វុច្ចតិ។ សង្ការំ នាម កចវរំ វុច្ចតិ។ វិឃាសំ នាម ចលកានិ វា អដ្ឋិកានិ វា ឧច្ឆិដ្ឋោទកំ វា។ ហរិតំ នាម បុព្វណ្ណំ អបរណ្ណំ យំ មនុស្សានំ ឧបភោគបរិភោគំ រោបិមំ[កត្ថចិ បោត្ថកេ រោបិតន្តិ ទិស្សតិ]។ ឆឌ្ឌេយ្យាតិ សយំ ឆឌ្ឌេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឆឌ្ឌាបេយ្យាតិ អញ្ញំ អាណាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស សកឹ អាណត្តា ពហុកំបិ ឆឌ្ឌេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[១៨០] ហរិតេ ហរិតសញ្ញា ឆឌ្ឌេតិ វា ឆឌ្ឌាបេតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ហរិតេ វេមតិកា ឆឌ្ឌេតិ វា ឆឌ្ឌាបេតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស ។ ហរិតេ អហរិតសញ្ញា ឆឌ្ឌេតិ វា ឆឌ្ឌាបេតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អហរិតេ ហរិតសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អហរិតេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អហរិតេ អហរិតសញ្ញា អនាបត្តិ។

[១៨១] អនាបត្តិ ឱលោកេត្វា ឆឌ្ឌេតិ ខេត្តមរិយាទេ ឆឌ្ឌេតិ សាមិកេ អាបុច្ឆា អបលោកេត្វា ឆឌ្ឌេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

លសុណវគ្គស្ស ទសមសិក្ខាបទំ

[១៨២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា រាជគហេ វិហរតិ វេឡុវនេ កលន្ទកនិវាបេ។ តេន ខោ បន សមយេន រាជគហេ គិរគ្គសមជ្ជោ ហោតិ។ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ គិរគ្គសមជ្ជំ ទស្សនាយ អគមំសុ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ នច្ចំបិ គីតំបិ វាទិតំបិ ទស្សនាយ គច្ឆិស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ នច្ចំបិ គីតំបិ វាទិតំបិ ទស្សនាយ គច្ឆិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ នច្ចំបិ គីតំបិ វាទិតំបិ ទស្សនាយ គច្ឆន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ នច្ចំបិ គីតំបិ វាទិតំបិ ទស្សនាយ គច្ឆិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី នច្ចំ វា គីតំ វា វាទិតំ វា ទស្សនាយ គច្ឆេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៨៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ នច្ចំ នាម យង្កិញ្ចិ នច្ចំ។ គីតំ នាម យង្កិញ្ចិ គីតំ។ វាទិតំ នាម យង្កិញ្ចិ វាទិតំ។ ទស្សនាយ គច្ឆតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស យត្ថ ឋិតា បស្សតិ វា សុណាតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ទស្សនុបចារំ វិជហិត្វា បុនប្បុនំ បស្សតិ វា សុណាតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឯកមេកំ ទស្សនាយ គច្ឆតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស យត្ថ ឋិតា បស្សតិ វា សុណាតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ទស្សនុបចារំ វិជហិត្វា បុនប្បុនំ បស្សតិ វា សុណាតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[១៨៤] អនាបត្តិ អារាមេ ឋិតា បស្សតិ វា សុណាតិ វា ភិក្ខុនិយា ឋិតោកាសំ វា និសិន្នោកាសំ វា និបន្នោកាសំ វា អាគន្ត្វា នច្ចន្តិ វា គាយន្តិ វា វាទេន្តិ វា បដិបថំ គច្ឆន្តី បស្សតិ វា សុណាតិ វា សតិ ករណីយេ គន្ត្វា បស្សតិ វា សុណាតិ វា អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

លសុណវគ្គោ បឋមោ។

អន្ធការវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទំ

[១៨៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភទ្ទាយ កាបិលានិយា អន្តេវាសិនិយា ភិក្ខុនិយា​[ឱ.ម.អន្តេវាសិភិក្ខុនិយា] ញាតកោ បុរិសោ គាមកា សាវត្ថឹ អគមាសិ កេនចិទេវ ករណីយេន។ អថខោ សា ភិក្ខុនី តេន បុរិសេន សទ្ធឹ រត្តន្ធការេ អប្បទីបេ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋតិបិ សល្លបតិបិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី រត្តន្ធការេ អប្បទីបេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋិស្សតិបិ សល្លបិស្សតិបីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី រត្តន្ធការេ អប្បទីបេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋតិបិ សល្លបតិបីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី រត្តន្ធការេ អប្បទីបេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋិស្សតិបិ សល្លបិស្សតិបិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី រត្តន្ធការេ អប្បទីបេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋេយ្យ វា សល្លបេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[១៨៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ រត្តន្ធការេតិ ឱគ្គតេ សូរិយេ។ អប្បទីបេតិ អនាលោកេ។ បុរិសោ នាម មនុស្សបុរិសោ ន យក្ខោ ន បេតោ ន តិរច្ឆានគតោ វិញ្ញូ បដិពលោ សន្តិដ្ឋិតុំ សល្លបិតុំ។ សទ្ធិន្តិ ឯកតោ។ ឯកេនេកាតិ បុរិសោ ចេវ ហោតិ ភិក្ខុនី ច។ សន្តិដ្ឋេយ្យ វាតិ បុរិសស្ស ហត្ថបាសេ តិដ្ឋតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ សល្លបេយ្យ វាតិ បុរិសស្ស ហត្ថបាសេ ឋិតា សល្លបតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ហត្ថបាសំ វិជហិត្វា សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ យក្ខេន វា បេតេន វា បណ្ឌកេន វា តិរច្ឆានគតមនុស្សវិគ្គហេន វា សទ្ធឹ សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[១៨៧] អនាបត្តិ យោ កាចិ​[ឱ.ម.យោ កោចិ] វិញ្ញូ ទុតិយា [ទុតិយោ] ហោតិ អរហោបេក្ខា អញ្ញវិហិតា សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អន្ធការវគ្គស្ស ទុតិយសិក្ខាបទំ

[១៨៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភទ្ទាយ កាបិលានិយា អន្តេវាសិនិយា ភិក្ខុនិយា ញាតកោ បុរិសោ គាមកា សាវត្ថឹ អគមាសិ កេនចិទេវ ករណីយេន។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ភគវតា បដិក្ខិត្តំ រត្តន្ធការេ អប្បទីបេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋិតុំ សល្លបិតុន្តិ តេនេវ បុរិសេន សទ្ធឹ បដិច្ឆន្នេ ឱកាសេ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋតិបិ សល្លបតិបិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី បដិច្ឆន្នេ ឱកាសេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋិស្សតិបិ សល្លបិស្សតិបីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី បដិច្ឆន្នេ ឱកាសេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋតិបិ សល្លបតិបីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី បដិច្ឆន្នេ ឱកាសេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋិស្សតិបិ សល្លបិស្សតិបិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បដិច្ឆន្នេ ឱកាសេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋេយ្យ វា សល្លបេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[១៨៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បដិច្ឆន្នោ នាម ឱកាសោ កុឌ្ឌេន វា កវាដេន វា កិលញ្ជេន វា សាណិប្បាការេន វា រុក្ខេន វា ថម្ភេន វា កោដ្ឋឡិកាយ[ឱ.ម.កោដ្ឋឡិយា] វា យេន កេនចិ បដិច្ឆន្នោ ហោតិ។ បុរិសោ នាម មនុស្សបុរិសោ ន យក្ខោ ន បេតោ ន តិរច្ឆានគតោ វិញ្ញូ បដិពលោ សន្តិដ្ឋិតុំ សល្លបិតុំ។ សទ្ធិន្តិ ឯកតោ។ ឯកេនេកាតិ បុរិសោ ចេវ ហោតិ ភិក្ខុនី ច។ សន្តិដ្ឋេយ្យ វាតិ បុរិសស្ស ហត្ថបាសេ តិដ្ឋតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ សល្លបេយ្យ វាតិ បុរិសស្ស ហត្ថបាសេ ឋិតា សល្លបតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ហត្ថបាសំ វិជហិត្វា សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ យក្ខេន វា បេតេន វា បណ្ឌកេន វា តិរច្ឆានគតមនុស្សវិគ្គហេន វា សទ្ធឹ សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[១៩០] អនាបត្តិ យោ កាចិ វិញ្ញូ ទុតិយា ហោតិ អរហោបេក្ខា អញ្ញាវិហិតា សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អន្ធការវគ្គស្ស តតិយសិក្ខាបទំ

[១៩១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភទ្ទាយ កាបិលានិយា អន្តេវាសិនិយា ភិក្ខុនិយា ញាតកោ បុរិសោ គាមកា សាវត្ថឹ អគមាសិ កេនចិទេវ ករណីយេន។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ភគវតា បដិក្ខិត្តំ បដិច្ឆន្នេ ឱកាសេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋិតុំ សល្លបិតុន្តិ តេនេវ បុរិសេន សទ្ធឹ អជ្ឈោកាសេ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋតិបិ សល្លបតិបិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី អជ្ឈោកាសេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋិស្សតិបិ សល្លបិស្សតិបីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី អជ្ឈោកាសេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋតិបិ សល្លបតិបីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី អជ្ឈោកាសេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋិស្សតិបិ សល្លបិស្សតិបិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អជ្ឈោកាសេ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋេយ្យ វា សល្លបេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[១៩២] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អជ្ឈោកាសោ នាម អប្បដិច្ឆន្នោ ហោតិ កុឌ្ឌេន វា កវាដេន វា កិលញ្ជេន វា សាណិប្បាការេន វា រុក្ខេន វា ថម្ភេន វា កោដ្ឋឡិកាយ វា យេន កេនចិ អប្បដិច្ឆន្នោ ហោតិ។ បុរិសោ នាម មនុស្សបុរិសោ ន យក្ខោ ន បេតោ ន តិរច្ឆានគតោ វិញ្ញូ បដិពលោ សន្តិដ្ឋិតុំ សល្លបិតុំ។ សទ្ធិន្តិ ឯកតោ។ ឯកេនេកាតិ បុរិសោ ចេវ ហោតិ ភិក្ខុនី ច។ សន្តិដ្ឋេយ្យ វាតិ បុរិសស្ស ហត្ថបាសេ តិដ្ឋតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ សល្លបេយ្យ វាតិ បុរិសស្ស ហត្ថបាសេ ឋិតា សល្លបតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ហត្ថបាសំ វិជហិត្វា សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ យក្ខេន វា បេតេន វា បណ្ឌកេន វា តិរច្ឆាគតមនុស្សវិគ្គហេន វា សទ្ធឹ សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[១៩៣] អនាបត្តិ យា កាចិ វិញ្ញូ ទុតិយា ហោតិ អរហោបេក្ខា អញ្ញាវិហិតា សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អន្ធការវគ្គស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទំ

[១៩៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី រថិយាយបិ ព្យូហេបិ សិង្ឃាដកេបិ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋតិបិ សល្លបតិបិ និកណ្ណិកំបិ ជប្បេតិ ទុតិយិកំបិ ភិក្ខុនឹ ឧយ្យោជេតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា រថិយាយបិ ព្យូហេបិ សិង្ឃាដកេបិ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋិស្សតិបិ សល្លបិស្សតិបិ និកណ្ណិកំបិ ជប្បិស្សតិ ទុតិយិកំបិ ភិក្ខុនឹ ឧយ្យោជេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី រថិយាយបិ ព្យូហេបិ សិង្ឃាដកេបិ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋតិបិ សល្លបតិបិ និកណ្ណិកំបិ ជប្បេតិ ទុតិយិកំបិ ភិក្ខុនឹ ឧយ្យោជេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី រថិយាយបិ ព្យូហេបិ សិង្ឃាដកេបិ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋិស្សតិបិ សល្លបិស្សតិបិ និកណ្ណិកំបិ ជប្បិស្សតិ ទុតិយិកំបិ ភិក្ខុនឹ ឧយ្យោជេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី រថិយាយ វា ព្យូហេ វា សិង្ឃាដកេ វា បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា សន្តិដ្ឋេយ្យ វា សល្លបេយ្យ វា និកណ្ណិកំ វា ជប្បេយ្យ ទុតិយិកំ វា ភិក្ខុនឹ ឧយ្យោជេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៩៥] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ រថិកា នាម រច្ឆា វុច្ចតិ។ ព្យូហំ នាម យេនេវ បវិសន្តិ តេនេវ និក្ខមន្តិ។ សិង្ឃាដកោ នាម ចច្ចរំ វុច្ចតិ។ បុរិសោ នាម មនុស្សបុរិសោ ន យក្ខោ ន បេតោ ន តិរច្ឆានគតោ វិញ្ញូ បដិពលោ សន្តិដ្ឋិតុំ សល្លបិតុំ។ សទ្ធិន្តិ ឯកតោ។ ឯកេនេកាតិ បុរិសោ ចេវ ហោតិ ភិក្ខុនី ច។ សន្តិដ្ឋេយ្យ វាតិ បុរិសស្ស ហត្ថបាសេ តិដ្ឋតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ សល្លបេយ្យ វាតិ បុរិសស្ស ហត្ថបាសេ ឋិតា សល្លបតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ និកណ្ណិកំ វា ជប្បេយ្យាតិ បុរិសស្ស ឧបកណ្ណកេ អារោចេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ទុតិយិកំ វា ភិក្ខុនឹ ឧយ្យោជេយ្យាតិ អនាចារំ អាចរិតុកាមា ទុតិយិកំ ភិក្ខុនឹ ឧយ្យោជេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ទស្សនុបចារំ វា សវនុបចារំ វា វិជហន្តិយា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ វិជហិតេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ហត្ថបាសំ វិជហិត្វា សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ យក្ខេន វា បេតេន វា បណ្ឌកេន វា តិរច្ឆានគតមនុស្សវិគ្គហេន វា សទ្ធឹ សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[១៩៦] អនាបត្តិ យោ កាចិ វិញ្ញូ ទុតិយា ហោតិ អរហោបេក្ខា អញ្ញាវិហិតា សន្តិដ្ឋតិ វា សល្លបតិ វា ន អនាចារំ អាចរិតុកាមា សតិ ករណីយេ ទុតិយិកំ ភិក្ខុនឹ ឧយ្យោជេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អន្ធការវគ្គស្ស បញ្ចមសិក្ខាបទំ

[១៩៧] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា ភិក្ខុនី អញ្ញតរស្ស កុលស្ស កុលុបិកា ហោតិ និច្ចភត្តិកា។ អថខោ សា ភិក្ខុនី បុព្វណ្ហសមយំ និវាសេត្វា បត្តចីវរមាទាយ យេន តំ កុលំ តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា អាសនេ និសីទិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា បក្កាមិ។ តស្ស កុលស្ស ទាសី ឃរំ សម្មជ្ជន្តី តំ អាសនំ ភាជនន្តរិកាយ បក្ខិបិ។ មនុស្សា តំ អាសនំ អបស្សន្តា តំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោចុំ កហន្តំ អយ្យេ អាសនន្តិ។ នាហន្តំ អាវុសោ អាសនំ បស្សាមីតិ។ ទេហយ្យេ តំ អាសនន្តិ បរិភាសិត្វា និច្ចភត្តំ បច្ឆិន្ទឹសុ។ អថខោ តេ មនុស្សា ឃរំ សោធេន្តា តំ អាសនំ ភាជនន្តរិកាយ បស្សិត្វា តំ ភិក្ខុនឹ ខមាបេត្វា និច្ចភត្តំ បដ្ឋបេសុំ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី បុរេភត្តំ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា អាសនេ និសីទិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា បក្កមិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី បុរេភត្តំ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា អាសនេ និសីទិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា បក្កមតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី បុរេភត្តំ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា អាសនេ និសីទិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា បក្កមិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បុរេភត្តំ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា អាសនេ និសីទិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា បក្កមេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[១៩៨] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បុរេភត្តំ នាម អរុណុគ្គមនំ​[ឱ.អរុណុគ្គំ] ឧបាទាយ យាវ មជ្ឈន្តិកា។ កុលំ នាម ចត្តារិ កុលានិ ខត្តិយកុលំ ព្រាហ្មណកុលំ វេស្សកុលំ សុទ្ទកុលំ។ ឧបសង្កមិត្វាតិ តត្ថ គន្ត្វា។ អាសនំ នាម បល្លង្កស្ស ឱកាសោ វុច្ចតិ។ និសីទិត្វាតិ តស្មឹ និសីទិត្វា។ សាមិកេ អនាបុច្ឆា បក្កមេយ្យាតិ យោ តស្មឹ កុលេ មនុស្សោ សាមិកោ ទាតុំ [ឱ.ម.វិញ្ញូតិ ទិស្សតិ] តំ អនាបុច្ឆា។ អនោវស្សិកំ អតិក្កមន្តិយា​[ឱ.ម.អតិក្កាមេន្តិយា] អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អជ្ឈោកាសេ ឧបចារំ អតិក្កមន្តិយា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[១៩៩] អនាបុច្ឆិតេ អនាបុច្ឆិតសញ្ញា បក្កមតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនាបុច្ឆិតេ វេមតិកា បក្កមតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនាបុច្ឆិតេ អាបុច្ឆិតសញ្ញា បក្កមតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បល្លង្កស្ស អនោកាសេ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ អនាបុច្ឆិតសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ អាបុច្ឆិតសញ្ញា អនាបត្តិ។

[២០០] អនាបត្តិ អាបុច្ឆា គច្ឆតិ អសំហារិមេ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អន្ធការវគ្គស្ស ឆដ្ឋសិក្ខាបទំ

[២០១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី បច្ឆាភត្តំ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា អាសនេ អភិនិសីទតិបិ អភិនិបជ្ជតិបិ។ មនុស្សា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ហិរិយមានា អាសនេ នេវ អភិនិសីទន្តិ ន អភិនិបជ្ជន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា បច្ឆាភត្តំ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា អាសនេ អភិនិសីទិស្សតិបិ អភិនិបជ្ជិស្សតិបីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា បច្ឆាភត្តំ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា អាសនេ អភិនិសីទិស្សតិបិ អភិនិបជ្ជិស្សតិបីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី បច្ឆាភត្តំ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា អាសនេ អភិនិសីទតិបិ អភិនិបជ្ជតិបីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី បច្ឆាភត្តំ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា អាសនេ អភិនិសីទិស្សតិបិ អភិនិបជ្ជិស្សតិបិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បច្ឆាភត្តំ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា អាសនេ អភិនិសីទេយ្យ វា អភិនិបជ្ជេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[២០២] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បច្ឆាភត្តំ នាម មជ្ឈន្តិកេ វីតិវត្តេ យាវ អត្ថង្គតេ សុរិយេ។ កុលំ នាម ចត្តារិ កុលានិ ខត្តិយកុលំ ព្រាហ្មណកុលំ វេស្សកុលំ សុទ្ទកុលំ។ ឧបសង្កមិត្វាតិ តត្ថ គន្ត្វា។ សាមិកេ អនាបុច្ឆាតិ យោ តស្មឹ កុលេ មនុស្សោ សាមិកោ ទាតុំ តំ អនាបុច្ឆា។ អាសនំ នាម បល្លង្កស្ស ឱកាសោ វុច្ចតិ។ អភិនិសីទេយ្យាតិ តស្មឹ អភិនិសីទតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អភិនិបជ្ជេយ្យាតិ តស្មឹ អភិនិបជ្ជតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២០៣] អនាបុច្ឆិតេ អនាបុច្ឆិតសញ្ញា អាសនេ អភិនិសីទតិ វា អភិនិបជ្ជតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនាបុច្ឆិតេ វេមតិកា អាសនេ អភិនិសីទតិ វា អភិនិបជ្ជតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនាបុច្ឆិតេ អាបុច្ឆិតសញ្ញា អាសនេ អភិនិសីទតិ វា អភិនិបជ្ជតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បល្លង្កស្ស អនោកាសេ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ អនាបុច្ឆិតសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ អាបុច្ឆិតសញ្ញា អនាបត្តិ។

[២០៤] អនាបត្តិ អាបុច្ឆា អាសនេ អភិនិសីទតិ វា អភិនិបជ្ជតិ វា ធុវប្បញ្ញត្តេ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អន្ធការវគ្គស្ស សត្តមសិក្ខាបទំ

[២០៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ កោសលេសុ ជនបទេសុ សាវត្ថឹ គច្ឆន្តា សាយំ អញ្ញតរំ គាមំ ឧបគន្ត្វា អញ្ញតរំ ព្រាហ្មណកុលំ ឧបសង្កមិត្វា ឱកាសំ យាចឹសុ។ អថខោ​[ឱ.អថខោ សាតិ ទិស្សតិ] ព្រាហ្មណី តា ភិក្ខុនិយោ ឯតទវោច អាគមេថ អយ្យេ យាវ ព្រាហ្មណោ អាគច្ឆតីតិ។ ភិក្ខុនិយោ យាវ ព្រាហ្មណោ អាគច្ឆតីតិ សេយ្យំ សន្ថរិត្វា ឯកច្ចា និសីទឹសុ ឯកច្ចា និបជ្ជឹសុ។ អថខោ សោ ព្រាហ្មណោ រត្តឹ អាគន្ត្វា តំ ព្រាហ្មណឹ ឯតទវោច កា ឥមាតិ។ ភិក្ខុនិយោ អយ្យាតិ។ និក្កឌ្ឍថ ឥមា មុណ្ឌា ពន្ធកិនិយោតិ ឃរតោ និក្កឌ្ឍាបេសិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ សាវត្ថឹ គន្ត្វា ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ វិកាលេ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា សេយ្យំ សន្ថរិត្វា វា សន្ថរាបេត្វា វា​[ឱ.ម.​សន្ថរាបេត្វា វាតិ ន ទិស្សតិ។] អភិនិសីទិស្សន្តិបិ អភិនិបជ្ជិស្សន្តិបីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ វិកាលេ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា សេយ្យំ សន្ថរិត្វា វា សន្ថរាបេត្វា វា អភិនិសីទន្តិបិ អភិនិបជ្ជន្តិបីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ វិកាលេ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា សេយ្យំ សន្ថរិត្វា វា សន្ថរាបេត្វា វា អភិនិសីទិស្សន្តិបិ អភិនិបជ្ជិស្សន្តិបិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី វិកាលេ កុលានិ ឧបសង្កមិត្វា សាមិកេ អនាបុច្ឆា សេយ្យំ សន្ថរិត្វា វា សន្ថរាបេត្វា វា អភិនិសីទេយ្យ វា អភិនិបជ្ជេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[២០៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ វិកាលោ នាម អត្ថង្គតេ សុរិយេ យាវ អរុណុគ្គមនា។ កុលំ នាម ចត្តារិ កុលានិ ខត្តិយកុលំ ព្រាហ្មណកុលំ វេស្សកុលំ សុទ្ទកុលំ។ ឧបសង្កមិត្វាតិ តត្ថ គន្ត្វា។ សាមិកេ អនាបុច្ឆាតិ យោ តស្មឹ កុលេ មនុស្សោ សាមិកោ ទាតុំ តំ អនាបុច្ឆា។ សេយ្យំ នាម អន្តមសោ បណ្ណសន្ថារោបិ។ សន្ថរិត្វាតិ សយំ សន្ថរិត្វា។ សន្ថរាបេត្វាតិ អញ្ញំ សន្ថរាបេត្វា។ អភិនិសីទេយ្យាតិ តស្មឹ អភិនិសីទតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អភិនិបជ្ជេយ្យាតិ តស្មឹ អភិនិបជ្ជតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២០៧] អនាបុច្ឆិតេ អនាបុច្ឆិតសញ្ញា សេយ្យំ សន្ថរិត្វា វា សន្ថរាបេត្វា វា អភិនិសីទតិ វា អភិនិបជ្ជតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនាបុច្ឆិតេ វេមតិកា សេយ្យំ សន្ថរិត្វា វា សន្ថរាបេត្វា វា អភិនិសីទតិ វា អភិនិបជ្ជតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនាបុច្ឆិតេ អាបុច្ឆិតសញ្ញា សេយ្យំ សន្ថរិត្វា វា សន្ថរាបេត្វា វា អភិនិសីទតិ វា អភិនិបជ្ជតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អាបុច្ឆិតេ អនាបុច្ឆិតសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ អាបុច្ឆិតសញ្ញា អនាបត្តិ។

[២០៨] អនាបត្តិ អាបុច្ឆា សេយ្យំ សន្ថរិត្វា វា សន្ថរាបេត្វា វា អភិនិសីទតិ វា អភិនិបជ្ជតិ វា គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អន្ធការវគ្គស្ស អដ្ឋមសិក្ខាបទំ

[២០៩] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភទ្ទាយ កាបិលានិយា អន្តេវាសិនី ភិក្ខុនី [ឱ.ម.អន្តេវាសិភិក្ខុនី] ភទ្ទំ កាបិលានឹ សក្កច្ចំ ឧបដ្ឋេតិ។ ភទ្ទា កាបិលានី ភិក្ខុនិយោ ឯតទវោច អយំ មំ អយ្យេ ភិក្ខុនី សក្កចំ ឧបដ្ឋេតិ ឥមិស្សាហំ ចីវរំ ទស្សាមីតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ទុគ្គហិតេន ទូបធារិតេន បរំ ឧជ្ឈាបេតិ​[ឱ.ម.ឧជ្ឈាបេសីតិ ទិស្សតិ] អហំ កិរយ្យេ អយ្យំ ន សក្កច្ចំ ឧបដ្ឋេមិ ន កិរ មេ អយ្យា ចីវរំ ទស្សតីតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី ទុគ្គហិតេន ទូបធារិតេន បរំ ឧជ្ឈាបេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ទុគ្គហិតេន ទូបធារិតេន បរំ ឧជ្ឈាបេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ទុគ្គហិតេន ទូបធារិតេន បរំ ឧជ្ឈាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ទុគ្គហិតេន ទូបធារិតេន បរំ ឧជ្ឈាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២១០] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ទុគ្គហិតេនាតិ អញ្ញថា គហិតេន [ឱ.ម. ឧគ្គហិតេន]។ ទូបធារិតេនាតិ អញ្ញថា ឧបធារិតេន។ បរន្តិ ឧបសម្បន្នំ ឧជ្ឈាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២១១] ឧបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា ឧជ្ឈាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ វេមតិកា ឧជ្ឈាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា ឧជ្ឈាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនុបសម្បន្នំ ឧជ្ឈាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២១២] អនាបត្តិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អន្ធការវគ្គស្ស នវមសិក្ខាបទំ

[២១៣] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ អត្តនោ ភណ្ឌកំ អបស្សន្តិយោ ចណ្ឌកាលឹ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោចុំ អបយ្យេ អម្ហាកំ ភណ្ឌកំ បស្សេយ្យាសីតិ។ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ អហមេវ នូន ចោរី អហមេវ នូនាលជ្ជិនី យា អយ្យា អត្តនោ ភណ្ឌកំ អបស្សន្តិយោ តា មំ ឯវមាហំសុ អបយ្យេ អម្ហាកំ ភណ្ឌកំ បស្សេយ្យាសីតិ សចាហយ្យេ តុម្ហាកំ ភណ្ឌកំ គណ្ហាមិ អស្សមណី ហោមិ ព្រហ្មចរិយា ចវាមិ និរយំ ឧបបជ្ជាមិ យា បន មំ អភូតេន ឯវមាហ សាបិ អស្សមណី ហោតុ ព្រហ្មចរិយា ចវតុ និរយំ ឧបបជ្ជតូតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ចណ្ឌកាលី អត្តានំបិ បរំបិ និរយេនបិ ព្រហ្មចរិយេនបិ អភិសបិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី អត្តានំបិ បរំបិ និរយេនបិ ព្រហ្មចរិយេនបិ អភិសបតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី អត្តានំបិ បរំបិ និរយេនបិ ព្រហ្មចរិយេនបិ អភិសបិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អត្តានំ វា បរំ វា និរយេន វា ព្រហ្មចរិយេន វា អភិសបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២១៤] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អត្តានន្តិ បច្ចត្តំ។ បរន្តិ ឧបសម្បន្នំ និរយេន វា ព្រហ្មចរិយេន វា អភិសបតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២១៥] ឧបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា និរយេន វា ព្រហ្មចរិយេន វា អភិសបតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ វេមតិកា និរយេន វា ព្រហ្មចរិយេន វា អភិសបតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា និរយេន វា ព្រហ្មចរិយេន វា អភិសបតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ តិរច្ឆានយោនិយា វា បិត្តិវិសយេន វា មនុស្សទោភគ្គេន​[ឱ បេត្តិវិសយេន វា មនុស្សទោព្ភគ្គេន] វា អភិសបតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នំ អភិសបតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២១៦] អនាបត្តិ អត្ថបុរេក្ខារាយ ធម្មបុរេក្ខារាយ អនុសាសនីបុរេក្ខារាយ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អន្ធការវគ្គស្ស ទសមសិក្ខាបទំ

[២១៧] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ សទ្ធឹ ភណ្ឌិត្វា អត្តានា វធិត្វា វធិត្វា រោទតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ចណ្ឌកាលី អត្តានំ វធិត្វា វធិត្វា រោទិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី អត្តានំ វធិត្វា វធិត្វា រោទតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី អត្តានំ វធិត្វា វធិត្វា រោទិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អត្តានំ វធិត្វា វធិត្វា រោទេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២១៨] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អត្តានន្តិ បច្ចត្តំ។ វធិត្វា វធិត្វា រោទតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ វធតិ ន រោទតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ រោទតិ ន វធតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២១៩] អនាបត្តិ ញាតិព្យសនេន វា ភោគព្យសនេន វា រោគព្យសនេន វា ផុដ្ឋា រោទតិ ន វធតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អន្ធការវគ្គោ ទុតិយោ។

នគ្គវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទំ

[២២០] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ អចិរវតិយា នទិយា វេសិយាហិ សទ្ធឹ នគ្គា ឯកតិត្ថេ នហាយន្តិ។ វេសិយា តា ភិក្ខុនិយោ ឧប្ផណ្ឌេសុំ​[ឱ.ម.ឧប្បណ្ឌេសុំ] កិន្នុ ខោ នាម អយ្យេ តុម្ហាកំ ទហរានំ ព្រហ្មចរិយំ ចិណ្ណេន ននុ នាម កាមា បរិភុញ្ជិតព្វា យទា ជិណ្ណា ភវិស្សថ តទា ព្រហ្មចរិយំ ចរិស្សថ ឯវំ តុម្ហាកំ ឧភោ អត្ថា​[ឱ.អន្តា] បរិគ្គហិតា ភវិស្សន្តីតិ។ ភិក្ខុនិយោ វេសិយាហិ ឧប្ផណ្ឌិយមានា​[ឱ.ម.​ឧប្បណ្ឌិយមានា] មង្កូ អហេសុំ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ឧបស្សយំ គន្ត្វា ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ ភិក្ខូ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ អថខោ ភគវា ឯតស្មឹ និទានេ ឯតស្មឹ បករណេ ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ តេនហិ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញាបេស្សាមិ ទស អត្ថវសេ បដិច្ច សង្ឃសុដ្ឋុតាយ។បេ។ វិនយានុគ្គហាយ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី នគ្គា នហាយេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២២១] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ នគ្គា នហាយេយ្យាតិ អនិវត្ថា វា អបារុតា វា នហាយតិ បយោគេ ទុក្កដំ នហានបរិយោសានេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២២២] អនាបត្តិ អច្ឆិន្នចីវរិកាយ វា នដ្ឋចីវរិកាយ វា អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

នគ្គវគ្គស្ស ទុតិយសិក្ខាបទំ

[២២៣] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភគវតា ភិក្ខុនីនំ ឧទកសាដិកា អនុញ្ញាតា ហោតិ។ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ភគវតា ឧទកសាដិកា អនុញ្ញាតាតិ អប្បមាណិកាយោ ឧទកសាដិកាយោ ធារេសុំ បុរតោបិ បច្ឆតោបិ អាកឌ្ឍន្តា អាហិណ្ឌន្តា។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ អប្បមាណិកាយោ ឧទកសាដិកាយោ ធារេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ អប្បមាណិកាយោ ឧទកសាដិកាយោ ធារេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ អប្បមាណិកាយោ ឧទកសាដិកាយោ ធារេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ ឧទកសាដិកំ បន ភិក្ខុនិយា ការយមានាយ បមាណិកា ការេតព្វា។ តត្រិទំ បមាណំ ទីឃសោ ចតស្សោ វិទត្ថិយោ សុគតវិទត្ថិយា តិរិយំ ទ្វេ វិទត្ថិយោ តំ អតិក្កាមេន្តិយា ឆេទនកំ បាចិត្តិយន្តិ។

[២២៤] ឧទកសាដិកា នាម យាយ និវត្ថាយ [ឱ.ម.និវត្ថា] នហាយតិ។ ការយមានាយាតិ ករោន្តិយា វា ការាបេន្តិយា វា បមាណិកា ការេតព្វា។ តត្រិទំ បមាណំ ទីឃសោ ចតស្សោ វិទត្ថិយោ សុគតវិទត្ថិយា តិរិយំ ទ្វេ វិទត្ថិយោ។ តំ អតិក្កាមេត្វា ករោតិ វា ការាបេតិ វា បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន ឆិន្ទិត្វា បាចិត្តិយំ ទេសេតព្វំ។

[២២៥] អត្តនា វិប្បកតំ អត្តនា បរិយោសាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អត្តនា វិប្បកតំ បរេហិ បរិយោសាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បរេហិ វិប្បកតំ អត្តនា បរិយោសាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បរេហិ វិប្បកតំ បរេហិ បរិយោសាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អញ្ញស្សត្ថាយ ករោតិ វា ការាបេតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អញ្ញេន កតំ បដិលភិត្វា បរិភុញ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២២៦] អនាបត្តិ បមាណិកំ ករោតិ ឩនកំ ករោតិ អញ្ញេន កតំ បមាណាតិក្កន្តំ បដិលភិត្វា ឆិន្ទិត្វា បរិភុញ្ជតិ វិតានំ វា ភុម្មត្ថរណំ វា សាណិប្បាការំ វា ភិសឹ វា ពិម្ពោហនំ វា ករោតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

នគ្គវគ្គស្ស តតិយសិក្ខាបទំ

[២២៧] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរិស្សា ភិក្ខុនិយា មហគ្ឃេ ចីវរទុស្សេ ចីវរំ ទុក្កតំ ហោតិ ទុស្សិព្វិតំ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច សុន្ទរំ ខោ ឥទន្តេ អយ្យេ ចីវរទុស្សំ ចីវរញ្ច ខោ ទុក្កតំ ទុស្សិព្វិតន្តិ។ វិសិព្វេមិ អយ្យេ សិព្វិស្សសីតិ។ អាមយ្យេ សិព្វេស្សាមីតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី តំ ចីវរំ វិសិព្វេត្វា​[វិសិព្វេត្វាតិ ទុស្សិព្វិតំ បុន សិព្វនត្ថាយ វិសិព្វេត្វា ទុតិយសារត្ថទីបនីដីកា។] ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អទាសិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សិព្វេស្សាមិ សិព្វេស្សាមីតិ នេវ សិព្វេតិ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនិយា ចីវរំ វិសិព្វាបេត្វា នេវ សិព្វេស្សតិ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា ចីវរំ វិសិព្វាបេត្វា នេវ សិព្វតិ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា ចីវរំ វិសិព្វាបេត្វា នេវ សិព្វេស្សតិ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា ចីវរំ វិសិព្វេត្វា វា វិសិព្វាបេត្វា វា សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនី នេវ សិព្វេយ្យ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករេយ្យ អញ្ញត្រ ចតូហបញ្ចាហា បាចិត្តិយន្តិ។

[២២៨] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ភិក្ខុនិយាតិ អញ្ញាយ ភិក្ខុនិយា។ ចីវរំ នាម ឆន្នំ ចីវរានំ អញ្ញតរំ ចីវរំ។ វិសិព្វេត្វាតិ សយំ វិសិព្វេត្វា។ វិសិព្វាបេត្វាតិ អញ្ញំ វិសិព្វាបេត្វា។ សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនីតិ អសតិ អន្តរាយេ។ នេវ សិព្វេយ្យាតិ ន សយំ សិព្វេយ្យ។ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករេយ្យាតិ ន អញ្ញំ អាណាបេយ្យ។ អញ្ញត្រ ចតូហបញ្ចាហាតិ ឋបេត្វា ចតូហបញ្ចាហំ។ នេវ សិព្វិស្សាមិ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សាមីតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២២៩] ឧបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា ចីវរំ វិសិព្វេត្វា វា វិសិព្វាបេត្វា វា សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនី នេវ សិព្វេតិ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ អញ្ញត្រ ចតូហបញ្ចាហា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ វេមតិកា ចីវរំ វិសិព្វេត្វា វា វិសិព្វាបេត្វា វា សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនី នេវ សិព្វេតិ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ អញ្ញត្រ ចតូហបញ្ចាហា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា ចីវរំ វិសិព្វេត្វា វា វិសិព្វាបេត្វា វា សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនី នេវ សិព្វេតិ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ អញ្ញត្រ ចតូហបញ្ចាហា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អញ្ញំ បរិក្ខារំ វិសិព្វេត្វា វា វិសិព្វាបេត្វា វា សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនី នេវ សិព្វេតិ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ អញ្ញត្រ ចតូហបញ្ចាហា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ ចីវរំ វា អញ្ញំ វា បរិក្ខារំ វិសិព្វេត្វា វា វិសិព្វាបេត្វា វា សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនី នេវ សិព្វេតិ ន សិព្វាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ អញ្ញត្រ ចតូហបញ្ចាហា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២៣០] អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ន លភតិ ករោន្តី​[ឱ.ករោន្តំ] ចតូហបញ្ចាហំ អតិក្កាមេតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

នគ្គវគ្គស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទំ

[២៣១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនីនំ ហត្ថេ ចីវរំ និក្ខិបិត្វា សន្តរុត្តរេន ជនបទចារិកំ បក្កមន្តិ។ តានិ ចីវរានិ ចិរំ និក្ខិត្តានិ កណ្ណកិតានិ ហោន្តិ។ តានិ ភិក្ខុនិយោ ឱតាបេន្តិ។ ភិក្ខុនិយោ តា ភិក្ខុនិយោ ឯតទវោចុំ កស្សិមានិ អយ្យេ ចីវរានិ កណ្ណកិតានីតិ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនីនំ ហត្ថេ ចីវរំ និក្ខិបិត្វា សន្តរុត្តរេន ជនបទចារិកំ បក្កមិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនីនំ ហត្ថេ ចីវរំ និក្ខិបិត្វា សន្តរុត្តរេន ជនបទចារិកំ បក្កមន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនីនំ ហត្ថេ ចីវរំ និក្ខិបិត្វា សន្តរុត្តរេន ជនបទចារិកំ បក្កមិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បញ្ចាហិកំ សង្ឃាដិវារំ [១.២.ឱ.ម.សង្ឃាដិចារំ] អតិក្កាមេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៣២] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បញ្ចាហិកំ សង្ឃាដិវារំ អតិក្កាមេយ្យាតិ បញ្ចមំ ទិវសំ បញ្ច ចីវរានិ នេវ និវាសេតិ ន បារុបតិ ន ឱតាបេតិ បញ្ចមំ ទិវសំ អតិក្កាមេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៣៣] បញ្ចាហាតិក្កន្តេ អតិក្កន្តសញ្ញា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បញ្ចាហាតិក្កន្តេ វេមតិកា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បញ្ចាហាតិក្កន្តេ អនតិក្កន្តសញ្ញា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បញ្ចាហានតិក្កន្តេ អតិក្កន្តសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ បញ្ចាហានតិក្កន្តេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ បញ្ចាហានតិក្កន្តេ អនតិក្កន្តសញ្ញា អនាបត្តិ។

[២៣៤] អនាបត្តិ បញ្ចមំ ទិវសំ បញ្ច ចីវរានិ និវាសេតិ វា បារុបតិ វា ឱតាបេតិ វា គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

នគ្គវគ្គស្ស បញ្ចមសិក្ខាបទំ

[២៣៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា ភិក្ខុនី បិណ្ឌាយ ចរិត្វា អល្លចីវរំ បត្ថរិត្វា វិហារំ បាវិសិ។ អញ្ញតរា ភិក្ខុនី តំ ចីវរំ បារុបិត្វា គាមំ បិណ្ឌាយ បាវិសិ។ សា និក្ខមិត្វា ភិក្ខុនិយោ បុច្ឆិ អបយ្យេ មយ្ហំ ចីវរំ បស្សេយ្យាថាតិ។ ភិក្ខុនិយោ តស្សា ភិក្ខុនិយា ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី មយ្ហំ ចីវរំ អនាបុច្ឆា បារុបិស្សតីតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា ចីវរំ អនាបុច្ឆា បារុបិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា ចីវរំ អនាបុច្ឆា បារុបតីតិ [ឱ.ម.បារុបីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា ចីវរំ អនាបុច្ឆា បារុបិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ចីវរសង្កមនីយំ ធារេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៣៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ចីវរសង្កមនីយំ នាម ឧបសម្បន្នាយ បញ្ចន្នំ ចីវរានំ អញ្ញតរំ ចីវរំ។ តស្សា វា អទិន្នំ តំ វា អនាបុច្ឆា និវាសេតិ វា បារុបតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៣៧] ឧបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា ចីវរសង្កមនីយំ ធារេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ វេមតិកា ចីវរសង្កមនីយំ ធារេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា ចីវរសង្កមនីយំ ធារេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ ចីវរសង្កមនីយំ ធារេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២៣៨] អនាបត្តិ សា វា ទេតិ តំ វា អាបុច្ឆា និវាសេតិ វា បារុបតិ វា អច្ឆិន្នចីវរិកាយ នដ្ឋចីវរិកាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

នគ្គវគ្គស្ស ឆដ្ឋសិក្ខាបទំ

[២៣៩] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា ឧបដ្ឋាកកុលំ ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស អយ្យេ ចីវរំ ទស្សាមាតិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តុម្ហេ ពហុកិច្ចា ពហុករណីយាតិ អន្តរាយំ អកាសិ។ តេន ខោ បន សមយេន តស្ស កុលស្ស ឃរំ ទយ្ហតិ។ តេ ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អម្ហាកំ ទេយ្យធម្មំ អន្តរាយំ ករិស្សតិ ឧភយេនម្ហ​ [ឱ.ម.ឧភយេនម្ហា] បរិពាហិរា ភោគេហិ ច បុញ្ញេន ចាតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា គណស្ស ចីវរលាភំ អន្តរាយំ ករិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី គណស្ស ចីវរលាភំ អន្តរាយំ ករោតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី គណស្ស ចីវរលាភំ អន្តរាយំ ករិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី គណស្ស ចីវរលាភំ អន្តរាយំ ករេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៤០] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ គណោ នាម ភិក្ខុនីសង្ឃោ វុច្ចតិ។ ចីវរំ នាម ឆន្នំ ចីវរានំ អញ្ញតរំ ចីវរំ វិកប្បនុបគំ បច្ឆិមំ។ អន្តរាយំ ករេយ្យាតិ កថំ ឥមំ ចីវរំ ទទេយ្យុន្តិ អន្តរាយំ ករោតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អញ្ញំ បរិក្ខារំ អន្តរាយំ ករោតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សម្ពហុលានំ ភិក្ខុនីនំ វា ឯកភិក្ខុនិយា វា អនុបសម្បន្នាយ វា ចីវរំ វា អញ្ញំ វា បរិក្ខារំ អន្តរាយំ ករោតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២៤១] អនាបត្តិ អានិសំសំ ទស្សេត្វា និវារេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

នគ្គវគ្គស្ស សត្តមសិក្ខាបទំ

[២៤២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស អកាលចីវរំ ឧប្បន្នំ ហោតិ។ អថខោ ភិក្ខុនីសង្ឃោ តំ ចីវរំ ភាជេតុកាមោ សន្និបតិ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អន្តេវាសិនិយោ ភិក្ខុនិយោ​[ឱ.អន្តេវាសិភិក្ខុនិយោ] បក្កន្តា ហោន្តិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តា ភិក្ខុនិយោ ឯតទវោច អយ្យេ ភិក្ខុនិយោ បក្កន្តា ន តាវ ចីវរំ ភាជិយិស្សតីតិ។ ចីវរវិភង្គំ បដិពាហិ​[ឱ.ម.បដិពាហតិ]។ ភិក្ខុនិយោ ន តាវ ចីវរំ ភាជិយិស្សតីតិ វិប្បក្កមឹសុ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អន្តេវាសិនីសុ ភិក្ខុនីសុ​[ឱ.អន្តេវាសិភិក្ខុនីសុ។ ម.​អន្តេវាសីសុ ភិក្ខុនីសុ។] អាគតាសុ តំ ចីវរំ ភាជាបេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ធម្មិកំ ចីវរវិភង្គំ បដិពាហិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ធម្មិកំ ចីវរវិភង្គំ បដិពាហតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ធម្មិកំ ចីវរវិភង្គំ បដិពាហិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ធម្មិកំ ចីវរវិភង្គំ បដិពាហេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៤៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ធម្មិកោនាម ចីវរវិភង្គោ សមគ្គោ ភិក្ខុនីសង្ឃោ សន្និបតិត្វា ភាជេតិ។ បដិពាហេយ្យាតិ កថំ ឥមំ ចីវរំ ភាជេយ្យាតិ បដិពាហតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៤៤] ធម្មិកេ ធម្មិកសញ្ញា បដិពាហតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មិកេ វេមតិកា បដិពាហតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ធម្មិកេ អធម្មិកសញ្ញា បដិពាហតិ អនាបត្តិ។ អធម្មិកេ ធម្មិកសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មិកេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មិកេ អធម្មិកសញ្ញា អនាបត្តិ។

[២៤៥] អនាបត្តិ អានិសំសំ ទស្សេត្វា បដិពាហតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

នគ្គវគ្គស្ស អដ្ឋមសិក្ខាបទំ

[២៤៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី នដានំបិ នដកានំបិ លង្ឃិកានំបិ សោកជ្ឈាយិកានំបិ កុម្ភថូនិកានំបិ សមណចីវរំ ទេតិ មយ្ហំ បរិសតិ វណ្ណំ ភាសថាតិ។ នដាបិ នដកាបិ លង្ឃិកាបិ សោកជ្ឈាយិកាបិ កុម្ភថូនិកាបិ ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា បរិសតិ វណ្ណំ ភាសន្តិ អយ្យា ថុល្លនន្ទា ពហុស្សុតា ភាណិកា វិសារទា បដ្ដា ធម្មឹ កថំ​[ធម្មកថន្តិបិ បាឋោ]​ កាតុំ ទេថ អយ្យាយ ករោថ អយ្យាយាតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អាគារិកស្ស សមណចីវរំ ទស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អគារិកស្ស សមណចីវរំ ទេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អាគារិកស្ស សមណចីវរំ ទស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អាគារិកស្ស វា បរិព្វាជកស្ស វា បរិព្វាជិកាយ វា សមណចីវរំ ទទេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៤៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អាគារិកោ នាម យោ កោចិ អគារំ អជ្ឈាវសតិ។ បរិព្វាជកោ នាម ភិក្ខុញ្ច សាមណេរញ្ច ឋបេត្វា យោ កោចិ បរិព្វាជកសមាបន្នោ។ បរិព្វាជិកា នាម ភិក្ខុនិញ្ច សិក្ខមានញ្ច សាមណេរិញ្ច ឋបេត្វា យា កាចិ បរិព្វាជិកសមាបន្នា។ សមណចីវរំ នាម កប្បកតំ វុច្ចតិ។ ទេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៤៨] អនាបត្តិ មាតាបិតូនំ ទេតិ តាវកាលិកំ ទេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

នគ្គវគ្គស្ស នវមសិក្ខាបទំ

[២៤៩] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា ឧបដ្ឋាកកុលំ ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច សចេ មយំ អយ្យេ សក្កោម ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ចីវរំ ទស្សាមាតិ។ តេន ខោ បន សមយេន វស្សំ វុត្ថា ភិក្ខុនិយោ ចីវរំ ភាជេតុកាមា សន្និបតឹសុ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តា ភិក្ខុនិយោ ឯតទវោច អាគមេថ អយ្យេ អត្ថិ ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ចីវរប្បច្ចាសាតិ។ ភិក្ខុនិយោ ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោចុំ គច្ឆយ្យេ តំ ចីវរំ ជានាហីតិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី យេន តំ កុលំ តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា តេ មនុស្សេ ឯតទវោច ទេថាវុសោ ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ចីវរន្តិ។ ន មយំ អយ្យេ សក្កោម ភិក្ខុនីសង្ឃស្ស ចីវរំ ទាតុន្តិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ទុព្វលចីវរប្បច្ចាសាយ ចីវរកាលសមយំ អតិក្កាមេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ទុព្វលចីវរប្បច្ចាសាយ ចីវរកាលសមយំ អតិក្កាមេតីតិ [ឱ.ម.អតិក្កាមេសីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ទុព្វលចីវរប្បច្ចាសាយ ចីវរកាលសមយំ អតិក្កាមេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ទុព្វលចីវរប្បច្ចាសាយ ចីវរកាលសមយំ អតិក្កាមេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៥០] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ទុព្វលចីវរប្បច្ចាសា នាម សចេ មយំ សក្កោម ទស្សាម ករិស្សាមាតិ វាចា ភិន្នា ហោតិ។ ចីវរកាលសមយោ នាម អនត្ថតេ កឋិនេ វស្សានស្ស បច្ឆិមោ មាសោ អត្ថតេ កឋិនេ បញ្ច មាសា។ ចីវរកាលសមយំ អតិក្កាមេយ្យាតិ អនត្ថតេ កឋិនេ វស្សានស្ស បច្ឆិមំ ទិវសំ អតិក្កាមេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អត្ថតេ កឋិនេ កឋិនុទ្ធារទិវសំ អតិក្កាមេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៥១] ទុព្វលចីវរេ ទុព្វលចីវរសញ្ញា ចីវរកាលសមយំ អតិក្កាមេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ទុព្វលចីវរេ វេមតិកា ចីវរកាលសមយំ អតិក្កាមេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ទុព្វលចីវរេ អទុព្វលចីវរសញ្ញា ចីវរកាលសមយំ អតិក្កាមេតិ អនាបត្តិ។ អទុព្វលចីវរេ ទុព្វលចីវរសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អទុព្វលចីវរេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អទុព្វលចីវរេ អទុព្វលចីវរសញ្ញា អនាបត្តិ។

[២៥២] អនាបត្តិ អានិសំសំ ទស្សេត្វា និវារេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

នគ្គវគ្គស្ស ទសមសិក្ខាបទំ

[២៥៣] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរេន ឧបាសកេន សង្ឃំ ឧទ្ទិស្ស វិហារោ ការាបិតោ ហោតិ។ សោ តស្ស វិហារស្ស មហេ ឧភតោសង្ឃស្ស អកាលចីវរំ ទាតុកាមោ ហោតិ។ តេន ខោ បន សមយេន ឧភតោសង្ឃស្ស កឋិនំ អត្ថតំ ហោតិ។ អថខោ សោ ឧបាសកោ សង្ឃំ ឧបសង្កមិត្វា កឋិនុទ្ធារំ យាចិ។ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ អថខោ ភគវា ឯតស្មឹ និទានេ ឯតស្មឹ បករណេ ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ កឋិនំ ឧទ្ធរិតុំ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ កឋិនំ ឧទ្ធរិតព្វំ។ ព្យត្តេន ភិក្ខុនា បដិពលេន សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ ភន្តេ សង្ឃោ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ កឋិនំ ឧទ្ធរេយ្យ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ ភន្តេ សង្ឃោ សង្ឃោ កឋិនំ ឧទ្ធរតិ។ យស្សាយស្មតោ ខមតិ កឋិនស្ស ឧទ្ធារោ សោ តុណ្ហស្ស យស្ស នក្ខមតិ សោ ភាសេយ្យ។ ឧទ្ធតំ សង្ឃេន កឋិនំ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

[២៥៤] អថខោ សោ ឧបាសកោ ភិក្ខុនីសង្ឃំ ឧបសង្កមិត្វា កឋិនុទ្ធារំ យាចិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ចីវរំ អម្ហាកំ ភវិស្សតីតិ កឋិនុទ្ធារំ បដិពាហិ។ អថខោ សោ ឧបាសកោ ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អម្ហាកំ កឋិនុទ្ធារំ ន ទស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តស្ស ឧបាសកស្ស ឧជ្ឈាយន្តស្ស ខីយន្តស្ស វិបាចេន្តស្ស។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ធម្មិកំ កឋិនុទ្ធារំ បដិពាហិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ធម្មិកំ កឋិនុទ្ធារំ បដិពាហតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ធម្មិកំ កឋិនុទ្ធារំ បដិពាហិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ធម្មិកំ កឋិនុទ្ធារំ បដិពាហេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៥៥] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ធម្មិកោ នាម កឋិនុទ្ធារោ សមគ្គោ ភិក្ខុនីសង្ឃោ សន្និបតិត្វា ឧទ្ធរតិ។ បដិពាហេយ្យាតិ កថំ ឥទំ កឋិនំ ឧទ្ធរេយ្យាតិ បដិពាហតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៥៦] ធម្មិកេ ធម្មិកសញ្ញា បដិពាហតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មិកេ វេមតិកា បដិពាហតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ធម្មិកេ អធម្មិកសញ្ញា បដិពាហតិ អនាបត្តិ។ អធម្មិកេ ធម្មិកសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មិកេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មិកេ អធម្មិកសញ្ញា អនាបត្តិ។

[២៥៧] អនាបត្តិ អានិសំសំ ទស្សេត្វា បដិពាហតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

នគ្គវគ្គោ តតិយោ។

តុវដ្ដវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទំ

[២៥៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកមញ្ចេ តុវដ្ដេន្តិ។ មនុស្សា វិហារចារិកំ អាហិណ្ឌន្តា បស្សិត្វា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកមញ្ចេ តុវដ្ដេស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ​[ឱ.គិហិកាមភោគិនិយោតិ]។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកមញ្ចេ តុវដ្ដេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកមញ្ចេ តុវដ្ដេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកមញ្ចេ តុវដ្ដេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកមញ្ចេ តុវដ្ដេយ្យុំ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៥៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនិយោតិ ឧបសម្បន្នាយោ វុច្ចន្តិ។ ទ្វេ ឯកមញ្ចេ តុវដ្ដេយ្យុន្តិ ឯកាយ និបន្នាយ អបរា និបជ្ជតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧភោ វា និបជ្ជន្តិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧដ្ឋហិត្វា បុនប្បុនំ និបជ្ជន្តិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៦០] អនាបត្តិ ឯកាយ និបន្នាយ អបរា និសីទតិ ឧភោ វា និសីទន្តិ ឧម្មត្តិកានំ អាទិកម្មិកានន្តិ។

តុវដ្តវគ្គស្ស ទុតិយសិក្ខាបទំ

[២៦១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកត្ថរណបាបុរណា​[ឱ.ម.ឯកត្ថរណបាវុរណា] តុវដ្ដេន្តិ។ មនុស្សា វិហារចារិកំ អាហិណ្ឌន្តា បស្សិត្វា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកត្ថរណបាបុរណា តុវដ្ដេស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកត្ថរណបាបុរណា តុវដ្ដេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកត្ថរណបាបុរណា តុវដ្ដេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកត្ថរណបាបុរណា តុវដ្ដេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ ឯកត្ថរណបាបុរណា តុវដ្ដេយ្យុំ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៦២] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនិយោតិ ឧបសម្បន្នាយោ វុច្ចន្តិ។ ទ្វេ ឯកត្ថរណបាបុរណា តុវដ្ដេយ្យុន្តិ តញ្ញេវ អត្ថរិត្វា តញ្ញេវ បារុបន្តិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៦៣] ឯកត្ថរណបាបុរណេ ឯកត្ថរណបាបុរណសញ្ញា តុវដ្ដេន្តិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឯកត្ថរណបាបុរណេ វេមតិកា តុវដ្ដេន្តិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឯកត្ថរណបាបុរណេ នានត្ថរណបាបុរណសញ្ញា តុវដ្ដេន្តិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឯកត្ថរណេ នានាបាបុរណេ [ឱ.ម.នានាបាវុរណសញ្ញា] អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ នានត្ថរណេ ឯកបាបុរណេ [ម.ឯកបាវុរណសញ្ញា។ ឱ.ឯកត្ថរណបាវុរណសញ្ញា] អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ នានត្ថរណបាបុរណេ ឯកត្ថរណបាបុរណសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ នានត្ថរណបាបុរណេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ នានត្ថរណបាបុរណេ នានត្ថរណបាបុរណសញ្ញា អនាបត្តិ។

[២៦៤] អនាបត្តិ វត្ថានំ​[ឱ.ម.វវត្ថានំ] ទស្សេត្វា និបជ្ជន្តិ ឧម្មត្តិកានំ អាទិកម្មិកានន្តិ។

តុវដ្តវគ្គស្ស តតិយសិក្ខាបទំ

[២៦៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ពហុស្សុតា ហោតិ ភាណិកា វិសារទា បដ្ឋា ធម្មឹ កថំ កាតុំ។ ភទ្ទាបិ កាបិលានី ពហុស្សុតា ហោតិ ភាណិកា វិសារទា បដ្ឋា ធម្មឹ កថំ កាតុំ ឧឡារសម្ភាវិតា។ មនុស្សា អយ្យា ភទ្ទា កាបិលានី ពហុស្សុតា ភាណិកា វិសារទា បដ្ឋា ធម្មឹ កថំ​[ឱ.ធម្មកថំ] កាតុំ ឧឡារសម្ភាវិតាតិ ភទ្ទំ កាបិលានឹ បឋមំ បយិរុបាសិត្វា បច្ឆា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ បយិរុបាសន្តិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ឥស្សាបកតា ឥមា កិរ អប្បិច្ឆា សន្តុដ្ឋា បវិវិត្តា អសំសដ្ឋា យា ឥមា សញ្ញត្តិពហុលា វិញ្ញត្តិពហុលា វិហរន្តីតិ ភទ្ទាយ កាបិលានិយា បុរតោ ចង្កមតិបិ តិដ្ឋតិបិ និសីទតិបិ សេយ្យំបិ កប្បេតិ ឧទ្ទិសតិបិ ឧទ្ទិសាបេតិបិ សជ្ឈាយម្បិ ករោតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អយ្យាយ ភទ្ទាយ កាបិលានិយា សញ្ចិច្ច អផាសុំ ករិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភទ្ទាយ កាបិលានិយា សញ្ចិច្ច អផាសុំ ករោតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភទ្ទាយ កាបិលានិយា សញ្ចិច្ច អផាសុំ ករិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា សញ្ចិច្ច អផាសុំ ករេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៦៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ភិក្ខុនិយាតិ អញ្ញាយ ភិក្ខុនិយា។ សញ្ចិច្ចាតិ ជានន្តី សញ្ជានន្តី ចេច្ច អភិវិតរិត្វា វិតិក្កមោ។ អផាសុំ ករេយ្យាតិ ឥមិនា ឥមិស្សា អផាសុំ ភវិស្សតីតិ អនាបុច្ឆា បុរតោ ចង្កមតិ វា តិដ្ឋតិ វា និសីទតិ វា សេយ្យំ វា កប្បេតិ ឧទ្ទិសតិ វា ឧទ្ទិសាបេតិ វា សជ្ឈាយំ វា ករោតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៦៧] ឧបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា សញ្ចិច្ច អផាសុំ ករោតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ វេមតិកា សញ្ចិច្ច អផាសុំ ករោតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា សញ្ចិច្ច អផាសុំ ករោតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២៦៨] អនាបត្តិ ន អផាសុំ កត្តុកាមា អាបុច្ឆា បុរតោ ចង្កមតិ វា តិដ្ឋតិ វា និសីទតិ វា សេយ្យំ វា កប្បេតិ ឧទ្ទិសតិ វា ឧទ្ទិសាបេតិ វា សជ្ឈាយំ វា ករោតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

តុវដ្តវគ្គស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទំ

[២៦៩] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ទុក្ខិតំ សហជីវិនឹ នេវ ឧបដ្ឋេតិ ន ឧបដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ទុក្ខិតំ សហជីវិនឹ នេវ ឧបដ្ឋេស្សតិ ន ឧបដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ទុក្ខិតំ សហជីវិនឹ នេវ ឧបដ្ឋេតិ ន ឧបដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ទុក្ខិតំ សហជីវិនឹ នេវ ឧបដ្ឋេស្សតិ ន ឧបដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ទុក្ខិតំ សហជីវិនឹ នេវ ឧបដ្ឋេយ្យ ន ឧបដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៧០] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ទុក្ខិតា នាម គិលានា វុច្ចតិ។ សហជីវិនី នាម សទ្ធិវិហារិនី វុច្ចតិ។ នេវ ឧបដ្ឋេយ្យាតិ ន សយំ ឧបដ្ឋេយ្យ។ ន ឧបដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករេយ្យាតិ ន អញ្ញំ អាណាបេយ្យ។ នេវ ឧបដ្ឋេស្សាមិ ន ឧបដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សាមីតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អន្តេវាសិនឹ[ឱ.ម.អន្តេវាសឹ]​ វា អនុបសម្បន្នំ វា នេវ ឧបដ្ឋេតិ ន ឧបដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២៧១] អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ន លភតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

តុវដ្តវគ្គស្ស បញ្ចមសិក្ខាបទំ

[២៧២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភទ្ទា កាបិលានី សាកេតេ វស្សំ ឧបគតា ហោតិ។ សា កេនចិទេវ ករណីយេន ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា សន្តិកេ ទូតំ បាហេសិ សចេ មេ អយ្យា ថុល្លនន្ទា ឧបស្សយំ ទទេយ្យ គច្ឆេយ្យាមហំ​[ឱ.ម.អាគច្ឆេយ្យាមហំ] សាវត្ថិន្តិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ឯវមាហ អាគច្ឆតុ ទស្សាមីតិ។ អថខោ ភទ្ទា កាបិលានី សាកេតា សាវត្ថឹ អគមាសិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភទ្ទាយ កាបិលានិយា ឧបស្សយំ អទាសិ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ពហុស្សុតា ហោតិ ភាណិកា វិសារទា បដ្ឋា ធម្មឹ កថំ កាតុំ។ ភទ្ទាបិ កាបិលានី ពហុស្សុតា ហោតិ ភាណិកា វិសារទា បដ្ឋា ធម្មឹ កថំ កាតុំ ឧឡារសម្ភាវិតា។ មនុស្សា អយ្យា ភទ្ទា កាបិលានី ពហុស្សុតា ភាណិកា វិសារទា បដ្ឋា ធម្មឹ កថំ កាតុំ ឧឡារសម្ភាវិតាតិ ភទ្ទំ កាបិលានឹ បឋមំ បយិរុបាសិត្វា បច្ឆា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ បយិរុបាសន្តិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ឥស្សាបកតា ឥមា កិរ អប្បិច្ឆា សន្តុដ្ឋា បវិវិត្តា អសំសដ្ឋា យា ឥមា សញ្ញត្តិពហុលា វិញ្ញត្តិពហុលា វិហរន្តីតិ កុបិតា អនត្តមនា ភទ្ទំ កាបិលានឹ ឧបស្សយា និក្កឌ្ឍិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អយ្យាយ ភទ្ទាយ កាបិលានិយា ឧបស្សយំ ទត្វា កុបិតា អនត្តមនា និក្កឌ្ឍិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភទ្ទាយ កាបិលានិយា ឧបស្សយំ ទត្វា កុបិតា អនត្តមនា និក្កឌ្ឍតីតិ [ឱ.និក្កឌ្ឍីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភទ្ទាយ កាបិលានិយា ឧបស្សយំ ទត្វា កុបិតា អនត្តមនា និក្កឌ្ឍិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា ឧបស្សយំ ទត្វា កុបិតា អនត្តមនា និក្កឌ្ឍេយ្យ វា និក្កឌ្ឍាបេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[២៧៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ភិក្ខុនិយាតិ អញ្ញាយ ភិក្ខុនិយា។ ឧបស្សយោ នាម កវាដពទ្ធោ វុច្ចតិ។ ទត្វាតិ សយំ ទត្វា។ កុបិតា អនត្តមនាតិ អនភិរទ្ធា អាហតចិត្តា ខីលជាតា។ និក្កឌ្ឍេយ្យាតិ គព្ភេ គហេត្វា បមុខំ និក្កឌ្ឍតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បមុខំ គហេត្វា ពហិ និក្កឌ្ឍតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឯកេន បយោគេន ពហុកេបិ ទ្វារេ អតិក្កាមេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ និក្កឌ្ឍាបេយ្យាតិ អញ្ញំ អាណាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សកឹ អាណត្តា ពហុកេបិ ទ្វារេ អតិក្កាមេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៧៤] ឧបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា ឧបស្សយំ ទត្វា កុបិតា អនត្តមនា និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ វេមតិកា ឧបស្សយំ ទត្វា កុបិតា អនត្តមនា និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា ឧបស្សយំ ទត្វា កុបិតា អនត្តមនា និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ តស្សា បរិក្ខារំ និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អកវាដពទ្ធា និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ តស្សា បរិក្ខារំ និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នំ កវាដពទ្ធា វា អកវាដពទ្ធា វា និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ តស្សា បរិក្ខារំ និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២៧៥] អនាបត្តិ អលជ្ជិនឹ និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា តស្សា បរិក្ខារំ និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា ឧម្មត្តិកំ និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា តស្សា បរិក្ខារំ និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា ភណ្ឌនការិកំ… កលហការិកំ… វិវាទការិកំ… ភស្សការិកំ… សង្ឃេ អធិករណការិកំ និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា តស្សា បរិក្ខារំ និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា អន្តេវាសិនឹ វា សទ្ធិវិហារិនឹ វា នសម្មាវត្តន្តឹ និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា តស្សា បរិក្ខារំ និក្កឌ្ឍតិ វា និក្កឌ្ឍាបេតិ វា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

តុវដ្តវគ្គស្ស ឆដ្ឋសិក្ខាបទំ

[២៧៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី សំសដ្ឋា វិហរតិ គហបតិនាបិ គហបតិបុត្តេនបិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ចណ្ឌកាលី សំសដ្ឋា វិហរិស្សតិ គហបតិនាបិ គហបតិបុត្តេនបីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី សំសដ្ឋា វិហរតិ គហបតិនាបិ គហបតិបុត្តេនបីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី សំសដ្ឋា វិហរិស្សតិ គហបតិនាបិ គហបតិបុត្តេនបិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សំសដ្ឋា វិហរេយ្យ គហបតិនា វា គហបតិបុត្តេន វា។ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ ឯវមស្ស វចនីយា មាយ្យេ សំសដ្ឋា វិហរិ គហបតិនាបិ គហបតិបុត្តេនបិ វិវិច្ចាហយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនិយា សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ ឯវញ្ច [ឱ.ម.​ឯវញ្ច បន សា] សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ វុច្ចមានា តថេវ បគ្គណ្ហេយ្យ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីហិ យាវតតិយំ សមនុភាសិតព្វា តស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ យាវតតិយញ្ចេ សមនុភាសិយមានា តំ បដិនិស្សជ្ជេយ្យ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៧៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ សំសដ្ឋា នាម អននុលោមិកេន កាយិកវាចសិកេន សំសដ្ឋា។ គហបតិ នាម យោ កោចិ អគារំ អជ្ឈាវសតិ។ គហបតិបុត្តោ នាម យោ កោចិ បុត្តភាតរោ។

[២៧៨] សា ភិក្ខុនីតិ យា សា សំសដ្ឋា ភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីហីតិ អញ្ញាហិ ភិក្ខុនីហិ។ យា បស្សន្តិ យា សុណន្តិ តាហិ វត្តព្វា មាយ្យេ សំសដ្ឋា វិហរិ គហបតិនាបិ គហបតិបុត្តេនបិ វិវិច្ចាហយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនិយា សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជតិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សុត្វា ន វទន្តិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សា ភិក្ខុនី សង្ឃមជ្ឈំបិ អាកឌ្ឍិត្វា វត្តព្វា មាយ្យេ សំសដ្ឋា វិហរិ គហបតិនាបិ គហបតិបុត្តេនបិ វិវិច្ចាហយ្យេ វិវេកញ្ញេវ ភគិនិយា សង្ឃោ វណ្ណេតីតិ។ ទុតិយម្បិ វត្តព្វា តតិយម្បិ វត្តព្វា។ សចេ បដិនិស្សជ្ជតិ ឥច្ចេតំ កុសលំ នោ ចេ បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២៧៩] សា ភិក្ខុនី សមនុភាសិតព្វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ សមនុភាសិតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី សំសដ្ឋា វិហរតិ គហបតិនាបិ គហបតិបុត្តេនបិ។ សា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជតិ​[១.២.ឱ.ម.​ន បដិនិស្សជ្ជតិ]។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមំ ភិក្ខុនឹ សមនុភាសេយ្យ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី សំសដ្ឋា វិហរតិ គហបតិនាបិ គហបតិបុត្តេនបិ។ សា តំ វត្ថុំ នប្បដិនិស្សជ្ជតិ​[២]។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមំ ភិក្ខុនឹ សមនុភាសតិ តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ ភិក្ខុនិយា សមនុភាសនា តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទុតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ តតិយម្បិ ឯតមត្ថំ វទាមិ។បេ។ សមនុភដ្ឋា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមា ភិក្ខុនី តស្ស វត្ថុស្ស បដិនិស្សគ្គាយ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

[២៨០] ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៨១] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា នប្បដិនិស្សជ្ជតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[២៨២] អនាបត្តិ អសមនុភាសន្តិយា បដិនិស្សជ្ជន្តិយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

តុវដ្តវគ្គស្ស សត្តមសិក្ខាបទំ

[២៨៣] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ អន្តោរដ្ឋេ សាសង្កសម្មតេ សប្បដិភយេ អសត្ថិកា ចារិកំ ចរន្តិ។ ធុត្តា ទូសេន្តិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អន្តោរដ្ឋេ សាសង្កសម្មតេ សប្បដិភយេ អសត្ថិកា ចារិកំ ចរិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អន្តោរដ្ឋេ សាសង្កសម្មតេ សប្បដិភយេ អសត្ថិកា ចារិកំ ចរន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អន្តោរដ្ឋេ សាសង្កសម្មតេ សប្បដិភយេ អសត្ថិកា ចារិកំ ចរិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អន្តោរដ្ឋេ សាសង្កសម្មតេ សប្បដិភយេ អសត្ថិកា ចារិកំ ចរេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៨៤] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អន្តោរដ្ឋេតិ យស្ស វិជិតេ វិហរតិ តស្ស រដ្ឋេ។ សាសង្កំ នាម តស្មឹ មគ្គេ ចោរានំ និវិដ្ឋោកាសោ ទិស្សតិ ភុត្តោកាសោ ទិស្សតិ ឋិតោកាសោ ទិស្សតិ និសិន្នោកាសោ ទិស្សតិ និបន្នោកាសោ ទិស្សតិ។ សប្បដិភយំ នាម តស្មឹ មគ្គេ ចោរេហិ មនុស្សា ហតា ទិស្សន្តិ វិលុត្តា ទិស្សន្តិ អាកោដិតា ទិស្សន្តិ។ អសត្ថិកា នាម វិនា សត្ថេន។ ចារិកំ ចរេយ្យាតិ កុក្កុដសំបាតេ [ឱ.កុក្កុដសម្បាតេ] គាមេ គាមន្តរេ គាមន្តរេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អគាមកេ អរញ្ញេ អឌ្ឍយោជនេ អឌ្ឍយោជនេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៨៥] អនាបត្តិ សត្ថេន សហ គច្ឆតិ ខេមេ អប្បដិភយេ គច្ឆតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

តុវដ្តវគ្គស្ស អដ្ឋមសិក្ខាបទំ

[២៨៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ តិរោរដ្ឋេ សាសង្កសម្មតេ សប្បដិភយេ អសត្ថិកា ចារិកំ ចរន្តិ។ ធុត្តា ទូសេន្តិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ តិរោរដ្ឋេ សាសង្កសម្មតេ សប្បដិភយេ អសត្ថិកា ចារិកំ ចរិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ តិរោរដ្ឋេ សាសង្កសម្មតេ សប្បដិភយេ អសត្ថិកា ចារិកំ ចរន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ តិរោរដ្ឋេ សាសង្កសម្មតេ សប្បដិភយេ អសត្ថិកា ចារិកំ ចរិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី តិរោរដ្ឋេ សាសង្កសម្មតេ សប្បដិភយេ អសត្ថិកា ចារិកំ ចរេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៨៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ តិរោរដ្ឋេតិ យស្ស វិជិតេ វិហរតិ តំ ឋបេត្វា អញ្ញស្ស រដ្ឋេ។ សាសង្កំ នាម តស្មឹ មគ្គេ ចោរានំ និវិដ្ឋោកាសោ ទិស្សតិ ភុត្តោកាសោ ទិស្សតិ ឋិតោកាសោ ទិស្សតិ និសិន្នោកាសោ ទិស្សតិ និបន្នោកាសោ ទិស្សតិ។ សប្បដិភយំ នាម តស្មឹ មគ្គេ ចោរេហិ មនុស្សា ហតា ទិស្សន្តិ វិលុត្តា ទិស្សន្តិ អាកោដិតា ទិស្សន្តិ។ អសត្ថិកា នាម វិនា សត្ថេន។ ចារិកំ ចរេយ្យាតិ កុក្កុដសំបាតេ គាមេ គាមន្តរេ គាមន្តរេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អគាមកេ អរញ្ញេ អឌ្ឍយោជនេ អឌ្ឍយោជនេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៨៨] អនាបត្តិ សត្ថេន សហ គច្ឆតិ ខេមេ អប្បដិភយេ គច្ឆតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

តុវដ្តវគ្គស្ស នវមសិក្ខាបទំ

[២៨៩] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា រាជគហេ វិហរតិ វេឡុវនេ កលន្ទកនិវាបេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ អន្តោវស្សំ ចារិកំ ចរន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អន្តោវស្សំ ចារិកំ ចរិស្សន្តិ ហរិតានិ តិណានិ សម្មទ្ទន្តា ឯកិន្ទ្រិយំ ជីវំ វិហេឋេន្តា ពហូ ខុទ្ទកេ បាណេ សង្ឃាដំ អាបាទេន្តាតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អន្តោវស្សំ ចារិកំ ចរិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អន្តោវស្សំ ចារិកំ ចរន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អន្តោវស្សំ ចារិកំ ចរិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អន្តោវស្សំ ចារិកំ ចរេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៩០] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អន្តោវស្សន្តិ បុរិមំ វា តេមាសំ បច្ឆិមំ វា តេមាសំ អវសិត្វា។ ចារិកំ ចរេយ្យាតិ កុក្កុដសំបាតេ គាមេ គាមន្តរេ គាមន្តរេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អគាមកេ អរញ្ញេ អឌ្ឍយោជនេ អឌ្ឍយោជនេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៩១] អនាបត្តិ សត្តាហករណីយេន គច្ឆតិ កេនចិ ឧព្វាឡ្ហា គច្ឆតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

តុវដ្តវគ្គស្ស ទសមសិក្ខាបទំ

[២៩២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា រាជគហេ វិហរតិ វេឡុវនេ កលន្ទកនិវាបេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ តត្ថេវ រាជគហេ វស្សំ វសន្តិ តត្ថ ហេមន្តំ តត្ថ គិម្ហំ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ អាហុន្ទរិកា ភិក្ខុនីនំ ទិសា អន្ធការា ន ឥមាសំ ទិសា បក្ខាយន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ អថខោ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ ភិក្ខូ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ អថខោ ភគវា ឯតស្មឹ និទានេ ឯតស្មឹ បករណេ ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ តេនហិ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញាបេស្សាមិ ទស អត្ថវសេ បដិច្ច សង្ឃសុដ្ឋុតាយ។បេ។ សទ្ធម្មដ្ឋិតិយា វិនយានុគ្គហាយ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី វស្សំ វុត្ថា ចារិកំ ន បក្កមេយ្យ អន្តមសោ ឆប្បញ្ចយោជនានិបិ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៩៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ វស្សំ វុត្ថា នាម បុរិមំ វា តេមាសំ បច្ឆិមំ វា តេមាសំ វុត្ថា។ ចារិកំ ន បក្កមិស្សាមិ អន្តមសោ ឆប្បញ្ចយោជនានីតិ​[ឱ.ម.ឆប្បញ្ចយោជនានិបីតិ] ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៩៤] អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ទុតិយិកំ ភិក្ខុនឹ ន លភតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

តុវដ្ដវគ្គោ ចតុត្ថោ។

ចិត្តាគារវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទំ

[២៩៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន រញ្ញោ បសេនទិស្ស កោសលស្ស [ឱ.បសេនទិកោសលស្ស] ឧយ្យានេ ចិត្តាគារេ បដិភានចិត្តំ កតំ ហោតិ។ ពហូ មនុស្សា ចិត្តាគារំ ទស្សនាយ គច្ឆន្តិ។ ឆព្វគ្គិយាបិ ភិក្ខុនិយោ ចិត្តាគារំ ទស្សនាយ អគមំសុ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ចិត្តាគារំ ទស្សនាយ គច្ឆិស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ​[ឱ.គិហិកាមភោគិនិយោតិ]។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ចិត្តាគារំ ទស្សនាយ គច្ឆិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ចិត្តាគារំ ទស្សនាយ គច្ឆន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ចិត្តាគារំ ទស្សនាយ គច្ឆិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី រាជាគារំ វា ចិត្តាគារំ វា អារាមំ វា ឧយ្យានំ វា បោក្ខរណឹ វា ទស្សនាយ គច្ឆេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៩៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ រាជាគារំ នាម យត្ថ កត្ថចិ រញ្ញោ កីឡិតុំ រមិតុំ កតំ ហោតិ។ ចិត្តាគារំ នាម យត្ថ កត្ថចិ មនុស្សានំ កីឡិតុំ រមិតុំ កតំ ហោតិ។ អារាមោ នាម យត្ថ កត្ថចិ មនុស្សានំ កីឡិតុំ រមិតុំ កតោ ហោតិ។ ឧយ្យានំ នាម យត្ថ កត្ថចិ មនុស្សានំ កីឡិតុំ រមិតុំ កតំ ហោតិ។ បោក្ខរណី នាម យត្ថ កត្ថចិ មនុស្សានំ កីឡិតុំ រមិតុំ កតា ហោតិ។ ទស្សនាយ គច្ឆតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស យត្ថ ឋិតា បស្សតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ទស្សនុបចារំ វិជហិត្វា បុនប្បុនំ បស្សតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឯកមេកំ ទស្សនាយ គច្ឆតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ យត្ថ ឋិតា បស្សតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ទស្សនុបចារំ វិជហិត្វា បុនប្បុនំ បស្សតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[២៩៧] អនាបត្តិ អារាមេ ឋិតា បស្សតិ គច្ឆន្តី វា អាគច្ឆន្តី វា បស្សតិ សតិ ករណីយេ គន្ត្វា បស្សតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចិត្តាគារវគ្គស្ស ទុតិយសិក្ខាបទំ

[២៩៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ អាសន្ទឹបិ បល្លង្កំបិ បរិភុញ្ជន្តិ។ មនុស្សា វិហារចារិកំ អាហិណ្ឌន្តា បស្សិត្វា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អាសន្ទឹបិ បល្លង្កំបិ បរិភុញ្ជិស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អាសន្ទឹបិ បល្លង្កំបិ បរិភុញ្ជិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អាសន្ទឹបិ បល្លង្កំបិ បរិភុញ្ជន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អាសន្ទឹបិ បល្លង្កំបិ បរិភុញ្ជិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អាសន្ទឹ វា បល្លង្កំ វា បរិភុញ្ជេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[២៩៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អាសន្ទិ នាម អតិក្កន្តប្បមាណា វុច្ចតិ។ បល្លង្កោ នាម អាហរិមេហិ វាលេហិ កតោ ហោតិ។ បរិភុញ្ជេយ្យាតិ តស្មឹ អភិនិសីទតិ វា អភិនិបជ្ជតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣០០] អនាបត្តិ អាសន្ទិយា បាទេ ឆិន្ទិត្វា បរិភុញ្ជតិ បល្លង្កស្ស វាលេ ភិន្ទិត្វា​[ឱ.ឆិន្ទិត្វា] បរិភុញ្ជតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចិត្តាគារវគ្គស្ស តតិយសិក្ខាបទំ

[៣០១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សុត្តំ កន្តន្តិ។ មនុស្សា វិហារចារិកំ អាហិណ្ឌន្តា បស្សិត្វា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ សុត្តំ កន្តិស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សុត្តំ កន្តិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សុត្តំ កន្តន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សុត្តំ កន្តិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សុត្តំ កន្តេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣០២] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ សុត្តំ នាម ឆ សុត្តានិ ខោមំ កប្បាសិកំ កោសេយ្យំ កម្ពលំ សាណំ ភង្គំ។ កន្តេយ្យាតិ សយំ កន្តតិ បយោគេ ទុក្កដំ ឧជ្ជវុជ្ជវេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣០៣] អនាបត្តិ កន្តិតសុត្តំ កន្តតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចិត្តាគារវគ្គស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទំ

[៣០៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ គិហិវេយ្យាវច្ចំ ករោន្តិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ គិហិវេយ្យាវច្ចំ ករិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ គិហិវេយ្យាវច្ចំ ករោន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ គិហិវេយ្យាវច្ចំ ករិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី គិហិវេយ្យាវច្ចំ ករេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣០៥] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ គិហិវេយ្យាវច្ចំ នាម អាគារិកស្ស យាគុំ វា ភត្តំ វា ខាទនីយំ វា បចតិ សាដកំ វា វេឋនំ​[១.២.ឱ.វេដ្ឋនំ] វា ធោវតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣០៦] អនាបត្តិ យាគុបានេ សង្ឃភត្តេ ចេតិយបូជាយ អត្តនោ វេយ្យាវច្ចករស្ស យាគុំ វា ភត្តំ វា ខាទនីយំ វា បចតិ សាដកំ វា វេឋនំ​[១.២.ឱ.វេដ្ឋនំ] វា ធោវតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចិត្តាគារវគ្គស្ស បញ្ចមសិក្ខាបទំ

[៣០៧] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា ភិក្ខុនី ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោច ឯហយ្យេ ឥមំ អធិករណំ វូបសមេហីតិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សាធូតិ បដិស្សុណិត្វា​[ឱ.បដិសុណិត្វា] នេវ វូបសមេតិ ន វូបសមាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនិយា ឯហយ្យេ ឥមំ អធិករណំ វូបសមេហីតិ វុច្ចមានា សាធូតិ បដិស្សុណិត្វា នេវ វូបសមេស្សតិ ន វូបសមាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា ឯហយ្យេ ឥមំ អធិករណំ វូបសមេហីតិ វុច្ចមានា សាធូតិ បដិស្សុណិត្វា នេវ វូបសមេតិ ន វូបសមាយ ឧស្សុក្កំ ករោតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា ឯហយ្យេ ឥមំ អធិករណំ វូបសមេហីតិ វុច្ចមានា សាធូតិ បដិស្សុណិត្វា នេវ វូបសមេស្សតិ ន វូបសមាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា ឯហយ្យេ ឥមំ អធិករណំ វូបសមេហីតិ វុច្ចមានា សាធូតិ បដិស្សុណិត្វា សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនី នេវ វូបសមេយ្យ ន វូបសមាយ ឧស្សុក្កំ ករេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣០៨] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ភិក្ខុនិយាតិ អញ្ញាយ ភិក្ខុនិយា។ អធិករណំ នាម ចត្តារិ អធិករណានិ វិវាទាធិករណំ អនុវាទាធិករណំ អាបត្តាធិករណំ កិច្ចាធិករណំ។ ឯហយ្យេ ឥមំ អធិករណំ វូបសមេហីតិ ឯហយ្យេ ឥមំ អធិករណំ វិនិច្ឆេហិ។ សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនីតិ អសតិ អន្តរាយេ។ នេវ វូបសមេយ្យាតិ ន សយំ វូបសមេយ្យ។ ន វូបសមាយ ឧស្សុក្កំ ករេយ្យាតិ ន អញ្ញំ អាណាបេយ្យ។ នេវ វូបសមេស្សាមិ ន វូបសមាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សាមីតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣០៩] ឧបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អធិករណំ នេវ វូបសមេតិ ន វូបសមាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ វេមតិកា អធិករណំ នេវ វូបសមេតិ ន វូបសមាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អធិករណំ នេវ វូបសមេតិ ន វូបសមាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ អធិករណំ នេវ វូបសមេតិ ន វូបសមាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នាយ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣១០] អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ន លភតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចិត្តាគារវគ្គស្ស ឆដ្ឋសិក្ខាបទំ

[៣១១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី នដានំបិ នដកានំបិ លង្ឃិកានំបិ សោកជ្ឈាយិកានំបិ កុម្ភថូនិកានំបិ សហត្ថា ខាទនីយំ ភោជនីយំ ទេតិ មយ្ហំ បរិសតិ វណ្ណំ ភាសថាតិ។ នដាបិ នដកាបិ លង្ឃិកាបិ សោកជ្ឈាយិកាបិ កុម្ភថូនិកាបិ ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា បរិសតិ វណ្ណំ ភាសន្តិ អយ្យា ថុល្លនន្ទា ពហុស្សុតា ភាណិកា វិសារទា បដ្ឋា ធម្មឹ កថំ កាតុំ ទេថ អយ្យាយ ករោថ អយ្យាយាតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អាគារិកស្ស សហត្ថា ខាទនីយំ ភោជនីយំ ទស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អាគារិកស្ស សហត្ថា ខាទនីយំ ភោជនីយំ ទេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អាគារិកស្ស សហត្ថា ខាទនីយំ ភោជនីយំ ទស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អាគារិកស្ស វា បរិព្វាជកស្ស វា បរិព្វាជិកាយ វា សហត្ថា ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា ទទេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣១២] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អាគារិកោ នាម យោ កោចិ អគារំ អជ្ឈាវសតិ។ បរិព្វាជកោ នាម ភិក្ខុញ្ច សាមណេរញ្ច ឋបេត្វា យោ កោចិ បរិព្វាជកសមាបន្នោ។ បរិព្វាជិកា នាម ភិក្ខុនិញ្ច សិក្ខមានញ្ច សាមណេរិញ្ច ឋបេត្វា យា កាចិ បរិព្វាជិកសមាបន្នា។ ខាទនីយំ នាម បញ្ច ភោជនានិ ឧទកទន្តបោណំ ឋបេត្វា អវសេសំ ខាទនីយំ នាម។ ភោជនីយំ នាម បញ្ច ភោជនានិ ឱទនោ កុម្មាសោ សត្តុ មច្ឆោ មំសំ។ ទទេយ្យាតិ កាយេន វា កាយប្បដិពទ្ធេន វា និស្សគ្គិយេន វា ទេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧទកទន្តបោណំ ទេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣១៣] អនាបត្តិ ទាបេតិ ន ទេតិ ឧបនិក្ខិបិត្វា ទេតិ ពាហិរាលេបំ ទេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចិត្តាគារវគ្គស្ស សត្តមសិក្ខាបទំ

[៣១៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អាវសថចីវរំ អនិស្សជ្ជិត្វា បរិភុញ្ជតិ។ អញ្ញា ឧតុនិយោ ភិក្ខុនិយោ ន លភន្តិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អាវសថចីវរំ អនិស្សជ្ជិត្វា បរិភុញ្ជិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អាវសថចីវរំ អនិស្សជ្ជិត្វា បរិភុញ្ជតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អាវសថចីវរំ អនិស្សជ្ជិត្វា បរិភុញ្ជិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អាវសថចីវរំ អនិស្សជ្ជិត្វា បរិភុញ្ជេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣១៥] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អាវសថចីវរំ នាម ឧតុនិយោ ភិក្ខុនិយោ បរិភុញ្ជន្តូតិ ទិន្នំ ហោតិ។ អនិស្សជ្ជិត្វា បរិភុញ្ជេយ្យាតិ ទ្វេ តិស្សោ រត្តិយោ បរិភុញ្ជិត្វា ចតុត្ថទិវសេ ធោវិត្វា ភិក្ខុនិយា វា សិក្ខមានាយ វា សាមណេរិយា វា អនិស្សជ្ជិត្វា បរិភុញ្ជតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣១៦] អនិស្សជ្ជិតេ អនិស្សជ្ជិតសញ្ញា បរិភុញ្ជតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនិស្សជ្ជិតេ វេមតិកា បរិភុញ្ជតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនិស្សជ្ជិតេ និស្សជ្ជិតសញ្ញា បរិភុញ្ជតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ និស្សជ្ជិតេ អនិស្សជ្ជិតសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សជ្ជិតេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សជ្ជិតេ និស្សជ្ជិតសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៣១៧] អនាបត្តិ និស្សជ្ជិត្វា បរិភុញ្ជតិ បុន បរិយាយេន បរិភុញ្ជតិ អញ្ញា ឧតុនិយោ ភិក្ខុនិយោ ន ហោន្តិ អច្ឆិន្នចីវរិកាយ នដ្ឋចីវរិកាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចិត្តាគារវគ្គស្ស អដ្ឋមសិក្ខាបទំ

[៣១៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អាវសថំ អនិស្សជ្ជិត្វា ចារិកំ បក្កាមិ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អាវសថោ ទយ្ហតិ​[ឱ.ម.ឌយ្ហតិ]។ ភិក្ខុនិយោ ឯវមាហំសុ ហន្ទយ្យេ ភណ្ឌកំ នីហរាមាតិ។ ឯកច្ចា​[ឯកច្ចា ភិក្ខុនិយោតិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ។] ឯវមាហំសុ ន មយំ អយ្យេ និហរិស្សាម យង្កិញ្ចិ នដ្ឋំ សព្វំ អម្ហេ អភិយុញ្ជិស្សតីតិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី បុនទេវ តំ អាវសថំ បច្ចាគន្ត្វា ភិក្ខុនិយោ បុច្ឆិ អបយ្យេ ភណ្ឌកំ នីហរិត្ថាតិ។ ន មយំ អយ្យេ នីហរិម្ហាតិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អាវសថេ ទយ្ហមានេ​[ឱ.ម.ឌយ្ហមានេ] ភណ្ឌកំ ន នីហរិស្សន្តីតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អាវសថំ អនិស្សជ្ជិត្វា ចារិកំ បក្កមិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អាវសថំ អនិស្សជ្ជិត្វា ចារិកំ បក្កមតីតិ [ឱ.បក្កាមីតិ។ ម.បក្កមីតិ។]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី អាវសថំ អនិស្សជ្ជិត្វា ចារិកំ បក្កមិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អាវសថំ អនិស្សជ្ជិត្វា ចារិកំ បក្កមេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣១៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អាវសថោ នាម កវាដពទ្ធោ វុច្ចតិ។ អនិស្សជ្ជិត្វា ចារិកំ បក្កមេយ្យាតិ ភិក្ខុនិយា វា សិក្ខមានាយ វា សាមណេរិយា វា អនិស្សជ្ជិត្វា បរិក្ខិត្តស្ស អាវសថស្ស បរិក្ខេបំ អតិក្កមន្តិយា​[ឱ.ម.អតិក្កាមេន្តិយា] អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អបរិក្ខិត្តស្ស អាវសថស្ស ឧបចារំ អតិក្កមន្តិយា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣២០] អនិស្សជ្ជិតេ អនិស្សជ្ជិតសញ្ញា បក្កមតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនិស្សជ្ជិតេ វេមតិកា បក្កមតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនិស្សជ្ជិតេ និស្សជ្ជិតសញ្ញា បក្កមតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អកវាដពទ្ធំ អនិស្សជ្ជិត្វា បក្កមតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សជ្ជិតេ អនិស្សជ្ជិតសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សជ្ជិតេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ និស្សជ្ជិតេ និស្សជ្ជិតសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៣២១] អនាបត្តិ និស្សជ្ជិត្វា បក្កមតិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ន លភតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចិត្តាគារវគ្គស្ស នវមសិក្ខាបទំ

[៣២២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ តិរច្ឆានវិជ្ជំ បរិយាបុណន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ តិរច្ឆានវិជ្ជំ បរិយាបុណិស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ តិរច្ឆានវិជ្ជំ បរិយាបុណិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ

តិរច្ឆានវិជ្ជំ បរិយាបុណន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ តិរច្ឆានវិជ្ជំ បរិយាបុណិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី តិរច្ឆានវិជ្ជំ បរិយាបុណេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣២៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ តិរច្ឆានវិជ្ជា នាម យង្កិញ្ចិ ពាហិរកំ អនត្ថសញ្ហិតំ។ បរិយាបុណេយ្យាតិ បទេន បរិយាបុណាតិ បទេ បទេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អក្ខរាយ បរិយាបុណាតិ អក្ខរក្ខរាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣២៤] អនាបត្តិ លេខំ បរិយាបុណាតិ ធារណំ បរិយាបុណាតិ គុត្តត្ថាយ បរិត្តំ បរិយាបុណាតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចិត្តាគារវគ្គស្ស ទសមសិក្ខាបទំ

[៣២៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ តិរច្ឆានវិជ្ជំ វាចេន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ តិរច្ឆានវិជ្ជំ វាចេស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ តិរច្ឆានវិជ្ជំ វាចេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ តិរច្ឆានវិជ្ជំ វាចេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ តិរច្ឆានវិជ្ជំ វាចេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី តិរច្ឆានវិជ្ជំ វាចេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣២៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ តិរច្ឆានវិជ្ជា នាម យង្កិញ្ចិ ពាហិរកំ អនត្ថសញ្ហិតំ។ វាចេយ្យាតិ បទេន វាចេតិ បទេ បទេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អក្ខរាយ វាចេតិ អក្ខរក្ខរាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣២៧] អនាបត្តិ លេខំ វាចេតិ ធារណំ វាចេតិ គុត្តត្ថាយ បរិត្តំ វាចេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ចិត្តាគារវគ្គោ បញ្ចមោ។

អារាមវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទំ

[៣២៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន សម្ពហុលា ភិក្ខូ គាមកាវាសេ ឯកចីវរា ចីវរកម្មំ ករោន្តិ។ ភិក្ខុនិយោ អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសិត្វា យេន តេ ភិក្ខូ តេនុបសង្កមឹសុ។ ភិក្ខូ ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។ ឯវញ្ចិទំ ភគវតា ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ហោតិ។

[៣២៩] តេន ខោ បន សមយេន តេ ភិក្ខូ តម្ហា អាវាសា បក្កមឹសុ។ ភិក្ខុនិយោ អយ្យា បក្កន្តាតិ អារាមំ នាគមំសុ។ អថខោ តេ ភិក្ខូ បុនទេវ តំ អាវាសំ បច្ចាគច្ឆឹសុ។ ភិក្ខុនិយោ អយ្យា អាគតាតិ អាបុច្ឆា អារាមំ បវិសិត្វា យេន តេ ភិក្ខូ តេនុបសង្កមឹសុ ឧបសង្កមិត្វា តេ ភិក្ខូ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ អដ្ឋំសុ។ ឯកមន្តំ ឋិតា ខោ តា ភិក្ខុនិយោ តេ ភិក្ខូ ឯតទវោចុំ កិស្ស តុម្ហេ ភគិនិយោ អារាមំ នេវ សម្មជ្ជិត្ថ ន បានីយំ បរិភោជនីយំ ឧបដ្ឋបិត្ថាតិ​ [ឱ.ម.ឧបដ្ឋាបិត្ថាតិ។]។ ភគវតា អយ្យា សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ន អនាបុច្ឆា អារាមោ បវិសិតព្វោតិ។ តេន មយំ នាគមិម្ហាតិ​[ឱ.ម.ន អាគមិម្ហាតិ]។ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ សន្តំ ភិក្ខុំ អាបុច្ឆា អារាមំ បវិសិតុំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សន្តំ ភិក្ខុំ អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។ ឯវញ្ចិទំ ភគវតា ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ហោតិ។

[៣៣០] តេន ខោ បន សមយេន តេ ភិក្ខូ តម្ហា អាវាសា បក្កមិត្វា បុនទេវ តំ អាវាសំ បច្ចាគច្ឆឹសុ ភិក្ខុនិយោ អយ្យា បក្កន្តាតិ អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសឹសុ។ តាសំ កុក្កុច្ចំ អហោសិ ភគវតា សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ន សន្តំ ភិក្ខុំ អនាបុច្ឆា អារាមោ បវិសិតព្វោតិ មយំ ច សន្តំ ភិក្ខុំ អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសិម្ហា កច្ចិ នុ ខោ មយំ បាចិត្តិយំ អាបត្តឹ អាបន្នាតិ។ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ជានំ សភិក្ខុកំ អារាមំ អនាបុច្ឆា បវិសេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៣១] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ជានំ នាម សាមំ វា ជានាតិ អញ្ញេ វា តស្សា អារោចេន្តិ តេ វា អារោចេន្តិ។ សភិក្ខុកោ នាម អារាមោ យត្ថ ភិក្ខូ រុក្ខមូលេបិ វសន្តិ។ អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសេយ្យាតិ ភិក្ខុំ វា សាមណេរំ វា អារាមិកំ វា អនាបុច្ឆា បរិក្ខិត្តស្ស អារាមស្ស បរិក្ខេបំ អតិក្កមន្តិយា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អបរិក្ខិត្តស្ស អារាមស្ស ឧបចារំ ឱក្កមន្តិយា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣៣២] សភិក្ខុកេ សភិក្ខុកសញ្ញា សន្តំ ភិក្ខុំ អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ សភិក្ខុកេ វេមតិកា សន្តំ ភិក្ខុំ អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សភិក្ខុកេ អភិក្ខុកសញ្ញា សន្តំ ភិក្ខុំ អនាបុច្ឆា អារាមំ បវិសតិ អនាបត្តិ។ អភិក្ខុកេ សភិក្ខុកសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អភិក្ខុកេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អភិក្ខុកេ អភិក្ខុកសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៣៣៣] អនាបត្តិ សន្តំ ភិក្ខុំ អាបុច្ឆា បវិសតិ អសន្តំ ភិក្ខុំ អនាបុច្ឆា បវិសតិ សីសានុលោកិកា គច្ឆតិ យត្ថ ភិក្ខុនិយោ សន្និបតិតា ហោន្តិ តត្ថ គច្ឆតិ អារាមេន មគ្គោ ហោតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អារាមវគ្គស្ស ទុតិយសិក្ខាបទំ

[៣៣៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា វេសាលិយំ វិហរតិ មហាវនេ កូដាគារសាលាយំ។ តេន ខោ បន សមយេន អាយស្មតោ ឧបាលិស្ស ឧបជ្ឈាយោ អាយស្មា កប្បិតកោ សុសានេ វិហរតិ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយានំ ភិក្ខុនីនំ មហត្តរា [ឱ.ម.មហតរា] ភិក្ខុនី កាលកតា ហោតិ។ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ តំ ភិក្ខុនឹ នីហរិត្វា អាយស្មតោ កប្បិតកស្ស វិហារស្ស អវិទូរេ តំ ឈាបេត្វា ថូបំ កត្វា គន្ត្វា តស្មឹ ថូបេ រោទន្តិ។ អថខោ អាយស្មា កប្បិតកោ តេន សទ្ទេន ឧព្វាឡ្ហោ តំ ថូបំ ភិន្ទិត្វា វិប្បកិរេសិ​[ឱ.ម.បកិរេសិ]។ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឥមិនា កប្បិតកេន អម្ហាកំ អយ្យាយ ថូបោ ភិន្នោ ហន្ទ នំ ឃាតេមាតិ មន្តេសុំ។ អញ្ញតរា ភិក្ខុនី អាយស្មតោ ឧបាលិស្ស ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ អាយស្មា ឧបាលិ អាយស្មតោ កប្បិតកស្ស ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ អថខោ អាយស្មា កប្បិតកោ វិហារា និក្ខមិត្វា និលីនោ អច្ឆិ។ អថខោ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ យេនាយស្មតោ កប្បិតកស្ស វិហារោ តេនុបសង្កមឹសុ ឧបសង្កមិត្វា អាយស្មតោ កប្បិតកស្ស វិហារំ បាសាណេហិ ច លេឌ្ឌូហិ ច ឱត្ថរាបេត្វា មតោ កប្បិតកោតិ បក្កមឹសុ។ អថខោ អាយស្មា កប្បិតកោ តស្សា រត្តិយា អច្ចយេន បុព្វណ្ហសមយំ និវាសេត្វា បត្តចីវរមាទាយ វេសាលឹ បិណ្ឌាយ បាវិសិ។ អទ្ទសំសុ ខោ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ អាយស្មន្តំ កប្បិតកំ បិណ្ឌាយ ចរន្តំ ទិស្វាន ឯវមាហំសុ អយំ កប្បិតកោ ជីវតិ កោ នុ ខោ អម្ហាកំ មន្តំ សំហរតីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ អយ្យេន កិរ ឧបាលិនា អម្ហាកំ មន្តោ សំហដោតិ។ តា អាយស្មន្តំ ឧបាលឹ អក្កោសឹសុ កថំ ហិ នាម អយំ កាសាវដោ មលមជ្ជនោ និហីនជច្ចោ អម្ហាកំ មន្តំ សំហរិស្សតីតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ អយ្យំ ឧបាលឹ អក្កោសិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឧបាលឹ អក្កោសន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឧបាលឹ អក្កោសិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ភិក្ខុំ អក្កោសេយ្យ វា បរិភាសេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៣៥] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ភិក្ខុន្តិ ឧបសម្បន្នំ។ អក្កោសេយ្យវាតិ ទសហិ វា អក្កោសវត្ថូហិ អក្កោសតិ ឯតេសំ វា អញ្ញតរេន អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បរិភាសេយ្យវាតិ ភយំ ឧបទំសេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣៣៦] ឧបសម្បន្នេ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អក្កោសតិ វា បរិភាសតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នេ វេមតិកា អក្កោសតិ វា បរិភាសតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឧបសម្បន្នេ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អក្កោសតិ វា បរិភាសតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនុបសម្បន្នំ អក្កោសតិ វា បរិភាសតិ វា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នេ ឧបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អនុបសម្បន្នេ អនុបសម្បន្នសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៣៧] អនាបត្តិ អត្ថបុរេក្ខារាយ ធម្មបុរេក្ខារាយ អនុសាសនីបុរេក្ខារាយ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អារាមវគ្គស្ស តតិយសិក្ខាបទំ

[៣៣៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី ភណ្ឌនការិកា ហោតិ កលហការិកា វិវាទការិកា ភស្សការិកា សង្ឃេ អធិករណការិកា។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តស្សា កម្មេ កយិរមានេ​ [ឱ.ម.ករិយមានេ] បដិក្កោសតិ។

[៣៣៩] តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី គាមកំ អគមាសិ កេនចិទេវ ករណីយេន។ អថខោ ភិក្ខុនីសង្ឃោ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី បក្កន្តាតិ ចណ្ឌកាលឹ ភិក្ខុនឹ អាបត្តិយា អទស្សនេ ឧក្ខិបិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី គាមកេ តំ ករណីយំ តីរេត្វា បុនទេវ សាវត្ថឹ បច្ចាគច្ឆិ។ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី ថុល្លនន្ទាយ ភិក្ខុនិយា អាគច្ឆន្តិយា នេវ អាសនំ បញ្ញាបេសិ ន បាទោទកំ បាទបីថំ បាទកថលិកំ ឧបនិក្ខិបិ ន បច្ចុគ្គន្ត្វា បត្តចីវរំ បដិគ្គហេសិ ន បានីយេន អាបុច្ឆិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ចណ្ឌកាលឹ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច កិស្ស ត្វំ អយ្យេ មយិ អាគច្ឆន្តិយា នេវ អាសនំ បញ្ញាបេសិ ន បាទោទកំ បាទបីថំ បាទកថលិកំ ឧបនិក្ខិបិ ន បច្ចុគ្គន្ត្វា បត្តចីវរំ បដិគ្គហេសិ ន បានីយេន អាបុច្ឆីតិ។ ឯវំ ហេតំ អយ្យេ ហោតិ យថាតំ អនាថាយាតិ។ កិស្ស បន ត្វំ អយ្យេ អនាថាតិ។ ឥមា មំ អយ្យេ ភិក្ខុនិយោ អយំ អនាថា អប្បញ្ញាតា នត្ថិ ឥមិស្សា កាចិ បតិវត្តាតិ អាបត្តិយា អទស្សនេ ឧក្ខិបឹសូតិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ពាលា ឯតា អព្យត្តា ឯតា នេតា ជានន្តិ កម្មំ វា កម្មទោសំ វា កម្មវិបត្តឹ វា កម្មសម្បត្តឹ វាតិ ចណ្ឌីកតា គណំ បរិភាសតិ​[១.២.ឱ.ម.​បរិភាសិ]។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា ចណ្ឌីកតា គណំ បរិភាសិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ចណ្ឌីកតា គណំ បរិភាសតីតិ [២]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី ចណ្ឌីកតា គណំ បរិភាសិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ចណ្ឌីកតា គណំ បរិភាសេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៤០] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ចណ្ឌីកតា នាម កោធនា វុច្ចតិ។ គណោ នាម ភិក្ខុនីសង្ឃោ វុច្ចតិ។ បរិភាសេយ្យាតិ ពាលា ឯតា អព្យត្តា ឯតា នេតា ជានន្តិ កម្មំ វា កម្មទោសំ វា កម្មវិបត្តឹ វា កម្មសម្បត្តឹ វាតិ បរិភាសតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ វា ឯកភិក្ខុនឹ វា អនុបសម្បន្នំ វា បរិភាសតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៤១] អនាបត្តិ អត្ថបុរេក្ខារាយ ធម្មបុរេក្ខារាយ អនុសាសនីបុរេក្ខារាយ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អារាមវគ្គស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទំ

[៣៤២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរោ ព្រាហ្មណោ ភិក្ខុនិយោ និមន្តេត្វា ភោជេសិ។ ភិក្ខុនិយោ ភុត្តាវី បវារិតា ញាតិកុលានិ គន្ត្វា ឯកច្ចា ភុញ្ជឹសុ ឯកច្ចា បិណ្ឌបាតំ អាទាយ អគមំសុ។ អថខោ សោ ព្រាហ្មណោ បដិវិស្សកេ ឯតទវោច ភិក្ខុនិយោ មយា អយ្យា សន្តប្បិតា ឯថ តុម្ហេបិ សន្តប្បេស្សាមីតិ។ តេ ឯវមាហំសុ កឹ ត្វំ អយ្យ​[ឱ.ម.អយ្យោ] អម្ហេ សន្តប្បេស្សសិ យាបិ តយា និមន្តិតា តាបិ អម្ហាកំ ឃរានិ អាគន្ត្វា ឯកច្ចា ភុញ្ជឹសុ ឯកច្ចា បិណ្ឌបាតំ អាទាយ អគមំសូតិ។ អថខោ សោ ព្រាហ្មណោ ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អម្ហាកំ ឃរេ ភុញ្ជិត្វា អញ្ញត្រ ភុញ្ជិស្សន្តិ ន ចាហំ បដិពលោ យាវទត្ថំ ទាតុន្តិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តស្ស ព្រាហ្មណស្ស ឧជ្ឈាយន្តស្ស ខីយន្តស្ស វិបាចេន្តស្ស។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ភុត្តាវី បវារិតា អញ្ញត្រ ភុញ្ជិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ភុត្តាវី បវារិតា អញ្ញត្រ ភុញ្ជន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ភុត្តាវី បវារិតា អញ្ញត្រ ភុញ្ជិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី និមន្តិតា វា បវារិតា វា ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា ខាទេយ្យ វា ភុញ្ជេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៤៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ និមន្តិតា នាម បញ្ចន្នំ ភោជនានំ អញ្ញតរេន ភោជនេន និមន្តិតា។

បវារិតា នាម អសនំ បញ្ញាយតិ ភោជនំ បញ្ញាយតិ ហត្ថបាសេ ឋិតា អភិហរតិ បដិក្ខេបោ បញ្ញាយតិ។ ខាទនីយំ នាម បញ្ច ភោជនានិ យាគុំ យាមកាលិកំ សត្តាហកាលិកំ យាវជីវិកំ ឋបេត្វា អវសេសំ ខាទនីយំ នាម។ ភោជនីយំ នាម បញ្ច ភោជនានិ ឱទនោ កុម្មាសោ សត្តុ មច្ឆោ មំសំ។ ខាទិស្សាមិ ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣៤៤] និមន្តិតេ និមន្តិតសញ្ញា ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា ខាទតិ វា ភុញ្ជតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ និមន្តិតេ វេមតិកា ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា ខាទតិ វា ភុញ្ជតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ និមន្តិតេ អនិមន្តិតសញ្ញា ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា ខាទតិ វា ភុញ្ជតិ វា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ យាមកាលិកំ សត្តាហកាលិកំ យាវជីវិកំ អាហារត្ថាយ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៤៥] អនាបត្តិ និមន្តិតា អប្បវារិតា យាគុំ បិវតិ សាមិកេ អបលោកេត្វា ភុញ្ជតិ យាមកាលិកំ សត្តាហកាលិកំ យាវជីវិកំ សតិ បច្ចយេ បរិភុញ្ជតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អារាមវគ្គស្ស បញ្ចមសិក្ខាបទំ

[៣៤៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា ភិក្ខុនី សាវត្ថិយំ អញ្ញតរិស្សា វិសិខាយ បិណ្ឌាយ ចរមានា យេន អញ្ញតរំ កុលំ តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា បញ្ញត្តេ អាសនេ និសីទិ។ អថខោ តេ មនុស្សា តំ ភិក្ខុនឹ ភោជេត្វា ឯតទវោចុំ អញ្ញាបិ អយ្យេ ភិក្ខុនិយោ អាគច្ឆន្តូតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី កថំ អញ្ញា ភិក្ខុនិយោ នាគច្ឆេយ្យុន្តិ ភិក្ខុនិយោ ឧបសង្កមិត្វា ឯតទវោច អមុកស្មឹ អយ្យេ ឱកាសេ វាលា សុនខា ចណ្ឌោ ពលិពទ្ទោ ចិក្ខល្លោ ឱកាសោ មា ខោ តត្ថ អគមិត្ថាតិ។ អញ្ញតរាបិ ភិក្ខុនី តស្សា វិសិខាយ បិណ្ឌាយ ចរមានា យេន តំ កុលំ តេនុបសង្កមិ ឧបសង្កមិត្វា បញ្ញត្តេ អាសនេ និសីទិ។ អថខោ តេ មនុស្សា តំ ភិក្ខុនឹ ភោជេត្វា ឯតទវោចុំ កិស្ស អយ្យេ ភិក្ខុនិយោ ន អាគច្ឆន្តីតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី តេសំ មនុស្សានំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី កុលំ មច្ឆរាយិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី កុលំ មច្ឆរាយតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី កុលំ មច្ឆរាយិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី កុលមច្ឆរិនី អស្ស បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៤៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ កុលំ នាម ចត្តារិ កុលានិ ខត្តិយកុលំ ព្រាហ្មណកុលំ វេស្សកុលំ សុទ្ទកុលំ។ មច្ឆរិនី អស្សាតិ កថំ ភិក្ខុនិយោ នាគច្ឆេយ្យុន្តិ ភិក្ខុនីនំ សន្តិកេ កុលស្ស អវណ្ណំ ភាសតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ កុលស្ស វា សន្តិកេ ភិក្ខុនីនំ អវណ្ណំ ភាសតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣៤៨] អនាបត្តិ​ [ឱ.អនាបត្តិ កុលំ ន មច្ឆរាយន្តី] ន មច្ឆរាយន្តី សន្តំយេវ អាទីនវំ អាចិក្ខតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អារាមវគ្គស្ស ឆដ្ឋសិក្ខាបទំ

[៣៤៩] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ គាមកាវាសេ វស្សំ វុត្ថា សាវត្ថឹ អគមំសុ។ ភិក្ខុនិយោ តា ភិក្ខុនិយោ ឯតទវោចុំ កត្ថយ្យាយោ វស្សំ វុត្ថា កច្ចិ ឱវាទោ ឥទ្ធោ អហោសីតិ។ នត្ថយ្យេ តត្ថ ភិក្ខូ កុតោ ឱវាទោ ឥទ្ធោ ភវិស្សតីតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អភិក្ខុកេ អាវាសេ វស្សំ វសិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អភិក្ខុកេ អាវាសេ វស្សំ វសន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អភិក្ខុកេ អាវាសេ វស្សំ វសិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អភិក្ខុកេ អាវាសេ វស្សំ វសេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៥០] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អភិក្ខុកោ នាម អាវាសោ ន សក្កា ហោតិ ឱវាទាយ វា សំវាសាយ វា គន្តុំ។ វស្សំ វសិស្សាមីតិ សេនាសនំ បញ្ញាបេតិ បានីយំ បរិភោជនីយំ ឧបដ្ឋបេតិ បរិវេណំ សម្មជ្ជតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ សហ អរុណុគ្គមនា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣៥១] អនាបត្តិ វស្សុបគតា ភិក្ខូ បក្កន្តា វា ហោន្តិ វិព្ភន្តា វា កាលកតា វា បក្ខសង្កន្តា វា អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អារាមវគ្គស្ស សត្តមសិក្ខាបទំ

[៣៥២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ គាមកាវាសេ វស្សំ វុត្ថា សាវត្ថឹ អគមំសុ។ ភិក្ខុនិយោ តា ភិក្ខុនិយោ ឯតទវោចុំ កត្ថយ្យាយោ វស្សំ វុត្ថា កច្ចិ​[ឱ.ម.កច្ចីតិ ន ទិស្សតិ។] ភិក្ខុសង្ឃោ បវារិតោតិ។ ន មយំ អយ្យេ ភិក្ខុសង្ឃំ បវារេមាតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ វស្សំ វុត្ថា ភិក្ខុសង្ឃំ នប្បវារេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ វស្សំ វុត្ថា ភិក្ខុសង្ឃំ នប្បវារេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ វស្សំ វុត្ថា ភិក្ខុសង្ឃំ នប្បវារេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី វស្សំ វុត្ថា ឧភតោសង្ឃេ តីហិ ឋានេហិ នប្បវារេយ្យ ទិដ្ឋេន វា សុតេន វា បរិសង្កាយ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៥៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ វស្សំ វុត្ថា នាម បុរិមំ វា តេមាសំ បច្ឆិមំ វា តេមាសំ វុត្ថា។ ឧភតោសង្ឃេ តីហិ ឋានេហិ នប្បវារេស្សាមិ ទិដ្ឋេន វា សុតេន វា បរិសង្កាយ វាតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣៥៤] អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ន លភតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អារាមវគ្គស្ស អដ្ឋមសិក្ខាបទំ

[៣៥៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សក្កេសុ វិហរតិ កបិលវត្ថុស្មឹ និគ្រោធារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខូ ភិក្ខុនូបស្សយំ ឧបសង្កមិត្វា ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឱវទន្តិ។ ភិក្ខុនិយោ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឯតទវោចុំ ឯថយ្យេ ឱវាទំ គមិស្សាមាតិ។ យំបិ​[ឱ.ម.យំហិ] មយំ អយ្យេ គច្ឆេយ្យាម ឱវាទស្ស ការណា អយ្យា ឆព្វគ្គិយា ឥធេវ អាគន្ត្វា អម្ហេ ឱវទន្តីតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឱវាទំ ន គច្ឆិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឱវាទំ ន គច្ឆន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឱវាទំ ន គច្ឆិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឱវាទាយ វា សំវាសាយ វា ន គច្ឆេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៥៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឱវាទោ នាម អដ្ឋ គរុធម្មា។ សំវាសោ នាម ឯកកម្មំ ឯកុទ្ទេសោ សមសិក្ខាតា។ ឱវាទាយ វា សំវាសាយ វា ន គច្ឆិស្សាមីតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣៥៧] អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ទុតិយិកំ ភិក្ខុនឹ ន លភតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អារាមវគ្គស្ស នវមសិក្ខាបទំ

[៣៥៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ឧបោសថំបិ ន បុច្ឆន្តិ ឱវាទំបិ ន យាចន្តិ។ ភិក្ខូ ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឧបោសថំបិ ន បុច្ឆិស្សន្តិ ឱវាទំបិ ន យាចិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឧបោសថំបិ ន បុច្ឆន្តិ ឱវាទំបិ ន យាចន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឧបោសថំបិ ន បុច្ឆិស្សន្តិ ឱវាទំបិ ន យាចិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ អន្វឌ្ឍមាសំ បន​[ឱ.ម.​បោត្ថកេសុ អយំ បាឋោ ន ហោតិ] ភិក្ខុនិយា ភិក្ខុសង្ឃតោ ទ្វេ ធម្មា បច្ចាសឹសិតព្វា ឧបោសថបុច្ឆកញ្ច ឱវាទុបសង្កមនញ្ច តំ អតិក្កាមេន្តិយា បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៥៩] អន្វឌ្ឍមាសន្តិ អនុបោសថិកំ។ ឧបោសថោ នាម ទ្វេ ឧបោសថា ចាតុទ្ទសិកោ ច បណ្ណរសិកោ ច។ ឱវាទោ នាម អដ្ឋ គរុធម្មា។ ឧបោសថំបិ ន បុច្ឆិស្សាមិ ឱវាទំបិ ន យាចិស្សាមីតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣៦០] អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ទុតិយិកំ ភិក្ខុនឹ ន លភតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អារាមវគ្គស្ស ទសមសិក្ខាបទំ

[៣៦១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា ភិក្ខុនី បសាខេ ជាតំ គណ្ឌំ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា ភេទាបេសិ។ អថខោ សោ បុរិសោ តំ ភិក្ខុនឹ ទូសេតុំ ឧបក្កមិ។ សា ភិក្ខុនី [ឱ.ម.ភិក្ខុនីតិ នត្ថិ] វិស្សរមកាសិ។ ភិក្ខុនិយោ ឧបធាវិត្វា តំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោចុំ កិស្ស ត្វំ អយ្យេ វិស្សរមកាសីតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី បសាខេ ជាតំ គណ្ឌំ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា ភេទាបេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី បសាខេ ជាតំ គណ្ឌំ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា ភេទាបេតីតិ [ឱ.ម.ភេទាបេសីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី បសាខេ ជាតំ គណ្ឌំ បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា ភេទាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បសាខេ ជាតំ គណ្ឌំ វា រុហិតំ​[ឱ.រូហិតំ។ ម.​រុធិតំ] វា អនបលោកេត្វា សង្ឃំ វា គណំ វា បុរិសេន សទ្ធឹ ឯកេនេកា ភេទាបេយ្យ វា ផាលាបេយ្យ វា ធោវាបេយ្យ វា អាលិម្បាបេយ្យ វា ពន្ធាបេយ្យ វា មោចាបេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៦២] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បសាខំ នាម អធោនាភិ ឧព្ភជានុមណ្ឌលំ។ ជាតន្តិ តត្ថ ជាតំ។ គណ្ឌោ នាម យោ កោចិ គណ្ឌោ។ រុហិតំ នាម យង្កិញ្ចិ វណំ​[ឱ.ម.យង្កិញ្ចិ វណោ។ យោ កោចិ វណោតិ បាឋេន ភវិតព្វំ]។ អនបលោកេត្វាតិ អនាបុច្ឆា។ សង្ឃោ នាម ភិក្ខុនីសង្ឃោ វុច្ចតិ។ គណោ នាម សម្ពហុលា ភិក្ខុនិយោ វុច្ចន្តិ។ បុរិសោ នាម មនុស្សបុរិសោ ន យក្ខោ ន បេតោ ន តិរច្ឆានគតោ វិញ្ញូ បដិពលោ ទូសេតុំ។ សទ្ធិន្តិ ឯកតោ។ ឯកេនេកាតិ បុរិសោ ចេវ ហោតិ ភិក្ខុនី ច។ ភិន្ទាតិ អាណាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ភិន្នេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ផាលេហីតិ អាណាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ផាលិតេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធោវាតិ អាណាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ធោតេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អាលិម្បាតិ អាណាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស អាលិត្តេ​[ឱ.ម.លិត្តេ] អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ពន្ធាតិ អាណាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ពទ្ធេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ មោចេហីតិ អាណាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស មុត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣៦៣] អនាបត្តិ អបលោកេត្វា ភេទាបេតិ វា ផាលាបេតិ វា ធោវាបេតិ វា អាលិម្បាបេតិ វា ពន្ធាបេតិ វា មោចាបេតិ វា យា កាចិ វិញ្ញូ ទុតិយា [ឱ.ម.យោ កោចិ វិញ្ញូ ទុតិយោ] ហោតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

អារាមវគ្គោ ឆដ្ឋោ។

គព្ភិនីវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទំ

[៣៦៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ គព្ភិនឹ វុដ្ឋាបេន្តិ។ សា បិណ្ឌាយ ចរតិ។ មនុស្សា ឯវមាហំសុ ទេថយ្យាយ ភិក្ខំ គរុគព្ភា [ឱ.ម.គរុភារា] អយ្យាតិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ គព្ភិនឹ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ គព្ភិនឹ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ គព្ភិនឹ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ គព្ភិនឹ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី គព្ភិនឹ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៦៥] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ គព្ភិនី នាម អាបន្នសត្តា វុច្ចតិ។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៦៦] គព្ភិនិយា គព្ភិនីសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ គព្ភិនិយា វេមតិកា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ គព្ភិនិយា អគព្ភិនីសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អនាបត្តិ។ អគព្ភិនិយា គព្ភិនីសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អគព្ភិនិយា វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អគព្ភិនិយា អគព្ភិនីសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៣៦៧] អនាបត្តិ គព្ភិនឹ អគព្ភិនីសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អគព្ភិនឹ អគព្ភិនីសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

គព្ភិនីវគ្គស្ស ទុតិយសិក្ខាបទំ

[៣៦៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ បាយន្តឹ វុដ្ឋាបេន្តិ។ សា បិណ្ឌាយ ចរតិ។ មនុស្សា ឯវមាហំសុ ទេថយ្យាយ ភិក្ខំ សទុតិយា​[សទុតិយិកាតិ កត្ថចិ បោត្ថកេ ទិស្សតិ] អយ្យាតិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ បាយន្តឹ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ បាយន្តឹ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បាយន្តឹ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បាយន្តឹ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បាយន្តឹ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៦៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បាយន្តី នាម មាតា វា ហោតិ ធាតី វា។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៧០] បាយន្តិយា បាយន្តីសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បាយន្តិយា វេមតិកា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ បាយន្តិយា អបាយន្តីសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អនាបត្តិ។ អបាយន្តិយា បាយន្តីសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អបាយន្តិយា វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អបាយន្តិយា អបាយន្តីសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៣៧១] អនាបត្តិ បាយន្តឹ អបាយន្តីសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អបាយន្តឹ អបាយន្តីសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

គព្ភិនីវគ្គស្ស តតិយសិក្ខាបទំ

[៣៧២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេន្តិ។ តា ពាលា ហោន្តិ អព្យត្តា ន ជានន្តិ កប្បិយំ វា អកប្បិយំ វា។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ វិគរហិត្វា ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ សិក្ខមានាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ ទាតុំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ទាតព្វា។ តាយ សិក្ខមានាយ សង្ឃំ ឧបសង្កមិត្វា ឯកំសំ ឧត្តរាសង្គំ ករិត្វា ភិក្ខុនីនំ បាទេ វន្ទិត្វា ឧក្កុដិកំ និសីទិត្វា អញ្ជលឹ បគ្គហេត្វា ឯវមស្ស វចនីយោ អហំ អយ្យេ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ សិក្ខមានា សង្ឃំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ យាចាមីតិ។ ទុតិយម្បិ យាចិតព្វា តតិយម្បិ យាចិតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ សិក្ខមានា សង្ឃំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ យាចតិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ សិក្ខមានាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ ទទេយ្យ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ សិក្ខមានា សង្ឃំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ យាចតិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ សិក្ខមានាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ ទេតិ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ សិក្ខមានាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតិយា ទានំ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទិន្នា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមាយ សិក្ខមានាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតិ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។ សា សិក្ខមានា ឯវំ វទេហីតិ វត្តព្វា បាណាតិបាតា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមិ អទិន្នាទានា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមិ អព្រហ្មចរិយា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមិ មុសាវាទា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមិ សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមិ វិកាលភោជនា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមីតិ។ អថខោ ភគវា តា ភិក្ខុនិយោ អនេកបរិយាយេន វិគរហិត្វា ទុព្ភរតាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៧៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ទ្វេ វស្សានីតិ ទ្វេ សំវច្ឆរានិ។ អសិក្ខិតសិក្ខា នាម សិក្ខា វា ន ទិន្នា ហោតិ ទិន្នា វា សិក្ខា កុបិតា។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៧៤] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៧៥] អនាបត្តិ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

គព្ភិនីវគ្គស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទំ

[៣៧៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេន្តិ។ ភិក្ខុនិយោ ឯវមាហំសុ ឯថ សិក្ខមានា ឥមំ ជានាថ ឥមំ ទេថ ឥមំ អាហរថ ឥមិនា អត្ថោ ឥមំ កប្បិយំ ករោថាតិ។ តា ឯវមាហំសុ ន មយំ អយ្យេ សិក្ខមានា ភិក្ខុនិយោ មយន្តិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ វិគរហិត្វា ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ សិក្ខមានាយ វុដ្ឋានសម្មតឹ ទាតុំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ទាតព្វា។ តាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ សិក្ខមានាយ សង្ឃំ ឧបសង្កមិត្វា ឯកំសំ ឧត្តរាសង្គំ ករិត្វា ភិក្ខុនីនំ បាទេ វន្ទិត្វា ឧក្កុដិកំ និសីទិត្វា អញ្ជលឹ បគ្គហេត្វា ឯវមស្ស វចនីយោ អហំ អយ្យេ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា សិក្ខមានា សង្ឃំ វុដ្ឋានសម្មតឹ យាចាមីតិ។ ទុតិយម្បិ យាចិតព្វា។ តតិយម្បិ យាចិតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា សិក្ខមានា សង្ឃំ វុដ្ឋានសម្មតឹ យាចតិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ សិក្ខមានាយ វុដ្ឋានសម្មតឹ ទទេយ្យ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា សិក្ខមានា សង្ឃំ វុដ្ឋានសម្មតឹ យាចតិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ សិក្ខមានាយ វុដ្ឋានសម្មតឹ ទេតិ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ សិក្ខមានាយ វុដ្ឋានសម្មតិយា ទានំ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទិន្នា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ សិក្ខមានាយ វុដ្ឋានសម្មតិ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។ អថខោ ភគវា តា ភិក្ខុនិយោ អនេកបរិយាយេន វិគរហិត្វា ទុព្ភរតាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៧៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ទ្វេ វស្សានីតិ ទ្វេ សំវច្ឆរានិ។ សិក្ខិតសិក្ខា នាម ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា។ អសម្មតា នាម ញត្តិទុតិយេន កម្មេន វុដ្ឋានសម្មតិ ន ទិន្នា ហោតិ។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៧៨] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៧៩] អនាបត្តិ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សិក្ខមានំ សង្ឃេន សម្មតំ វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

គព្ភិនីវគ្គស្ស បញ្ចមសិក្ខាបទំ

[៣៨០] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ឩនទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ វុដ្ឋាបេន្តិ។ តា អក្ខមា ហោន្តិ សីតស្ស ឧណ្ហស្ស ជិឃច្ឆាយ បិបាសាយ ឌំសមកសវាតាតបសិរឹសបសម្ផស្សានំ ទុរុត្តានំ ទុរាគតានំ វចនបថានំ ឧប្បន្នានំ សារីរិកានំ វេទនានំ ទុក្ខានំ តិព្វានំ ខរានំ កដុកានំ អសាតានំ អមនាបានំ បាណហរានំ អនធិវាសកជាតិកា ហោន្តិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឩនទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឩនទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឩនទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ ឩនទ្វាទសវស្សា ហិ [ឱ.​បោត្ថកេ អយំ សទ្ទោ ន ហោតិ] ភិក្ខវេ គិហិគតា អក្ខមា ហោតិ សីតស្ស ឧណ្ហស្ស ជិឃច្ឆាយ បិបាសាយ ឌំសមកសវាតាតបសិរឹសបសម្ផស្សានំ ទុរុត្តានំ ទុរាគតានំ វចនបថានំ ឧប្បន្នានំ សារីរិកានំ វេទនានំ ទុក្ខានំ តិព្វានំ ខរានំ កដុកានំ អសាតានំ អមនាបានំ បាណហរានំ អនធិវាសកជាតិកា ហោតិ ទ្វាទសវស្សា ច ខោ ភិក្ខវេ គិហិគតា ខមា ហោតិ សីតស្ស ឧណ្ហស្ស ជិឃច្ឆាយ បិបាសាយ ឌំសមកសវាតាតបសិរឹសបសម្ផស្សានំ ទុរុត្តានំ ទុរាគតានំ វចនបថានំ ឧប្បន្នានំ សារីរិកានំ វេទនានំ ទុក្ខានំ តិព្វានំ ខរានំ កដុកានំ អសាតានំ អមនាបានំ បាណហរានំ អធិវាសកជាតិកា ហោតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឩនទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៨១] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឩនទ្វាទសវស្សា នាម អប្បត្តទ្វាទសវស្សា។ គិហិគតា នាម បុរិសន្តរគតា វុច្ចតិ។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៨២] ឩនទ្វាទសវស្សាយ ឩនទ្វាទសវស្សសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឩនទ្វាទសវស្សាយ វេមតិកា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឩនទ្វាទសវស្សាយ បរិបុណ្ណសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អនាបត្តិ។ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ ឩនទ្វាទសវស្សសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ បរិបុណ្ណសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៣៨៣] អនាបត្តិ ឩនទ្វាទសវស្សំ បរិបុណ្ណសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ បរិបុណ្ណសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

គព្ភិនីវគ្គស្ស ឆដ្ឋសិក្ខាបទំ

[៣៨៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេន្តិ។ តា ពាលា ហោន្តិ អព្យត្តា ន ជានន្តិ កប្បិយំ វា អកប្បិយំ វា។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ វិគរហិត្វា ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ ទាតុំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ទាតព្វា។ តាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ សង្ឃំ ឧបសង្កមិត្វា ឯកំសំ ឧត្តរាសង្គំ ករិត្វា ភិក្ខុនីនំ បាទេ វន្ទិត្វា ឧក្កុដិកំ និសីទិត្វា អញ្ជលឹ បគ្គហេត្វា ឯវមស្ស វចនីយោ អហំ អយ្យេ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា គិហិគតា សង្ឃំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ យាចាមីតិ។ ទុតិយម្បិ យាចិតព្វា តតិយម្បិ យាចិតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា គិហិគតា សង្ឃំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ យាចតិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ ទទេយ្យ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា គិហិគតា សង្ឃំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ យាចតិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ ទេតិ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតិយា ទានំ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទិន្នា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតិ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។ សា បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា គិហិគតា ឯវំ វទេហីតិ វត្តព្វា បាណាតិបាតា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមិ។បេ។ វិកាលភោជនា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមីតិ។ អថខោ ភគវា តា ភិក្ខុនិយោ អនេកបរិយាយេន វិគរហិត្វា ទុព្ភរតាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៨៥] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា នាម បត្តទ្វាទសវស្សា។ គិហិគតា នាម បុរិសន្តរគតា វុច្ចតិ។ ទ្វេ វស្សានីតិ ទ្វេ សំវច្ឆរានិ។ អសិក្ខិតសិក្ខា នាម សិក្ខា វា ន ទិន្នា ហោតិ ទិន្នា វា សិក្ខា កុបិតា។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៨៦] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៨៧] អនាបត្តិ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

គព្ភិនីវគ្គស្ស សត្តមសិក្ខាបទំ

[៣៨៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេន្តិ។ ភិក្ខុនិយោ ឯវមាហំសុ ឯថ សិក្ខមានា ឥមំ ជានាថ ឥមំ ទេថ ឥមំ អាហរថ ឥមិនា អត្ថោ ឥមំ កប្បិយំ ករោថាតិ។ តា ឯវមាហំសុ ន មយំ អយ្យេ សិក្ខមានា ភិក្ខុនិយោ មយន្តិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ វិគរហិត្វា ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ វុដ្ឋានសម្មតឹ ទាតុំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ទាតព្វា។ តាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ សង្ឃំ ឧបសង្កមិត្វា ឯកំសំ ឧត្តរាសង្គំ ករិត្វា ភិក្ខុនីនំ បាទេ វន្ទិត្វា ឧក្កុដិកំ និសីទិត្វា អញ្ជលឹ បគ្គហេត្វា ឯវមស្ស វចនីយោ អហំ អយ្យេ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា គិហិគតា ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា សង្ឃំ វុដ្ឋានសម្មតឹ យាចាមីតិ។ ទុតិយម្បិ យាចិតព្វា តតិយម្បិ យាចិតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា គិហិគតា ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា សង្ឃំ វុដ្ឋានសម្មតឹ យាចតិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ វុដ្ឋានសម្មតឹ ទទេយ្យ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា គិហិគតា ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា សង្ឃំ វុដ្ឋានសម្មតឹ យាចតិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ វុដ្ឋានសម្មតឹ ទេតិ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ វុដ្ឋានសម្មតិយា ទានំ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទិន្នា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ គិហិគតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ វុដ្ឋានសម្មតិ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។ អថខោ ភគវា តា ភិក្ខុនិយោ អនេកបរិយាយេន វិគរហិត្វា ទុព្ភរតាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៨៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា នាម បត្តទ្វាទសវស្សា។ គិហិគតា នាម បុរិសន្តរគតា វុច្ចតិ។ ទ្វេ វស្សានីតិ ទ្វេ សំវច្ឆរានិ។ សិក្ខិតសិក្ខា នាម ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា។ អសម្មតា នាម ញត្តិទុតិយេន កម្មេន វុដ្ឋានសម្មតិ ន ទិន្នា ហោតិ។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៩០] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៣៩១] អនាបត្តិ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សំ គិហិគតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន សម្មតំ វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

គព្ភិនីវគ្គស្ស អដ្ឋមសិក្ខាបទំ

[៣៩២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សហជីវិនឹ វុដ្ឋាបេត្វា ទ្វេ វស្សានិ នេវ អនុគ្គណ្ហាតិ ន អនុគ្គណ្ហាបេតិ។ តា ពាលា ហោន្តិ អព្យត្តា ន ជានន្តិ កប្បិយំ វា អកប្បិយំ វា។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា សហជីវិនឹ វុដ្ឋាបេត្វា ទ្វេ វស្សានិ នេវ អនុគ្គណ្ហិស្សតិ ន អនុគ្គណ្ហាបេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សហជីវិនឹ វុដ្ឋាបេត្វា ទ្វេ វស្សានិ នេវ អនុគ្គណ្ហាតិ ន អនុគ្គណ្ហាបេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សហជីវិនឹ វុដ្ឋាបេត្វា ទ្វេ វស្សានិ នេវ អនុគ្គណ្ហិស្សតិ ន អនុគ្គណ្ហាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សហជីវិនឹ វុដ្ឋាបេត្វា ទ្វេ វស្សានិ នេវ អនុគ្គណ្ហេយ្យ ន អនុគ្គណ្ហាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៩៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ សហជីវិនី នាម សទ្ធិវិហារិនី វុច្ចតិ។ វុដ្ឋាបេត្វាតិ ឧបសម្បាទេត្វា។ ទ្វេ វស្សានីតិ ទ្វេ សំវច្ឆរានិ។ នេវ អនុគ្គណ្ហេយ្យាតិ ន សយំ អនុគ្គណ្ហេយ្យ ឧទ្ទេសេន បរិបុច្ឆាយ ឱវាទេន អនុសាសនិយា។ ន អនុគ្គណ្ហាបេយ្យាតិ ន អញ្ញំ អាណាបេយ្យ។ ទ្វេ វស្សានិ នេវ អនុគ្គណ្ហិស្សាមិ ន អនុគ្គណ្ហាបេស្សាមីតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣៩៤] អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ន លភតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

គព្ភិនីវគ្គស្ស នវមសិក្ខាបទំ

[៣៩៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ វុដ្ឋាបិតំ បវត្តិនឹ ទ្វេ វស្សានិ នានុពន្ធន្តិ។ តា ពាលា ហោន្តិ អព្យត្តា ន ជានន្តិ កប្បិយំ វា អកប្បិយំ វា។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ វុដ្ឋាបិតំ បវត្តិនឹ ទ្វេ វស្សានិ នានុពន្ធិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ វុដ្ឋាបិតំ បវត្តិនឹ ទ្វេ វស្សានិ នានុពន្ធន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ វុដ្ឋាបិតំ បវត្តិនឹ ទ្វេ វស្សានិ នានុពន្ធិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី វុដ្ឋាបិតំ បវត្តិនឹ ទ្វេ វស្សានិ នានុពន្ធេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៩៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ វុដ្ឋាបិតន្តិ ឧបសម្បាទិតំ។ បវត្តិនី នាម ឧបជ្ឈាយា​[ឱ.ឧបជ្ឈា] វុច្ចតិ។ ទ្វេ វស្សានីតិ ទ្វេ សំវច្ឆរានិ។ នានុពន្ធេយ្យាតិ ន សយំ ឧបដ្ឋហេយ្យ។ ទ្វេ វស្សានិ នានុពន្ធិស្សាមីតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៣៩៧] អនាបត្តិ ឧបជ្ឈាយា ពាលា វា ហោតិ អលជ្ជិនី វា គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

គព្ភិនីវគ្គស្ស ទសមសិក្ខាបទំ

[៣៩៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សហជីវិនឹ វុដ្ឋាបេត្វា នេវ វូបកាសេតិ​[ឱ.ម.វូបកាសេសិ] ន វូបកាសាបេតិ​[ឱ.ម.ន វូបកាសាបេសិ]។ សាមិកោ អគ្គហេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា សហជីវិនឹ វុដ្ឋាបេត្វា នេវ វូបកាសេស្សតិ ន វូបកាសាបេស្សតិ សាមិកោ អគ្គហេសិ សចាយំ ភិក្ខុនី បក្កន្តា អស្ស ន ច សាមិកោ គណ្ហេយ្យាតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សហជីវិនឹ វុដ្ឋាបេត្វា នេវ វូបកាសេតិ ន វូបកាសាបេតិ សាមិកោ អគ្គហេសីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សហជីវិនឹ វុដ្ឋាបេត្វា នេវ វូបកាសេស្សតិ ន វូបកាសាបេស្សតិ សាមិកោ អគ្គហេសិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សហជីវិនឹ វុដ្ឋាបេត្វា នេវ វូបកាសេយ្យ ន វូបកាសាបេយ្យ អន្តមសោ ឆប្បញ្ច យោជនានិបិ បាចិត្តិយន្តិ។

[៣៩៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ សហជីវិនី នាម សទ្ធិវិហារិនី វុច្ចតិ។ វុដ្ឋាបេត្វាតិ ឧបសម្បាទេត្វា។ នេវ វូបកាសេយ្យាតិ ន សយំ វូបកាសេយ្យ។ ន វូបកាសាបេយ្យាតិ ន អញ្ញំ អាណាបេយ្យ។ នេវ វូបកាសេស្សាមិ ន វូបកាសាបេស្សាមិ អន្តមសោ ឆប្បញ្ច យោជនានិបីតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤០០] អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ទុតិយិកំ ភិក្ខុនឹ ន លភតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

គព្ភិនីវគ្គោ សត្តមោ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទំ

[៤០១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ឩនវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ វុដ្ឋាបេន្តិ។ តា អក្ខមា ហោន្តិ សីតស្ស ឧណ្ហស្ស ជិឃច្ឆាយ បិបាសាយ ឌំសមកសវាតាតបសិរឹសបសម្ផស្សានំ ទុរុត្តានំ ទុរាគតានំ វចនបថានំ ឧប្បន្នានំ សារីរិកានំ វេទនានំ ទុក្ខានំ តិព្វានំ ខរានំ កដុកានំ អសាតានំ អមនាបានំ បាណហរានំ អនធិវាសកជាតិកា ហោន្តិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឩនវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឩនវីសតិវស្សំ កុមារិភូតំ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឩនវីសតិវស្សំ កុមារិភូតំ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ ឩនវីសតិវស្សា ហិ [ឱ.បោត្ថកេ អយំ សទ្ធោ ន ហោតិ។] ភិក្ខវេ កុមារីភូតា អក្ខមា ហោតិ សីតស្ស ឧណ្ហស្ស។បេ។ បាណហរានំ អនធិវាសកជាតិកា ហោតិ វីសតិវស្សា ច ខោ ភិក្ខវេ កុមារីភូតា ខមា ហោតិ សីតស្ស ឧណ្ហស្ស។បេ។ បាណហរានំ អធិវាសកជាតិកា ហោតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឩនវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤០២] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឩនវីសតិវស្សា នាម អប្បត្តវីសតិវស្សា។ កុមារីភូតា នាម សាមណេរី វុច្ចតិ។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤០៣] ឩនវីសតិវស្សាយ ឩនវីសតិវស្សសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឩនវីសតិវស្សាយ វេមតិកា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឩនវីសតិវស្សាយ បរិបុណ្ណសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អនាបត្តិ។ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សាយ ឩនវីសតិវស្សសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សាយ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សាយ បរិបុណ្ណសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៤០៤] អនាបត្តិ ឩនវីសតិវស្សំ បរិបុណ្ណសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ បរិបុណ្ណសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស ទុតិយសិក្ខាបទំ

[៤០៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេន្តិ។ តា ពាលា ហោន្តិ អព្យត្តា ន ជានន្តិ កប្បិយំ វា អកប្បិយំ វា។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ វិគរហិត្វា ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ អដ្ឋារសវស្សាយ កុមារីភូតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ ទាតុំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ទាតព្វា។ តាយ អដ្ឋារសវស្សាយ កុមារីភូតាយ សង្ឃំ ឧបសង្កមិត្វា ឯកំសំ ឧត្តរាសង្គំ ករិត្វា ភិក្ខុនីនំ បាទេ វន្ទិត្វា ឧក្កុដិកំ និសីទិត្វា អញ្ជលឹ បគ្គហេត្វា ឯវមស្ស វចនីយោ អហំ អយ្យេ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ អដ្ឋារសវស្សា កុមារីភូតា សង្ឃំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ យាចាមីតិ។ ទុតិយម្បិ យាចិតព្វា តតិយម្បិ យាចិតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ អដ្ឋារសវស្សា កុមារីភូតា សង្ឃំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ យាចតិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ អដ្ឋារសវស្សាយ កុមារីភូតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ ទទេយ្យ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ អដ្ឋារសវស្សា កុមារីភូតា សង្ឃំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ យាចតិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ អដ្ឋារសវស្សាយ កុមារីភូតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតឹ ទេតិ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ អដ្ឋារសវស្សាយ កុមារីភូតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតិយា ទានំ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទិន្នា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមាយ អដ្ឋារសវស្សាយ កុមារីភូតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខាសម្មតិ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។ សា អដ្ឋារសវស្សា កុមារីភូតា ឯវំ វទេហីតិ វត្តព្វា បាណាតិបាតា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមិ អទិន្នាទានា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមិ អព្រហ្មចរិយា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមិ មុសាវាទា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមិ សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមិ វិកាលភោជនា វេរមណឹ ទ្វេ វស្សានិ អវីតិក្កមសមាទានំ សមាទិយាមីតិ។ អថខោ ភគវា តា ភិក្ខុនិយោ អនេកបរិយាយេន វិគរហិត្វា ទុព្ភរតាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ អសិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤០៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សា នាម បត្តវីសតិវស្សា។ កុមារីភូតា នាម សាមណេរី វុច្ចតិ។ ទ្វេ វស្សានីតិ ទ្វេ សំវច្ឆរានិ។ អសិក្ខិតសិក្ខា នាម សិក្ខា វា ន ទិន្នា ហោតិ ទិន្នា វា សិក្ខា កុបិតា។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤០៧] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤០៨] អនាបត្តិ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស តតិយសិក្ខាបទំ

[៤០៩] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេន្តិ។ ភិក្ខុនិយោ ឯវមាហំសុ ឯថ សិក្ខមានា ឥមំ ជានាថ ឥមំ ទេថ ឥមំ អាហរថ ឥមិនា អត្ថោ ឥមំ កប្បិយំ ករោថាតិ។ តា ឯវមាហំសុ ន មយំ អយ្យេ សិក្ខមានា ភិក្ខុនិយោ មយន្តិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ វិគរហិត្វា ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សាយ កុមារីភូតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ វុដ្ឋានសម្មតឹ ទាតុំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ទាតព្វា។ តាយ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សាយ កុមារីភូតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ សង្ឃំ ឧបសង្កមិត្វា ឯកំសំ ឧត្តរាសង្គំ ករិត្វា ភិក្ខុនីនំ បាទេ វន្ទិត្វា ឧក្កុដិកំ និសីទិត្វា អញ្ជលឹ បគ្គហេត្វា ឯវមស្ស វចនីយោ អហំ អយ្យេ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សា កុមារីភូតា ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា សង្ឃំ វុដ្ឋានសម្មតឹ យាចាមីតិ។ ទុតិយម្បិ យាចិតព្វា តតិយម្បិ យាចិតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សា កុមារីភូតា ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា សង្ឃំ វុដ្ឋានសម្មតឹ យាចតិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សាយ កុមារីភូតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ វុដ្ឋានសម្មតឹ ទទេយ្យ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា ឥត្ថន្នាមាយ អយ្យាយ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សា កុមារីភូតា ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា សង្ឃំ វុដ្ឋានសម្មតឹ យាចតិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សាយ កុមារីភូតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ វុដ្ឋានសម្មតឹ ទេតិ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សាយ កុមារីភូតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ វុដ្ឋានសម្មតិយា ទានំ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទិន្នា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សាយ កុមារីភូតាយ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខាយ វុដ្ឋានសម្មតិ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។ អថខោ ភគវា តា ភិក្ខុនិយោ អនេកបរិយាយេន វិគរហិត្វា ទុព្ភរតាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន អសម្មតំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤១០] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សា នាម បត្តវីសតិវស្សា។ កុមារីភូតា នាម សាមណេរី វុច្ចតិ។ ទ្វេ វស្សានីតិ ទ្វេ សំវច្ឆរានិ។ សិក្ខិតសិក្ខា នាម ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា។ អសម្មតា នាម ញត្តិទុតិយេន កម្មេន វុដ្ឋានសម្មតិ ន ទិន្នា ហោតិ។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤១១] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤១២] អនាបត្តិ បរិបុណ្ណវីសតិវស្សំ កុមារីភូតំ ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខំ សង្ឃេន សម្មតំ វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទំ

[៤១៣] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ឩនទ្វាទសវស្សា វុដ្ឋាបេន្តិ។ តា ពាលា ហោន្តិ អព្យត្តា ន ជានន្តិ កប្បិយំ វា អកប្បិយំ វា។ សទ្ធិវិហារិនិយោបិ ពាលា ហោន្តិ អព្យត្តា ន ជានន្តិ កប្បិយំ វា អកប្បិយំ វា។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឩនទ្វាទសវស្សា វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឩនទ្វាទសវស្សា វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឩនទ្វាទសវស្សា វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឩនទ្វាទសវស្សា វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤១៤] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឩនទ្វាទសវស្សា នាម អប្បត្តទ្វាទសវស្សា។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤១៥] អនាបត្តិ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស បញ្ចមសិក្ខាបទំ

[៤១៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា សង្ឃេន អសម្មតា វុដ្ឋាបេន្តិ។ តា ពាលា ហោន្តិ អព្យត្តា ន ជានន្តិ កប្បិយំ វា អកប្បិយំ វា។ សទ្ធិវិហារិនិយោបិ ពាលា ហោន្តិ អព្យត្តា ន ជានន្តិ កប្បិយំ វា អកប្បិយំ វា។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា សង្ឃេន អសម្មតា វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា សង្ឃេន អសម្មតា វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា សង្ឃេន អសម្មតា វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ វិគរហិត្វា ធម្មឹ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ ភិក្ខុនិយា វុដ្ឋាបនសម្មតឹ ទាតុំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ទាតព្វា។ តាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ ភិក្ខុនិយា សង្ឃំ ឧបសង្កមិត្វា ឯកំសំ ឧត្តរាសង្គំ ករិត្វា វុឌ្ឍានំ ភិក្ខុនីនំ បាទេ វន្ទិត្វា ឧក្កុដិកំ និសីទិត្វា អញ្ជលឹ បគ្គហេត្វា ឯវមស្ស វចនីយោ អហំ អយ្យេ ឥត្ថន្នាមា បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា ភិក្ខុនី សង្ឃំ វុដ្ឋាបនសម្មតឹ យាចាមីតិ។ ទុតិយម្បិ យាចិតព្វា តតិយម្បិ យាចិតព្វា។ សា ភិក្ខុនី សង្ឃេន បរិច្ឆិន្ទិតព្វា [ឱ.បរិច្ឆិតព្វា] ព្យត្តាយំ ភិក្ខុនី លជ្ជិនីតិ។ សចេ ពាលា ច ហោតិ អលជ្ជិនី ច ន ទាតព្វា សចេ ពាលា ហោតិ លជ្ជិនី ន ទាតព្វា សចេ ព្យត្តា ហោតិ អលជ្ជិនី ន ទាតព្វា សចេ ព្យត្តា ច ហោតិ លជ្ជិនី ច ទាតព្វា។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ទាតព្វា។ ព្យត្តាយ ភិក្ខុនិយា បដិពលាយ សង្ឃោ ញាបេតព្វោ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ អយំ ឥត្ថន្នាមា បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា ភិក្ខុនី សង្ឃំ វុដ្ឋាបនសម្មតឹ យាចតិ។ យទិ សង្ឃស្ស បត្តកល្លំ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ ភិក្ខុនិយា វុដ្ឋាបនសម្មតឹ ទទេយ្យ។ ឯសា ញត្តិ។ សុណាតុ មេ អយ្យេ សង្ឃោ។ អយំ ឥត្ថន្នាមា បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា ភិក្ខុនី សង្ឃំ វុដ្ឋាបនសម្មតឹ យាចតិ។ សង្ឃោ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ ភិក្ខុនិយា វុដ្ឋាបនសម្មតឹ ទេតិ។ យស្សា អយ្យាយ ខមតិ ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ ភិក្ខុនិយា វុដ្ឋាបនសម្មតិយា ទានំ សា តុណ្ហស្ស យស្សា នក្ខមតិ សា ភាសេយ្យ។ ទិន្នា សង្ឃេន ឥត្ថន្នាមាយ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សាយ ភិក្ខុនិយា វុដ្ឋាបនសម្មតិ។ ខមតិ សង្ឃស្ស តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។ អថខោ ភគវា តា ភិក្ខុនិយោ អនេកបរិយាយេន វិគរហិត្វា ទុព្ភរតាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា សង្ឃេន អសម្មតា វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤១៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា នាម បត្តទ្វាទសវស្សា។ អសម្មតា នាម ញត្តិទុតិយេន កម្មេន វុដ្ឋាបនសម្មតិ ន ទិន្នា ហោតិ។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤១៨] ធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ វេមតិកា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា វុដ្ឋាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អធម្មកម្មេ ធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អធម្មកម្មេ អធម្មកម្មសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤១៩] អនាបត្តិ បរិបុណ្ណទ្វាទសវស្សា សង្ឃេន សម្មតា វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស ឆដ្ឋសិក្ខាបទំ

[៤២០] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី ភិក្ខុនីសង្ឃំ ឧបសង្កមិត្វា វុដ្ឋាបនសម្មតឹ យាចតិ។ អថខោ ភិក្ខុនីសង្ឃោ ចណ្ឌកាលឹ ភិក្ខុនឹ បរិច្ឆិន្ទិត្វា អលន្តាវ តេ អយ្យេ វុដ្ឋាបិតេនាតិ វុដ្ឋាបនសម្មតឹ ន អទាសិ។ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី សាធូតិ បដិស្សុណិ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនីសង្ឃោ អញ្ញាសំ ភិក្ខុនីនំ វុដ្ឋាបនសម្មតឹ ទេតិ។ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី ឧជ្ឈាយតិ ខីយតិ វិបាចេតិ អហមេវ នូន ពាលា អហមេវ នូន អលជ្ជិនី យំ សង្ឃោ អញ្ញាសំ ភិក្ខុនីនំ វុដ្ឋាបនសម្មតឹ ទេតិ មយ្ហមេវ ន ទេតីតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ចណ្ឌកាលី អលន្តាវ តេ អយ្យេ វុដ្ឋាបិតេនាតិ វុច្ចមានា សាធូតិ បដិស្សុណិត្វា បច្ឆា ខីយនធម្មំ [ឱ.ម.ខីយធម្មំ។ ឯវំ សព្វត្ថ ញាតព្វំ] អាបជ្ជិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី អលន្តាវ តេ អយ្យេ វុដ្ឋាបិតេនាតិ វុច្ចមានា សាធូតិ បដិស្សុណិត្វា បច្ឆា ខីយនធម្មំ អាបជ្ជតីតិ [ឱ.ម.អាបជ្ជីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ចណ្ឌកាលី ភិក្ខុនី អលន្តាវ តេ អយ្យេ វុដ្ឋាបិតេនាតិ វុច្ចមានា សាធូតិ បដិស្សុណិត្វា បច្ឆា ខីយនធម្មំ អាបជ្ជិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អលន្តាវ តេ អយ្យេ វុដ្ឋាបិតេនាតិ វុច្ចមានា សាធូតិ បដិស្សុណិត្វា បច្ឆា ខីយនធម្មំ អាបជ្ជេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤២១] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អលន្តាវ តេ អយ្យេ វុដ្ឋាបិតេនាតិ អលន្តាវ តេ អយ្យេ ឧបសម្បាទិតេន។ សាធូតិ បដិស្សុណិត្វា បច្ឆា ខីយនធម្មំ អាបជ្ជតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤២២] អនាបត្តិ បកតិយា ឆន្ទា ទោសា មោហា ភយា ករោន្តំ ខីយតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស សត្តមសិក្ខាបទំ

[៤២៣] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា សិក្ខមានា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឧបសង្កមិត្វា ឧបសម្បទំ យាចិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តំ សិក្ខមានំ សចេ មេ ត្វំ អយ្យេ ចីវរំ ទស្សសិ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ វត្វា នេវ វុដ្ឋាបេតិ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ។ អថខោ សា សិក្ខមានា ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា សិក្ខមានំ សចេ មេ ត្វំ អយ្យេ ចីវរំ ទស្សសិ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ វត្វា នេវ វុដ្ឋាបេស្សតិ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សិក្ខមានំ សចេ មេ ត្វំ អយ្យេ ចីវរំ ទស្សសិ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ វត្វា នេវ វុដ្ឋាបេតិ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សិក្ខមានំ សចេ មេ ត្វំ អយ្យេ ចីវរំ ទស្សសិ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ វត្វា នេវ វុដ្ឋាបេស្សតិ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សិក្ខមានំ សចេ មេ ត្វំ អយ្យេ ចីវរំ ទស្សសិ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ វត្វា សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនី នេវ វុដ្ឋាបេយ្យ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤២៤] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ សិក្ខមានា នាម ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា។ សចេ មេ ត្វំ អយ្យេ ចីវរំ ទស្សសិ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ ឯវាហន្តំ ឧបសម្បាទេស្សាមិ។ សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនីតិ អសតិ អន្តរាយេ។ នេវ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ន សយំ វុដ្ឋាបេយ្យ។ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករេយ្យាតិ ន អញ្ញំ អាណាបេយ្យ។ នេវ វុដ្ឋាបេស្សាមិ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សាមីតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤២៥] អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ន លភតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស អដ្ឋមសិក្ខាបទំ

[៤២៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា សិក្ខមានា ថុល្លនន្ទំ ភិក្ខុនឹ ឧបសង្កមិត្វា ឧបសម្បទំ យាចិ។ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី តំ សិក្ខមានំ​[ឱ.ម.ឯត្ថន្តរេ ឯតទវោចាតិ ទិស្សតិ] សចេ មំ ត្វំ អយ្យេ ទ្វេ វស្សានិ អនុពន្ធិស្សសិ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ វត្វា នេវ វុដ្ឋាបេតិ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតិ។ អថខោ សា សិក្ខមានា ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា សិក្ខមានំ សចេ មំ ត្វំ អយ្យេ ទ្វេ វស្សានិ អនុពន្ធិស្សសិ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ វត្វា នេវ វុដ្ឋាបេស្សតិ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សិក្ខមានំ សចេ មំ ត្វំ អយ្យេ ទ្វេ វស្សានិ អនុពន្ធិស្សសិ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ វត្វា នេវ វុដ្ឋាបេតិ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករោតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សិក្ខមានំ សចេ មំ ត្វំ អយ្យេ ទ្វេ វស្សានិ អនុពន្ធិស្សសិ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ វត្វា នេវ វុដ្ឋាបេស្សតិ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សិក្ខមានំ សចេ មំ ត្វំ អយ្យេ ទ្វេ វស្សានិ អនុពន្ធិស្សសិ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ វត្វា សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនី នេវ វុដ្ឋាបេយ្យ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤២៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ សិក្ខមានា នាម ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា។ សចេ មំ ត្វំ អយ្យេ ទ្វេ វស្សានិ អនុពន្ធិស្សសីតិ ទ្វេ សំវច្ឆរានិ ឧបដ្ឋហិស្សសិ។ ឯវាហន្តំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ ឯវាហន្តំ ឧបសម្បាទេស្សាមិ។ សា បច្ឆា អនន្តរាយិកិនីតិ អសតិ អន្តរាយេ។ នេវ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ន សយំ វុដ្ឋាបេយ្យ។ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករេយ្យាតិ ន អញ្ញំ អាណាបេយ្យ។ នេវ វុដ្ឋាបេស្សាមិ ន វុដ្ឋាបនាយ ឧស្សុក្កំ ករិស្សាមីតិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤២៨] អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ បរិយេសិត្វា ន លភតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស នវមសិក្ខាបទំ

[៤២៩] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី បុរិសសំសដ្ឋំ កុមារកសំសដ្ឋំ ចណ្ឌឹ សោកាវស្សំ [ឱ.ម.សោកវាសំ។ ឯវំ សព្វត្ថ ញាតព្វំ។] ចណ្ឌកាលឹ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេតិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា បុរិសសំសដ្ឋំ កុមារកសំសដ្ឋំ ចណ្ឌឹ សោកាវស្សំ ចណ្ឌកាលឹ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី បុរិសសំសដ្ឋំ កុមារកសំសដ្ឋំ ចណ្ឌឹ សោកាវស្សំ ចណ្ឌកាលឹ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេតីតិ [ឱ.ម.​វុដ្ឋាបេសីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី បុរិសសំសដ្ឋំ កុមារកសំសដ្ឋំ ចណ្ឌឹ សោកាវស្សំ ចណ្ឌកាលឹ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បុរិសសំសដ្ឋំ កុមារកសំសដ្ឋំ ចណ្ឌឹ សោកាវស្សំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៣០] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បុរិសោ នាម បត្តវីសតិវស្សោ។ កុមារកោ នាម អប្បត្តវីសតិវស្សោ។ សំសដ្ឋា នាម អននុលោមិកេន កាយិកវាចសិកេន សំសដ្ឋា។ ចណ្ឌី នាម កោធនា វុច្ចតិ។ សោកាវស្សំ នាម បរេសំ ទុក្ខំ ឧប្បាទេតិ សោកំ អាវិសតិ។ សិក្ខមានា នាម ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤៣១] អនាបត្តិ អជានន្តី វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស ទសមសិក្ខាបទំ

[៤៣២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី មាតាបិតូហិបិ សាមិកេនបិ អននុញ្ញាតំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេតិ។ មាតាបិតរោបិ សាមិកោបិ ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា អម្ហេហិ អននុញ្ញាតំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេស្សតីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ មាតាបិតូនំបិ សាមិកស្សបិ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា មាតាបិតូហិបិ សាមិកេនបិ អននុញ្ញាតំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី មាតាបិតូហិបិ សាមិកេនបិ អននុញ្ញាតំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី មាតាបិតូហិបិ សាមិកេនបិ អននុញ្ញាតំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី មាតាបិតូហិ វា សាមិកេន វា អននុញ្ញាតំ សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៣៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ មាតាបិតរោ នាម ជនកា វុច្ចន្តិ។ សាមិកោ នាម យេន បរិគ្គហិតា ហោតិ។ អននុញ្ញាតាតិ អនាបុច្ឆា។ សិក្ខមានា នាម ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤៣៤] អនាបត្តិ អជានន្តី វុដ្ឋាបេតិ អបលោកេត្វា វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស ឯកាទសមសិក្ខាបទំ

[៤៣៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា រាជគហេ វិហរតិ វេឡុវនេ កលន្ទកនិវាបេ។ តេន ខោ បន សមយេន ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ ថេរេ ភិក្ខូ សន្និបាតេត្វា បហូតំ ខាទនីយំ ភោជនីយំ បស្សិត្វា ន តាវាហំ អយ្យា សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ ថេរេ ភិក្ខូ ឧយ្យោជេត្វា ទេវទត្តំ កោកាលិកំ កដមោរកតិស្សកំ ខណ្ឌទេវិយា បុត្តំ សមុទ្ទទត្តំ សន្និបាតេត្វា សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេតិ​[ឱ.វុដ្ឋាបេសិ]។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម អយ្យា ថុល្លនន្ទា បារិវាសិកច្ឆន្ទទានេន សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី បារិវាសិកច្ឆន្ទទានេន សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេតីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ថុល្លនន្ទា ភិក្ខុនី បារិវាសិកច្ឆន្ទទានេន សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី បារិវាសិកច្ឆន្ទទានេន សិក្ខមានំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៣៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ បារិវាសិកច្ឆន្ទទានេនាតិ វុដ្ឋិតាយ បរិសាយ។ សិក្ខមានា នាម ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤៣៧] អនាបត្តិ អវុដ្ឋិតាយ បរិសាយ វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស ទ្វាទសមសិក្ខាបទំ

[៤៣៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ អនុវស្សំ វុដ្ឋាបេន្តិ។ ឧបស្សយោ ន សម្មតិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អនុវស្សំ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ ឧបស្សយោ ន សម្មតីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អនុវស្សំ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អនុវស្សំ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អនុវស្សំ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អនុវស្សំ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៣៩] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អនុវស្សន្តិ អនុសំវច្ឆរំ។ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ឧបសម្បាទេយ្យ។ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤៤០] អនាបត្តិ ឯកន្តរិកំ វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គស្ស តេរសមសិក្ខាបទំ

[៤៤១] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ឯកំ វស្សំ​[ឱ.ឯកវស្សំ។ ឯវំ សព្វត្ថ ញាតព្វំ។] ទ្វេ វុដ្ឋាបេន្តិ។ ឧបស្សយោ តថេវ ន សម្មតិ។ មនុស្សា តថេវ ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឯកំ វស្សំ ទ្វេ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ ឧបស្សយោ តថេវ ន សម្មតីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឯកំ វស្សំ ទ្វេ វុដ្ឋាបេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឯកំ វស្សំ ទ្វេ វុដ្ឋាបេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឯកំ វស្សំ ទ្វេ វុដ្ឋាបេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឯកំ វស្សំ ទ្វេ វុដ្ឋាបេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៤២] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឯកំ វស្សន្តិ ឯកំ សំវច្ឆរំ។ ទ្វេ វុដ្ឋាបេយ្យាតិ ទ្វេ ឧបសម្បាទេយ្យ។ ទ្វេ វុដ្ឋាបេស្សាមីតិ គណំ វា អាចរិនឹ វា បត្តំ វា ចីវរំ វា បរិយេសតិ សីមំ វា សម្មន្នតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ញត្តិយា ទុក្កដំ ទ្វីហិ កម្មវាចាហិ ទុក្កដា កម្មវាចាបរិយោសានេ ឧបជ្ឈាយាយ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស គណស្ស ច អាចរិនិយា ច អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤៤៣] អនាបត្តិ ឯកន្តរិកំ ឯកំ​[ឱ.ម.បោត្ថកេសុ អយំ បាឋោ ន ហោតិ។] វុដ្ឋាបេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

កុមារីភូតវគ្គោ អដ្ឋមោ។

ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស បឋមសិក្ខាបទំ

[៤៤៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឆត្តុបាហនំ ធារេន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឆត្តុបាហនំ ធារេស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ​[ឱ.គិហិកាមភោគិនិយោតិ] កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឆត្តុបាហនំ ធារេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឆត្តុបាហនំ ធារេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឆត្តុបាហនំ ធារេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឆត្តុបាហនំ ធារេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។ ឯវញ្ចិទំ ភគវតា ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ហោតិ។

[៤៤៥] តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា ភិក្ខុនី គិលានា ហោតិ តស្សា វិនា ឆត្តុបាហនំ ន ផាសុ ហោតិ។ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។បេ។ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ គិលានាយ ភិក្ខុនិយា ឆត្តុបាហនំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អគ្គិលានា ឆត្តុបាហនំ ធារេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៤៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អគ្គិលានា នាម យស្សា វិនា ឆត្តុបាហនំ ផាសុ ហោតិ។ គិលានា នាម យស្សា វិនា ឆត្តុបាហនំ ន ផាសុ ហោតិ។ ឆត្តំ នាម តីណិ ឆត្តានិ សេតច្ឆត្តំ កិលញ្ជច្ឆត្តំ បណ្ណច្ឆត្តំ មណ្ឌលពទ្ធំ​[ឱ.ម.សលាកពន្ធន្តិ ទិស្សតិ]។ ធារេយ្យាតិ សកឹបិ ធារេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤៤៧] អគ្គិលានា អគ្គិលានសញ្ញា ឆត្តុបាហនំ ធារេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អគ្គិលានា វេមតិកា ឆត្តុបាហនំ ធារេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អគ្គិលានា គិលានសញ្ញា ឆត្តុបាហនំ ធារេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ ឆត្តំ ធារេតិ ន ឧបាហនំ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ ឧបាហនំ ធារេតិ ន ឆត្តំ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ គិលានា អគ្គិលានសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ គិលានា វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ គិលានា គិលានសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៤៤៨] អនាបត្តិ គិលានាយ អារាមេ អារាមុបចារេ ធារេតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស ទុតិយសិក្ខាបទំ

[៤៤៩] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ យានេន យាយន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ យានេន យាយិស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ យានេន យាយិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ យានេន យាយន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ យានេន យាយិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី យានេន យាយេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។ ឯវញ្ចិទំ ភគវតា ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ហោតិ។

[៤៥០] តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា ភិក្ខុនី គិលានា ហោតិ ន សក្កោតិ បទសា គន្តុំ។ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។បេ។ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ គិលានាយ ភិក្ខុនិយា យានំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អគ្គិលានា យានេន យាយេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៥១] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អគ្គិលានា នាម សក្កោតិ បទសា គន្តុំ។ គិលានា នាម ន សក្កោតិ បទសា គន្តុំ។ យានំ នាម វយ្ហំ រថោ សកដំ សន្ទមានិកា សិវិកា បាដង្កី។ យាយេយ្យាតិ សកឹបិ យាយតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤៥២] អគ្គិលានា អគ្គិលានសញ្ញា យានេន យាយតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អគ្គិលានា វេមតិកា យានេន យាយតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អគ្គិលានា គិលានសញ្ញា យានេន យាយតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ គិលានា អគ្គិលានសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ គិលានា វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ គិលានា គិលានសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៤៥៣] អនាបត្តិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស តតិយសិក្ខាបទំ

[៤៥៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា ភិក្ខុនី អញ្ញតរិស្សា ឥត្ថិយា កុលុបិកា​[ឱ.កុលូបិកា។ ម.​កុលុបិកា] ហោតិ។ អថខោ សា ឥត្ថី តំ ភិក្ខុនឹ ឯតទវោច ហន្ទយ្យេ ឥមំ សង្ឃាណឹ អមុកាយ នាម ឥត្ថិយា ទេហីតិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី សចាហំ បត្តេន អាទាយ គច្ឆាមិ វិស្សរោ មេ ភវិស្សតីតិ បដិមុញ្ចិត្វា អគមាសិ។ តស្សា រថិយាយ សុត្តកេ ឆិន្នេ វិប្បកិរិយឹសុ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ សង្ឃាណឹ ធារេស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី សង្ឃាណឹ ធារេស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី សង្ឃាណឹ ធារេតីតិ [ឱ.ម.ធារេសីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ​ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី សង្ឃាណឹ ធារេស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សង្ឃាណឹ ធារេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៥៥] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ សង្ឃាណិ នាម យា កាចិ កដុបគា។ ធារេយ្យាតិ សកឹបិ ធារេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤៥៦] អនាបត្តិ អាពាធប្បច្ចយា កដិសុត្តកំ ធារេតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទំ

[៤៥៧] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឥត្ថាលង្ការំ ធារេន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឥត្ថាលង្ការំ ធារេស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឥត្ថាលង្ការំ ធារេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឥត្ថាលង្ការំ ធារេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឥត្ថាលង្ការំ ធារេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ឥត្ថាលង្ការំ ធារេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៥៨] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ឥត្ថាលង្ការោ នាម សីសុបគោ គីវុបគោ ហត្ថុបគោ បាទុបគោ កដុបគោ​[ឱ.​សីសូបគោ គីវូ…​បាទូ…​កដូបគោតិ ទិស្សតិ។]។ ធារេយ្យាតិ សកឹបិ ធារេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤៥៩] អនាបត្តិ អាពាធប្បច្ចយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស បញ្ចមសិក្ខាបទំ

[៤៦០] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ គន្ធវណ្ណកេន នហាយន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ គន្ធវណ្ណកេន នហាយិស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ គន្ធវណ្ណកេន នហាយិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ គន្ធវណ្ណកេន នហាយន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ គន្ធវណ្ណកេន នហាយិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី គន្ធវណ្ណកេន នហាយេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៦១] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ គន្ធោ នាម យោ កោចិ គន្ធោ។ វណ្ណកំ នាម យង្កិញ្ចិ វណ្ណកំ។ នហាយេយ្យាតិ នហាយតិ បយោគេ ទុក្កដំ នហានបរិយោសានេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤៦២] អនាបត្តិ អាពាធប្បច្ចយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស ឆដ្ឋសិក្ខាបទំ

[៤៦៣] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ វាសិតកេន បិញ្ញាកេន នហាយន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ វាសិតកេន បិញ្ញាកេន នហាយិស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ វាសិតកេន បិញ្ញាកេន នហាយិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ វាសិតកេន បិញ្ញាកេន នហាយន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ វាសិតកេន បិញ្ញាកេន នហាយិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី វាសិតកេន បិញ្ញាកេន នហាយេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៦៤] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ វាសិតកំ នាម យង្កិញ្ចិ គន្ធវាសិតកំ​[ឱ.វាសិតកំ]។ បិញ្ញាកំ នាម តិលបិដ្ឋំ វុច្ចតិ។ នហាយេយ្យាតិ នហាយតិ បយោគេ ទុក្កដំ នហានបរិយោសានេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤៦៥] អនាបត្តិ អាពាធប្បច្ចយា បកតិបិញ្ញាកេន នហាយតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស សត្តមសិក្ខាបទំ

[៤៦៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនិយា ឧម្មទ្ទាបេន្តិបិ បរិមទ្ទាបេន្តិបិ។ មនុស្សា វិហារចារិកំ អាហិណ្ឌន្តា បស្សិត្វា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនិយា ឧម្មទ្ទាបេស្សន្តិបិ បរិមទ្ទាបេស្សន្តិបិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនិយា ឧម្មទ្ទាបេស្សន្តិបិ បរិមទ្ទាបេស្សន្តិបីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនិយា ឧម្មទ្ទាបេន្តិបិ បរិមទ្ទាបេន្តិបីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុនិយា ឧម្មទ្ទាបេស្សន្តិបិ បរិមទ្ទាបេស្សន្តិបិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ភិក្ខុនិយា ឧម្មទ្ទាបេយ្យ វា បរិមទ្ទាបេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៦៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ភិក្ខុនិយាតិ អញ្ញាយ ភិក្ខុនិយា។ ឧម្មទ្ទាបេយ្យ វាតិ ឧម្មទ្ទាបេតិ  អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បរិមទ្ទាបេយ្យ វាតិ សម្ពាហាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤៦៨] អនាបត្តិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស អដ្ឋម-នវម-ទសមសិក្ខាបទំ

[៤៦៩] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ សិក្ខមានាយ ឧម្មទ្ទាបេន្តិបិ បរិមទ្ទាបេន្តិបិ។បេ។ សាមណេរិយា ឧម្មទ្ទាបេន្តិបិ បរិមទ្ទាបេន្តិបិ។បេ។ គិហិនិយា ឧម្មទ្ទាបេន្តិបិ បរិមទ្ទាបេន្តិបិ។ មនុស្សា វិហារចារិកំ អាហិណ្ឌន្តា បស្សិត្វា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ គិហិនិយា ឧម្មទ្ទាបេស្សន្តិបិ បរិមទ្ទាបេស្សន្តិបិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ គិហិនិយា ឧម្មទ្ទាបេស្សន្តិបិ បរិមទ្ទាបេស្សន្តិបីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ គិហិនិយា ឧម្មទ្ទាបេន្តិបិ បរិមទ្ទាបេន្តិបីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ គិហិនិយា ឧម្មទ្ទាបេស្សន្តិបិ បរិមទ្ទាបេស្សន្តិបិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី  គិហិនិយា ឧម្មទ្ទាបេយ្យ វា បរិមទ្ទាបេយ្យ វា បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៧០] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ សិក្ខមានា នាម ទ្វេ វស្សានិ ឆសុ ធម្មេសុ សិក្ខិតសិក្ខា។ សាមណេរី នាម ទសសិក្ខាបទិកា។ គិហិនី នាម អគារិនី វុច្ចតិ។ ឧម្មទ្ទាបេយ្យ វាតិ ឧម្មទ្ទាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ បរិមទ្ទាបេយ្យ វាតិ សម្ពាហាបេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤៧១] អនាបត្តិ គិលានាយ អាពាធប្បច្ចយា អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស ឯកាទសមសិក្ខាបទំ

[៤៧២] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុស្ស បុរតោ អនាបុច្ឆា អាសនេ និសីទន្តិ។ ភិក្ខូ ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុស្ស បុរតោ អនាបុច្ឆា អាសនេ និសីទិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុស្ស បុរតោ អនាបុច្ឆា អាសនេ និសីទន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខុស្ស បុរតោ អនាបុច្ឆា អាសនេ និសីទន្តិ ​[ឱ.​និសីទិស្សន្តិ] នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ភិក្ខុស្ស បុរតោ អនាបុច្ឆា អាសនេ និសីទេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៧៣] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ ភិក្ខុស្ស បុរតោតិ ឧបសម្បន្នស្ស បុរតោ។ អនាបុច្ឆាតិ អនបលោកេត្វា។ អាសនេ និសីទេយ្យាតិ អន្តមសោ ឆមាយម្បិ​[ម.ឆមាយបិ] និសីទតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤៧៤] អនាបុច្ឆិតេ អនាបុច្ឆិតសញ្ញា អាសនេ និសីទតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនាបុច្ឆិតេ វេមតិកា អាសនេ និសីទតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនាបុច្ឆិតេ អាបុច្ឆិតសញ្ញា អាសនេ និសីទតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អាបុច្ឆិតេ អនាបុច្ឆិតសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ អាបុច្ឆិតសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៤៧៥] អនាបត្តិ អាបុច្ឆា អាសនេ និសីទតិ គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស ទ្វាទសមសិក្ខាបទំ

[៤៧៦] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ អនោកាសកតំ ភិក្ខុំ បញ្ហំ បុច្ឆន្តិ។ ភិក្ខូ ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ អនោកាសកតំ ភិក្ខុំ បញ្ហំ បុច្ឆិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អនោកាសកតំ ភិក្ខុំ បញ្ហំ បុច្ឆន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ អនោកាសកតំ ភិក្ខុំ បញ្ហំ បុច្ឆិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អនោកាសកតំ ភិក្ខុំ បញ្ហំ បុច្ឆេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៧៧] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អនោកាសកតន្តិ អនាបុច្ឆា។ ភិក្ខុន្តិ ឧបសម្បន្នំ។ បញ្ហំ បុច្ឆេយ្យាតិ សុត្តន្តេ ឱកាសំ ការាបេត្វា វិនយំ វា អភិធម្មំ វា បុច្ឆតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ វិនយេ ឱកាសំ ការាបេត្វា សុត្តន្តំ វា អភិធម្មំ វា បុច្ឆតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អភិធម្មេ ឱកាសំ ការាបេត្វា សុត្តន្តំ វា វិនយំ វា បុច្ឆតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤៧៨] អនាបុច្ឆិតេ អនាបុច្ឆិតសញ្ញា បញ្ហំ បុច្ឆតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនាបុច្ឆិតេ វេមតិកា បញ្ហំ បុច្ឆតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អនាបុច្ឆិតេ អាបុច្ឆិតសញ្ញា បញ្ហំ បុច្ឆតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អាបុច្ឆិតេ អនាបុច្ឆិតសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អាបុច្ឆិតេ អាបុច្ឆិតសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៤៧៩] អនាបត្តិ ឱកាសំ ការាបេត្វា បុច្ឆតិ អនោទិស្ស ឱកាសំ ការាបេត្វា យត្ថ កត្ថចិ បុច្ឆតិ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស តេរសមសិក្ខាបទំ

[៤៨០] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរា ភិក្ខុនី អសង្កច្ឆិកា គាមំ បិណ្ឌាយ បាវិសិ។ តស្សា រថិកាយ វាតមណ្ឌលិកា សង្ឃាដិយោ ឧក្ខិបឹសុ។ មនុស្សា ឧក្កុដ្ឋឹ អកំសុ សុន្ទរា អយ្យាយ ថនុទរោតិ​[ម.សុន្ទរា អយ្យាយ ថនុទរាតិ]។ សា ភិក្ខុនី មនុស្សេហិ ឧប្ផណ្ឌិយមានា មង្កុ អហោសិ។ អថខោ សា ភិក្ខុនី ឧបស្សយំ គន្ត្វា ភិក្ខុនីនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនី អសង្កច្ឆិកា គាមំ បវិសិស្សតីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី អសង្កច្ឆិកា គាមំ បវិសតីតិ [ម.​បាវិសីតិ]។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ភិក្ខុនី អសង្កច្ឆិកា គាមំ បវិសិស្សតិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អសង្កច្ឆិកា គាមំ បវិសេយ្យ បាចិត្តិយន្តិ។

[៤៨១] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អសង្កច្ឆិកាតិ វិនា សង្កច្ឆិកំ។ សង្កច្ឆិកំ នាម អធក្ខកំ ឧព្ភនាភិ តស្ស បដិច្ឆាទនត្ថាយ។ គាមំ បវិសេយ្យាតិ បរិក្ខិត្តស្ស គាមស្ស បរិក្ខេបំ អតិក្កមន្តិយា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។ អបរិក្ខិត្តស្ស គាមស្ស ឧបចារំ ឱក្កមន្តិយា អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស។

[៤៨២] អនាបត្តិ អច្ឆិន្នចីវរិកាយ នដ្ឋចីវរិកាយ គិលានាយ អសតិយា អជានន្តិយា ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

ឆត្តុបាហនវគ្គោ ​[ឆត្តវគ្គោតិបិ។] នវមោ។

[៤៨៣] ឧទ្ទិដ្ឋា ខោ អយ្យាយោ ឆសដ្ឋិសតា បាចិត្តិយា ធម្មា។ តត្ថយ្យាយោ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ ទុតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ តតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ បរិសុទ្ធេត្ថយ្យាយោ តស្មា តុណ្ហី ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

បាចិត្តិយា និដ្ឋិតា​[ឱ.ម.​ខុទ្ទកំ និដ្ឋិតំ។]។

បាដិទេសនីយកណ្ឌំ

ឥមេ ខោ បនយ្យាយោ អដ្ឋ បាដិទេសនីយា ធម្មា ឧទ្ទេសំ អាគច្ឆន្តិ។

[៤៨៤] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជិស្សន្តិ កស្ស សម្បន្នំ ន មនាបំ កស្ស សាទុំ ន រុច្ចតីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជេយ្យ បដិទេសេតព្វំ តាយ ភិក្ខុនិយា គារយ្ហំ អយ្យេ ធម្មំ អាបជ្ជឹ អសប្បាយំ បាដិទេសនីយំ តំ បដិទេសេមីតិ។ ឯវញ្ចិទំ ភគវតា ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ហោតិ។

[៤៨៥] តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ គិលានា ហោន្តិ។ គិលានបុច្ឆិកា ភិក្ខុនិយោ គិលានា ភិក្ខុនិយោ ឯតទវោចុំ កច្ចិ អយ្យេ ខមនីយំ កច្ចិ យាបនីយន្តិ។ បុព្វេ មយំ អយ្យេ សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជាម តេន នោ ផាសុ ហោតិ ឥទានិ បន ភគវតា បដិក្ខិត្តន្តិ កុក្កុច្ចាយន្តា ន វិញ្ញាបេម តេន នោ ន ផាសុ ហោតីតិ។ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។បេ។ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ គិលានាយ ភិក្ខុនិយា សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជិតុំ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អគ្គិលានា សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជេយ្យ បដិទេសេតព្វំ តាយ ភិក្ខុនិយា គារយ្ហំ អយ្យេ ធម្មំ អាបជ្ជឹ អសប្បាយំ បាដិទេសនីយំ តំ បដិទេសេមីតិ។

[៤៨៦] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អគ្គិលានា នាម យស្សា វិនា សប្បិនា ផាសុ ហោតិ។ គិលានា នាម យស្សា វិនា សប្បិនា ន ផាសុ ហោតិ។ សប្បិ នាម គោសប្បិ វា អជិកាសប្បិ វា មហិសសប្បិ​[ឱ.​មាហិសំ វា សប្បិ។ ម.​មាហឹណ វា សប្បិ] វា យេសំ មំសំ កប្បតិ តេសំ សប្បិ។ អគ្គិលានា អត្តនោ អត្ថាយ វិញ្ញាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ បាដិទេសនីយស្ស។

[៤៨៧] អគ្គិលានា អគ្គិលានសញ្ញា សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជតិ អាបត្តិ បាដិទេសនីយស្ស។ អគ្គិលានា វេមតិកា សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជតិ អាបត្តិ បាដិទេសនីយស្ស។ អគ្គិលានា គិលានសញ្ញា សប្បឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជតិ អាបត្តិ បាដិទេសនីយស្ស។ គិលានា អគ្គិលានសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ គិលានា វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ គិលានា គិលានសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៤៨៨] អនាបត្តិ គិលានាយ គិលានា ហុត្វា វិញ្ញាបេត្វា អគ្គិលានា ភុញ្ជតិ គិលានាយ សេសកំ ភុញ្ជតិ ញាតកានំ បវារិតានំ អញ្ញស្សត្ថាយ អត្តនោ ធនេន ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

[៤៨៩] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ តេលំ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជន្តិ។ សង្ខេបោ។ មធុំ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជន្តិ។ ផាណិតំ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជន្តិ។ មច្ឆំ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជន្តិ។ មំសំ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជន្តិ។ ខីរំ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជន្តិ [បិវន្តីតិ បាឋេន ភវិតព្វំ]។ ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ​ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជិស្សន្តិ កស្ស សម្បន្នំ ន មនាបំ កស្ស សាទុំ ន រុច្ចតីតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជិស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជេយ្យ បដិទេសេតព្វំ តាយ ភិក្ខុនិយា គារយ្ហំ អយ្យេ ធម្មំ អាបជ្ជឹ អសប្បាយំ បាដិទេសនីយំ តំ បដិទេសេមីតិ។ ឯវញ្ចិទំ ភគវតា ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ហោតិ។

[៤៩០] តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ គិលានា ហោន្តិ។ គិលានបុច្ឆិកា ភិក្ខុនិយោ គិលានា ភិក្ខុនិយោ ឯតទវោចុំ កច្ចិ អយ្យេ ខមនីយំ កច្ចិ យាបនីយន្តិ។ បុព្វេ មយំ អយ្យេ ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជាម តេន នោ ផាសុ ហោតិ ឥទានិ បន ភគវតា បដិក្ខិត្តន្តិ កុក្កុច្ចាយន្តា ន វិញ្ញាបេម តេន នោ ន ផាសុ ហោតីតិ។ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។បេ។ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ គិលានាយ ភិក្ខុនិយា ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជិតុំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ យា បន ភិក្ខុនី អគ្គិលានា ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជេយ្យ បដិទេសេតព្វំ តាយ ភិក្ខុនិយា គារយ្ហំ អយ្យេ ធម្មំ អាបជ្ជឹ អសប្បាយំ បាដិទេសនីយំ តំ បដិទេសេមីតិ។

[៤៩១] យា បនាតិ យា យាទិសា។បេ។ ភិក្ខុនីតិ។បេ។ អយំ ឥមស្មឹ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ។ អគ្គិលានា នាម យស្សា វិនា ទធិនា ផាសុ ហោតិ។ គិលានា នាម យស្សា វិនា ទធិនា ន ផាសុ ហោតិ។ តេលំ នាម តិលតេលំ សាសបតេលំ មធុកតេលំ ឯរណ្ឌតេលំ វសាតេលំ។ មធុ នាម មក្ខិកាមធុ។ ផាណិតំ នាម ឧច្ឆុម្ហា និព្វត្តំ។ មច្ឆោ នាម ឱទកោ វុច្ចតិ។ មំសំ នាម យេសំ មំសំ កប្បតិ តេសំ មំសំ។ ខីរំ នាម គោខីរំ វា អជិកាខីរំ វា មហិសខីរំ វា យេសំ មំសំ កប្បតិ តេសំ ខីរំ។ ទធិ នាម តេសញ្ញេវ ទធិ។ អគ្គិលានា អត្តនោ អត្ថាយ វិញ្ញាបេតិ បយោគេ ទុក្កដំ បដិលាភេន ភុញ្ជិស្សាមីតិ បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ អជ្ឈោហារេ អជ្ឈោហារេ អាបត្តិ បាដិទេសនីយស្ស។

[៤៩២] អគ្គិលានា អគ្គិលានសញ្ញា ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជតិ អាបត្តិ បាដិទេសនីយស្ស ។ អគ្គិលានា វេមតិកា ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជតិ អាបត្តិ បាដិទេសនីយស្ស។ អគ្គិលានា គិលានសញ្ញា ទធឹ វិញ្ញាបេត្វា ភុញ្ជតិ អាបត្តិ បាដិទេសនីយស្ស។ គិលានា អគ្គិលានសញ្ញា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ គិលានា វេមតិកា អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។ គិលានា គិលានសញ្ញា អនាបត្តិ។

[៤៩៣] អនាបត្តិ គិលានាយ គិលានា ហុត្វា វិញ្ញាបេត្វា អគ្គិលានា ភុញ្ជតិ គិលានាយ សេសកំ ភុញ្ជតិ ញាតកានំ បវារិតានំ អញ្ញស្សត្ថាយ អត្តនោ ធនេន ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

[៤៩៤] ឧទ្ទិដ្ឋា ខោ អយ្យាយោ អដ្ឋ បាដិទេសនីយា ធម្មា។ តត្ថយ្យាយោ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ ទុតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ តតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ បរិសុទ្ធេត្ថយ្យាយោ តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

បាដិទេសនីយា និដ្ឋិតា​[ម.​បាដិទេសនីយំ និដ្ឋិតំ]។

សេក្ខិយកណ្ឌំ

ឥមេ ខោ បនយ្យាយោ សេក្ខិយា ធម្មា ឧទ្ទេសំ អាគច្ឆន្តិ។

[៤៩៥] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ បុរតោបិ បច្ឆតោបិ ឱលម្ពន្តា​[ម.​ឱលម្ពេន្តា] និវាសេន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ បុរតោបិ បច្ឆតោបិ ឱលម្ពន្តា និវាសេស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ បុរតោបិ បច្ឆតោបិ ឱលម្ពន្តា និវាសេស្សន្តីតិ។បេ។ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ បុរតោបិ បច្ឆតោបិ ឱលម្ពន្តា និវាសេន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ បុរតោបិ បច្ឆតោបិ ឱលម្ពន្តា និវាសេស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ បរិមណ្ឌលំ និវាសេស្សាមីតិ សិក្ខា ករណីយាតិ។

[៤៩៦] បរិមណ្ឌលំ និវាសេតព្វំ នាភិមណ្ឌលំ ជានុមណ្ឌលំ បដិច្ឆាទេន្តិយា។ យា អនាទរិយំ បដិច្ច បុរតោ វា បច្ឆតោ វា ឱលម្ពន្តា និវាសេតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៤៩៧] អនាបត្តិ អសញ្ចិច្ច អសតិយា អជានន្តិយា គិលានាយ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។ សង្ខេបោ។

[៤៩៨] តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។ តេន ខោ បន សមយេន ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឧទកេ ឧច្ចារម្បិ បស្សាវម្បិ ខេឡម្បិ ករោន្តិ។ មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ភិក្ខុនិយោ ឧទកេ ឧច្ចារម្បិ បស្សាវម្បិ ខេឡម្បិ ករិស្សន្តិ សេយ្យថាបិ គិហិនិយោ កាមភោគិនិយោតិ។ អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខីយន្តានំ វិបាចេន្តានំ។ យា តា ភិក្ខុនិយោ អប្បិច្ឆា។បេ។ តា ឧជ្ឈាយន្តិ ខីយន្តិ វិបាចេន្តិ កថំ ហិ នាម ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឧទកេ ឧច្ចារម្បិ បស្សាវម្បិ ខេឡម្បិ ករិស្សន្តីតិ។ អថខោ ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ ភិក្ខូ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ អថខោ ភគវា។បេ។ ភិក្ខូ បដិបុច្ឆិ សច្ចំ កិរ ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឧទកេ ឧច្ចារម្បិ បស្សាវម្បិ ខេឡម្បិ ករោន្តីតិ។ សច្ចំ ភគវាតិ។ វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា កថំ ហិ នាម ភិក្ខវេ ឆព្វគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ ឧទកេ ឧច្ចារម្បិ បស្សាវម្បិ ខេឡម្បិ ករិស្សន្តិ នេតំ ភិក្ខវេ អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ។បេ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ ន ឧទកេ ឧច្ចារំ វា បស្សាវំ វា ខេឡំ វា ករិស្សាមីតិ សិក្ខា ករណីយាតិ។ ឯវញ្ចិទំ ភគវតា ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញត្តំ ហោតិ។

[៤៩៩] តេន ខោ បន សមយេន គិលានា ភិក្ខុនិយោ ឧទកេ ឧច្ចារម្បិ បស្សាវម្បិ ខេឡម្បិ កាតុំ កុក្កុច្ចាយន្តិ។ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ។ អនុជានាមិ ភិក្ខវេ គិលានាយ ភិក្ខុនិយា ឧទកេ ឧច្ចារម្បិ បស្សាវម្បិ ខេឡម្បិ កាតុំ។ ឯវញ្ច បន ភិក្ខវេ ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ ន ឧទកេ អគ្គិលានា ឧច្ចារំ វា បស្សាវំ វា ខេឡំ វា ករិស្សាមីតិ សិក្ខា ករណីយាតិ។

[៥០០] ន ឧទកេ អគ្គិលានាយ ឧច្ចារោ វា បស្សាវោ វា ខេឡោ វា កាតព្វោ យា អនាទរិយំ បដិច្ច ឧទកេ អគ្គិលានា ឧច្ចារំ វា បស្សាវំ វា ខេឡំ វា ករោតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្ស។

[៥០១] អនាបត្តិ អសញ្ចិច្ច អសតិយា អជានន្តិយា គិលានាយ ថលេ កតោ ឧទកំ ឱត្ថរតិ អាបទាសុ ឧម្មត្តិកាយ ខិត្តចិត្តាយ វេទនដ្ដាយ អាទិកម្មិកាយាតិ។

[៥០២] ឧទ្ទិដ្ឋា ខោ អយ្យាយោ សេក្ខិយា ធម្មា។ តត្ថយ្យាយោ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ ទុតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ តតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ បរិសុទ្ធេត្ថយ្យាយោ តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

សេក្ខិយា និដ្ឋិតា។

អធិករណសមថាយ ឱសានំ

[៥០៣] ឥមេ ខោ បនយ្យាយោ សត្ត អធិករណសមថា ធម្មា ឧទ្ទេសំ អាគច្ឆន្តិ។ ឧប្បន្នុប្បន្នានំ អធិករណានំ សមថាយ វូបសមាយ សម្មុខាវិនយោ ទាតព្វោ សតិវិនយោ ទាតព្វោ អមូឡ្ហវិនយោ ទាតព្វោ បដិញ្ញាតករណំ​​[ម. បដិញ្ញាយ ការេតព្វំ] យេភុយ្យសិកា តស្ស បាបិយសិកា​[ម.​តស្សបាបិយ្យសិកា] តិណវត្ថារកោតិ។ ឧទ្ទិដ្ឋា ខោ អយ្យាយោ សត្ត អធិករណសមថា ធម្មា។ តត្ថយ្យាយោ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ ទុតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ តតិយម្បិ បុច្ឆាមិ កច្ចិត្ថ បរិសុទ្ធា។ បរិសុទ្ធេត្ថយ្យាយោ តស្មា តុណ្ហី។ ឯវមេតំ ធារយាមីតិ។

អធិករណសមថា និដ្ឋិតា។

[៥០៤] ឧទ្ទិដ្ឋំ ខោ អយ្យាយោ និទានំ ឧទ្ទិដ្ឋា អដ្ឋ បារាជិកា ធម្មា ឧទ្ទិដ្ឋា សត្តរស សង្ឃាទិសេសា ធម្មា ឧទ្ទិដ្ឋា តឹស និស្សគ្គិយា បាចិត្តិយា ធម្មា ឧទ្ទិដ្ឋា ឆស្សដ្ឋិសតា បាចិត្តិយា ធម្មា ឧទ្ទិដ្ឋា អដ្ឋ បាដិទេសនីយា ធម្មា ឧទ្ទិដ្ឋា សេក្ខិយា ធម្មា ឧទ្ទិដ្ឋា សត្ត អធិករណសមថា ធម្មា។ ឯត្តកន្តស្ស ភគវតោ សុត្តាគតំ សុត្តបរិយាបន្នំ អន្វឌ្ឍមាសំ ឧទ្ទេសំ អាគច្ឆតិ។ តត្ថ សព្វាហេវ សមគ្គាហិ សម្មោទមានាហិ អវិវទមានាហិ សិក្ខិតព្វន្តិ។

ភិក្ខុនីវិភង្គោ និដ្ឋិតោ។

ចប់ ភាគ៥។

សម្រាយ📖

វិន័យបិដក ភិក្ខុនីវិភង្គ

ភាគទី៥

ខ្ញុំសូមនមស្ការ ចំពោះព្រះដ៏មានព្រះភាគ ជាអរហន្តសម្មាសម្ពុទ្ធនោះ។

បារាជិកទី១

[១] សម័យនោះ ព្រះសម្ពុទ្ធ​ដ៏មានព្រះភាគ​ទ្រង់សម្រេច​ឥរិយាបថនៅ​ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ក្បែរក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង មានបុរសម្នាក់​ឈ្មោះសាឡ្ហ ជាចៅ​នៃមិគារមាតា​[ជាឈ្មោះ​នាងវិសាខា។ ក្នុងអដ្ឋកថា ធម្មបទថា ឪពុកក្មេក​នាង​វិសាខា​ឈ្មោះ​មិគារសេដ្ឋី ៗកាលដម្បូងឡើយ ជាមិច្ឆាទិដ្ឋិ ដល់មកថ្ងៃក្រោយ បានស្តាប់​ធម៌​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ក៏មាន​សេចក្តី​ជ្រះថ្លា បានសុំនាង​វិសាខា​ធ្វើជាម្តាយ ហេតុនេះ ទើបគេហៅ​នាងវិសាខា​នោះថា មិគារមាតាៗ។] មានសេចក្តីប្រាថ្នា​នឹងសាងវិហារ (ប្រគេន) ភិក្ខុនីសង្ឃ។ ទើបសាឡ្ហ ជាចៅ​មិគារមាតា (នោះ) ចូលទៅរក​ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ហើយនិយាយ​ពាក្យនេះថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំ​ប្រាថ្នានឹង​សាងវិហារ (ប្រគេន) ភិក្ខុនីសង្ឃ សូមលោកម្ចាស់​ទាំងឡាយ ចាត់ភិក្ខុនី​ដែល​ជាអ្នក​ចេះ​ត្រួតត្រានវកម្ម​ឲ្យខ្ញុំ។ សម័យនោះឯង មានស្រី​ជាបងប្អូន​គ្នា៤នាក់ ឈ្មោះ នន្ទា១ នន្ទវតី១ សុន្ទរីនន្ទា១ ថុល្លនន្ទា១ បានមកបួស​ក្នុងសំណាក់​ពួកភិក្ខុនី។ បណ្តាភិក្ខុនី​ទាំងនោះ សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី បួសតាំង​អំពីក្មេង ជាភិក្ខុនី​មានរូបល្អល្អះ គួរគយគន់មើល គួរជាទីជ្រះថ្លា ជាអ្នកប្រាជ្ញ ជាអ្នកវាងវៃ មានប្រាជ្ញា​ឆ្លៀវឆ្លាស ឥតមាន​សេចក្តី​ខ្ជិលច្រអូស ប្រកបដោយ​យោបល់​ជាគ្រឿង​យល់ក្នុង​កិច្ចនោះៗ អាចធ្វើ និងអាច​ចាត់​ចែង (នូវ​នវកម្ម)​បាន។ ទើបភិក្ខុនីសង្ឃ​សន្មត​សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​ឲ្យជាអ្នក​ត្រួតត្រានវកម្ម ដល់សាឡ្ហជាចៅ​មិគារមាតា។ សម័យ​នោះ​ឯង សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី តែង​ដើរទៅកាន់​លំនៅ​របស់សាឡ្ហជាចៅ​មិគារមាតា​ញយៗ តែង​និយាយថា ចូរអ្នក​ឲ្យកាំបិត ឲ្យពូថៅ ឲ្យដឹង ឲ្យចប ឲ្យពន្លាក (ដល់​អាត្មា)។ ឯសាឡ្ហជាចៅ​មិគារមាតា ក៏តែង​ទៅកាន់​លំនៅ​របស់​ភិក្ខុនី​ជាញឹកញយ ដើម្បីដឹង​ការងារ​ដែលធ្វើរួច​ហើយ និងមិនទាន់​ធ្វើ។ ជនទាំងពីរនោះ ជាមនុស្ស​មានចិត្ត​ប្រតិព័ទ្ធ​(នឹងគ្នា) ដោយសារ​ឃើញគ្នា​រឿយៗ។ ឯសាឡ្ហជាចៅ​មិគារមាតា មិនមាន​ឱកាស​ដើម្បីធ្វើ​សេវនកិច្ច​នឹង​សុន្ទរីនន្ទា​​ភិក្ខុនីបាន ហើយក៏ធ្វើភត្ត (ប្រគេន) ភិក្ខុនីសង្ឃ ដើម្បី​ត្រូវការ​សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនីនុ៎ះឯង។ ក្នុងវេលាដែលសាឡ្ហជាចៅ​មិគារមាតា វៀបនឹង​ក្រាលអាសនៈ​ក្នុងរោង​ឆាន់ ក៏ក្រាលអាសនៈ​ខាងម្ខាង (ដើម្បីភិក្ខុនី​ចាស់ៗ) ដោយគិតថា ពួកភិក្ខុនី​ប៉ុណ្ណេះ​រូបចាស់​ជាង​សុន្ទរីនន្ទា​​ជាម្ចាស់ ហើយក៏ក្រាលអាសនៈ​ខាងម្ខាង​(ទៀត​ដើម្បី​ភិក្ខុនីក្មេងៗ) ដោយ​គិតថា ពួកភិក្ខុនី​ប៉ុណ្ណេះរូប​ក្មេងជាង​សុន្ទរីនន្ទា​​ជាម្ចាស់ ទើបក្រាល​អាសនៈ​សម្រាប់​សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​ក្នុង​ឱកាស​កំបាំងភ្នែក ត្រង់កៀនជញ្ជាំង ធ្វើឲ្យពួក​ភិក្ខុនី​ចាស់ៗដឹងថា សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនីអង្គុយ​ជិតពួក​ភិក្ខុនី​ក្មេងៗ ធ្វើឲ្យពួកភិក្ខុនី​ក្មេងៗ​ដឹងថា សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​អង្គុយ​ជិតភិក្ខុនីចាស់ៗ។ ទើបសាឡ្ហជាចៅ​មិគារមាតា​ប្រើមនុស្ស​ឲ្យទៅ​ទូលភត្តកាល​ដល់​ភិក្ខុនី​សង្ឃថា បពិត្រ​លោកម្ចាស់ កាលគួរហើយ ភត្តសម្រេចហើយ។ សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​កំណត់​(ក្នុងចិត្ត)​ថា សាឡ្ហជាចៅ​មិគារមាតា​ធ្វើភត្តដល់​ភិក្ខុនីសង្ឃ មិន​មែន​​ធ្វើដោយ​ការរាប់អាន​ច្រើនប៉ុន្មានទេ គាត់ប្រាថ្នា​តែនឹង​ប្រទុស្ត​ដល់អញ បើ​ប្រសិន​ជាអញ​ទៅ សំឡេង​ឆោឡោ (វឹកវរ) មុខជា​នឹងមាន​ដល់អញ (មិនខាន) គិតហើយ ក៏​បង្គាប់​ភិក្ខុនី​ជាសិស្សថា លោកចូរ​ទៅចុះ ចូរនាំយក​ចង្ហាន់ (មកឲ្យ)​ខ្ញុំផង ម្យ៉ាងទៀត បើមាន​អ្នកណា​សួរ​រកខ្ញុំ ចូរប្រាប់គេថា ខ្ញុំឈឺ។ ឯភិក្ខុនីនោះ បានស្តាប់ពាក្យ​សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​ហើយ ក៏ទទួល​ពាក្យថា ករុណាលោកម្ចាស់។ សម័យនោះឯង សាឡ្ហជាចៅ​មិគារមាតា​ឈរ​នៅ​ខាងក្រៅខ្លោងទ្វារ ហើយសួររក​សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនីថា បពិត្រ​លោកម្ចាស់ លោកម្ចាស់​​ឈ្មោះសុន្ទរីនន្ទា​ទៅឯណា បពិត្រ​លោកម្ចាស់ លោកម្ចាស់​ឈ្មោះ​សុទ្ទរីនន្ទា​ទៅឯណា។ កាលសាឡ្ហ​ជាចៅមិគារមាតា​និយាយ​យ៉ាងនេះ​ហើយ ភិក្ខុនី​ជាសិស្ស​របស់​សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​ក៏​និយាយ​ពាក្យនេះ​នឹង​សាឡ្ហ​ជាចៅ​មិគារមាតាថា ម្នាល​អ្នកដ៏មានអាយុ សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​ឈឺ អាត្មាឯង​នឹងនាំយក​ចង្ហាន់​ទៅ (ប្រគេនលោក)។ លំដាប់នោះ សាឡ្ហ​ជាចៅ​មិគារមាតា​គិតថា អញ​បានធ្វើភត្តណា (ប្រគេន)​ភិក្ខុនីសង្ឃ ភត្តនោះ អញធ្វើ​ព្រោះហេតុតែ​​សុន្ទរីនន្ទាជាម្ចាស់ (ទេតើ) គិតហើយ ក៏បង្គាប់​ពួក​មនុស្សថា អ្នកទាំងឡាយ​ចូរអង្គាស​ភត្ត (ប្រគេន) ភិក្ខុនីសង្ឃ​ចុះ ថាហើយ ក៏ដើរទៅ​កាន់​លំនៅ​របស់ភិក្ខុនី។ លំដាប់នោះឯង សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនីឈរ​ខាងក្រៅ​ខ្លោងទ្វារ​អារាម គយគន់​មើលសាឡ្ហ​ជាចៅ​មិគារមាតា។ សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនីបាន​ឃើញសាឡ្ហ​ជាចៅ​មិគារមាតាដើរ​មកអំពី​ចម្ងាយ លុះ​ឃើញ​ហើយ ក៏ស្ទុះចូលទៅ​កាន់លំនៅ ហើយដេក​លើគ្រែ ទទូរ​សម្ពត់​រហូត​ដល់ក្បាល។ លំដាប់នោះ សាឡ្ហ​ជាចៅ​មិគារមាតា​ក៏ចូល​សំដៅទៅរក​សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី លុះចូល​ទៅដល់​ហើយ បាន​និយាយ​ពាក្យនេះនឹង​សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនីថា បពិត្រលោកម្ចាស់ លោកម្ចាស់​មិនសូវ​សប្បាយឬ ហេតុដូចម្តេច​បានជាសិង។ ឯសុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​ឆ្លើយតបថា ម្នាលអ្នក​ដ៏មានអាយុ ស្រីណា​ប្រាថ្នា​គេ ៗមិនប្រាថ្នាវិញ ហេតុនេះ​បានជាយ៉ាង​នុ៎ះឯង។ សាឡ្ហ​ជាចៅ​មិគារមាតា​ជាបុរស​មានតម្រេក ក៏​និយាយ​តបថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំមិនមែន​មិនប្រាថ្នា​លោកម្ចាស់ទេ តែថា ខ្ញុំ​មិនបានឱកាស​នឹងធ្វើ​សេវនកិច្ចនឹង​លោកម្ចាស់ (ទេតើ) ថាហើយ ក៏លូក​ចាប់ពាល់កាយ​សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី ដែលជា​ស្រីមានតម្រេក​ដែរ។ សម័យ​នោះឯង មានភិក្ខុនី​មួយរូប​ជាភិក្ខុនី​មានកំឡាំង​ថយ ព្រោះជរា ឈឺជើង សិង​ជិតសុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី។ ឯភិក្ខុនី​ចាស់នោះ បានឃើញ​ពិតនូវ​សាឡ្ហ​ជាចៅ​មិគារមាតា​ដែល​មានតម្រេក កំពុងតែ​លូកចាប់ពាល់​កាយសុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​ដែលមានតម្រេក​ដែរ លុះឃើញ​ហើយ ក៏​ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា សុន្ទរីនន្ទា​​ជាម្ចាស់មានតម្រេក មិនគួរ​នឹង​ត្រេកអរ ឲ្យបុរសបុគ្គល ​ដែលមានតម្រេក​មកចាប់ពាល់​កាយខ្លួនសោះ។ ទើបភិក្ខុនី​ចាស់នោះ ដំណាល​​រឿងនុ៎ះ​ដល់ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ។ ពួកភិក្ខុនី​ណា ដែលមាន​សេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច មានសេចក្តី​សន្តោស មានសេចក្តី​អៀនខ្មាស មានសេចក្តី​រង្កៀស ប្រាថ្នា​ក្នុងសិក្ខា ពួក​ភិក្ខុនី​អម្បាលនោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់​ថា សុន្ទរីនន្ទា​ជាម្ចាស់​មានតម្រេក មិនគួរ​នឹងត្រេកអរ​ឲ្យបុរស​បុគ្គល ដែល​មានតម្រេក​ មកស្ទាប​អង្អែល​កាយខ្លួនទេ។ ទើបភិក្ខុនី​អម្បាលនោះ ដំណាល​រឿងនុ៎ះ​ដល់ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ។ ឯភិក្ខុទាំង​នោះ ក៏ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​​មានតម្រេក មិនគួរ​នឹងត្រេកអរនឹង​ឲ្យបុរស​បុគ្គល ដែល​មានតម្រេក​ ស្ទាប​អង្អែល​កាយខ្លួនសោះ។ ភិក្ខុទាំង​នោះ ក្រាបទូល​សេចក្តីនុ៎ះចំពោះ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រោះរឿងនេះ ដំណើរ​នេះ ទើបព្រះដ៏មានព្រះភាគ​ជាម្ចាស់ ត្រាស់ឲ្យប្រជុំ​ភិក្ខុសង្ឃ ហើយទ្រង់​សួរបញ្ជាក់​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ឮថាសុន្ទរីនន្ទាភិក្ខុនី​​មានតម្រេក ហើយត្រេកអរ​នឹងបុរស​បុគ្គល ដែល​មានតម្រេក​ មកស្ទាប​អង្អែល​កាយ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា សូមទ្រង់​មេត្តា​ប្រោស ពិតមែន។ ព្រះពុទ្ធដ៏​មានជោគ ទ្រង់តិះដៀលថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នៃសុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​នេះ មិនសមគួរ មិនទំនង មិនត្រូវបែប មិនមែនជា​របស់សមណៈ មិនគប្បីធ្វើ មិនគួរធ្វើទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​មានតម្រេក មិនគួរ​នឹង​ត្រេកអរ​ឲ្យបុរស​បុគ្គល​ដែលមានតម្រេក​ ស្ទាប​អង្អែល​កាយ (ដូច្នេះ)​ទេ ម្នាលភិក្ខុទាំង​ឡាយ អំពើនេះ មិនមែន​នាំឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់ពួក​ជន​ដែលមិន​ទាន់ជ្រះថ្លា ឬនាំពួកជន​ដែលជ្រះថ្លា​ហើយ ឲ្យរឹងរឹតតែ​ជ្រះថ្លាឡើង​ទេ ម្នាល​ភិក្ខុទាំង​ឡាយ អំពើ​នេះ ច្បាស់​ជានាំ​បណ្តាលឲ្យ​មនុស្សពួកខ្លះដែល​មិនទាន់​ជ្រះថ្លា ឲ្យខានជ្រះថ្លា​ និងនាំ​បណ្តាល​មនុស្ស​ពួកខ្លះ​ដែលជ្រះថ្លា​ហើយ ឲ្យត្រឡប់​ជារាយមាយចិត្ត​បាត់ជ្រះថ្លា​ទៅវិញ។ គ្រានោះ ព្រះដ៏​មានព្រះភាគ ​ទ្រង់តិះដៀល​សុន្ទរីនន្ទា​ភិក្ខុនី​ ដោយអនេក​បរិយាយ ហើយទ្រង់​សំដែង​ទោស​​នៃ​បុគ្គល​មានសភាព​ដែលគេ​ចិញ្ចឹមបាន​ដោយ​កម្រ រក្សា​ដោយកម្រ មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាច្រើន មិនសន្តោស ច្រឡូកច្រឡំ​ដោយពួក​គណៈ និងសេចក្តី​ខ្ជិលច្រអូស ហើយ​ទ្រង់​សំដែង​សរសើរ​គុណ​នៃ​បុគ្គល​មានសភាព​ដែលគេ​ចិញ្ចឹមងាយ រក្សាងាយ មាន​សេចក្តី​​ប្រាថ្នាតិច ជាអ្នក​សន្តោស តែងដុស​ខាត់ចិត្ត កំចាត់បង់​នូវកិលេស មាន​សេចក្តីជ្រះថ្លា មិនសន្សំនូវ​កិលេសវដ្ត និងមាន​សេចក្តី​ប្រារព្ធ​ព្យាយាម ដោយ​អនេក​បរិយាយ ហើយទ្រង់​សំដែងធម្មីកថា​ដ៏ល្មមសមគួរ​ដល់ការ​បញ្ញត្តិ​សិក្ខាបទ​នោះៗ ចំពោះ​ពួកភិក្ខុ ហើយទើប​ត្រាស់​ហៅ​ភិក្ខុទាំងឡាយ​មកថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បើដូច្នោះ តថាគត​នឹងបញ្ញត្ត​សិក្ខាបទដល់​ពួក​ភិក្ខុនី ព្រោះ​អាស្រ័យ​អំណាច​ប្រយោជន៍​១០យ៉ាង គឺ ដើម្បី​សេចក្តី​ល្អដល់សង្ឃ១ ដើម្បី​ការស្រួល​ដល់សង្ឃ១ ដើម្បី​ញំាញី​ពួកភិក្ខុនី​ដែល​ទ្រុស្តសីល១ ដើម្បីនៅជាសុខ​ដល់ពួកភិក្ខុនី​ដែលមានសីល​ជាទី​ស្រឡាញ់១ ដើម្បីឃាត់​នូវ​អាសវធម៌​ទាំងឡាយ​ក្នុងបច្ចុប្បន្ន១ ដើម្បីឃាត់​នូវ​អាសវធម៌​ទាំងឡាយ​ក្នុងបរលោក១ ដើម្បី​ញុំាង​ពួកជន​ដែលមិនទាន់​ជ្រះថ្លាឲ្យជ្រះថ្លា១ ដើម្បីញុំាង​ពួកជន​ដែលជ្រះថ្លាហើយ ឲ្យ​រឹតតែ​ជ្រះថ្លា​ឡើង១ ដើម្បីញុំាងព្រះ​សទ្ធម្ម​ឲ្យស្ថិតស្ថេរ១ ដើម្បី​អនុគ្រោះ​ដល់​ព្រះវិន័យ (បួនយ៉ាង មានសំវរវិន័យ​ជាដើម) ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ពួកភិក្ខុនី​ត្រូវសំដែងឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ​មានតម្រេក ហើយ​ត្រេកអរ​នឹងការ​ស្ទាបក្តី អង្អែលក្តី កាន់ក្តី ពាល់ក្តី ឱបរឹតក្តី ខាងក្រោម​តាំងពី​ដងកាំបិត​ចុះមក ខាងលើ​តាំងពី​មណ្ឌលជង្គង់​ឡើងទៅ នៃបុរស​បុគ្គល​ដែលមាន​តម្រេក ភិក្ខុនីនេះ ត្រូវអាបត្តិ​បារាជិក ឈ្មោះ​ឧព្ភជានុមណ្ឌលិក (ព្រោះ​ឲ្យ​បុរស​ស្ទាប​សរីរ​ប្រទេស ខាងលើ​តាំងពី​មណ្ឌល​ជង្គង់ឡើងទៅ) ជាស្រី​មិនមាន​សំវាស។

ចិត្តាគារវគ្គ សិក្ខាបទទី៩

[៣២២] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីរៀនតិរច្ឆានវិជ្ជា។​​មនុស្សទាំងឡាយ​ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹងរៀនតិរច្ឆានវិជ្ជា ដូចជាពួក​ស្រីគ្រហស្ថ​​ដែលបរិភោគកាមសោះ។ ពួកភិក្ខុនី​បានឮមនុស្ស​ទាំងឡាយនោះ​ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ណាមាន​សេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​​នោះ ក៏ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី មិនសម​បើនឹងរៀន​តិរច្ឆានវិជ្ជាសោះ។បេ។ ទ្រង់ត្រាស់សួរថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឮថា ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីរៀនតិរច្ឆានវិជ្ជា ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់​ដ៏មាន​ព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោសថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី មិនគួរនឹងរៀនតិរច្ឆានវិជ្ជាទេ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អំពើ​នេះ មិនមែន​នាំឲ្យជ្រះថ្លា​ដល់ពួក​ជន ដែលមិនទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ រៀន​តិរច្ឆានវិជ្ជា ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣២៣] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយ​ក្នុង​​សិក្ខាបទទី១​នៃ​បារាជិក​កណ្ឌ​រួច​ហើយ។ ចំណេះណាមួយជាខាងក្រៅ ដែលមិនប្រកបដោយប្រយោជន៍ ចំណេះ​នោះ​ឈ្មោះថា តិរច្ឆានវិជ្ជា។ ពាក្យថា រៀន សេចក្តីថា ភិក្ខុនីរៀនដោយបទ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ​រាល់ៗ​បទ។ (បើ) រៀនដោយអក្សរ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយគ្រប់ៗអក្សរ។

[៣២៤] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៥យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីរៀនសរសេរ​អក្សរ១ ភិក្ខុនីរៀនធារណសាស្ត្រ​ [គឺភិក្ខុនីរៀនគម្ពីរដទៃៗទៀត ដើម្បីឲ្យដឹងស្គាល់​នូវ​លទ្ធិវិជ្ជា​ក្នុង​គម្ពីរនោះៗ។]១ ភិក្ខុនីរៀនវិជ្ជាការពារខ្លួនសម្រាប់រក្សា (ខ្លួន)១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើមបញ្ញត្តិ១។

ចិត្តាគារវគ្គ សិក្ខាបទទី១០

[៣២៥] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីបង្រៀនតិរច្ឆានវិជ្ជា។​​មនុស្ស​ទាំងឡាយ​ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹងបង្រៀនតិរច្ឆានវិជ្ជា ដូចជា​ពួកស្រីគ្រហស្ថ​ដែលបរិភោគកាមសោះ។ ភិក្ខុនី​បានឮច្បាស់នូវ​ពាក្យ​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​កំពុង​ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ឯណាមាន​សេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយនោះ ក៏ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី មិនសមបើនឹងបង្រៀនតិរច្ឆានវិជ្ជាសោះ។បេ។ ទ្រង់ត្រាស់សួរថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឮថា ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីបង្រៀនតិរច្ឆានវិជ្ជា ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មាន​ជោគ ទ្រង់បន្ទោសថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី មិនគួរបើនឹងបង្រៀន​តិរច្ឆានវិជ្ជា​ទេ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អំពើ​នេះ មិនមែន​នាំឲ្យជ្រះថ្លា​ដល់ពួក​ជន ដែលមិនទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ បង្រៀនតិរច្ឆានវិជ្ជា ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣២៦] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយ​ក្នុង​​សិក្ខាបទទី១​នៃ​បារាជិក​កណ្ឌ​រួច​ហើយ។ ចំណេះណាមួយជាខាងក្រៅ ដែលមិនប្រកបដោយប្រយោជន៍ ចំណេះ​នោះ​ឈ្មោះថា តិរច្ឆានវិជ្ជា។ ពាក្យថា បង្រៀន គឺភិក្ខុនីបង្រៀនដោយបទ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយរាល់ៗ​បទ។ បង្រៀនដោយអក្សរ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយរាល់ៗអក្សរ។

[៣២៧] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៥យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីបង្រៀនសរសេរ​១ ភិក្ខុនីបង្រៀនធារណសាស្ត្រ១ ភិក្ខុនីបង្រៀនវិជ្ជាការពារខ្លួនដើម្បីរក្សា (ខ្លួន)១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើមបញ្ញត្តិ១។

ចិត្តាគារវគ្គទី៥ ចប់។

អារាមវគ្គ សិក្ខាបទទី១

[៣២៨] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុទាំងឡាយ​ច្រើនរូប ទ្រទ្រង់​តែចីវរមួយៗម្នាក់ ហើយធ្វើ​ចីវរកម្ម (ដេរ ឬជ្រលក់ចីវរជាដើម) ក្នុងអាវាសដែលតាំង​នៅជិតស្រុក​តូចមួយ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​មិនបានប្រាប់​ ហើយចូលទៅកាន់អារាម រួចចូលទៅរក​ភិក្ខុទាំងឡាយ​នោះ។ ភិក្ខុទាំង​ឡាយក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹងមិនប្រាប់ (ជាមុន) ហើយចូលមកកាន់អារាមសោះ។បេ។ ទ្រង់ត្រាស់សួរថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឮថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនប្រាប់ ហើយចូលទៅ​កាន់អារាម ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មាន​ជោគ ទ្រង់បន្ទោសថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹងមិនប្រាប់ ហើយចូលទៅ​កាន់អារាមទេ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អំពើ​នេះ មិនមែន​នាំឲ្យជ្រះថ្លា​ដល់ពួក​ជន ដែលមិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ មិនបានប្រាប់ ហើយចូលទៅ​កាន់អារាម ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ សិក្ខាបទនេះ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ​ទ្រង់បញ្ញត្តដល់​ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​យ៉ាងនេះរួចហើយ។

[៣២៩] សម័យនោះឯង ភិក្ខុទាំងឡាយ​នោះចៀសចេញទៅចាកអាវាសនោះហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយមិនបានមកកាន់អារាមដោយគិតថា លោកម្ចាស់ទាំងឡាយចៀសចេញ​ទៅ​​ហើយ។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុទាំងឡាយនោះត្រឡប់​មកអាវាសនោះវិញទៀត។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ដឹងថា លោកម្ចាស់ទាំងឡាយ​មកដល់ហើយ ៗក៏ប្រាប់ រួចចូលទៅកាន់​អារាមសំដៅ​ទៅរក​ភិក្ខុទាំងឡាយនោះ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏ថ្វាយបង្គំភិក្ខុទាំងឡាយ​នោះ ហើយឈរនៅ​ក្នុងទី​គួរមួយ។ លុះភិក្ខុនីទាំងនោះ​ឈរនៅក្នុងទីគួរមួយហើយ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយនោះ ក៏និយាយ​ពាក្យនេះ​ថា នែនាងទាំងឡាយ ហេតុអ្វី ក៏នាងទាំងឡាយ​មិនបោសអារាម មិនដំកល់ទុក​នូវ​ទឹកផឹក ទឹកប្រើសោះ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយនិយាយថា បពិត្រលោកម្ចាស់​ទាំងឡាយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ​​ទ្រង់បញ្ញត្តសិក្ខាបទហើយថា ភិក្ខុនី​មិនបានប្រាប់ មិនត្រូវចូលទៅ​កាន់អារាមដូច្នេះ ហេតុនោះ (បានជា) យើងខ្ញុំទាំងឡាយ មិនបានមក។ ភិក្ខុទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ដំណើរនុ៎ះចំពោះ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់មានបន្ទូលថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាតឲ្យភិក្ខុនី​ប្រាប់ភិក្ខុដែល​មាននៅ ហើយចូលទៅ​កាន់អារាមបាន។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណា​មួយ មិនបានប្រាប់ភិក្ខុ​ដែលមាននៅ ហើយចូលទៅ​កាន់អារាម ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ សិក្ខាបទនេះ ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ​ទ្រង់​បានបញ្ញត្តដល់​ពួកភិក្ខុនីយ៉ាងនេះរួចហើយ។

[៣៣០] ក៏សម័យនោះឯង ភិក្ខុទាំងឡាយនោះចេញចាកអាវាសនោះ ហើយត្រឡប់មក​កាន់អាវាស​នោះវិញទៀត។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយដឹងថា លោកម្ចាស់​ទាំងឡាយ​ចៀសចេញ​ទៅហើយ ក៏មិនបានប្រាប់ ហើយចូលទៅកាន់អារាម។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយនោះមានសេចក្តី​រង្កៀស​ថា ព្រះដ៏​មានព្រះភាគ ទ្រង់បញ្ញត្តសិក្ខាបទហើយថា ភិក្ខុនី​មិនទាន់​បានប្រាប់​ភិក្ខុដែល​មាននៅ ហើយ​មិនត្រូវចូលទៅកាន់អារាមឡើយ ឯយើងទាំងឡាយ មិនបាន​ប្រាប់​ភិក្ខុដែល​មាននៅហើយ ចូលទៅ​កាន់អារាម យើងទាំងឡាយ​ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ​ដែរឬហ្ន៎។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ដំណើរនុ៎ះ​ចំពោះព្រះដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គទ្រង់​ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ ចូរសំដែងឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនីណាមួយ កាលដឹង​ហើយ មិនបាន​ប្រាប់ភិក្ខុដែលមាននៅ ហើយចូលទៅ​កាន់អារាម ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៣៣១] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយ​ក្នុង​​សិក្ខាបទទី១​នៃ​បារាជិក​កណ្ឌ​រួច​ហើយ។ ដែលឈ្មោះថា ភិក្ខុនី​កាលដឹង (នោះ) គឺភិក្ខុនី​ដឹងដោយខ្លួនឯងក្តី ពួកអ្នកដទៃ​ប្រាប់ភិក្ខុនីនោះក្តី ពួកភិក្ខុដែលនៅក្នុងអារាមនោះប្រាប់ក្តី។ ភិក្ខុទាំងឡាយ​នៅក្នុងទីណា សូម្បី​ក្រោមម្លប់​ឈើ ទីនោះ (ក៏)ឈ្មោះថា អារាមមានភិក្ខុ។ ពាក្យថា ភិក្ខុនី​មិនបានប្រាប់​ ហើយចូល​ទៅកាន់អារាម សេចក្តីថា ភិក្ខុនី​មិនប្រាប់ភិក្ខុក្តី សាមណេរក្តី ញោមវត្តក្តី ហើយឈាន​កន្លង​របងវត្ត ដែលមានរបង ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កាល​ភិក្ខុនី​ចូលទៅដល់ឧបចារ​វត្តដែលគ្មាន​របង ក៏ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៣២] អារាមដែលមានភិក្ខុ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មានភិក្ខុ មិនបានប្រាប់ភិក្ខុដែលមាននៅ ហើយចូលទៅកាន់អារាម ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ អារាមដែលមានភិក្ខុ ភិក្ខុនីមាន​សេចក្តី​សង្ស័យ មិនប្រាប់ភិក្ខុដែលមាននៅ ហើយចូលទៅកាន់អារាម ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ អារាម​ដែលមានភិក្ខុ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មិនមានភិក្ខុ មិនបានប្រាប់ភិក្ខុដែលមាននៅ ហើយចូល​ទៅកាន់អារាម មិនត្រូវអាបត្តិ។ អារាមដែលមិនមានភិក្ខុ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មានភិក្ខុ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ អារាមដែលមិនមានភិក្ខុ ភិក្ខុនីមានសេចក្តីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ អារាមដែលមិនមានភិក្ខុ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មិនមានភិក្ខុ មិនត្រូវអាបត្តិ។

[៣៣៣] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៩យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីប្រាប់ភិក្ខុ​ដែល​មាននៅ ហើយទើបចូលទៅ១ ភិក្ខុនីមិនប្រាប់ ព្រោះគ្មានភិក្ខុ ហើយចូលទៅ១ ភិក្ខុនីដែល​ក្រឡេក​ឃើញសីស (ភិក្ខុនី​ដែលចូលទៅមុន) ហើយទើបទៅ១ ពួកភិក្ខុនី​ប្រជុំនៅ​ក្នុងទីណា ភិក្ខុនីនោះ ក៏ទៅក្នុងទីនោះ១ ភិក្ខុនីដើរតាមផ្លូវ​ដែលមានក្នុងវត្ត១  ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនីមានសេចក្តីអន្តរាយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើមបញ្ញត្តិ១។

អារាមវគ្គ សិក្ខាបទទី២

[៣៣៤] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងកូដាគារសាលា ក្នុងព្រៃ​មហាវន ទៀបក្រុងវេសាលី។ គ្រានោះឯង ព្រះកប្បិតកដ៏មានអាយុ ជាឧបជ្ឈាយ៍​ព្រះឧបាលិដ៏មាន​អាយុ គង់នៅក្នុងព្រៃស្មសាន។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីដែលជាធំជាង​ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ធ្វើ​មរណកាល។ ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីនាំភិក្ខុនី​នោះទៅ ហើយដុតភិក្ខុនីនោះ​ក្នុងទីមិនឆ្ងាយ​ពីកុដិ​ព្រះកប្បិតក​ដ៏មាន​អាយុ ហើយធ្វើស្តូប (ចេតិយ) ហើយតែងទៅយំជិតស្តូបនោះ។ គ្រានោះឯង ព្រះកប្បិតក​ដ៏មាន​អាយុ ធុញទ្រាន់នឹងសំឡេងនោះ ទំលាយស្តូបនោះ​ឲ្យខ្ចាត់ខ្ចាយចេញ។ ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ប្រឹក្សា​គ្នាថា លោកកប្បិតកនេះទំលាយ​ស្តូបភិក្ខុនី​ជាម្ចាស់របស់យើង បើ​ដូច្នោះ មានតែយើង​នឹង​សម្លាប់​លោកកប្បិតកនោះ។ ភិក្ខុនី១រូប ប្រាប់រឿងនុ៎ះ​ដល់​ព្រះឧបាលិ​ដ៏មានអាយុ។ ព្រះឧបាលិដ៏មាន​អាយុ​ប្រាប់រឿងនុ៎ះ​ដល់​ព្រះកប្បិតកដ៏​មានអាយុ។ លំដាប់​នោះឯង ព្រះកប្បិតកដ៏មានអាយុ​ចេញ​ពីកុដិទៅពួន។ ឯពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី ចូល​តម្រង់​ទៅឯលំនៅ​ព្រះកប្បិតកដ៏មានអាយុ លុះចូល​ទៅហើយ ក៏ចោលកុដិព្រះកប្បិតកដ៏មានអាយុ​ដោយដុំថ្មផង ដោយដុំដីផង ហើយក៏ចៀស​ចេញ​ទៅ​ដោយគិតថា លោកកប្បិតកស្លាប់ហើយ។ លំដាប់នោះឯង ព្រះកប្បិតកដ៏មានអាយុ លុះកន្លង​រាត្រីនោះ ក៏ស្លៀក ហើយប្រដាប់បាត្រ និងចីវរក្នុងពេលព្រឹកព្រហាម ហើយចូល​ទៅ​កាន់ក្រុង​វេសាលី​ដើម្បីបិណ្ឌបាត។ ពួក​ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​​​បានឃើញលោក​កប្បិតក​ដ៏មាន​អាយុ​​កំពុង​ត្រេច​ទៅបិណ្ឌបាត លុះឃើញហើយ បាននិយាយ​យ៉ាងនេះថា លោកកប្បិតក​នេះ​នៅរស់ (ទេតើ) អ្នកណាហ្ន៎ នាំសេចក្តីប្រឹក្សា (អាថ៌កំបាំង) យើងទៅ (ប្រាប់លោក)។ ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីបានឮ​ដូច្នេះថា ដំណឹងថា លោកម្ចាស់ឧបាលិនាំសេចក្តីប្រឹក្សាយើង​ទៅប្រាប់។ ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងនោះ ក៏នាំគ្នាជេរ​ព្រះឧបាលិដ៏មានអាយុថា លោក​ខ្មាន់ព្រះកេសនេះ ជាអ្នកដុសក្អែល (គេ) មានជាតិ​ដ៏ថោកទាប មិនសមបើ​នឹងនាំ​យកសេចក្តី​ប្រឹក្សារបស់យើងទៅប្រាប់សោះ។ ពួកភិក្ខុនី​ណា​មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងនោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ពួក​ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី មិនសម​បើនឹងមកនាំគ្នាជេរលោកម្ចាស់ឧបាលិសោះ។បេ។ ទ្រង់ត្រាស់សួរថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឮថា ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីជេរឧបាលិ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោសថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី មិនគួរបើនឹងជេរឧបាលិទេ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ មិនមែន​នាំឲ្យ​ជ្រះថ្លា​​ដល់​ជនទាំងឡាយ ដែលមិនទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ជេរគំរាមភិក្ខុ ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៣៣៥] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយ​ក្នុង​​សិក្ខាបទទី១​នៃ​បារាជិក​កណ្ឌ​រួច​ហើយ។ ពាក្យថា ភិក្ខុ បានដល់ឧបសម្បន្ន។ ពាក្យថា ជេរ គឺភិក្ខុនី​ជេរ​ដោយ​អក្កោសវត្ថុ​ទាំង១០ ឬបណ្តាអក្កោសវត្ថុទាំង១០នោះ ដោយអក្កោសវត្ថុណាមួយ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។ ពាក្យថា គំរាម គឺភិក្ខុនីសំដែងសេចក្តីខ្លាច ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៣៦] ឧបសម្បន្ន ភិក្ខុនីសំគាល់ថា ឧបសម្បន្ន ហើយជេរក្តី គំរាមក្តី ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ឧបសម្បន្ន ភិក្ខុនីមានសេចក្តីសង្ស័យ ហើយជេរក្តី គំរាមក្តី ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ឧបសម្បន្ន ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មិនមែនឧបសម្បន្ន ហើយជេរក្តី គំរាមក្តី ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីជេរក្តី គំរាមក្តី នូវអនុបសម្បន្ន ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ អនុបសម្បន្ន ភិក្ខុនីសំគាល់ថាឧបសម្បន្ន ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ មិនមែនឧបសម្បន្ន ភិក្ខុនីមានសេចក្តី​សង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ អនុបសម្បន្ន ភិក្ខុនីសំគាល់ថា អនុបសម្បន្ន ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៣៣៧] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៥យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីធ្វើអត្ថឲ្យជា​ប្រធាន១ ធ្វើធម៌ឲ្យជាប្រធាន១ ធ្វើពាក្យប្រៀនប្រដៅឲ្យជាប្រធាន១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជា​ខាង​ដើមបញ្ញត្តិ១។

អារាមវគ្គ សិក្ខាបទទី៣

[៣៣៨] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ចណ្ឌកាលីភិក្ខុនី ជាអ្នកធ្វើសេចក្តីបង្កហេតុ ធ្វើសេចក្តី​ឈ្លោះ ធ្វើសេចក្តីទាស់ទែង ធ្វើតិរច្ឆានកថា បង្កើតអធិករណ៍ក្នុងសង្ឃ។ កាលសង្ឃកំពុង​ធ្វើកម្មដល់​ចណ្ឌកាលីភិក្ខុនីនោះ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនីក៏ហាមឃាត់។

[៣៣៩] គ្រានោះឯង ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី បានទៅកាន់ស្រុកតូច (មួយ) ដោយកិច្ចនីមួយ។ ទើបភិក្ខុនី​សង្ឃ​​ដឹងថា ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនីចៀសចេញ​ទៅហើយ ក៏លើក​វត្ត​ចំពោះ​ចណ្ឌកាលី​ភិក្ខុនី ព្រោះ​សេចក្តី​មិនឃើញ​អាបត្តិ។ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនីសម្រេច​កិច្ចនោះក្នុងស្រុកតូចហើយ ក៏ត្រឡប់​មក​ក្រុង​​សាវត្ថី​វិញទៀត។ ចណ្ឌកាលី​ភិក្ខុនី កាលដែលថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី​មក ក៏មិនក្រាល​អាសនៈ មិន​ដម្កល់​ទឹកលាងជើង តាំងរងជើង ជ្រញ់កល់ជើង មិនក្រោក​ទទួល​បាត្រ​ចីវរ មិនអើពើ​ដោយ​ទឹកផឹក។ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី​បាននិយាយ​ពាក្យនេះ​នឹង​ចណ្ឌកាលី​ភិក្ខុនីថា នែនាងម្ចាស់ កាលបើ​យើងមកដល់ ហេតុអ្វី​ក៏នាង​មិនក្រាល​អាសនៈ មិន​ដម្កល់​ទឹក​លាងជើង តាំង​សម្រាប់រងជើង ជ្រញ់​រងជើង មិនក្រោក​ទទួល​បាត្រ​ចីវរ មិនអើពើ​ដោយទឹកផឹកសោះ។ ចណ្ឌកាលី​ភិក្ខុនី​និយាយ​​ថា នែនាងម្ចាស់ ​បានជាខ្ញុំមិន​ធ្វើកិច្ច​ទាំងអម្បាលនេះ ព្រោះខ្ញុំ​ជាស្រី​អនាថា។ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី​​សួរ​ថា នែនាងម្ចាស់ នាង​ជាស្រី​អនាថា ព្រោះហេតុអ្វី។ ចណ្ឌកាលី​ភិក្ខុនី​និយាយ​ថា នែនាងម្ចាស់ ភិក្ខុនី​អស់​នេះ លើកវត្ត​ចំពោះខ្លួនខ្ញុំ ព្រោះ​មិនឃើញ​អាបត្តិ ដោយគិតគ្នាថា ភិក្ខុនីនេះ ជាស្រី​អនាថា គ្មានអ្នក​ណាស្គាល់ គ្មានអ្នកណា​មួយគោរព​កោតក្រែង​ដល់ភិក្ខុនី​នេះទេ។ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី​និយាយ​ថា ពួកភិក្ខុនីអស់នុ៎ះល្ងង់ ពួកភិក្ខុនីអម្បាលនុ៎ះមិនឆ្លាស ពួកភិក្ខុនី​ទាំងនុ៎ះមិនស្គាល់​កម្ម​ក្តី ទោសរបស់​កម្មក្តី កម្មវិបត្តិក្តី កម្មសម្បត្តិ​ក្តី ដូច្នេះ ហើយក៏​ផ្តាសា​គណភិក្ខុនីដោយ​សេចក្តី​កំណាច។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ណា​មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយនោះ ក៏ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា លោកម្ចាស់​ថុល្លនន្ទា មិនសមបើនឹងផ្តាសា​គណភិក្ខុនីដោយសេចក្តី​កំណាចសោះ។បេ។ ​ទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថាថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី ផ្តាសាគណភិក្ខុនី ដោយសេចក្តីកំណាច ពិត​មែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាប​ទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិត​មែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏​មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី មិនគួរបើនឹង​ផ្តាសាគណភិក្ខុនី ដោយ​សេចក្តី​កំណាចទេ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ជន​ទាំងឡាយ​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរ​សំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទនេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ​ ផ្តាសាគណភិក្ខុនី​ដោយសេចក្តី​កំណាច ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៤០] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយ​ក្នុង​សិក្ខាបទ​ទី១​នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួច​ហើយ។ ដែលហៅថា កំណាច សំដៅយកសេចក្តីក្រោធ។ ដែលហៅថា គណភិក្ខុនី សំដៅយកភិក្ខុនីសង្ឃ។ ពាក្យថា ផ្តាសា គឺភិក្ខុនីផ្តាសាថា ភិក្ខុនីអស់នុ៎ះល្ងង់ ភិក្ខុនីអម្បាល​នុ៎ះមិនឆ្លាស ពួកភិក្ខុនីទាំងនុ៎ះមិនស្គាល់​កម្មក្តី ទោសរបស់កម្មក្តី កម្មវិបត្តិក្តី កម្មសម្បត្តិក្តីដូច្នេះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីផ្តាសា​ភិក្ខុនី​ច្រើនរូបក្តី មួយរូបក្តី អនុបសម្បន្នក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៣៤១] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៥យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីធ្វើអត្ថជា​ប្រធាន១ ធ្វើធម៌ជាប្រធាន១ ធ្វើពាក្យប្រៀនប្រដៅជាប្រធាន១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើម​បញ្ញត្តិ១។

អារាមវគ្គ សិក្ខាបទទី៤

[៣៤២] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង មានព្រាហ្មណ៍ម្នាក់និមន្តពួកភិក្ខុនីឲ្យឆាន់។ ពួកភិក្ខុនី​ឆាន់​ហើយ ហាមភត្តហើយ ក៏ទៅកាន់ត្រកូលជាញាតិទាំងឡាយ ហើយភិក្ខុនីពួកខ្លះឆាន់ (ទៀត) ពួកខ្លះ (គ្រាន់តែ) នាំយកបិណ្ឌបាតទៅ។ គ្រានោះឯង ព្រាហ្មណ៍នោះ​បាននិយាយ​ពាក្យនេះ​នឹងពួក​​មនុស្ស​ដែលស្និទ្ធស្នាលថា នែអ្នកម្ចាស់ទាំងឡាយ ខ្ញុំបានប្រគេនចង្ហាន់​ពួកភិក្ខុនី​ឲ្យឆាន់​បរិបូណ៌​ហើយ ចូរអ្នកទាំងឡាយមកចុះ ខ្ញុំនឹងឲ្យអ្នករាល់គ្នាឆ្អែត​ស្កប់ស្កល់​ទៀត។ ពួកមនុស្ស​ទាំងនោះ បាននិយាយពាក្យយ៉ាងនេះថា នែអ្នកម្ចាស់ អ្នកនឹងឲ្យ​ពួកយើង​ឆ្អែតស្កប់ស្កល់ដូចម្តេច ពួកភិក្ខុនី​ឯណាដែលអ្នកនិមន្ត ពួកភិក្ខុនីនោះ មកផ្ទះអស់យើងហើយ ពួកខ្លះក៏ឆាន់ ពួកខ្លះក៏នាំយក​ចង្ហាន់​បិណ្ឌបាតទៅហើយ។ ទើប​ព្រាហ្មណ៍​នោះពោល​ទោស​តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ពួកភិក្ខុនី​មិនសមបីនឹងឆាន់ក្នុង​ផ្ទះយើងរួចហើយ (ទៅ) ឆាន់ក្នុងផ្ទះដទៃ (ទៀត)សោះ ហាក់ដូចជា​ខ្ញុំមិន​អាច​ឲ្យ (លោកឆាន់) ដរាបដល់ឆ្អែតបាន។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយបានឮព្រាហ្មណ៍នោះពោល​ទោស​តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ណា​មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយនោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឆាន់ហើយ ហាមភត្ត​ហើយ មិនសមបីនឹង (ទៅ)ឆាន់ក្នុងទីដទៃ(ទៀត)សោះ។បេ។ ​ទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឆាន់ហើយ ហាមភត្តហើយ (ទៅ) ឆាន់ក្នុងទីដទៃ​(ទៀត) ពិត​មែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាប​ទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏​មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឆាន់ហើយ ហាមភត្តហើយ មិនគួរបើនឹង ឆាន់ក្នុងទីដទៃ(ទៀត)ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំង​ឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរ​សំដែង​ឡើង​នូវសិក្ខាបទនេះ​យ៉ាង​នេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ​ ដែលគេនិមន្តហើយក្តី ហាមភត្តហើយក្តី ទំពាស៊ីក្តី បរិភោគក្តី នូវខាទនីយ ឬភោជនីយ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៤៣] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយ​ក្នុង​សិក្ខាបទ​ទី១​នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួច​ហើយ។ ភិក្ខុនីដែលឈ្មោះថា គេនិមន្ត គឺភិក្ខុនី​ដែលគេនិមន្ត បណ្តា​ភោជន​​៥យ៉ាង ដោយភោជនណាមួយ។ ភិក្ខុនីដែលឈ្មោះថា ហាមភត្ត គឺកិរិយា​ឆាន់ក៏ប្រាកដ ភោជនក៏​ប្រាកដ ភិក្ខុនីស្ថិតនៅក្នុងហត្ថបាស ទាយកបង្អោន​របស់មក​ចំពោះមុខ ភិក្ខុនីហាមឃាត់ក៏​ប្រាកដ។ វត្ថុដែលឈ្មោះថា ខាទនីយ គឺលើក​ទុកតែភោជន៥យ៉ាង និងបបរ យាមកាលិក សត្តាហកាលិក យាវជីវិកចេញ ក្រៅពីនោះ ឈ្មោះថា ខាទនីយទាំងអស់។ ដែលហៅថា ភោជនីយ បានដល់ភោជន​៥យ៉ាង គឺបាយ នំកុម្មាស សដូវ ត្រី សាច់។ ភិក្ខុនីទទួល​ដោយ​គិតថា អញ​នឹងទំពាស៊ី នឹងបរិភោគ ដូច្នេះ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនី​ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយគ្រប់ៗ​វារៈ​ដែល​លេបចូលទៅ។

[៣៤៤] ខ្លួនគេនិមន្តហើយ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា និមន្តហើយ ៗទំពាស៊ី ឬបរិភោគ នូវខាទនីយ​ក្តី ភោជនីយក្តី ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ខ្លួនគេនិមន្តហើយ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ហើយទំពាស៊ី ឬបរិភោគ នូវខាទនីយក្តី ភោជនីយក្តី ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ខ្លួនគេនិមន្តហើយ ភិក្ខុនី​សំគាល់ថា មិនបាន​និមន្ត ហើយទំពាស៊ី ឬបរិភោគ នូវខាទនីយក្តី ភោជនីយក្តី ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនី​ទទួល​យាមកាលិក សត្តាហកាលិក យាវជីវិក ប្រយោជន៍ជាអាហារ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនី​ត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដគ្រប់វារៈ​ដែលលេបចូលទៅ។

[៣៤៥] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៧យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីដែលគេ​មិន​និមន្ត១ ភិក្ខុនីមិនបានហាមភត្ត១ ភិក្ខុនីផឹកបបរ១ ភិក្ខុនីប្រាប់ម្ចាស់ទាន ហើយទើបបរិភោគ១ កាលបើមានបច្ច័យ (មានហេតុ) ភិក្ខុនីបរិភោគយាមកាលិក សត្តាហកាលិក និង​យាវជីវិក១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើមបញ្ញត្តិ១។

អារាមវគ្គ សិក្ខាបទទី៥

[៣៤៦] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុ១រូបត្រេចទៅបិណ្ឌបាត​តាមច្រកតូច១ ក្នុងក្រុងសាវត្ថី ចូលទៅរកត្រកូល១ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏អង្គុយលើអាសនៈ​ ដែលគេ​ក្រាលទុក​ហើយ។ លំដាប់នោះឯង ពួកមនុស្សទាំងនោះឲ្យភិក្ខុនីនោះឆាន់ ហើយបាននិយាយ​ពាក្យនេះថា បពិត្រ​លោកម្ចាស់ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ សូម្បីដទៃក៏និមន្តមកចុះ។ ទើបភិក្ខុនី​នោះ​គិតថា ធ្វើដូចម្តេច កុំឲ្យ​ភិក្ខុនីទាំងឡាយដទៃមកបានដូច្នេះ ហើយក៏ចូល​ទៅរកភិក្ខុនីទាំងឡាយ រួចបាន​និយាយ​ពាក្យនេះ​ថា នែនាងម្ចាស់ ក្នុងទីឯណោះ មានឆ្កែសាហាវ មានគោកាច មានកន្លែងផុត នាង​ទាំងឡាយ​កុំទៅ​ក្នុងទីនោះឡើយ។ ភិក្ខុនី១រូបទៀតត្រេចទៅបិណ្ឌបាតក្នុងច្រកតូចនោះ ចូល​ទៅរកត្រកូល​នោះ លុះចូលទៅ​ដល់ហើយ ក៏អង្គុយលើអាសនៈដែលគេតាំងទុកហើយ។ ទើបមនុស្ស​ទាំងឡាយ​នោះឲ្យ​ភិក្ខុនីនោះឆាន់ ហើយបាននិយាយ​ពាក្យនេះថា បពិត្រលោក​ម្ចាស់ ហេតុអ្វីក៏ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​មិនមក។ ទើបភិក្ខុនីនោះប្រាប់​ដំណើរនុ៎ះ​ដល់មនុស្ស​ទាំង​នោះ។ មនុស្សទាំង​ឡាយ​​ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនី​មិនសមបើនឹង​ប្រព្រឹត្តកំណាញ់​ត្រកូលសោះ។បេ។ ទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីប្រព្រឹត្ត​កំណាញ់ត្រកូល ពិត​មែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ក្រាប​ទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏​មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនី មិនគួរ​បើនឹងប្រព្រឹត្តកំណាញ់ត្រកូលទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំង​ឡាយ ចូរ​សំដែង​ឡើង​នូវសិក្ខាបទនេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ​ មានសេចក្តីកំណាញ់ត្រកូល ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៤៧] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយ​ក្នុង​សិក្ខាបទ​ទី១​នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួច​ហើយ។ ដែលហៅថា ត្រកូល បានដល់ត្រកូល៤យ៉ាង គឺត្រកូលក្សត្រ១ ត្រកូលព្រាហ្មណ៍១ ត្រកូលអ្នកជំនួញ អ្នកធ្វើស្រែ ធ្វើចំការ១ ត្រកូលអ្នកស៊ីឈ្នួល១។ ពាក្យថា មានសេចក្តីកំណាញ់ គឺភិក្ខុនីពោលទោសត្រកូលក្នុងសំណាក់ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ដោយគិតថា ធ្វើដូចម្តេចកុំឲ្យភិក្ខុនីទាំងឡាយមកបានដូច្នេះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ឬភិក្ខុនី​ពោលទោសភិក្ខុនី​ទាំងឡាយក្នុងសំណាក់ត្រកូល ក៏ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៤៨] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីមិនប្រព្រឹត្ត​កំណាញ់១ ភិក្ខុនីប្រាប់ទោសដែលមានពិត១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើមបញ្ញត្តិ១។

អារាមវគ្គ សិក្ខាបទទី៦

[៣៤៩] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីច្រើនរូបនៅចាំវស្សាក្នុងអាវាសដែលតាំងនៅ​ក្នុងស្រុក​ក្រៅ ហើយបានទៅកាន់ក្រុងសាវត្ថី។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ (ឯទៀត) បាននិយាយ​ពាក្យនេះ​នឹងភិក្ខុនីទាំង​នោះថា លោកម្ចាស់ទាំងឡាយចាំ​វស្សាក្នុងទីណា ការទូន្មាន​បានមាំមួនដែរឬ [អដ្ឋកថា ថា ឱវាទ​ដែលប្រកបដោយ​ប្រយោជន៍ទាំងជ្រៅឆ្ងាយទូលាយ មានរសច្រើន ប្រកបដោយ​សេចក្តី​ត្រាស់ដឹង​នូវលក្ខណៈ]។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយនោះនិយាយ​ថា នែនាងម្ចាស់ ពួកភិក្ខុក្នុង​ទីនោះគ្មានទេ ការទូន្មាន​នឹងបានមាំមួនពីណា។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ណា​មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយនោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងនៅចាំវស្សា​ក្នុងអាវាស​គ្មាន​ភិក្ខុសោះ។បេ។ ​ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​នៅចាំ​វស្សាក្នុងអាវាសមិនមានភិក្ខុ ពិត​មែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាប​ទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏​មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរ​បើ​នឹងនៅ​ចាំវស្សា​ក្នុងអាវាស​ដែលគ្មានភិក្ខុទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ជនទាំងឡាយ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរ​សំដែង​ឡើង​នូវសិក្ខាបទនេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ​ នៅចាំវស្សាក្នុងអាវាស​ឥតភិក្ខុ ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៥០] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយ​ក្នុង​សិក្ខាបទ​ទី១​នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួច​ហើយ។ អាវាសដែលភិក្ខុមិនអាច​នឹងទៅឲ្យឱវាទក្តី នៅរួមក្តី ឈ្មោះថា អាវាស​ឥតភិក្ខុ។ ភិក្ខុនីតាំងចិត្តថា អញនឹងនៅចាំវស្សា​ដូច្នេះ ហើយក្រាលសេនាសនៈ ដម្កល់ទឹកផឹក ទឹកប្រើប្រាស់ បោសច្រាសទីបរិវេណ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ ព្រមគ្នានឹងអរុណរះឡើង។

[៣៥១] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺភិក្ខុទាំងឡាយនៅចាំ​វស្សា ហើយចៀសចេញទៅក្តី សិកទៅក្តី ស្លាប់ក្តី ចូលពួក (គឺទៅចូលសាសនាដទៃ)ក្តី១ ភិក្ខុនីមានសេចក្តីអន្តរាយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើមបញ្ញត្តិ១។

អារាមវគ្គ សិក្ខាបទទី៧

[៣៥២] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីច្រើនរូបនៅចាំវស្សាក្នុងអាវាសដែលតាំងនៅក្នុង​ស្រុក​ក្រៅ ហើយបានទៅកាន់ក្រុងសាវត្ថី។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ បាននិយាយ​ពាក្យនេះ​នឹងភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​​នោះថា នាងម្ចាស់ទាំងឡាយនៅចាំ​វស្សាក្នុងទីណា ហើយបវារណា​នឹងភិក្ខុសង្ឃ​ដែរឬ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​នោះនិយាយថា នែនាងម្ចាស់ ពួកយើងមិន​បានបវារណា​នឹងភិក្ខុ​សង្ឃទេ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ណា​មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយនោះ ក៏ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ នៅចាំ​វស្សាហើយ មិនសម​នឹងមិន​បវារណា​នឹងភិក្ខុសង្ឃសោះ។បេ។ ​ទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំង​ឡាយនៅ​ចាំវស្សាហើយ មិនបវារណា​នឹងភិក្ខុសង្ឃ ពិត​មែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាប​ទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏​មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ នៅចាំវស្សាហើយ មិនគួរ​បើនឹង​មិនបវារណានឹងភិក្ខុសង្ឃទេ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួក​ជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរ​សំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ​ នៅចាំវស្សាហើយ មិន​បវារណា​នឹងឧភតោ ដោយ​ស្ថានបី​យ៉ាង គឺដោយឃើញក្តី ដោយឮក្តី ដោយរង្កៀសក្តី ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៥៣] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយ​ក្នុង​សិក្ខាបទ​ទី១​នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួច​ហើយ។ ភិក្ខុនីនៅអស់ត្រ័យមាសខាងដើមក្តី អស់ត្រ័យមាសខាងចុងក្តី ឈ្មោះថា នៅចាំវស្សា​ហើយ។ ភិក្ខុនីគ្រាន់តែដាក់ធុរៈថា អញនឹងមិនបវារណា​នឹង​ឧភតោសង្ឃ ដោយ​ស្ថាន​បីយ៉ាង គឺដោយឃើញក្តី ដោយឮក្តី ដោយរង្កៀសក្តី ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៣៥៤] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៥យ៉ាង) គឺភិក្ខុនី​មាន​សេចក្តី​អន្តរាយ ហើយស្វែងរក (ឧភតោសង្ឃ)មិនបាន១ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនីមាន​សេចក្តីអន្តរាយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើមបញ្ញត្តិ១។

អារាមវគ្គ សិក្ខាបទទី៨

[៣៥៥] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងនិគ្រោធារាម ទៀបក្រុងកបិលពស្តុ ក្នុងដែនសក្កៈ។ គ្រានោះឯង ពួកឆព្វគ្គិយភិក្ខុ ចូលទៅកាន់លំនៅ​ភិក្ខុនី ហើយទូន្មាន​ពួកឆព្វគ្គិយា​​ភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ បាននិយាយពាក្យនេះនឹងពួកឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីថា នែលោកម្ចាស់​ទាំង​ឡាយ ចូរលោកទាំងឡាយមក ពួកយើងនឹងទៅ (ស្តាប់) ឱវាទ។ ពួក​ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី និយាយថា នែលោកម្ចាស់​ទាំងឡាយ ពួកយើងមិនបាច់​ទៅដោយហេតុ​ឱវាទទេ ព្រោះលោកម្ចាស់​ឆព្វគ្គិយ​ទាំងឡាយ តែងមកទូន្មានយើងក្នុងទីនេះឯង។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ណា​មានសេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយនោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសម​បើនឹងមិនទៅកាន់​ទីស្តាប់​ឱវាទសោះ។បេ។ ​ទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ឆព្វគ្គិយា​ភិក្ខុនី មិនទៅ​កាន់ទីស្តាប់ឱវាទ ពិត​មែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាប​ទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏​ទ្រង់ជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងមិនទៅកាន់ទីស្តាប់ឱវាទទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរ​សំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ​ មិនទៅដើម្បី​ឱវាទក្តី ដើម្បីនៅរួបរួមគ្នាក្តី ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៥៦] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយ​ក្នុង​សិក្ខាបទ​ទី១​នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួច​ហើយ។ គរុធម៌ទាំង៨ ឈ្មោះថាឱវាទ។ កម្មជាមួយគ្នា ឧទ្ទេសជាមួយគ្នា សេចក្តី​សិក្សាស្មើគ្នា ឈ្មោះថា នៅរួបរួម។ ភិក្ខុនីគ្រាន់តែ​ដាក់ធុរៈថា អញនឹងមិនទៅដើម្បី​ឱវាទក្តី ដើម្បី​នៅរួបរួមក្តី ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៥៧] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៥យ៉ាង) គឺភិក្ខុនី​មាន​សេចក្តី​អន្តរាយ ហើយស្វែងរកភិក្ខុនីជាគំរប់ពីរមិនបាន១ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនីមាន​សេចក្តីអន្តរាយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើមបញ្ញត្តិ១។

អារាមវគ្គ សិក្ខាបទទី៩

[៣៥៨] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិក​សេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយមិនសួរឧបោសថផង មិនសូមឱវាទផង។ ភិក្ខុទាំងឡាយពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹងមិនសួរ​ឧបោសថផង មិនសូមឱវាទផងសោះ។បេ។ ​ទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសួរឧបោសថផង មិនសូមឱវាទផង ពិត​មែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាប​ទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏​មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹងមិនសួរឧបោសថផង មិនសូមឱវាទផងទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរ​សំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនីត្រូវ​ប្រាថ្នាធម៌ពីរ​យ៉ាង​អំពី​ភិក្ខុសង្ឃ គឺសួរឧបោសថ១ ចូលទៅទទួលឱវាទ១ រាល់ៗកន្លះខែ កាលភិក្ខុនី​ឲ្យកន្លង​កន្លះខែ​នោះទៅ ត្រូវ​អាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៣៥៩] ត្រង់ពាក្យថា រាល់ៗកន្លះខែ គឺគ្រប់ថ្ងៃឧបោសថ។ ឧបោសថពីរយ៉ាង គឺឧបោសថ​ក្នុងតិថីទី១៤មួយ ឧបោសថ​ក្នុងតិថីទី១៥មួយ ឈ្មោះថា ថ្ងៃឧបោសថ។ គរុធម៌ទាំង៨ ឈ្មោះថា​ឱវាទ។  ភិក្ខុនីគ្រាន់តែ​ដាក់ធុរៈថា អញនឹងមិនសួរឧបោសថក្តី មិនសូមឱវាទក្តី ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៣៦០] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៥យ៉ាង) គឺភិក្ខុនី​មាន​សេចក្តី​អន្តរាយ ហើយស្វែងរកភិក្ខុនីជាគំរប់ពីរមិនបាន១ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនីមាន​សេចក្តីអន្តរាយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើមបញ្ញត្តិ១។

អារាមវគ្គ សិក្ខាបទទី១០

[៣៦១] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនី១រូប តែម្នាក់នឹងម្នាក់ជាមួយនឹងបុរស ឲ្យគេទំលាយ​ពក ឬបូសដែលកើតត្រង់កាយខាងក្រោម។ គ្រានោះឯង បុរសនោះព្យាយាមដើម្បីប្រទូស្ត​នឹងភិក្ខុនី​នោះ។ ភិក្ខុនីនោះបានធ្វើសម្រែកខ្លំាង។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​ក៏ស្ទុះចូលទៅ ហើយនិយាយ​ពាក្យនេះ​នឹងភិក្ខុនីនោះថា នែលោកម្ចាស់ ហេតុអ្វីក៏នាងធ្វើសម្រែកខ្លំាង​ម្ល៉េះ។ ទើបភិក្ខុនីនោះ​ប្រាប់​ដំណើរ​​នុ៎ះដល់ភិក្ខុនីទាំងឡាយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីតែម្នាក់នឹងម្នាក់​ជាមួយ​នឹងបុរស មិនសមបើ​ នឹងឲ្យទំលាយពក ឬបូស​ដែល​កើតត្រង់កាយខាងក្រោមសោះ។បេ។ ​ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីតែម្នាក់នឹងម្នាក់ ជាមួយនឹង​បុរសឲ្យ​ទំលាយពក ឬបូសដែលកើត​ត្រង់កាយខាង​ក្រោម ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិត​មែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏​មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីតែម្នាក់នឹងម្នាក់ ជាមួយ​នឹង​បុរស មិនគួរបើនឹងឲ្យទំលាយពក ឬបូសដែល​កើតត្រង់​កាយខាងក្រោមទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​​ទេ។បេ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ចូរ​ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ​សំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនីណា​មួយ​មិនបានប្រាប់សង្ឃក្តី គណៈក្តី ហើយតែម្នាក់នឹងម្នាក់​ជាមួយនឹង​បុរសឲ្យ​ទំលាយក្តី វះក្តី លាងក្តី លាបក្តី ចងក្តី ស្រាយក្តី នូវពកក្តី របួសក្តី ដែលកើត​ត្រង់កាយ​ខាងក្រោម ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៦២] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួចហើយ។ សរីរប្រទេសខាងក្រោម ត្រឹមផ្ចិតចុះទៅ ខាងលើ ត្រឹមមណ្ឌល​ជង្គង់​ឡើងមក ហៅថា កាយខាងក្រោម។ ពាក្យថា កើត គឺកើតក្នុងទីក្រោមផ្ចិត ខាងលើ​មណ្ឌលជង្គង់​នោះ។ ដែលហៅថា ពក ឬបូស គឺពក ឬបូសណាមួយ។ ដែលហៅថា របួស គឺដំបៅណាមួយ។ ពាក្យថា មិនប្រាប់ គឺមិនពិតទូល។ ដែលហៅថា សង្ឃ (ក្នុងទីនេះ) សំដៅយក​ភិក្ខុនីសង្ឃ។ ដែល​ហៅថា គណៈ សំដៅយកភិក្ខុនី​ច្រើនរូប (ពីរបីរូប)។ ដែលហៅថា បុរស គឺមនុស្សប្រុស​ដែល​ដឹងក្តី អាច​ប្រទូស្តបាន មិនមែន​យក្សប្រុស ប្រេតប្រុស តិរច្ឆានឈ្មោលទេ។ ពាក្យថា ជាមួយ គឺ​ជាមួយ​គ្នា។ ពាក្យថា តែម្នាក់នឹងម្នាក់ គឺមានតែ​ប្រុស១ និងភិក្ខុនី១ប៉ុណ្ណោះ។ ភិក្ខុនីបង្គាប់ថា អ្នកចូរ​ទំលាយ​ចុះ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ កាលបើគេទំលាយហើយ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីបង្គាប់ថា អ្នក​ចូរវះចុះ ត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ កាលបើគេវះហើយ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីបង្គាប់ថា អ្នក​ចូរលាង​ចុះ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ កាលបើគេលាងហើយ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីបង្គាប់ថា អ្នកចូរ​លាបចុះ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ កាលបើគេលាបហើយ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនី​បង្គាប់ថា អ្នកចូរ​រុំចុះ ត្រូវ​អាបត្តិ​ទុក្កដ កាលបើគេចងរុំហើយ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនី​បង្គាប់ថា អ្នកចូរ​ស្រាយចុះ ត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ កាលបើគេស្រាយហើយ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៣៦៣] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីប្រាប់(សង្ឃ ឬគណៈ) ហើយទើបឲ្យគេទំលាយក្តី ឲ្យវះក្តី ឲ្យលាងក្តី ឲ្យលាបក្តី ឲ្យចងរុំក្តី ឲ្យស្រាយក្តី១ មានស្រីណាមួយ​ដែលដឹងក្តី​ជាគ្នា១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើកន្លងមុនបញ្ញត្តិ១។

អារាមវគ្គទី៦ ចប់។

គព្ភិនីវគ្គ សិក្ខាបទទី១

[៣៦៤] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយឲ្យឧបសម្បទាដល់ស្រីមានគភ៌។ ភិក្ខុនី​មាន​គភ៌នោះ ត្រេចទៅបិណ្ឌបាត។ មនុស្សទាំងឡាយនិយាយយ៉ាងនេះថា ចូរអ្នក​ទាំងឡាយ​ប្រគេន​ភិក្ខាដល់លោកម្ចាស់ (ព្រោះ) លោកម្ចាស់មានគភ៌ធ្ងន់។ មនុស្សទាំង​ឡាយ​ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹងឲ្យ​ឧបសម្បទា​​ដល់ស្រី​មានគភ៌​សោះ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​បានឮច្បាស់នូវពាក្យមនុស្សទាំង​ឡាយ កំពុងពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់​ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីមាន​គភ៌​សោះ។បេ។ ​ព្រះអង្គ​ទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់​ស្រីមានគភ៌ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏​មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរបើ​នឹងឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់ស្រីមានគភ៌ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ​សំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនីណាមួយ​ឲ្យឧបសម្បទាដល់ស្រីមានគភ៌ ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៦៥] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ដែលហៅថា ស្រីមានគភ៌ សំដៅយកស្រីដែលមានសត្វ​មកដល់​ផ្ទៃ​ហើយ។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួសជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹង​ឲ្យ​ឧបសម្បទា​ ហើយ​ស្វែងរក​គណៈក្តី អាចរិនីក្តី​ [អាចារ្យស្រីសំដៅយកភិក្ខុនីជាគ្រូសូត្រ។] បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ ត្រូវទុក្កដខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវទុក្កដទាំងឡាយ​ខណៈ​ចប់កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ឧបជ្ឈាយ៍ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនីត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។

[៣៦៦] ស្រីមានគភ៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មានគភ៌ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ស្រីមានគភ៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ស្រីមានគភ៌ ភិក្ខុនី​សំគាល់ថា មិនមានគភ៌ ហើយឲ្យឧបសម្បទា មិនត្រូវអាបត្តិ។ ស្រីមិនមានគភ៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មានគភ៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ស្រីមិនមានគភ៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិ​ទុក្កដ។ ស្រីមិនមានគភ៌ ភិក្ខុនី​សំគាល់​ថា មិនមានគភ៌ មិនត្រូវអាបត្តិ។

[៣៦៧] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺ ស្រីមានគភ៌ ភិក្ខុនី​សំគាល់​ថា មិនមានគភ៌ ហើយឲ្យឧបសម្បទា១ ស្រីមិនមានគភ៌ ភិក្ខុនីសំគាល់​ថាមិនមាន​គភ៌ ហើយឲ្យឧបសម្បទា១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើកន្លងមុនបញ្ញត្តិ១។

គព្ភិនីវគ្គ សិក្ខាបទទី២

[៣៦៨] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់ស្រី​មេដោះ។ ភិក្ខុនីនោះ ត្រេចទៅបិណ្ឌបាត។ មនុស្សទាំងឡាយបាននិយាយយ៉ាងនេះថា ចូរអ្នក​ទាំងឡាយឲ្យ​ភិក្ខាដល់លោកម្ចាស់ (ព្រោះ) លោកម្ចាស់មានគ្នីគ្នា។ មនុស្សទាំងឡាយ​ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងឲ្យ​ឧបសម្បទាដល់​ស្រី​មេដោះសោះ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយបានឮច្បាស់នូវពាក្យមនុស្សទាំងឡាយកំពុង​ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់​ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ពួកភិក្ខុនី មិនសម​បើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីមេដោះ​សោះ។បេ។ ​ព្រះអង្គត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីមេដោះ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំង​ឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏​មាន​ជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រី​មេដោះ​ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ​សំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនីណាមួយ​ ឲ្យឧបសម្បទាដល់ស្រីមេដោះ ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៦៩] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួចហើយ។ ដែលហៅថា ស្រីមេដោះ គឺមាតាក្តី ស្រីមេដោះមែនៗក្តី។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួសជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ ហើយ​ស្វែង​រក​គណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ ត្រូវទុក្កដ​ខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវទុក្កដ​ទាំងឡាយ​ខណៈ​ចប់កម្មវាចាពីរលើក ចប់កម្មវាចា ឧបជ្ឈាយ៍​ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនីត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។

[៣៧០] ស្រីមេដោះ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា ស្រីមេដោះ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ស្រីមេដោះ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ស្រីមេដោះ ភិក្ខុនី​សំគាល់ថា មិនមែនស្រីមេដោះ ហើយឲ្យឧបសម្បទា មិនត្រូវអាបត្តិ។ មិនមែន​ស្រីមេដោះ ភិក្ខុនី​សំគាល់ថា ស្រីមេដោះ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ មិនមែនស្រីមេដោះ ភិក្ខុនី​សង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ មិនមែនស្រីមេដោះ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មិនមែនស្រីមេដោះ មិនត្រូវអាបត្តិ។

[៣៧១] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺ ស្រីមេដោះ ភិក្ខុនី​សំគាល់​ថា មិនមែនស្រីមេដោះ ហើយឲ្យឧបសម្បទា១ មិនមែនស្រីមេដោះ ភិក្ខុនីសំគាល់​ថាមិនមែនស្រីមេដោះ ហើយឲ្យឧបសម្បទា១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើកន្លងមុនបញ្ញត្តិ១។

គព្ភិនីវគ្គ សិក្ខាបទទី៣

[៣៧២] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិក​សេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់​សិក្ខមានា​[សាមណេរី​​ដែលនៅប្រព្រឹត្តធម៌៦យ៉ាង បំរុងនឹងឧបសម្បទាជាភិក្ខុនី។] ដែលមិន​បាន​សិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌​៦យ៉ាង ​​​[តាំងពី​បាណាតិបាតាវេរមណី ទៅដល់​​វិកាលភោជនាវេរមណី​សិក្ខាបទ។] អស់​ពីរឆ្នាំ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ(ដែលទើបនឹងបួស) នោះ ជាស្រីល្ងង់ មិនឆ្លាស មិនដឹងការគួរ​ឬការ​មិនគួរ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់សិក្ខាមានា​ដែលមិន​បាន​សិក្សាសិក្ខា​ក្នុង​ធម៌៦យ៉ាង អស់ពីរឆ្នាំ​សោះ។បេ។ ​ព្រះអង្គត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនី​ទាំង​ឡាយ ឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់សិក្ខាមានា​ដែលមិន​បានសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាង អស់ពីរឆ្នាំ ពិត​មែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏​ទ្រង់ជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនគួរបើ​នឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់សិក្ខាមានា​ដែលមិន​បានសិក្សា​សិក្ខាក្នុង​ធម៌ ៦ យ៉ាង អស់ពីរឆ្នាំទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោសហើយ ទ្រង់​ធ្វើធម្មីកថា ទើបត្រាស់ហៅភិក្ខុទាំងឡាយថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាត ដើម្បីឲ្យ​ភិក្ខុនីសង្ឃ​ឲ្យ​សិក្ខាសម្មតិ​ក្នុងធម៌ ៦ យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំ ដល់សិក្ខមានា។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក៏​ឯសិក្ខាសម្មតិ​នោះ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ គឺសិក្ខមានានោះ ត្រូវចូលទៅរកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ​ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយសំពះ​បាទាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ហើយនិយាយ​យ៉ាងនេះ​នឹងសង្ឃ​ថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំមានឈ្មោះនេះ ជាសិក្ខមានារបស់​លោកម្ចាស់​មានឈ្មោះនេះ សូមសិក្ខាសម្មតិក្នុងធម៌៦យ៉ាង អស់ពីរឆ្នាំនឹងសង្ឃ។ សិក្ខាសម្មតិ​នោះ ត្រូវ​សិក្ខមានា​នោះសូម​អស់វារៈ​​ជាគំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូមអស់វារៈជាគំរប់បីដងផង។ ភិក្ខុនីដែល​ឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវឲ្យសង្ឃដឹងថា បពិត្រលោកម្ចាស់ សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ នាងនេះមានឈ្មោះនេះ ជាសិក្ខមានា​របស់​លោក​ម្ចាស់មានឈ្មោះនេះ សូមសិក្ខាសម្មតិ​ក្នុង​ធម៌៦យ៉ាង អស់ពីរឆ្នាំ​នឹង​សង្ឃ។ បើ​សិក្ខាសម្មតិ​កម្ម មានកាលគួរដល់សង្ឃហើយ ត្រូវសង្ឃឲ្យសិក្ខាសម្មតិ​ក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំ ដល់​សិក្ខមានា​ឈ្មោះនេះ។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រលោកម្ចាស់ សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ នាងនេះ​មាន​ឈ្មោះនេះ ជាសិក្ខមានារបស់​លោកម្ចាស់មានឈ្មោះនេះ សូមសិក្ខាសម្មតិ​ក្នុងធម៌​៦យ៉ាង អស់​ពីរឆ្នាំ​​នឹង​សង្ឃ។ សង្ឃឲ្យសិក្ខាសម្មតិក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំ ដល់​សិក្ខមានា​មាន​ឈ្មោះនេះ។ ការឲ្យ​សិក្ខាសម្មតិក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំ ដល់សិក្ខមានា​មាន​​ឈ្មោះនេះ គួរដល់​លោកម្ចាស់​អង្គ​ណា លោកម្ចាស់អង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរដល់​លោកម្ចាស់​អង្គណា លោកម្ចាស់​អង្គនោះ ត្រូវ​និយាយ​ឡើង។ សង្ឃឲ្យសិក្ខា​សម្មតិ​ក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់​ពីរឆ្នាំ ដល់សិក្ខមានា​មាន​ឈ្មោះនេះ​ហើយ។ ការឲ្យសិក្ខាសម្មតិនេះ គួរដល់សង្ឃ ហេតុនោះ បានជាសង្ឃ​ស្ងៀម។ ខ្ញុំសូម​ចាំទុក​នូវ​រឿង​នេះ ដោយអាការស្ងៀមនៅយ៉ាងនេះ។ សិក្ខមានា​នោះ ត្រូវភិក្ខុនីបង្គាប់ថា នាងចូរថាយ៉ាងនេះ ហើយ​បញ្ចេញវចីភេទថា ខ្ញុំសូមសមាទាននូវ​បាណាតិបាតា​វេរមណី ជាសមាទានមិនកន្លង​(ដាច់) អស់ពីរឆ្នាំ ខ្ញុំសូមសមាទាននូវ​អទិន្នាទានា​វេរមណី ជាសមាទានមិនកន្លង​ អស់ពីរឆ្នាំ ខ្ញុំសូម​សមាទាន​នូវ​អព្រហ្មចរិយា​វេរមណី ជាសមាទាន​មិនកន្លង​ អស់ពីរឆ្នាំ ខ្ញុំសូមសមាទាននូវ​មុសាវាទាវេរមណី ជាសមាទានមិនកន្លង​ អស់ពីរ​ឆ្នាំ ខ្ញុំសូមសមាទាននូវ​សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានាវេរមណី ជាសមាទានមិនកន្លង​ អស់ពីរឆ្នាំ ខ្ញុំសូមសមាទាននូវ​វិកាលភោជនាវេរមណី ជាសមាទាន​មិនកន្លង​ អស់ពីរឆ្នាំ។ លំដាប់​​នោះឯង ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់​បន្ទោស​ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​នោះ​ដោយ​បរិយាយ​ជាច្រើន។បេ។ ហើយត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើយ៉ាងហ្នឹង ចូរភិក្ខុនីទាំងឡាយ សំដែង​ឡើងនូវ​សិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យ​ឧបសម្បទា​​ដល់​សិក្ខមានា​ដែល​មិនបាន​សិក្សា​សិក្ខាក្នុងធម៌​​ទាំងឡាយ៦អស់ពីរវស្សា ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៧៣] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃបារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ពាក្យថា អស់ពីរវស្សា គឺអស់ពីរឆ្នាំ។ ដែលហៅថា សិក្ខមានា ដែលមិនបាន​សិក្សាសិក្ខា គឺសិក្ខមានាដែលភិក្ខុនី​មិនបានឲ្យសិក្ខាក្តី សិក្ខមានាដែលភិក្ខុនី​បានឲ្យសិក្ខាហើយ តែសិក្ខានោះដាច់ទៅក្តី។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួសជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនី​គិតថា អញនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ ហើយស្វែងរក​គណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ ត្រូវទុក្កដខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវទុក្កដទាំងឡាយ​ខណៈ​ចប់​កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ឧបជ្ឈាយ៍ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនីត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។

[៣៧៤] កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកបដោយធម៌ ហើយឲ្យ(សិក្ខមានា) ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មមិនប្រកប​ដោយ​ធម៌ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនី​សំគាល់ថា កម្មប្រកប​ដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ កម្មមិន​ប្រកប​ដោយ​ធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៣៧៥] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីញុំាងសិក្ខមានា​ដែលបានសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំឲ្យបានឧបសម្បទា១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើកន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

គព្ភិនីវគ្គ សិក្ខាបទទី៤

[៣៧៦] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់​សិក្ខមានា​បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំដែលសង្ឃមិនបានសន្មត។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ (រូបឯទៀត) បាននិយាយយ៉ាងនេះថា នែសិក្ខមានាទាំងឡាយ ពួកនាងចូរមក ចូរដឹង​កិច្ចនេះ ចូរឲ្យរបស់នេះ ចូរនាំយករបស់នេះមក សេចក្តីត្រូវការដោយរបស់នេះ ពួកនាង​ចូរធ្វើ​របស់នេះ​ឲ្យជាកប្បិយ។ សិក្ខមានាទាំងនោះបាននិយាយពាក្យយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​លោកម្ចាស់ យើងខ្ញុំ​មិនមែន​ជាសិក្ខមានាទេ យើងខ្ញុំជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់សិក្ខាមានា​បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌​៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ ដែលសង្ឃមិនបានសន្មត​​សោះ។បេ។ ទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់​សិក្ខាមានា​​បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ ដែលសង្ឃមិនបានសន្មត ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរបើ​នឹងឲ្យឧបសម្បទា​​ដល់សិក្ខាមានា​​​បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់​ពីរឆ្នាំដែលសង្ឃ​មិនបានសន្មតសោះ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោសហើយ ទ្រង់​ធ្វើធម្មីកថា ត្រាស់​ហៅភិក្ខុ​ទាំងឡាយថា ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាត ដើម្បីឲ្យ​ភិក្ខុនីសង្ឃ​ឲ្យ​វុដ្ឋានសម្មតិ [ការសន្មត​នូវសិក្ខមានា ​ដែល​សមាទាន​​សិក្ខាបទ៦ត្រឹមត្រូវ គ្រប់ពីរឆ្នាំហើយនោះ ឲ្យឈប់ លែងសមាទាន​តទៅ​ទៀត។] ដល់សិក្ខមានាដែលសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ​ហើយ។ ម្នាលភិក្ខុទាំង​ឡាយ ឯវុដ្ឋានសម្មតិនោះ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ គឺសិក្ខមានាដែលសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយនោះ ត្រូវចូលទៅរកសង្ឃ ធ្វើឧត្តរាសង្គ​ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយ​ថ្វាយបង្គំ​បាទាភិក្ខុនីទាំងឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ហើយនិយាយ​យ៉ាងនេះនឹង​សង្ឃថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំជាសិក្ខមានារបស់​លោកម្ចាស់មានឈ្មោះនេះ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុង​ធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ សូមវុដ្ឋានសម្មតិនឹងសង្ឃ។ សិក្ខមានា ត្រូវសូមវុដ្ឋានសម្មតិ ​អស់វារៈ​គំរប់ពីរដងផង។ ត្រូវសូមអស់វារៈគំរប់បីដងផង។ ត្រូវភិក្ខុនី​ដែល​ឆ្លាស ប្រតិពល ឲ្យសង្ឃដឹងថា បពិត្រលោកម្ចាស់ សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ សិក្ខមានានេះ​មានឈ្មោះនេះ របស់​លោកម្ចាស់​មានឈ្មោះ​នេះ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ សូមវុដ្ឋានសម្មតិនឹងសង្ឃ។ បើវុដ្ឋានសម្មតិ​កម្ម មានកាលគួរដល់សង្ឃហើយ ត្រូវសង្ឃឲ្យ​វុដ្ឋានសម្មតិ ដល់សិក្ខមានាមានឈ្មោះនេះ​ដែល​សិក្សា​​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់​ពីរឆ្នាំហើយ។ នេះជាញត្តិ។ បពិត្រលោកម្ចាស់ សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ សិក្ខមានានេះ មានឈ្មោះនេះ របស់​លោកម្ចាស់មានឈ្មោះនេះ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់​​ពីរឆ្នាំហើយ សូមវុដ្ឋានសម្មតិ​នឹង​សង្ឃ។ សង្ឃឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដល់សិក្ខមានាមាន​ឈ្មោះនេះ ដែលបានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ។ ការឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដល់​សិក្ខមានា​មាន​ឈ្មោះ​នេះ​ ដែលបានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ សមគួរដល់​លោកម្ចាស់អង្គណា លោកម្ចាស់​អង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរដល់​លោកម្ចាស់អង្គណា លោកម្ចាស់អង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ សង្ឃឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដល់សិក្ខមានា​មាន​ឈ្មោះនេះ ដែលបានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរ​ឆ្នាំហើយ។ ការឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ សមគួរដល់សង្ឃ ហេតុនោះ បានជាសង្ឃស្ងៀមនៅ។ ខ្ញុំសូមចាំទុក​នូវរឿងនេះ ដោយ​អាការស្ងៀមនៅយ៉ាងនេះ។ លំដាប់​នោះឯង ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោស​ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​នោះដោយបរិយាយជាច្រើន។បេ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនីទាំង​ឡាយ សំដែង​​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ញុំាងសិក្ខមានា​ដែល​សិក្សា​សិក្ខាហើយ​ក្នុងធម៌​៦យ៉ាងអស់​ពីរវស្សា ដែលសង្ឃមិនបានសន្មត ឲ្យបាន​ឧបសម្បទា ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៣៧៧] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ បានអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃបារាជិកកណ្ឌ​រួចហើយ។ ពាក្យថា អស់ពីរវស្សា គឺអស់ពីរឆ្នាំ។ សិក្ខមានា ដែល​សិក្សាសិក្ខា​ក្នុងធម៌​៦យ៉ាង ឈ្មោះ​ថាសិក្សាសិក្ខា។ សិក្ខមានាដែលសង្ឃមិនបានឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដោយ​ញត្តិទុតិយកម្ម ឈ្មោះ​ថា សង្ឃមិនបានសន្មត។ ពាក្យថា ឲ្យបានឧបសម្បទា គឺឲ្យបួស​ជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ ហើយស្វែងរក​គណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ ត្រូវទុក្កដខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវទុក្កដទាំងឡាយ​ខណៈ​ចប់កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ឧបជ្ឈាយ៍ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនីត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។

[៣៧៨] កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកបដោយធម៌ ហើយញុំាង​សិក្ខមានាឲ្យបានឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មមិន​ប្រកប​ដោយធម៌ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកប​ដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនី​សង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មមិនប្រកប​ដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៣៧៩] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់សិក្ខមានា​ដែលសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំ ដែលសង្ឃសន្មតហើយ ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើកន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

គព្ភិនីវគ្គ សិក្ខាបទទី៥

[៣៨០] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់​ស្រីគិហិគតា ដែលមានវស្សាមិនគ្រប់១២ឆ្នាំ។ ពួកភិក្ខុនីបួសថ្មីទាំងនោះអត់ទ្រាំមិនបាននឹងត្រជាក់ ក្តៅ ឃ្លាន ស្រេក សម្ផស្សរបោមមូសខ្យល់ កំដៅថ្ងៃ និងសត្វទីឃជាតិ (ពស់តូចពស់ធំ) ទាំងឡាយ មានជាតិ​ជាអ្នកមិនអត់ធន់នឹងគន្លងពាក្យដែលបុគ្គលពោលមិនល្អ មានមក​មិនល្អ និងវេទនាដែលប្រជុំ​ក្នុងសរីរ​កើតឡើងនាំមកនូវសេចក្តីទុក្ខដ៏ក្លៀវក្លា រឹងក្រហាយ​ផ្សារ មិនជាទីត្រេកអរ មិនគាប់ចិត្ត ជាទីនាំបង់​នូវជីវិត។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មាន​សេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់​ស្រីគិហិគតា ដែលមានវស្សាមិន​គ្រប់១២ឆ្នាំ​​សោះ។បេ។ ព្រះអង្គត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីគិហិគតា មានវស្សាមិនគ្រប់១២ឆ្នាំ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មាន​ជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់​ស្រីគិហិគតា មានវស្សាមិនគ្រប់១២ឆ្នាំទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ព្រោះថា ស្រីគិហិគតា ដែលមាន​វស្សា​មិនគ្រប់១២ឆ្នាំ តែងអត់ទ្រាំមិនបាននឹងត្រជាក់ ក្តៅ ឃ្លាន ស្រេក សម្ផស្សរបោម​មូស ខ្យល់ កំដៅថ្ងៃ និងសត្វទីឃជាតិ (ពស់តូច ពស់ធំ) ទាំងឡាយ មានជាតិ​ជាអ្នកមិនអត់ធន់​នឹង​គន្លង​ពាក្យ​ដែល​គេពោលមិនល្អ មានមកមិនល្អ និងវេទនាដែលប្រជុំក្នុង​សរីរកើត​ឡើង នាំមកនូវ​សេចក្តី​ទុក្ខដ៏ក្លៀវក្លា រឹងក្រហាយផ្សា មិនជាទីត្រេកអរ មិនគាប់ចិត្តជា​ទីនាំបង់នូវ​ជីវិត ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ក៏ឯស្រីគិហិគតា មានវស្សាគ្រប់១២ឆ្នាំហើយ ទើបជាអ្នកអត់ទ្រាំ​នូវត្រជាក់ ក្តៅ ឃ្លាន ស្រេក សម្ផស្សរបោម​មូស ខ្យល់ កំដៅថ្ងៃ និងសត្វទីឃជាតិ (ពស់តូច ពស់ធំ) ទាំងឡាយ មាន​ជាតិ​ជាអ្នកអត់ធន់​នឹង​គន្លងពាក្យ​ដែល​គេពោលមិនគាប់ចិត្ត មានមកមិនល្អ  (និង)វេទនា​ដែលប្រជុំ​ក្នុងសរីរកើតឡើង នាំមកនូវ​សេចក្តីទុក្ខដ៏ក្លៀវក្លា រឹងក្រហាយផ្សា មិនជាទីត្រេកអរ មិនគាប់​ចិត្ត ជាទីនាំបង់នូវ​ជីវិត ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនីទាំងឡាយ សំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់​ស្រីគិហិគតាមានវស្សា​ខ្វះ​ពី១២ឆ្នាំ ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៨១] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ដែលហៅថា មានវស្សាខ្វះពី១២ឆ្នាំ គឺស្រីដែលមានឆ្នាំ​មិនទាន់​ដល់​១២។ ដែលហៅថា ស្រីគិហិគតា សំដៅយកស្រីដែល​ល្មមទៅកាន់បុរសដទៃបាន (គឺស្រី​ល្មម​មានប្តី​បាន)។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួស​ជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ ហើយ​ស្វែង​រក​គណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ ត្រូវទុក្កដ​ខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវទុក្កដទាំងឡាយ​ខណៈ​ចប់កម្មវាចាពីរ ចប់​កម្មវាចា ឧបជ្ឈាយ៍​ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនីត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។

[៣៨២] ស្រីគិហិគតាមានវស្សាមិនគ្រប់១២ឆ្នាំ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មានវស្សាមិនគ្រប់១២ឆ្នាំ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ស្រីគិហិគតាមានវស្សាមិនគ្រប់១២ឆ្នាំ ភិក្ខុនី​សង្ស័យ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ស្រីគិហិគតាមានវស្សាមិនគ្រប់១២ឆ្នាំ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា គ្រប់ ហើយឲ្យឧបសម្បទា មិនត្រូវអាបត្តិ។ ស្រីគិហិគតាមាន​វស្សា១២​បរិបូណ៌ហើយ ភិក្ខុនី​សំគាល់​ថា មានវស្សាមិនគ្រប់១២ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ស្រីគិហិគតា​មានវស្សាពេញ១២ឆ្នាំ​ហើយ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ស្រីគិហិគតា​មាន​វស្សាពេញ១២ឆ្នាំហើយ ភិក្ខុនី​ក៏សំគាល់​ថា បរិបូណ៌ហើយ មិនត្រូវអាបត្តិ។

[៣៨៣] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺ ស្រីគិហិគតា​មាន​វស្សាខ្វះពី១២ឆ្នាំ តែភិក្ខុនីសំគាល់ថាគ្រប់១២ឆ្នាំ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា១ ស្រីគិហិគតា​មាន​វស្សា​ពេញ១២ឆ្នាំហើយ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា ពេញ ហើយឲ្យឧបសម្បទា១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើកន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

គព្ភិនីវគ្គ សិក្ខាបទទី៦

[៣៨៤] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិក​សេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់​ស្រីគិហិគតា​មាន​វស្សាពេញ១២ឆ្នាំហើយ ដែលមិនបានសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំ។ ភិក្ខុនីបួសថ្មី​ទាំងឡាយនោះ ល្ងង់ មិនឆ្លាស មិនដឹងកិច្ចគួរ ឬកិច្ចមិនគួរ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយឯណា មាន​សេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីគិហិគតាមានវស្សាគ្រប់១២ឆ្នាំហើយ (តែ) មិនបាន​សិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំសោះ។បេ។ ព្រះអង្គត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនី​ទាំង​ឡាយ ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីគិហិគតាមានវស្សា​គ្រប់១២ឆ្នាំ​ហើយ ដែលមិនបាន​សិក្សាសិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មាន​ជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីគិហិគតាមានវស្សាគ្រប់១២ឆ្នាំហើយ ដែលមិន​បានសិក្សាសិក្ខា​ក្នុងធម៌​៦យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោសហើយ ទ្រង់​ធ្វើធម្មីកថា ត្រាស់ហៅភិក្ខុ​ទាំងឡាយថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាត (ឲ្យ​ភិក្ខុនីសង្ឃ) ឲ្យសិក្ខាសម្មតិក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំ ដល់​ស្រីគិហិគតាដែលមានឆ្នាំគ្រប់១២ហើយ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក៏ឯ​សិក្ខាសម្មតិនោះ សង្ឃ​ត្រូវ​ឲ្យយ៉ាងនេះ។ គឺស្រីគិហិគតា ដែលមានឆ្នាំ១២បរិបូណ៌​ហើយនោះ ត្រូវចូលទៅរកសង្ឃ ធ្វើ​ឧត្តរាសង្គ​ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយថ្វាយបង្គំ​បាទាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលី​ឡើង ហើយនិយាយ​យ៉ាងនេះនឹងសង្ឃថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំមានឈ្មោះនេះ ជាគិហិគតារបស់​លោកម្ចាស់មានឈ្មោះនេះ មាន​វស្សា១២​បរិបូណ៌ហើយ សូមសិក្ខាសម្មតិ​ក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់ពីរ​ឆ្នាំ​នឹងសង្ឃ។ សិក្ខាសម្មតិ​នោះ ត្រូវគិហិគតានោះសូម​អស់វារៈ​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូមអស់វារៈ​គំរប់បី​ដងផង។ ភិក្ខុនី​ដែល​ឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវឲ្យសង្ឃដឹងថា បពិត្រលោកម្ចាស់ សូមសង្ឃស្តាប់​ខ្ញុំ គិហិគតា​នេះ​ មានឈ្មោះនេះ របស់​លោកម្ចាស់មានឈ្មោះនេះ មានវស្សា១២បរិបូណ៌ហើយ សូមសិក្ខាសម្មតិក្នុងធម៌​៦យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំនឹងសង្ឃ។ បើសិក្ខាសម្មតិកម្ម មានកាលគួរដល់​សង្ឃ​ហើយ សង្ឃគួរឲ្យ​សិក្ខាសម្មតិ ​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ ដល់គិហិគតា មានឈ្មោះ​នេះ ដែល​មានវស្សា១២បរិបូណ៌ហើយ។ នេះជាញត្តិ។ បពិត្រលោកម្ចាស់ សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ គិហិគតានេះ មានឈ្មោះនេះ របស់​លោកម្ចាស់​មានឈ្មោះនេះ មានវស្សា១២​បរិបូណ៌​ហើយ សូមសិក្ខាសម្មតិ​ក្នុងធម៌​៦យ៉ាង អស់ពីរឆ្នាំ​នឹង​សង្ឃ ឥឡូវសង្ឃឲ្យ​សិក្ខាសម្មតិក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំ ដល់​ស្រីគិហិគតា​ឈ្មោះនេះ មានវស្សា១២បរិបូណ៌​ហើយ។ ការឲ្យសិក្ខាសម្មតិ ក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់ពីរ​ឆ្នាំ ដល់ស្រីគិហិគតា មាន​ឈ្មោះនេះ ដែលមានវស្សាគ្រប់១២ហើយ គួរដល់​លោកម្ចាស់អង្គណា លោកម្ចាស់អង្គនោះ ត្រូវ​ស្ងៀម មិនគួរដល់​លោកម្ចាស់អង្គណា លោកម្ចាស់អង្គនោះ ត្រូវ​និយាយ​ឡើង។ សិក្ខាសម្មតិក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំ សង្ឃបានឲ្យដល់គិហិគតា មាន​ឈ្មោះនេះ ដែល​មាន​វស្សាគ្រប់១២ហើយ។ ការឲ្យសិក្ខាសម្មតិនោះ គួរដល់សង្ឃ ហេតុនោះ ទើបសង្ឃ​ស្ងៀមនៅ។ ខ្ញុំសូមចាំទុកនូវដំណើរនេះ ដោយអាការស្ងៀមនៅយ៉ាងនេះ។ ស្រីគិហិគតា​នោះ ដែលមាន​វស្សា​គ្រប់១២ហើយ ត្រូវសង្ឃបង្គាប់ថា ចូរនាងពោលយ៉ាងនេះ គឺពោលថា ខ្ញុំសូមសមាទាន​នូវ​បាណាតិបាតាវេរមណី ជាសមាទានមិនកន្លងអស់ពីរឆ្នាំ។បេ។ ខ្ញុំសូមសមាទានូវ​វិកាលភោជនាវេរមណី ជាសមាទានមិនកន្លងអស់ពីរឆ្នាំ។ លំដាប់​នោះឯង ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោស​ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះដោយបរិយាយជាច្រើន។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនីទាំងឡាយ សំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីគិហិគតា​មានវស្សាគ្រប់១២ហើយ ដែលមិនបាន​សិក្សា​​សិក្ខា ក្នុង​ធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរវស្សា ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៨៥] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ស្រីគិហិគតា ដែលមានវស្សា​ដល់១២ហើយ ឈ្មោះថា មាន​វស្សា​គ្រប់១២ហើយ។ ដែលហៅថា ស្រីគិហិគតា សំដៅយកស្រីដែលល្មម​ទៅតាមប្រុស​ដទៃបាន។ ពាក្យថា អស់ពីរវស្សា គឺអស់ពីរឆ្នាំ។ សិក្ខា ដែលសង្ឃមិនបានឲ្យក្តី (ឬ) សិក្ខាដែលសង្ឃឲ្យហើយ តែកម្រើក (ដាច់)ក្តី នៃស្រីគិហិគតាណា ស្រីគិហិគតានោះ ឈ្មោះថា មិនបានសិក្សាសិក្ខា។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួស​ជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ ហើយស្វែងរក​គណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ ត្រូវទុក្កដខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវទុក្កដទាំងឡាយ​ខណៈ​ចប់កម្មវាចាពីរ ចប់​កម្មវាចា ឧបជ្ឈាយ៍ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនីត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។

[៣៨៦] កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកបដោយធម៌ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មមិនប្រកប​ដោយធម៌ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកប​ដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ កម្មមិនប្រកប​ដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៣៨៧] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់ស្រីគិហិគតា មានវស្សាគ្រប់១២ហើយ បានសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ​ហើយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើកន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

គព្ភិនីវគ្គ សិក្ខាបទទី៧

[៣៨៨] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់​ស្រីគិហិគតា​មានវស្សាគ្រប់១២ហើយ ​បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ (តែ) សង្ឃមិន​បានសន្មត។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ បាននិយាយយ៉ាងនេះថា នែសិក្ខមានាទាំងឡាយ នាងទាំងឡាយចូរមក ចូរដឹងកិច្ចនេះ ចូរឲ្យរបស់នេះ ចូរនាំយករបស់នេះមក យើងត្រូវ​ការ​ដោយ​របស់នេះ ចូរនាងធ្វើ​របស់នេះ​ឲ្យជាកប្បិយ។ ភិក្ខុនីបួសថ្មីទាំងឡាយនោះ​បានឆ្លើយ​យ៉ាងនេះថា បពិត្រលោកម្ចាស់ យើងខ្ញុំ​មិនមែន​ជាសិក្ខមានាទេ យើងខ្ញុំជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីគិហិគតា​មាន​វស្សាគ្រប់១២ហើយ ​បាន​សិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ (តែ)សង្ឃមិនបាន​សន្មត​​ឲ្យ​​សោះ។បេ។ ព្រះអង្គត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ ស្រីគិហិគតា​ដែលមានវស្សា​គ្រប់១២ហើយ ​​បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌​៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ (តែ)សង្ឃមិនបានសន្មត ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ ស្រីគិហិគតាដែល​មាន​វស្សាគ្រប់១២ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ (តែ)សង្ឃមិនបាន​សន្មតឲ្យទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោសហើយ ទ្រង់​ធ្វើធម្មីកថា ត្រាស់ហៅភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ថា ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាតឲ្យ​ ៗវុដ្ឋានសម្មតិ ដល់ស្រីគិហិគតា​ដែលមានវស្សា​គ្រប់១២ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក៏ឯវុដ្ឋានសម្មតិនោះ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ស្រីគិហិគតាដែលមាន​វស្សាគ្រប់​១២ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយនោះ ត្រូវចូលទៅរកសង្ឃ ធ្វើឧត្តរាសង្គ​ឆៀង​ស្មាម្ខាង ហើយថ្វាយបង្គំ​បាទាភិក្ខុនីទាំងឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលី ​និយាយ​​យ៉ាង​នេះ​នឹងសង្ឃថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំមានឈ្មោះនេះ ជាគិហិគតារបស់​លោកម្ចាស់​ឈ្មោះនេះ មានវស្សា​គ្រប់១២ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ សូមវុដ្ឋានសម្មតិ​នឹង​សង្ឃ។ ឯវុដ្ឋានសម្មតិ ស្រីគិហិគតានោះ ត្រូវសូម​អស់វារៈ​ពីរដងផង ត្រូវសូមអស់វារៈបីដងផង។ ភិក្ខុនី​ដែល​ឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវឲ្យ​សង្ឃដឹងថា បពិត្រលោកម្ចាស់ សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ស្រីគិហិគតា​នេះ​មានឈ្មោះនេះ របស់​លោកម្ចាស់ឈ្មោះនេះ មានវស្សាគ្រប់១២​ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌​៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ សូមវុដ្ឋានសម្មតិនឹងសង្ឃ។ បើវុដ្ឋានសម្មតិកម្ម មានកាល​គួរ​ដល់សង្ឃហើយ ត្រូវសង្ឃឲ្យ​វុដ្ឋានសម្មតិដល់ស្រីគិហិគតា មានឈ្មោះនេះ ដែលមានវស្សា​គ្រប់១២ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ។ នេះជាញត្តិ។ បពិត្រលោកម្ចាស់ សូម​សង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ស្រីគិហិគតានេះ មានឈ្មោះនេះ របស់​លោកម្ចាស់ឈ្មោះនេះ មានវស្សា​គ្រប់​១២ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ សូមវុដ្ឋានសម្មតិ​នឹង​សង្ឃ។ ឥឡូវ សង្ឃ​ឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដល់ស្រីគិហិគតាមាន​ឈ្មោះនេះ មានវស្សាគ្រប់១២​ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ។ ការឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិដល់​ស្រីគិហិគតា មាន​ឈ្មោះនេះដែល​មានវស្សា​គ្រប់១២ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌​៦យ៉ាង​អស់​ពីរឆ្នាំហើយ គួរដល់​លោកម្ចាស់​អង្គណា លោកម្ចាស់អង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរដល់​លោកម្ចាស់អង្គណា លោកម្ចាស់អង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ សង្ឃបាន​ឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដល់ស្រីគិហិគតា ​មាន​ឈ្មោះនេះ ដែលមានវស្សា​គ្រប់១២ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ។ ការឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិនោះ សមគួរ​ដល់សង្ឃ ហេតុនោះ បានជាសង្ឃស្ងៀមនៅ។ ខ្ញុំសូមចាំទុកនូវដំណើរនេះ ដោយ​អាការស្ងៀម​នៅយ៉ាងនេះ។ លំដាប់​នោះឯង ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោស​ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​នោះដោយ​បរិយាយ​ជាច្រើន​ហើយ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ សំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីគិហិគតាមានវស្សាគ្រប់១២ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរវស្សា​ហើយ តែសង្ឃមិនសន្មត(ឲ្យ) ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៨៩] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួចហើយ។ ស្រីគិហិគតា មានវស្សាដល់១២ហើយ ឈ្មោះថា មានវស្សាគ្រប់​១២ហើយ។ ដែលហៅថា ស្រីគិហិគតា សំដៅយកសិក្ខមានាដែលល្មម​ទៅកាន់បុរស​ដទៃបាន។ ពាក្យថា អស់ពីរវស្សា គឺអស់ពីរឆ្នាំ។ ស្រីគិហិគតា ដែល​សិក្សាសិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាង ឈ្មោះថា សិក្សាសិក្ខាហើយ។ ស្រីគិហិគតា ដែលសង្ឃមិនបាន​ឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដោយកម្មមានញត្តិជាគំរប់​ពីរ ឈ្មោះថា សង្ឃមិនបានសន្មត។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួស​ជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ ហើយស្វែងរក​គណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ ត្រូវទុក្កដខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវទុក្កដទាំងឡាយ​ខណៈ​ចប់កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ឧបជ្ឈាយ៍ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនីត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។

[៣៩០] កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកបដោយធម៌ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មមិនប្រកប​ដោយធម៌ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកប​ដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិ​ទុក្កដ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ កម្មមិន​ប្រកបដោយ​ធម៌ ភិក្ខុនី​សំគាល់ថា កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៣៩១] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់ស្រីគិហិគតា ​ដែលមានវស្សាគ្រប់១២ហើយ បានសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់​ពីរឆ្នាំហើយ សង្ឃសន្មតហើយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើកន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

គព្ភិនីវគ្គ សិក្ខាបទទី៨

[៣៩២] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី ឲ្យឧបសម្បទាដល់​សិក្ខមានាជា​សហជីវិនី ហើយមិនបានបង្រៀនខ្លួនឯង មិនឲ្យអ្នកដទៃបង្រៀនអស់ពីរឆ្នាំ។ ភិក្ខុនីទាំង​ឡាយនោះល្ងង់ មិនឆ្លាស មិនស្គាល់កិច្ចគួរ ឬមិនគួរ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មាន​សេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា លោកម្ចាស់ថុល្លនន្ទា មិនគួរបើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់សិក្ខមានាជាសហជីវិនី ហើយមិន​បង្រៀន​ខ្លួនឯង មិនឲ្យគេបង្រៀនអស់ពីរឆ្នាំសោះ។បេ។ ព្រះអង្គត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់សិក្ខមានាជាសហជីវិនី ហើយមិន​បង្រៀន​ខ្លួនឯង មិនឲ្យគេ​បង្រៀនអស់ពីរឆ្នាំ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មាន​ជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី មិនសមបើនឹង​ឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់សិក្ខមានាជាសហជីវិនី ហើយ​មិនបង្រៀនខ្លួន​ឯង មិនឲ្យគេបង្រៀនអស់ពីរឆ្នាំទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនីទាំងឡាយ សំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់សិក្ខមានាជាសហជីវិនី ហើយមិនបង្រៀន​ដោយ​ខ្លួនឯង មិនឲ្យគេ​បង្រៀន​​អស់​ពីរវស្សា ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៩៣] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ដែលហៅថា សិក្ខមានាជាសហជីវិនី សំដៅយកសិក្ខមានា​ជា​សទ្ធិវិហារិនី (កូនសិស្ស)។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួស​ជាភិក្ខុនី។ ពាក្យថា អស់​ពីរវស្សា គឺអស់ពីរឆ្នាំ។ ពាក្យថា មិនបង្រៀន (ខ្លួនឯង) គឺមិនបង្រៀនដោយបាលី អដ្ឋកថា សេចក្តីទូន្មាន ប្រៀនប្រដៅដោយខ្លួនឯង។ ពាក្យថា មិនឲ្យគេបង្រៀន គឺមិនបង្គាប់​អ្នកដទៃ។ ភិក្ខុនីគ្រាន់តែ​ដាក់ធុរៈថា អញនឹងមិនបង្រៀនខ្លួនឯង មិនឲ្យគេ​បង្រៀន អស់​ពីរឆ្នាំ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៩៤] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៥យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីមានសេចក្តី​អន្តរាយ ហើយស្វែងរក​គ្នាមិនបាន១ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនីមានភ័យធំ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើ​កន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

គព្ភិនីវគ្គ សិក្ខាបទទី៩

[៣៩៥] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិក​សេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនតាមបម្រើភិក្ខុនីជាបវត្តិនី (ឧបជ្ឈាយ៍) ដែលបំបួសខ្លួនអស់ពីរឆ្នាំ។ ពួកភិក្ខុនីទាំងនោះ ល្ងង់ មិនឆ្លាស មិនស្គាល់​ការគួរ ឬមិនគួរ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំង​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងមិនតាម​បម្រើភិក្ខុនីជា​បវត្តិនី​ដែលបំបួស​ខ្លួនអស់​ពីរឆ្នាំសោះ។បេ។ ព្រះអង្គត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនតាមបម្រើភិក្ខុនី ជាបវត្តិនី ដែលបំបួសខ្លួន​អស់​ពីរឆ្នាំ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹង​មិនបម្រើ​ភិក្ខុនីជាបវត្តិនី ដែលបំបួសខ្លួនអស់​ពីរឆ្នាំទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ សំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ មិនតាមបម្រើភិក្ខុនី​ជាបវត្តិនី ដែលបំបួស​ខ្លួនអស់​ពីរវស្សា ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៩៦] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ពាក្យថាបំបួសខ្លួន គឺឲ្យឧបសម្បទាដល់ខ្លួន។ ដែលហៅថា ភិក្ខុនី​ជាបវត្តិនី សំដៅយកភិក្ខុនីជាឧបជ្ឈាយ៍។ ពាក្យថា អស់ពីរវស្សា គឺអស់ពីរឆ្នាំ។ ពាក្យថា មិនតាម​បម្រើ គឺមិនបម្រើដោយខ្លួនឯង។ ភិក្ខុនីគ្រាន់តែដាក់ធុរៈថា អញនឹង​មិន​តាម​បម្រើ​អស់ពីរឆ្នាំ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៩៧] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៦យ៉ាង) គឺឧបជ្ឈាយ៍ល្ងង់១ ឧបជ្ឈាយ៍​មិនមានខ្មាស១ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនីមានសេចក្តីអន្តរាយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើ​កន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

គព្ភិនីវគ្គ សិក្ខាបទទី១០

[៣៩៨] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់សិក្ខមានា ជា​សហជីវិនី (កូនសិស្ស) ហើយមិននាំយកទៅខ្លួនឯង មិនឲ្យគេនាំយកទៅ។ ប្តី​បានចាប់យកទៅ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា លោកម្ចាស់ថុល្លនន្ទា មិនសមបើនឹងឲ្យ​ឧបសម្បទា ដល់សិក្ខមានា ជាសហជីវិនី ហើយមិននាំយកទៅខ្លួនឯង មិនឲ្យគេ​នាំ​យកទៅសោះ ប្តីបានចាប់​យកទៅ ប្រសិនបើភិក្ខុនីនេះចៀសចេញទៅហើយ ប្តីប្រាកដ​ជាមិនបាន​ចាប់យកទៅទេ។បេ។ ព្រះអង្គត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី ឲ្យ​ឧបសម្បទា ដល់សិក្ខមានា ជាសហជីវិនី ហើយមិននាំយកទៅខ្លួនឯង មិនឲ្យគេនាំយកទៅ ប្តីបានចាប់​យកទៅ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី មិនសមបើនឹង ឲ្យ​ឧបសម្បទា ដល់សិក្ខមានា ជាសហជីវិនី ហើយ​មិននាំយកទៅខ្លួនឯង មិនឲ្យគេនាំយកទៅ ប្តីបានចាប់​យកទៅទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនីទាំងឡាយ សំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យ​ឧបសម្បទា ដល់សិក្ខមានា ជាសហជីវិនី ហើយមិននាំយកទៅ មិនឲ្យគេនាំយកទៅ ដោយហោច​ទៅអស់​៥-៦យោជន៍ ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៣៩៩] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ដែលហៅថា សិក្ខមានាជាសហជីវិនី សំដៅយកសិក្ខមានា​ជាសទ្ធិវិហារិនី (កូនសិស្ស)។ ពាក្យថាឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួសជាភិក្ខុនី។ ពាក្យថា មិន​នាំយកទៅ គឺមិននាំយកទៅខ្លួនឯង។ ពាក្យថា មិនឲ្យគេនាំយកទៅ គឺមិនបង្គាប់អ្នកដទៃ។ ភិក្ខុនីគ្រាន់តែដាក់ធុរៈថា អញនឹងមិននាំយកទៅ មិនឲ្យអ្នកដទៃនាំយកទៅ ដោយ​ហោចទៅ សូម្បីអស់៥-៦យោជន៍ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤០០] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺ ភិក្ខុនីមានសេចក្តី​អន្តរាយ ហើយស្វែងរកភិក្ខុនីជាគំរប់ពីរមិនបាន១ ភិក្ខុនីមានភ័យធំ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនី​ធ្វើកន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

គព្ភិនីវគ្គទី៧ ចប់។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី១

[៤០១] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់កុមារីភូតា (សាមណេរី)​ ដែលមានអាយុមិនគ្រប់២០ឆ្នាំ។ ពួកភិក្ខុនីបួសថ្មីទាំងនោះ ជាអ្នកអត់​ទ្រាំមិន​បាននឹង​ត្រជាក់ ក្តៅ ឃ្លាន ស្រេក និងសម្ផស្សរបោមមូសខ្យល់ កំដៅថ្ងៃ និងពស់​តូចពស់​ធំទាំងឡាយ មានជាតិ​ជា​អ្នកមិន​អត់ធន់​នឹងគន្លង​ពាក្យដែល​គេនិយាយ​មិនគាប់ចិត្ត មាន​មក​មិនល្អ នឹងវេទនាដែលប្រជុំ​ក្នុងសរីរ​កើតឡើងជាទុក្ខដ៏ក្លៀវក្លា រឹងក្រហល់ក្រហាយ មិនជាទី​ត្រេកអរ មិនគាប់ចិត្ត ជាទីនាំបង់​នូវជីវិត។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មាន​សេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់កុមារីភូតា ដែលមានអាយុមិន​គ្រប់២០ឆ្នាំ​​​សោះ។បេ។ ព្រះអង្គត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់កុមារីភូតា ដែលមាន​អាយុខ្វះពី២០ឆ្នាំ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំង​ឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មាន​ជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់កុមារីភូតា ដែលមានវស្សាខ្វះពី២០ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ព្រោះជាតិ​កុមារីភូតា មានវស្សាខ្វះពី២០ ជាអ្នក​មិនអត់ទ្រាំនូវត្រជាក់និងក្តៅ។បេ។ មានជាតិ​ជាអ្នកមិន​អត់ទ្រាំ​នូវទុក្ខវេទនា ជាទី​នាំបង់នូវ​ជីវិត ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក៏ឯកុមារីភូតា មានឆ្នាំ២០ ទើបអត់ទ្រាំ​នូវត្រជាក់ ក្តៅ។បេ។ មានជាតិ​ជាអ្នកអត់ទ្រាំនូវទុក្ខវេទនា ជាទីនាំបង់នូវជីវិតបាន ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនីទាំងឡាយ សំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់កុមារីភូតា មានឆ្នាំខ្វះពី២០  ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤០២] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ កុមារីភូតា មានឆ្នាំមិនដល់២០ ឈ្មោះថា មានឆ្នាំខ្វះពី២០។ ដែលហៅថា កុមារីភូតា សំដៅយកសាមណេរី។។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួស​ជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹង​​ឲ្យឧបសម្បទា​ ហើយស្វែងរក​គណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ ត្រូវទុក្កដ​ខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវទុក្កដទាំងឡាយ​ខណៈ​ចប់កម្មវាចាពីរ ចប់​កម្មវាចា ឧបជ្ឈាយ៍​ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនីត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។

[៤០៣] សាមណេរីមានឆ្នាំខ្វះពី២០ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មានឆ្នាំខ្វះពី២០ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ សាមណេរីមានឆ្នាំខ្វះពី២០ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ សាមណេរីមានឆ្នាំខ្វះពី២០ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា គ្រប់ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា មិនត្រូវអាបត្តិ។ សាមណេរីមានឆ្នាំគ្រប់២០ហើយ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មាន​ឆ្នាំខ្វះពី២០ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ សាមណេរីមានឆ្នាំគ្រប់២០ហើយ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិ​ទុក្កដ។ សាមណេរីមានឆ្នាំគ្រប់២០ហើយ ភិក្ខុនី​ក៏សំគាល់​ថា គ្រប់ហើយ មិនត្រូវអាបត្តិ។

[៤០៤] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺ សាមណេរីមាន​ឆ្នាំខ្វះពី២០ (តែ)ភិក្ខុនីសំគាល់ថាគ្រប់ហើយ ក៏ឲ្យ​ឧបសម្បទា១ សាមណេរីមានឆ្នាំ​គ្រប់២០​ហើយ ភិក្ខុនីក៏សំគាល់ថាគ្រប់២០ ហើយឲ្យឧបសម្បទា១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនី​ធ្វើកន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី២

[៤០៥] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់​ កុមារីភូតា (សាមណេរី) មានឆ្នាំគ្រប់២០ហើយ (តែ) មិនបានសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំ។ ភិក្ខុនីបួសថ្មី​ទាំង​នោះ នៅល្ងង់ មិនឆ្លាស មិនស្គាល់ការគួរ ឬមិនគួរ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរបើ​នឹងឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់កុមារីភូតា ដែលមានវស្សា​គ្រប់​២០ហើយ (តែ) មិនបានសិក្សាសិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំសោះ។បេ។ ព្រះអង្គត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់កុមារីភូតា មានវស្សាគ្រប់២០ហើយ តែ​មិនបានសិក្សា​សិក្ខាក្នុងធម៌​៦យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មាន​ជោគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹងឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់កុមារីភូតា មានឆ្នាំគ្រប់២០ហើយ មិនបានសិក្សា​សិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោសហើយ ទ្រង់​ធ្វើធម្មីកថា ហើយទើបត្រាស់ហៅភិក្ខុ​ទាំងឡាយថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាតឲ្យ ៗនូវសិក្ខាសម្មតិក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំ ដល់កុមារីភូតា ដែល​មានឆ្នាំ១៨។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក៏ឯសិក្ខាសម្មតិនោះ សង្ឃត្រូវ​ឲ្យយ៉ាងនេះ។ គឺកុមារីភូតា មានឆ្នាំ១៨នោះ ត្រូវចូលទៅរកសង្ឃ ធ្វើឧត្តរាសង្គ​ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយថ្វាយបង្គំ​បាទាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលី​ឡើង រួចនិយាយ​យ៉ាងនេះនឹងសង្ឃថា បពិត្រ​លោក​ម្ចាស់ ខ្ញុំមានឈ្មោះនេះ ជាកុមារីភូតា មានឆ្នាំ១៨ របស់​លោកម្ចាស់មានឈ្មោះនេះ សូមសិក្ខា​សម្មតិ​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរ​ឆ្នាំនឹងសង្ឃ។ កុមារីភូតានោះ ត្រូវសូមសិក្ខាសម្មតិនោះ​អស់វារៈ​ពីរដង​ផង ត្រូវសូមអស់​វារៈបីដងផង។ ភិក្ខុនី​ដែល​ឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវឲ្យសង្ឃជ្រាបថា បពិត្រ​លោកម្ចាស់ សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ កុមារីភូតានេះ​ ឈ្មោះនេះ មានឆ្នាំ១៨ របស់​លោកម្ចាស់​មានឈ្មោះ​នេះ សូមសិក្ខាសម្មតិក្នុងធម៌​៦យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំនឹងសង្ឃ។ បើសិក្ខាសម្មតិកម្ម មានកាលគួរ​ដល់​សង្ឃហើយ សូមសង្ឃឲ្យ​សិក្ខាសម្មតិ ​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ ដល់កុមារីភូតា មានឈ្មោះនេះ មានអាយុ១៨ឆ្នាំ។ នេះជាញត្តិ។ បពិត្រលោកម្ចាស់ សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ កុមារីភូតានេះ មានឈ្មោះ​នេះ របស់​លោកម្ចាស់​មានឈ្មោះនេះ មានឆ្នាំ១៨ សូម​សិក្ខាសម្មតិក្នុងធម៌​៦យ៉ាង អស់ពីរឆ្នាំ​នឹង​សង្ឃ។ ឥឡូវសង្ឃឲ្យ​សិក្ខាសម្មតិ​ក្នុងធម៌ ៦ យ៉ាង​អស់ពីរឆ្នាំ ដល់កុមារីភូតា មានឆ្នាំ១៨ មាន​ឈ្មោះ​នេះ។ ការឲ្យសិក្ខាសម្មតិ ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំ ដល់កុមារីភូតា មានអាយុ១៨ មាន​ឈ្មោះនេះ គួរដល់​លោកម្ចាស់​​អង្គណា លោកម្ចាស់អង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរដល់​លោកម្ចាស់អង្គណា លោក​ម្ចាស់អង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ សង្ឃបានឲ្យសិក្ខាសម្មតិក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់ពីរ​ឆ្នាំ ដល់​កុមារីភូតា មានអាយុ១៨ឆ្នាំ មាន​ឈ្មោះនេះហើយ។ ការឲ្យសិក្ខាសម្មតិនោះ គួរដល់សង្ឃ ហេតុនោះ បានជាសង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុកនូវរឿងនេះ ដោយអាការ​ស្ងៀមនៅយ៉ាងនេះ។ កុមារីភូតា មានអាយុ១៨នោះ សង្ឃត្រូវបង្គាប់ថា នាងចូរថា​យ៉ាងនេះ គឺពោលថា ខ្ញុំសូម​សមាទាន​នូវបាណាតិបាតាវេរមណី ជាសមាទានមិន​កន្លង​អស់ពីរឆ្នាំ ខ្ញុំសូមសមាទាន​នូវ​អទិន្នាទានា​វេរមណី ជាសមាទាន​មិនកន្លងអស់ពីរឆ្នាំ ខ្ញុំសូម​សមាទាននូវអព្រហ្មចរិយាវេរមណី ជា​សមាទាន​មិនកន្លងអស់ពីរឆ្នាំ ខ្ញុំសូម​សមាទាន​​នូវមុសាវាទាវេរមណី ជាសមាទាន​មិនកន្លង​អស់ពីរឆ្នាំ ខ្ញុំសូមសមាទាននូវ​សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានាវេរមណី ជាសមាទានមិនកន្លង​អស់​ពីរឆ្នាំ ខ្ញុំសូមសមាទា​នូវ​វិកាលភោជនាវេរមណី ជាសមាទានមិនកន្លងអស់ពីរឆ្នាំ។ លំដាប់​នោះឯង ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោស​ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ដោយបរិយាយជាច្រើន។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនីទាំងឡាយ សំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់កុមារីភូតា មានឆ្នាំពេញ២០ហើយ មិនបានសិក្សា​សិក្ខា ក្នុង​ធម៌៦​យ៉ាងអស់​ពីរវស្សា ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤០៦] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួចហើយ។ សាមណេរីមានឆ្នាំដល់២០ហើយ ឈ្មោះថា មានឆ្នាំពេញ២០។ ដែលហៅថា កុមារីភូតា សំដៅយកសាមណេរី។ ពាក្យថា អស់ពីរវស្សា គឺអស់ពីរឆ្នាំ។ សិក្ខា ដែល​សង្ឃមិន​បានឲ្យក្តី សិក្ខាដែលសង្ឃឲ្យហើយ តែកម្រើកដាច់ក្តី របស់​សាមណេរីណា សាមណេរីនោះ ឈ្មោះថា មិនបានសិក្សាសិក្ខា។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួស​ជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ ហើយស្វែងរក​គណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ ត្រូវទុក្កដខណៈចប់ញត្តិ។ ត្រូវទុក្កដ​ទាំងឡាយ​ខណៈ​ចប់កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ឧបជ្ឈាយ៍ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនីត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។

[៤០៧] កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកបដោយធម៌ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មមិនប្រកប​ដោយធម៌ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកប​ដោយ​ធម៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ កម្មមិនប្រកប​ដោយ​ធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៤០៨] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់ កុមារីភូតាមានឆ្នាំគ្រប់២០ហើយ សិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំហើយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើកន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី៣

[៤០៩] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់​ កុមារីភូតា មានឆ្នាំគ្រប់​២០ហើយ សិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងហើយ (តែ) សង្ឃមិនបានសន្មត។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ បាន​និយាយយ៉ាងនេះថា នែពួកសិក្ខមានា នាងទាំងឡាយចូរមក ចូរដឹងកិច្ចនេះ ចូរឲ្យរបស់នេះ ចូរនាំយករបស់នេះមក យើងត្រូវការដោយរបស់នេះ នាង​ទាំងឡាយ​ចូរធ្វើ​របស់នេះ​ឲ្យជា​កប្បិយ។ ភិក្ខុនីបួសថ្មីទាំងឡាយនោះ​បាននិយាយ​យ៉ាង​នេះថា បពិត្រលោកម្ចាស់ យើងខ្ញុំ​មិន​មែន​​ជាសិក្ខមានាទេ យើងខ្ញុំជាភិក្ខុនីទេតើ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ណា មានសេចក្តីប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ កុមារីភូតា​មានឆ្នាំពេញ២០ហើយ សិក្សា​​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ (តែ)​សង្ឃមិនបានសន្មត​សោះ។បេ។ ទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់កុមារីភូតា​មានឆ្នាំ​ពេញ ២០ ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ (តែ) សង្ឃមិនបានសន្មត ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសម​បើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ កុមារីភូតាមានអាយុពេញ២០ហើយ សិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ (តែ) សង្ឃ​មិនបាន​សន្មតទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោសហើយ ទ្រង់​ធ្វើធម្មីកថា ហើយត្រាស់ហៅ​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយថា ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាត ឲ្យ​ភិក្ខុនីសង្ឃឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដល់ កុមារីភូតា​មានឆ្នាំពេញ២០ហើយ សិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ឯវុដ្ឋានសម្មតិនោះ សង្ឃត្រូវ​ឲ្យយ៉ាងនេះ។ គឺកុមារីភូតាមានឆ្នាំពេញ២០ហើយ ដែល​បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់​ពីរឆ្នាំហើយនោះ ត្រូវចូលទៅរកសង្ឃ ធ្វើឧត្តរាសង្គ​ឆៀងស្មា​ម្ខាង ហើយថ្វាយបង្គំ​បាទាភិក្ខុនីទាំងឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ហើយ​និយាយ​យ៉ាងនេះ​នឹងសង្ឃថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំមានឈ្មោះនេះ ជាកុមារីភូតារបស់​លោកម្ចាស់​ឈ្មោះ​នេះ មានឆ្នាំពេញ២០ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ​ហើយ សូម​វុដ្ឋានសម្មតិ​នឹងសង្ឃ។ វុដ្ឋានសម្មតិនោះ ត្រូវកុមារីភូតានោះ សូម​អស់វារៈ​ពីរដង​ផង ត្រូវសូមអស់វារៈបី​ដង​ផង។ ភិក្ខុនី​ដែល​ឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវឲ្យសង្ឃដឹងថា បពិត្រ​លោកម្ចាស់ សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ កុមារីភូតា​នេះ​មានឈ្មោះនេះ របស់​លោកម្ចាស់ឈ្មោះនេះ មានឆ្នាំពេញ២០​ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ សូមវុដ្ឋាន​សម្មតិ​នឹងសង្ឃ។ បើវុដ្ឋានសម្មតិកម្ម មានកាល​គួរ​ដល់សង្ឃហើយ ត្រូវសង្ឃឲ្យ​វុដ្ឋានសម្មតិ ដល់កុមារីភូតា មានឈ្មោះនេះ មានឆ្នាំពេញ២០ហើយ ដែលបានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌ ៦ យ៉ាងអស់​ពីរ​ឆ្នាំហើយ។ នេះជាញត្តិ។ បពិត្រលោកម្ចាស់ សូម​សង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ កុមារីភូតា មានឈ្មោះនេះ របស់​លោកម្ចាស់ឈ្មោះនេះ មានឆ្នាំពេញ២០ហើយ បាន​សិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំហើយ សូមវុដ្ឋានសម្មតិ​នឹង​សង្ឃ។ ឥឡូវ សង្ឃឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដល់កុមារីភូតា មាន​ឈ្មោះនេះ មានឆ្នាំពេញ២០ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាង​អស់​ពីរឆ្នាំ​ហើយ។ ការឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដល់កុមារីភូតា មាន​ឈ្មោះនេះ មានឆ្នាំពេញ​២០ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​​ក្នុងធម៌​៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ​ហើយ គួរដល់​លោកម្ចាស់អង្គណា លោកម្ចាស់​អង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរដល់​លោកម្ចាស់​អង្គ​ណា លោកម្ចាស់អង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ សង្ឃបានឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដល់កុមារីភូតា ​មាន​ឈ្មោះនេះ មាន​ឆ្នាំពេញ២០ហើយ បានសិក្សា​សិក្ខា​ក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់​ពីរឆ្នាំ​ហើយ។ ការឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ​នោះ គួរដល់សង្ឃ ហេតុនោះ ទើបសង្ឃស្ងៀមនៅ។ ខ្ញុំសូមចាំទុក​នូវ​រឿងនេះ ដោយ​អាការស្ងៀមនៅយ៉ាងនេះ។ លំដាប់​នោះឯង ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោស​ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​នោះ ដោយបរិយាយជាច្រើន។បេ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនីទាំងឡាយ សំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់កុមារីភូតា មានឆ្នាំ​ពេញ​២០ហើយ សិក្សា​សិក្ខាក្នុង​ធម៌ ៦ យ៉ាងអស់​​ពីរឆ្នាំហើយ ដែលសង្ឃមិន​បាន​សន្មត​(ឲ្យ) ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤១០] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួចហើយ។ កុមារីភូតា មានឆ្នាំដល់២០ហើយ ឈ្មោះថា មានឆ្នាំពេញ​២០ហើយ។ ដែលហៅថា កុមារីភូតា សំដៅយកសាមណេរី។ ពាក្យថា អស់ពីរវស្សា គឺអស់ពីរឆ្នាំ។ ដែល​ហៅថា​ បានសិក្សាសិក្ខា គឺបានសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាង។ ដែល​ហៅថា សង្ឃមិនបានសន្មត គឺសង្ឃមិនបានឲ្យវុដ្ឋានសម្មតិ ដោយញត្តិទុតិយកម្ម។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួស​ជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ ហើយស្វែង​រក​គណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ត្រូវទុក្កដខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវទុក្កដទាំងឡាយ​ខណៈ​ចប់កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ឧបជ្ឈាយ៍​ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនីត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។

[៤១១] កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកបដោយធម៌ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ហើយឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មមិនប្រកប​ដោយធម៌ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកប​ដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិ​ទុក្កដ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ កម្មមិន​ប្រកបដោយ​ធម៌ ភិក្ខុនី​សំគាល់ថា កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៤១២] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់កុមារីភូតា មានឆ្នាំពេញ២០ហើយ សិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំហើយ សង្ឃ​សន្មត​ហើយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើកន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី៤

[៤១៣] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយមានវស្សាមិនគ្រប់១២ ឲ្យឧបសម្បទា (ដល់​ស្រីដទៃ)។ ភិក្ខុនីជាឧបជ្ឈាយ៍ទាំងឡាយនោះល្ងង់ មិនឆ្លាស មិនដឹងការគួរ ឬមិនគួរ។ ពួក​សទ្ធិវិហារិនី (ក៏) ល្ងង់ មិនឆ្លាស មិនដឹងការគួរ ឬមិនគួរដែរ។ ភិក្ខុនីទាំង​ឡាយណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​មានវស្សាមិនគ្រប់១២ មិនគួរបើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ (ស្រីដទៃ)សោះ។បេ។ ព្រះអង្គត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​មានវស្សាមិនគ្រប់១២ ឲ្យឧបសម្បទា​(ដល់ស្រីដទៃ) ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មាន​ជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​មានវស្សាមិនគ្រប់១២ មិនសមបើ​នឹងឲ្យឧបសម្បទា​(ដល់ស្រីដទៃ)ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ចូរភិក្ខុនីទាំងឡាយ សំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ មានវស្សាមិនគ្រប់​១២ ហើយឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ (គេ) ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤១៤] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ភិក្ខុនី​មានវស្សាមិនទាន់ដល់១២ ឈ្មោះថា មានវស្សាមិនគ្រប់​១២។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួស​ជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា ហើយស្វែង​រកគណៈ​ក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ត្រូវទុក្កដខណៈចប់​ញត្តិ ត្រូវទុក្កដទាំងឡាយខណៈចប់កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ឧបជ្ឈាយ៍​ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៤១៥] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីមាន​វស្សាពេញ​១២ហើយ ឲ្យឧបសម្បទា១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីធ្វើកន្លង​មុនបញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី៥

[៤១៦] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មានវស្សាពេញ១២បរិបូណ៌ហើយ (តែ) សង្ឃមិនបានសន្មត ក៏ឲ្យឧបសម្បទា (ដល់ពួកកុលធីតា)។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយនោះ ល្ងង់ មិនឆ្លាស មិនដឹងការគួរ ឬមិនគួរ។ ពួកភិក្ខុនីជាសទ្ធិវិហារិនី ក៏ល្ងង់ មិនឆ្លាស មិនស្គាល់ការគួរ ឬមិនគួរ (ដូចគ្នាដែរ)។  ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មានវស្សាពេញ១២ហើយ (តែ) សង្ឃមិនទាន់បាន​សន្មត មិនសមបើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​សោះ។បេ។ ទ្រង់ត្រាស់​សួរ​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មាន​វស្សា​ពេញ១២ហើយ សង្ឃមិនបាន​សន្មត ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មានវស្សា​ពេញ១២​ហើយ (តែ) សង្ឃមិនបាន​សន្មត មិនគួរនឹងឲ្យឧបសម្បទាទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោស​ហើយ ទ្រង់ធ្វើធម្មីកថា ហើយត្រាស់​ហៅភិក្ខុទាំងឡាយថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាត​ឲ្យសង្ឃឲ្យ​វុដ្ឋាបនសម្មតិ​ដល់ភិក្ខុនីដែលមានវស្សាពេញ១២ហើយ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក៏ឯវុដ្ឋាបនសម្មតិ​នោះ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ គឺភិក្ខុនីដែលមានវស្សាពេញ១២ហើយនោះ ត្រូវចូលទៅរកសង្ឃ ធ្វើឧត្តរាសង្គ​ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយសំពះ​បាទាភិក្ខុនីដែលចាស់ៗ ហើយ​អង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលី​ឡើង ពោល​យ៉ាងនេះថា បពិត្រព្រះសង្ឃជាម្ចាស់ ខ្ញុំមានឈ្មោះនេះ ជាភិក្ខុនីមាន​វស្សាពេញ១២​ហើយ សូមវុដ្ឋាបនសម្មតិនឹងសង្ឃ។ ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវសូម​វុដ្ឋាបនសម្មតិនោះ អស់វារៈ​ពីរដងផង ត្រូវសូមអស់វារៈបីដងផង។ ភិក្ខុនីនោះ សង្ឃគប្បី​កំណត់ឲ្យដឹងថា ភិក្ខុនីនេះជាអ្នកឆ្លាស មាន​សេចក្តី​អៀនខ្មាស។ បើភិក្ខុនីនោះល្ងង់ផង មិនមាន​សេចក្តីអៀនខ្មាសផង សង្ឃមិនគប្បី​ឲ្យវុដ្ឋាបនសម្មតិ​ទេ បើភិក្ខុនីនោះល្ងង់ (តែ) មានសេចក្តី​អៀនខ្មាស សង្ឃក៏មិនគប្បីឲ្យ បើភិក្ខុនី​ឆ្លាស (តែ) មិនមានសេចក្តីខ្មាស សង្ឃក៏មិនគប្បីឲ្យ(ដែរ) បើភិក្ខុនីនោះឆ្លាសផង មានសេចក្តី​ខ្មាសផង សង្ឃគប្បីឲ្យបាន។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក៏ឯវុដ្ឋាបនសម្មតិនោះ សង្ឃគប្បីឲ្យយ៉ាងនេះ។ គឺភិក្ខុនី​ដែល​ឆ្លាស ប្រតិពល គប្បីញុំាង​សង្ឃឲ្យដឹងថា បពិត្រព្រះសង្ឃជាម្ចាស់ សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ភិក្ខុនីនេះ​មានឈ្មោះនេះ មានវស្សាពេញ១២​ហើយ សូមវុដ្ឋាបនសម្មតិនឹងសង្ឃ។ បើ​វុដ្ឋាបនសម្មតិ​កម្មនេះ មានកាលដ៏សមគួរដល់សង្ឃហើយ គប្បីសង្ឃឲ្យ​វុដ្ឋាបនសម្មតិ ដល់ភិក្ខុនី មានឈ្មោះនេះ ដែលមានវស្សាពេញ១២ហើយ។ នេះជាញត្តិ។ បពិត្រព្រះសង្ឃជាម្ចាស់ សូម​សង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ភិក្ខុនី មានឈ្មោះនេះ មានវស្សា​ពេញ១២ហើយ សូមវុដ្ឋានសម្មតិ​នឹង​សង្ឃ។ សង្ឃ​ឲ្យវុដ្ឋាបនសម្មតិ ដល់ភិក្ខុនី ឈ្មោះនេះ មានវស្សាពេញ១២ហើយ។ ការឲ្យវុដ្ឋាបនសម្មតិ ដល់​ភិក្ខុនី​ឈ្មោះនេះ មានវស្សាពេញ១២ហើយ គួរដល់​លោកម្ចាស់​អង្គណា លោកម្ចាស់អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគួរដល់​លោកម្ចាស់​អង្គ​ណា លោកម្ចាស់​អង្គនោះ គប្បីនិយាយឡើង។ សង្ឃបាន​ឲ្យ​វុដ្ឋាបនសម្មតិ ដល់ភិក្ខុនី ​ឈ្មោះនេះ មានវស្សាពេញ១២ហើយ។ ការឲ្យវុដ្ឋាបនសម្មតិនោះ គួរដល់សង្ឃហើយ ហេតុនោះ ទើប​សង្ឃស្ងៀមនៅ។ ខ្ញុំសូមចាំទុក​នូវរឿងនេះ ដោយអាការ​ស្ងៀមនៅយ៉ាងនេះ។ គ្រា​នោះឯង ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោស​ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ដោយ​បរិយាយជាច្រើន។បេ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ មានវស្សា១២បរិបូណ៌ហើយ សង្ឃមិនបានសន្មត (ហើយឲ្យឧបសម្បទា) ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤១៧] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ភិក្ខុនី មានវស្សាដល់១២ហើយ ឈ្មោះថា មានវស្សា​១២បរិបូណ៌​ហើយ។ ភិក្ខុនីដែលសង្ឃមិនបានឲ្យវុដ្ឋាបនសម្មតិ ដោយញត្តិទុតិយកម្ម ឈ្មោះថា សង្ឃមិនបាន​សន្មត។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺញុំាងកុលធីតា ឲ្យដល់នូវគុណឰដ៏​ខាងលើ (គឺសម្រេច​ជាភិក្ខុនីភាព)។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹង​ឲ្យឧបសម្បទា​ ហើយស្វែងរក​គណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនីត្រូវទុក្កដខណៈ​ចប់ញត្តិ ត្រូវទុក្កដទាំងឡាយ​​ក្នុង​ខណៈ​ចប់កម្មវាចាពីរ លុះចប់កម្មវាចា ព្រះឧបជ្ឈាយ៍​ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ គណៈ និងអាចរិនីត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។

[៤១៨] កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មប្រកបដោយធម៌ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីមានសេចក្តីសង្ស័យ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ កម្មប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា កម្មមិនប្រកប​ដោយ​ធម៌ ហើយឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនី​សំគាល់ថា កម្មប្រកប​ដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិ​ទុក្កដ។ កម្មមិនប្រកបដោយធម៌ ភិក្ខុនី​មានសេចក្តីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ កម្មមិន​ប្រកបដោយ​ធម៌ ភិក្ខុនី​សំគាល់ថា កម្មមិន​ប្រកបដោយធម៌ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៤១៩] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីមានវស្សា​១២​បរិបូណ៌​ហើយ សង្ឃបានសន្មតហើយ ឲ្យ​ឧបសម្បទា១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើម​បញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី៦

[៤២០] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ចណ្ឌកាលីភិក្ខុនី ចូលទៅរកភិក្ខុនីសង្ឃ ហើយសូម​វុដ្ឋាបនសម្មតិ។ លំដាប់នោះឯង ភិក្ខុនីសង្ឃសង្កេតចណ្ឌកាលីភិក្ខុនី ហើយឃាត់ថា នែ​លោកម្ចាស់ លោកមិនគួរ​នឹងឲ្យឧបសម្បទា​នៅឡើយទេ ហើយក៏មិនបាន​ឲ្យ​វុដ្ឋាបន​សម្មតិ។ ចណ្ឌកាលីភិក្ខុនី​ទទួលពាក្យថាសាធុ។ ក៏សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីសង្ឃឲ្យ​វុដ្ឋាបនសម្មតិដល់ភិក្ខុនីទាំងឡាយដទៃ។ ចណ្ឌកាលីភិក្ខុនី ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ខ្ញុំឯងល្ងង់ទេ ខ្ញុំឯងមិនមាន​សេចក្តីខ្មាស (បានជា) សង្ឃឲ្យវុដ្ឋាបនសម្មតិ​ដល់ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយដទៃ មិនឲ្យដល់ខ្ញុំ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា លោកម្ចាស់​ចណ្ឌកាលី កាលដែលសង្ឃឃាត់ថា នែនាងម្ចាស់ មិនគួរនាងឲ្យឧបសម្បទានៅ​ឡើយទេ ដូច្នេះ ទទួលពាក្យថា សាធុហើយ មិនគួរនឹងពោលតិះដៀលជាខាងក្រោយសោះ។បេ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ចណ្ឌកាលីភិក្ខុនី កាលដែល​សង្ឃឃាត់ថា នែលោកម្ចាស់ មិនគួរនាងឲ្យ​ឧបសម្បទានៅឡើយទេ ដូច្នេះ ទទួល​ពាក្យថា សាធុហើយ គ្រាក្រោយ ត្រឡប់តិះដៀលវិញ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានជោគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ចណ្ឌកាលីភិក្ខុនី កាលដែលសង្ឃឃាត់ថា នែនាងម្ចាស់ មិនគួរ​នាងឲ្យ​ឧបសម្បទានៅឡើយទេ ដូច្នេះ ទទួលពាក្យថា សាធុហើយ មិនគួរបើនឹង​ពោល​តិះដៀលជាខាងក្រោយទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិន​មែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ កាលដែល​សង្ឃ​និយាយថា នែ​លោកម្ចាស់ មិនគួរលោកឲ្យ​ឧបសម្បទានៅឡើយទេ ដូច្នេះ ទទួលពាក្យថា សាធុ​ហើយ គ្រាក្រោយ ត្រឡប់តិះដៀលវិញ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤២១] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌ​រួចហើយ។ ពាក្យថា នែលោកម្ចាស់ មិនគួរលោកឲ្យឧបសម្បទា​នៅឡើយ​ទេ សេចក្តីថា នែលោកម្ចាស់ លោកមិនគួរញុំាងកុលធីតាឲ្យបាន​ឧបសម្បទានៅ​ឡើយ​ទេ។ ភិក្ខុនីទទួលពាក្យថា សាធុហើយ គ្រាក្រោយ ត្រឡប់តិះដៀលវិញ ត្រូវ​អាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤២២] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺ ភិក្ខុនីតិះដៀលសង្ឃ ដែលធ្វើ ព្រោះសេចក្តីស្រឡាញ់ ព្រោះសំអប់ ព្រោះល្ងង់ ព្រោះខ្លាចដោយប្រក្រតី១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី៧

[៤២៣] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង សិក្ខមានា១រូប ចូលទៅរកថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី​ ហើយសូម​នូវឧបសម្បទា។ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី និយាយនឹងសិក្ខមានានោះថា នែនាងម្ចាស់ បើនាង​ឲ្យចីវរដល់យើង យើងនឹងឲ្យនាងម្ចាស់​បានឧបសម្បទា ដោយអាការយ៉ាងនេះ ហើយក៏​មិនឲ្យ​សិក្ខមានានោះបានឧបសម្បទាសោះ ទាំងមិនធ្វើសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បីឲ្យបាន​ឧបសម្បទា។ ទើបសិក្ខមានានោះ ប្រាប់ដំណើរនុ៎ះដល់ភិក្ខុនីទាំងឡាយ។ ភិក្ខុនីទាំង​ឡាយ​ណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា លោកម្ចាស់​ថុល្លនន្ទា មិនគួរបើនឹងនិយាយ​នឹងសិក្ខមានាថា នែនាងម្ចាស់ បើនាងនឹងឲ្យ​ចីវរ​ដល់យើង យើង​នឹងឲ្យ​នាងបានឧបសម្បទា ដោយអាការយ៉ាងនេះ ដូច្នេះ ហើយមិនឲ្យ​សិក្ខមានា​នោះបាន​ឧបសម្បទា នឹងមិនធ្វើសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បី​ឲ្យបានឧបសម្បទាសោះ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់ត្រាស់​សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី និយាយ​នឹងសិក្ខមានាដូច្នេះថា នែនាងម្ចាស់ បើនាងនឹងឲ្យ​ចីវរ​ដល់យើង យើងនឹងឲ្យ​នាងបានឧបសម្បទា ដោយ​អាការ​យ៉ាងនេះ ហើយមិន​ឲ្យ​​សិក្ខមានា​នោះបាន​ឧបសម្បទា ទាំងមិនធ្វើសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បីឲ្យបានឧបសម្បទា ពិត​មែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី មិនសមបើ​នឹងនិយាយ​នឹងសិក្ខមានា​ដូច្នេះថា នែនាងម្ចាស់ បើនាងនឹងឲ្យ​ចីវរ​ដល់យើង យើងនឹងឲ្យ​នាងបានឧបសម្បទា ដោយអាការ​យ៉ាង​នេះ ហើយមិនបានឲ្យ​ឧបសម្បទា និងមិនធ្វើ​សេចក្តី​ខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បី​ឲ្យបានឧបសម្បទាទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ និយាយ​នឹង​សិក្ខមានាដូច្នេះថា នែនាងម្ចាស់ បើនាង​នឹងឲ្យ​ចីវរ​ដល់យើង យើងនឹងឲ្យ​នាងបានឧបសម្បទា ដោយអាការយ៉ាងនេះ ដល់​គ្រាក្រោយ ភិក្ខុនី​នោះមិនមាន​សេចក្តីអន្តរាយ ហើយមិនឲ្យ (សិក្ខមានា​នោះ) បាន​ឧបសម្បទា មិនធ្វើ​សេចក្តី​ខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បីឲ្យបានឧបសម្បទា ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤២៤] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ស្រីដែលសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាង អស់ពីរឆ្នាំហើយ ឈ្មោះថា​សិក្ខមានា។ ពាក្យថា នែនាងម្ចាស់ បើនាងនឹងឲ្យ​ចីវរ​ដល់យើង យើងនឹងឲ្យ​នាងបាន​ឧបសម្បទា ដោយអាការយ៉ាងនេះ សេចក្តីថា យើងនឹងបំបួស​នាងជាភិក្ខុនី ដោយ​អាការយ៉ាងនេះ។ ពាក្យថា ដល់គ្រាក្រោយ ភិក្ខុនីនោះមិនមានសេចក្តីអន្តរាយ គឺកាលបើ​មិនមាន​សេចក្តីអន្តរាយ។ ពាក្យថា មិនឲ្យសិក្ខមានានោះបានឧបសម្បទា គឺមិនបំបួស (សិក្ខមានានោះ) ជាភិក្ខុនី​ដោយខ្លួនឯង។ ពាក្យថា មិនធ្វើសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បីឲ្យ​បានឧបសម្បទា គឺមិន​បង្គាប់​ភិក្ខុនីដទៃ។ ភិក្ខុនីនោះ​គ្រាន់តែដាក់ធុរៈថា អញនឹងមិន​ឲ្យបាន​ឧបសម្បទា នឹងមិនធ្វើ​សេចក្តី​ខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បីឲ្យគេ​ឲ្យឧបសម្បទា ត្រូវ​អាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤២៥] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៥យ៉ាង) គឺ កាលបើមាន​សេចក្តី​អន្តរាយ ភិក្ខុនីស្វែងរក (ភិក្ខុនីដទៃ) មិនបាន១ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនី​មានសេចក្តី​អន្តរាយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី៨

[៤២៦] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង សិក្ខមានា១រូប ចូលទៅរកថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី​ ហើយសូម​ឧបសម្បទា។ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី និយាយនឹងសិក្ខមានានោះថា នែនាងម្ចាស់ បើនាង​នឹងតាមបម្រើយើងអស់ពីរឆ្នាំ យើងនឹងឲ្យនាង​បានឧបសម្បទា ដោយអាការយ៉ាងនេះ ហើយមិនឲ្យ​ឧបសម្បទា មិនធ្វើសេចក្តី​ខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បីឲ្យបានឧបសម្បទាសោះ។ ទើបសិក្ខមានានោះ ប្រាប់ដំណើរនុ៎ះ​ដល់ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ថុល្លនន្ទាជាម្ចាស់ មិនសមបើនឹងនិយាយ​នឹងសិក្ខមានាថា នែនាង បើនាងនឹងតាម​បម្រើយើងអស់ពីរឆ្នាំ យើងនឹងឲ្យ​នាងបានឧបសម្បទា ដោយអាការ​យ៉ាងនេះ ហើយ​មិនឲ្យ​ឧបសម្បទា មិនធ្វើសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បីឲ្យឧបសម្បទាសោះ។បេ។  ព្រះអង្គ​ទ្រង់ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី និយាយ​នឹងសិក្ខមានាថា នែនាង បើនាងនឹងតាមបម្រើយើងអស់ពីរឆ្នាំ យើងនឹងឲ្យ​នាងបានឧបសម្បទា ដោយ​អាការ​យ៉ាងនេះ ហើយមិនឲ្យ​ឧបសម្បទា មិនធ្វើសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បីឲ្យឧបសម្បទា ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី មិនសមបើ​នឹងនិយាយ​នឹងសិក្ខមានាថា នែនាង បើនាងនឹងតាមបម្រើយើងអស់ពីរឆ្នាំ យើងនឹងឲ្យ​នាងបានឧបសម្បទា ដោយអាការ​យ៉ាងនេះ ហើយមិនឲ្យ​ឧបសម្បទា និងមិនធ្វើ​សេចក្តី​ខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បីឲ្យឧបសម្បទាទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាងនេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ និយាយ​នឹងសិក្ខមានាថា នែនាង បើនាងតាមបម្រើយើងអស់ពីរឆ្នាំ យើងនឹងឲ្យ​នាងបានឧបសម្បទា ដោយអាការយ៉ាងនេះ ដល់ក្រោយ ភិក្ខុនី​នោះមិនមាន​សេចក្តីអន្តរាយ ហើយមិនឲ្យឧបសម្បទា មិនធ្វើ​សេចក្តី​ខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បីឲ្យឧបសម្បទា ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤២៧] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ស្រីដែលសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាង អស់ពីរឆ្នាំ ឈ្មោះថា​សិក្ខមានា។ ពាក្យថា នែនាង បើនាងនឹងតាមបម្រើយើងអស់ពីរឆ្នាំ សេចក្តីថា នាងនឹង​បម្រើអស់ពីរឆ្នាំ។ ពាក្យថា យើងនឹងឲ្យ​នាងបានឧបសម្បទា ដោយអាការយ៉ាងនេះ សេចក្តីថា យើងនឹងបំបួស​នាងជាភិក្ខុនី ដោយ​អាការយ៉ាងនេះ។ ពាក្យថា គ្រាក្រោយ ភិក្ខុនីនោះមិនមានសេចក្តីអន្តរាយ គឺកាលបើមិនមាន​សេចក្តីអន្តរាយ។ ពាក្យថា មិនឲ្យឧបសម្បទា គឺមិនឲ្យឧបសម្បទា ដោយ​ខ្លួនឯង។ ពាក្យថា មិនធ្វើសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បីឲ្យឧបសម្បទា គឺមិន​បង្គាប់​ភិក្ខុនីដទៃ។ ភិក្ខុនីនោះគ្រាន់តែដាក់ធុរៈថា អញនឹង​មិនឲ្យ​ឧបសម្បទា នឹងមិនធ្វើ​សេចក្តី​ខ្វល់ខ្វាយ ដើម្បី​ឲ្យ​ឧបសម្បទា ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤២៨] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៥យ៉ាង) គឺ ភិក្ខុនីមាន​សេចក្តី​អន្តរាយ ហើយស្វែងរក (ភិក្ខុនីដទៃ) មិនបាន១ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនី​មានសេចក្តី​អន្តរាយ (គ្រោះថ្នាក់)១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី៩

[៤២៩] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី​ ឲ្យសិក្ខមានាឈ្មោះចណ្ឌកាលី ជាស្រី​ច្រឡូក​ច្រឡំ​ដោយបុរស ច្រឡូកច្រឡំដោយក្មេងប្រុស ជាស្រីកាច ជាស្រីបណ្តាល​សេចក្តីសោក (ដល់បុរស​ដទៃ) ឲ្យបានឧបសម្បទា។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មាន​សេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ថុល្លនន្ទាជាម្ចាស់ មិនគួរបើនឹងឲ្យចណ្ឌកាលី​សិក្ខមានា ដែលច្រឡូកច្រឡំនឹងប្រុស ច្រឡូកច្រឡំនឹងក្មេងប្រុស ជាស្រីកាច ជាស្រីបណ្តាល​សេចក្តីសោក ឲ្យបានឧបសម្បទា​សោះ។បេ។  ព្រះអង្គ​ទ្រង់ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី ឲ្យចណ្ឌកាលី​សិក្ខមានា ដែលជាស្រីច្រឡូកច្រឡំដោយប្រុស ច្រឡូកច្រឡំដោយក្មេង​ប្រុស ជាស្រីកាច ជាស្រីបណ្តាល​សេចក្តីសោក ឲ្យបានឧបសម្ប ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី មិនសមបើ​នឹងឲ្យចណ្ឌកាលី​សិក្ខមានា ដែលជាស្រីច្រឡូកច្រឡំ​ដោយប្រុស ច្រឡូកច្រឡំដោយក្មេងប្រុស ជាស្រីកាច ជាស្រី​បណ្តាល​សេចក្តីសោក ឲ្យបាន​ឧបសម្បទាទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ញុំាង​សិក្ខមានា ដែលច្រឡូកច្រឡំដោយបុរស ដែលច្រឡូកច្រឡំដោយ​កុមារ ជាស្រីកាច ជាស្រីបណ្តាល​សេចក្តីសោក ឲ្យបានឧបសម្បទា ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៣០] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ជនដែល(មានអាយុ)ដល់២០ឆ្នាំហើយ ឈ្មោះថាបុរស។ ក្មេង​ប្រុស​​ដែលមិនទាន់ដល់២០ឆ្នាំ ឈ្មោះថាកុមារ។ សិក្ខមានាដែលពាក់ព័ន្ធដោយ​កិច្ចប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ក្នុងកាយ និងកិច្ចប្រព្រឹត្តទៅ​ក្នុងវាចាដ៏មិនសមគួរ ឈ្មោះថា ច្រឡូកច្រឡំ។ សិក្ខមានា ដែលឈ្មោះថា ជាស្រីកាច សំដៅយកស្រីដែលមានសេចក្តីក្រោធ។ ដែលឈ្មោះថា ជាស្រីបណ្តាលសេចក្តី​សោក គឺសិក្ខមានាញុំាង​សេចក្តីទុក្ខឲ្យកើតឡើង គឺញុំាង​សេចក្តី​សោកឲ្យចូល​គ្របសង្កត់ដល់ពួក​ជនដទៃ។ ស្រីដែលសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាង អស់​ពីរឆ្នាំ​ហើយ ឈ្មោះថាសិក្ខមានា។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺឲ្យបួសជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹងឲ្យឧបសម្បទា ហើយស្វែងរកគណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនីត្រូវទុក្កដខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវ​ទុក្កដ​ទាំងឡាយ​ខណៈចប់កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ព្រះឧបជ្ឈាយ៍ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ គណៈ និង​អាចរិនី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៤៣១] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺ ភិក្ខុនីកាលមិនដឹង ឲ្យឧបសម្បទា១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី១០

[៤៣២] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី​ ឲ្យសិក្ខមានាដែល​មាតា​បិតា​ផង ស្វាមីផង មិនទាន់អនុញ្ញាតឲ្យឧបសម្បទា។ មាតាបិតាផង ស្វាមីផង ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា លោកម្ចាស់ថុល្លនន្ទា មិនសមបើនឹងឲ្យ​សិក្ខមានាដែលយើង​មិនទាន់​អនុញ្ញាត បានឧបសម្បទាសោះ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយបានឮមាតាបិតាផង ស្វាមីផង កំពុងពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយឯណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំង​ឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា លោកម្ចាស់ថុល្លនន្ទា មិនសមបើនឹងឲ្យ​សិក្ខមានា ដែលមាតាបិតាផង ស្វាមីផង មិនបាន​អនុញ្ញាត បានឧបសម្បទា​សោះ។បេ។  ព្រះអង្គ​ទ្រង់ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី ឲ្យ​សិក្ខមានា ដែលមាតាបិតាផង ស្វាមីផង មិនទាន់អនុញ្ញាត បានឧបសម្បទា​ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី មិនសមបើ​នឹងឲ្យ​សិក្ខមានា ដែលមាតាបិតាផង ស្វាមីផង មិនបាន​អនុញ្ញាត បាន​ឧបសម្បទាទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ញុំាងសិក្ខមានា ដែលមាតាបិតាក្តី ស្វាមីក្តី មិនទាន់​អនុញ្ញាត ឲ្យឧបសម្បទា ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៣៣] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ជនដែលឈ្មោះថា មាតាបិតា សំដៅយកជន​ដែលញុំាង​កូនឲ្យកើត។ បុរសណាហួងហែងរក្សានូវស្រី បុរសនោះឈ្មោះថាស្វាមី។ ពាក្យថា មិន​អនុញ្ញាត គឺមិនបាន​យល់ព្រម។ ស្រីដែលសិក្សាសិក្ខាក្នុងធម៌៦យ៉ាង អស់ពីរឆ្នាំ ឈ្មោះថា​សិក្ខមានា។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួសជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹងឲ្យ​ឧបសម្បទា ហើយស្វែងរកគណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនី​ត្រូវទុក្កដ​ខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវ​ទុក្កដ​ទាំងឡាយខណៈចប់កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ព្រះឧបជ្ឈាយ៍ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ គណៈ និង​អាចរិនី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៤៣៤] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺ ភិក្ខុនីមិនដឹង ឲ្យ​ឧបសម្បទា១ ភិក្ខុនីឲ្យលា (មាតាបិតា និងស្វាមី) ហើយទើបឲ្យឧបសម្បទា១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី១១

[៤៣៥] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងវត្តវេឡុវន ជាកលន្ទកនិវាបស្ថាន  [មានសេចក្តីអធិប្បាយ ក្នុងសង្ឃាទិសេសសិក្ខាបទ ទី៩ នៃមហាវិភង្គរួចហើយ។] ក្បែរ​ក្រុង​រាជគ្រឹះ។ គ្រានោះឯង ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី​ ឲ្យប្រជុំភិក្ខុជាថេរៈទាំងឡាយ ដោយគិតថា អញនឹងឲ្យឧបសម្បទា​សិក្ខមានា​ដូច្នេះ ដល់ឃើញខាទនីយភោជនីយាហារច្រើន (ក៏​ត្រឡប់) និយាយថា បពិត្រ​លោកម្ចាស់​ទាំងឡាយ ខ្ញុំនឹងមិនទាន់ឲ្យ​ឧបសម្បទា​សិក្ខមានា​នៅឡើយទេ ហើយបញ្ជូនពួក​ភិក្ខុ​ជាថេរៈទៅវិញ ទើបឲ្យប្រជុំ​ទេវទត្តភិក្ខុ កោកាលិកភិក្ខុ កដមោរកតិស្សកភិក្ខុ ខណ្ឌទេវីបុត្តភិក្ខុ និងសមុទ្ទទត្តភិក្ខុ ហើយក៏ឲ្យឧបសម្បទា​សិក្ខមានា។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ថុល្លនន្ទាជាម្ចាស់ មិន​សមបើនឹងឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់សិក្ខមានា ដោយឲ្យឆន្ទៈ ឈ្មោះបារិវាសិក (គឺ​ដែលបរិសទ្យ​បាន​ឲ្យ​ឆន្ទៈ ឈ្មោះ​បារិវាសិក​[សង្ឃឲ្យឆន្ទៈដោយខានធ្វើសង្ឃកម្មក្នុងពេលដែល​ប្រជុំ​ដម្បូង តែបម្រុង​នឹងធ្វើ​សង្ឃកម្ម​ក្នុងពេលក្រោយទៀត តែអដ្ឋកថា ថា ភិក្ខុទាំងឡាយ​ប្រជុំគ្នាបម្រុង​នឹងធ្វើ​សង្ឃកម្ម​អ្វីម្យ៉ាង មានភ្លៀងតាំងឡើងក្តី មានអាជ្ញាស្តេចមកបណ្តេញក្តី មានពួកមនុស្ស​មកគ្របសង្កត់ក្តី ពួកភិក្ខុក៏គិតគ្នាថា ថ្ងៃនេះគ្មានឱកាស យើងនាំគ្នាទៅទីដទៃចុះ ហើយ​មិនទាន់លះបង់ឆន្ទៈ ក៏ក្រោកចេញទៅ យ៉ាងនេះហៅថា បរិសបរិវាសិយ។ ឯយោជនា ថា បារិសសិយឆន្ទទាន គឺភិក្ខុនីឲ្យឧបសម្បទាដល់សិក្ខមានាដោយបរិសទ្យមិនគាប់ចិត្ត (គឺ​ជំនុំ​សង្ឃមិនយល់​ព្រម)។]) សោះ។បេ។ ព្រះអង្គត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី ឲ្យ​ឧបសម្បទា ដល់សិក្ខមានា ដោយឲ្យឆន្ទៈឈ្មោះបារិវាសិក​ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាប​ទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ថុល្លនន្ទាភិក្ខុនី មិនសមបើ​នឹង ឲ្យឧបសម្បទា ដល់សិក្ខមានា ដោយឲ្យឆន្ទៈ​ឈ្មោះបារិវាសិកទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ដល់​ពួកជន​ ​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យឧបសម្បទា ដល់សិក្ខមានា ដោយឲ្យឆន្ទៈឈ្មោះ​បារិវាសិក ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៣៦] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ពាក្យថា ដោយឲ្យឆន្ទៈឈ្មោះបារិវាសិក គឺបរិសទ្យក្រោកចេញ​ទៅហើយ។ ដែលហៅថា សិក្ខមានា សំដៅយកសាមណេរីដែល​សិក្សាសិក្ខាក្នុង​ធម៌៦យ៉ាង អស់ពីរឆ្នាំហើយ។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួសជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹងឲ្យឧបសម្បទា ហើយស្វែងរកគណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនី​ត្រូវទុក្កដ​ខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវ​ទុក្កដ​ទាំងឡាយខណៈចប់កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ព្រះឧបជ្ឈាយ៍ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ គណៈ និង​អាចរិនី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៤៣៧] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺ កាលបើបរិសទ្យ​មិនទាន់បាន​ក្រោកចេញ ហើយភិក្ខុនីឲ្យឧបសម្បទា១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើម​បញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី១២

[៤៣៨] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​ ឲ្យឧបសម្បទា​រាល់ឆ្នាំ។ កន្លែង​សម្រាប់ភិក្ខុនីនៅ ក៏មិនគ្រប់គ្រាន់។ មនុស្សទាំងឡាយក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយមិនសម​បើនឹងឲ្យឧបសម្បទា​រាល់ឆ្នាំសោះ (ព្រោះ) កន្លែង​សម្រាប់​នៅមិនគ្រប់គ្រាន់។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយបានឮ​មនុស្សទាំងឡាយ​នោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ (ក៏)ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងឲ្យ​ឧបសម្បទា​រាល់ឆ្នាំសោះ។បេ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យ​ឧបសម្បទា​រាល់ឆ្នាំ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹង ឲ្យឧបសម្បទារាល់ឆ្នាំទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំពួកជន​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លាឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យឧបសម្បទារាល់ឆ្នាំ ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៣៩] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ពាក្យថា រាល់ឆ្នាំ គឺគ្រប់ឆ្នាំ។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទា គឺបំបួស​ជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹងឲ្យឧបសម្បទា ហើយស្វែងរកគណៈក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនី​ត្រូវទុក្កដ​ខណៈចប់ញត្តិ ត្រូវ​ទុក្កដ​ទាំងឡាយ​ខណៈ​ចប់កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ព្រះឧបជ្ឈាយ៍ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ គណៈ និង​អាចរិនី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៤៤០] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺ ភិក្ខុនីឲ្យឧបសម្បទា​រំលង​មួយឆ្នាំៗ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

កុមារីភូតវគ្គ សិក្ខាបទទី១៣

[៤៤១] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​ ឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីពីរនាក់ក្នុង១ឆ្នាំ។ កន្លែងជាទីនៅ ក៏មិនល្មមគ្រាន់ដូច្នេះទៀត។ មនុស្សទាំងឡាយក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ដូច្នោះទៀតថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយមិនសម​បើនឹងឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់ស្រីពីរ​នាក់​ក្នុង ១ ឆ្នាំ​សោះ (ព្រោះថា) លំ​នៅមិនគ្រាន់ដូច្នោះទៀត។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយបានឮ​មនុស្ស​ទាំងឡាយ​នោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹងឲ្យ​ឧបសម្បទាដល់ស្រីពីរនាក់ក្នុង១ឆ្នាំសោះ។បេ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់ស្រីពីរនាក់ក្នុង១ឆ្នាំ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ពួកភិក្ខុនី មិនសមបី​នឹងឲ្យឧបសម្បទា​ដល់ស្រីពីររូប​ក្នុង ១ ឆ្នាំទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំឲ្យជ្រះថ្លាដល់ជនទាំងឡាយ ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យឧបសម្បទាដល់ស្រីពីររូបក្នុង១ឆ្នាំ ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៤២] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ពាក្យថា ក្នុង១ឆ្នាំ គឺក្នុង១ខួប។ ពាក្យថា ឲ្យឧបសម្បទាដល់ស្រី​ពីររូប គឺបំបួស​ស្រីពីររូប​ជាភិក្ខុនី។ ភិក្ខុនីគិតថា អញនឹងឲ្យឧបសម្បទាដល់ស្រីពីររូប ហើយស្វែង​រក​គណៈ​ក្តី អាចរិនីក្តី បាត្រក្តី ចីវរក្តី សន្មតសីមាក្តី ត្រូវ​អាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនី​ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ​ខណៈ​ចប់ញត្តិ ត្រូវ​ទុក្កដ​ទាំងឡាយខណៈចប់កម្មវាចាពីរ ចប់កម្មវាចា ព្រះឧបជ្ឈាយ៍ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ គណៈ និង​អាចរិនី ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៤៤៣] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺ ភិក្ខុនីឲ្យ​ឧបសម្បទា​ដល់ស្រី ១ រូប រំលងមួយឆ្នាំៗ ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត ១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ ១។

កុមារីភូតវគ្គទី៨ ចប់។

ឆត្តុបាហនវគ្គ សិក្ខាបទទី១

[៤៤៤] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយទ្រទ្រង់ឆត្រ និងស្បែកជើង។​ មនុស្ស​ទាំងឡាយពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយមិនសម​បើនឹងទ្រទ្រង់ឆត្រ និងស្បែកជើង ដូចជាពួកស្រីគ្រហស្ថ ដែលបរិភោគកាមសោះ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយបានឮ​មនុស្សទាំងឡាយ​នោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹងទ្រទ្រង់ឆត្រ និង​ស្បែកជើងសោះ។បេ។ ព្រះអង្គទ្រង់​ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ទ្រទ្រង់ឆត្រ និងស្បែកជើង ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូលថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើ​នឹងទ្រទ្រង់ឆត្រ និង​ស្បែកជើងទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់​ពួកជន​ ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ទ្រទ្រង់ឆត្រ និងស្បែកជើង ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវ​អាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ សិក្ខាបទនេះ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បញ្ញត្តហើយដល់ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​​យ៉ាងនេះ។

[៤៤៥] សម័យនោះឯង ភិក្ខុនី១រូបឈឺ ភិក្ខុនីនោះមិនបានទ្រទ្រង់​ឆត្រ និងស្បែកជើង ក៏​មិនសប្បាយ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលដំណើរនុ៎ះ ​ចំពោះព្រះដ៏មានព្រះភាគ។បេ។ ព្រះអង្គ​​ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ តថាគតអនុញ្ញាត​ឆត្រនិងស្បែកជើង​ដល់ភិក្ខុនី​ឈឺ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ មិនឈឺ ទ្រទ្រង់ឆត្រ និងស្បែកជើង ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៤៦] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ភិក្ខុនីណាវៀរឆត្រនិងស្បែកជើងហើយ នៅតែសប្បាយ ភិក្ខុនី​នោះ​ឈ្មោះថាមិនឈឺ។ ភិក្ខុនីណាវៀរ​ឆត្រនិងស្បែកជើងហើយ មិនសប្បាយ ភិក្ខុនីនោះ​ឈ្មោះថា​ឈឺ។ ដែលហៅថាឆត្រ គឺឆត្រមានបីយ៉ាង ឆត្រដែលពាសដោយសំពត់ស១ ឆត្រដែលត្បាញ​ដោយបន្ទោះ​ឫស្សី១ ឆត្រដែលពាសដោយស្លឹកឈើ១ (ឆត្រទាំងបីនេះ) ដែលគេចង់​ឲ្យមាន​រៀង​មូល ចងឲ្យជាប់មាំ​ដោយឆ្អឹងឆត្រ។ ពាក្យថា ទ្រទ្រង់ គឺភិក្ខុនី​ប្រើប្រាស់ សូម្បីម្តង (ក៏)​ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៤៧] ភិក្ខុនីមិនឈឺ សំគាល់ថាមិនឈឺ ហើយទ្រទ្រង់ឆត្រនិងស្បែកជើង ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីមិនឈឺ មានសេចក្តីសង្ស័យ ហើយទ្រទ្រង់ឆត្រនិងស្បែកជើង ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីមិនឈឺ សំគាល់ថាឈឺ ហើយទ្រទ្រង់ឆត្រនិងស្បែកជើង ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីទ្រទ្រង់ឆត្រ មិនពាក់ស្បែកជើង ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនី​ពាក់ស្បែកជើង មិនបាំងឆត្រ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនីឈឺ សំគាល់ថា មិនឈឺ ត្រូវអាបត្តិ​ទុក្កដ។ ភិក្ខុនីឈឺ តែមានសេចក្តីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិ​ទុក្កដ។ ភិក្ខុនីឈឺ សំគាល់ថាឈឺ មិនត្រូវអាបត្តិ។

[៤៤៨] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៦យ៉ាង) គឺ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនីទ្រទ្រង់​ឆត្រនិងស្បែកជើង​ក្នុងអារាម១ ក្នុងឧបចារនៃអារាម១ ភិក្ខុនីទ្រទ្រង់​ក្នុងពេលមានសេចក្តី​អន្តរាយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

ឆត្តុបាហនវគ្គ សិក្ខាបទទី២

[៤៤៩] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយមានដំណើរទៅដោយយាន។ មនុស្ស​ទាំងឡាយពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយមិនគួរ​បើនឹងទៅ​ដោយ​យាន ដូចជាពួកស្រីគ្រហស្ថ ដែលបរិភោគកាមសោះ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយបានឮ​មនុស្សទាំងឡាយ​នោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងទៅដោយយានសោះ។បេ។ ព្រះអង្គទ្រង់​ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយទៅដោយយាន ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិន​សមបើ​នឹងទៅដោយយានទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ទៅដោយយាន ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវ​អាបត្តិបាចិត្តិយ។ សិក្ខាបទនេះ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បញ្ញត្តហើយដល់ភិក្ខុនី​ទាំង​ឡាយ​​យ៉ាងនេះ។

[៤៥០] គ្រានោះឯង ភិក្ខុនី១រូបឈឺ មិនអាចនឹងដើរទៅដោយជើងបាន។ ភិក្ខុទាំងឡាយ​ក្រាបទូលដំណើរនុ៎ះ​ចំពោះព្រះដ៏មានព្រះភាគ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ តថាគតអនុញ្ញាត​យាន​ដល់ភិក្ខុនីមានជម្ងឺ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំង​ឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ មិនឈឺ ហើយទៅ​ដោយយាន ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៥១] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ភិក្ខុនីដែលអាចទៅដោយជើងបាន ឈ្មោះថាមិនឈឺ។ ភិក្ខុនី​ណា​ដែលមិនអាច​ទៅដោយជើងបាន ភិក្ខុនីនោះ​ឈ្មោះថា​ឈឺ។ វហ៍ រថ រទេះ រថទ្រង់​គ្រឿង គ្រែស្នែង អង្រឹង ឈ្មោះថាយាន។ ពាក្យថាទៅ គឺភិក្ខុនី​ទៅតែម្តង ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៥២] ភិក្ខុនីមិនឈឺ សំគាល់ថាមិនឈឺ ហើយទៅដោយយាន ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីមិនឈឺ តែសង្ស័យ ហើយទៅដោយយាន ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីមិនឈឺ សំគាល់ថាឈឺ ហើយទៅដោយយាន ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីឈឺ សំគាល់ថា មិនឈឺ ត្រូវអាបត្តិ​ទុក្កដ។ ភិក្ខុនីឈឺ តែសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិ​ទុក្កដ។ ភិក្ខុនីឈឺ សំគាល់ថាឈឺ មិនត្រូវអាបត្តិ។

[៤៥៣] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនីមាន​សេចក្តី​អន្តរាយធំ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

ឆត្តុបាហនវគ្គ សិក្ខាបទទី៣

[៤៥៤] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនី១រូប ជាជីតុនរបស់ស្រីម្នាក់។ លំដាប់នោះឯង ស្រីនោះបាន​និយាយ​ពាក្យនេះ​នឹងភិក្ខុនី​នោះថា បពិត្រនាងម្ចាស់ ណ្ហើយចុះ សូម​នាងម្ចាស់ឲ្យខ្សែក្រវាត់​ចង្កេះ​នេះដល់​ស្រីឈ្មោះឯណោះទៅ។ ទើបភិក្ខុនីនោះគិតថា បើ​អញ​ដាក់​ក្នុងបាត្រហើយទៅ អញមុខ​ជានឹងភ្លេច គិតដូច្នោះហើយ ក៏ក្រវាត់ដើរទៅ។ កាលបើខ្សែ (សំរាប់ដោត)​ដាច់ទៅ កម្រង (ខ្សែ​ក្រវាត់ក៏)​ជ្រុះរត់រាយ​ឰដ៏ផ្លូវនោះ។ មនុស្ស​ទាំងឡាយពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយមិនសម​បើនឹង​ពាក់ខ្សែក្រវាត់ ដូចជាពួកស្រីគ្រហស្ថ ជាអ្នកបរិភោគកាមសោះ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយបានឮ​មនុស្សទាំង​នោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនី មិនសមបើនឹងពាក់ខ្សែក្រវាត់សោះ។បេ។ ព្រះអង្គទ្រង់​ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនីពាក់ខ្សែក្រវាត់ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនី មិនសមបើនឹងពាក់ខ្សែក្រវាត់ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ពាក់ខ្សែ​ក្រវាត់ ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៥៥] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ របស់ណាមួយ​សម្រាប់ប្រដាប់ចង្កេះ របស់នោះឈ្មោះថា ខ្សែក្រវាត់។ ពាក្យថា ពាក់ គឺភិក្ខុនី​ប្រើប្រាស់តែម្តង ក៏ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៥៦] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺ ភិក្ខុនីពាក់ខ្សែចង្កេះ ព្រោះហេតុនៃ​អាពាធ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

ឆត្តុបាហនវគ្គ សិក្ខាបទទី៤

[៤៥៧] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយទ្រទ្រង់​គ្រឿងប្រដាប់ស្រី (គ្រហស្ថ)។ មនុស្ស​ទាំងឡាយពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​មិនសម​បើនឹងប្រើប្រាស់គ្រឿង​អលង្ការរបស់ស្រី ដូចជាពួកស្រីគ្រហស្ថ ដែលបរិភោគ​កាមសោះ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយបានឮ​មនុស្សទាំងឡាយ​នោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ (ក៏)ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹង​ប្រើប្រាស់​គ្រឿងអលង្ការរបស់​ស្រីសោះ។បេ។ ព្រះអង្គទ្រង់​ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយ​ប្រើប្រាស់​គ្រឿងអលង្ការរបស់​ស្រី ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងប្រើប្រាស់​គ្រឿងអលង្ការរបស់​ស្រីទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើង​នូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយប្រើប្រាស់​គ្រឿងអលង្ការរបស់​ស្រី ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៥៨] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ គ្រឿងប្រដាប់ក្បាល គ្រឿងប្រដាប់ក គ្រឿងប្រដាប់ដៃ គ្រឿង​ប្រដាប់ជើង គ្រឿងប្រដាប់ចង្កេះ ឈ្មោះថា គ្រឿងប្រដាប់​របស់ស្រី (ក្នុងសិក្ខាបទនេះ)។ ពាក្យថាប្រើប្រាស់ គឺភិក្ខុនីពាក់ សូម្បីម្តង ក៏ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៥៩] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីប្រើប្រាស់​ព្រោះ​ហេតុនៃ​អាពាធ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

ឆត្តុបាហនវគ្គ សិក្ខាបទទី៥

[៤៦០] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយងូតទឹកដោយ​គ្រឿងក្រអូប និង​គ្រឿង​លាប។ មនុស្ស​ទាំងឡាយពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរ​បើនឹងងូតទឹក​ដោយគ្រឿងក្រអូប និងគ្រឿងលាប ដូចជាពួកស្រីគ្រហស្ថ ជាអ្នក​បរិភោគ​កាមសោះ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ បានឮ​មនុស្សទាំងឡាយ​នោះ ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់​ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹងងូតទឹក​ដោយគ្រឿងក្រអូប និងគ្រឿងលាបសោះ។បេ។ ព្រះអង្គទ្រង់​ត្រាស់​សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយងូតទឹក​ដោយគ្រឿងក្រអូប និងគ្រឿងលាប ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹងងូតទឹក​ដោយគ្រឿងក្រអូប និងគ្រឿងលាបទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ងូតទឹក​ដោយគ្រឿងក្រអូប និងគ្រឿងលាប ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៦១] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ដែលហៅថា គ្រឿងក្រអូប សំដៅយកវត្ថុណាមួយ​មានក្លិន​ក្រអូប។ ដែលហៅថា គ្រឿងលាប សំដៅយករបស់ណាមួយ​សម្រាប់លាប។ ពាក្យថា ងូតទឹក គឺភិក្ខុនី​កំពុង​ងូត ត្រូវអាបត្តិទុក្កដក្នុងប្រយោគ​ដែលងូត ងូតស្រេច ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៦២] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីងូតទឹក ព្រោះ​ហេតុនៃ​​អាពាធ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

ឆត្តុបាហនវគ្គ សិក្ខាបទទី៦

[៤៦៣] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយងូតទឹកដោយ​គ្រឿងអប់គ្រឿង​លំអិត។ មនុស្ស​ទាំងឡាយពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសម​បើនឹងងូតទឹក​ដោយគ្រឿងអប់ គ្រឿងលំអិត ដូចជាពួកស្រីគ្រហស្ថ ជាអ្នក​បរិភោគ​កាមសោះ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​ បានឮ​មនុស្សទាំងឡាយ​នោះ ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់​ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងងូតទឹក​ដោយគ្រឿងអប់ គ្រឿងលំអិតសោះ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់​សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ងូតទឹក​ដោយគ្រឿងអប់ គ្រឿងលំអិត ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងងូតទឹក​ដោយគ្រឿងអប់ គ្រឿងលំអិតទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ងូតទឹក​ដោយ​គ្រឿងអប់ គ្រឿង​លំអិត ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៦៤] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ដែលហៅថា គ្រឿងអប់នោះ គឺគ្រឿងអប់ដែល​មានក្លិនក្រអូប​ណាមួយ។ ដែលហៅថា គ្រឿងលំអិត សំដៅយកម្សៅល្ង។ ពាក្យថា ងូតទឹក សេចក្តីថា ភិក្ខុនី​​ងូត ត្រូវអាបត្តិទុក្កដក្នុងប្រយោគ​ដែលងូត ងូតស្រេច ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៦៥] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៣យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីងូតទឹកដោយ​គ្រឿង​លំអិតជាប្រក្រតី ព្រោះ​ហេតុនៃ​​អាពាធ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

ឆត្តុបាហនវគ្គ សិក្ខាបទទី៧

[៤៦៦] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយឲ្យភិក្ខុនីគក់រិតខ្លះ ច្របាច់ខ្លះ។ មនុស្ស​ទាំងឡាយ​ដើរទៅកាន់ចារិកវិហារ ឃើញហើយពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរ​បើនឹងឲ្យភិក្ខុនី​គក់រិតខ្លះ ច្របាច់ខ្លះ ដូចជាពួកស្រីគ្រហស្ថ ជាអ្នក​បរិភោគ​កាមសោះ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​បានឮពាក្យ​មនុស្សទាំងឡាយ​នោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់​ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹងឲ្យភិក្ខុនី​គក់រិតខ្លះ ច្របាច់ខ្លះសោះ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយឲ្យភិក្ខុនី​គក់រិតខ្លះ ច្របាច់ខ្លះ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនគួរបើនឹងឲ្យភិក្ខុនី​គក់រិតខ្លះ ច្របាច់ខ្លះទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យភិក្ខុនី​គក់រិតក្តី ច្របាច់ក្តី ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៦៧] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ពាក្យថា ឲ្យភិក្ខុនី គឺឲ្យភិក្ខុនីដទៃ។ ពាក្យថា គក់រិតក្តី គឺភិក្ខុនី​ឲ្យ​គក់រិត ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ពាក្យថា ច្របាច់ក្តី គឺភិក្ខុនី​ឲ្យគេច្របាច់ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៦៨] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនី​មានសេចក្តី​អន្តរាយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

ឆត្តុបាហនវគ្គ សិក្ខាបទទី៨១០

[៤៦៩] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយឲ្យសិក្ខមានាគក់រិតខ្លះ ច្របាច់ខ្លះ។បេ។ ឲ្យសាមណេរីគក់រិតខ្លះ ច្របាច់ខ្លះ។បេ។ ឲ្យស្រីគ្រហស្ថគក់រិតខ្លះ ច្របាច់ខ្លះ។ មនុស្ស​ទាំងឡាយ​ដើរទៅកាន់ចារិកវិហារ ឃើញហើយក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនគួរ​បើនឹងឲ្យស្រីគ្រហស្ថ​គក់រិតខ្លះ ច្របាច់ខ្លះ ដូចជាពួកស្រីគ្រហស្ថ ជាអ្នកបរិភោគ​កាម​សោះ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​បានឮ​មនុស្សទាំងឡាយ​នោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់​ហើយ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច។បេ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសម​បើនឹងឲ្យស្រីគ្រហស្ថ​គក់រិតខ្លះ ច្របាច់ខ្លះ។បេ។ ​ទ្រង់​ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយឲ្យស្រីគ្រហស្ថ​គក់រិតខ្លះ ច្របាច់ខ្លះ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មាន​ព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងឲ្យស្រីគ្រហស្ថ​គក់រិតខ្លះ ច្របាច់​ខ្លះទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ ឲ្យស្រីគ្រហស្ថ​គក់រិតក្តី ច្របាច់ក្តី ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។

[៤៧០] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ដែលហៅថា សិក្ខមានា បានដល់​សាមណេរីដែល​សិក្សាសិក្ខា​ក្នុង​ធម៌​៦យ៉ាងអស់ពីរឆ្នាំហើយ។ ដែលហៅថា សាមណេរី បានដល់​ស្រីអ្នកបួស​ដែល​រក្សា​សិក្ខាបទ១០។ ដែលហៅថា ស្រីគ្រហស្ថ សំដៅ​យកស្រីដែល​នៅគ្រប់គ្រងផ្ទះ។ ពាក្យ​ថា ឲ្យគក់រិតក្តី សេចក្តីថា ភិក្ខុនី​ឲ្យគេគក់រិត ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ពាក្យថា ឲ្យ​ច្របាច់​ក្តី សេចក្តីថា ភិក្ខុនី​ឲ្យគេច្របាច់ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៧១] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីមានហេតុ​នៃ​អាពាធ១ ភិក្ខុនី​មានសេចក្តី​អន្តរាយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

ឆត្តុបាហនវគ្គ សិក្ខាបទទី១១

[៤៧២] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនបានប្រាប់ ហើយអង្គុយលើ​អាសនៈ​ខាងមុខភិក្ខុ។ ភិក្ខុទាំងឡាយពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសម​បើមិនប្រាប់ ហើយអង្គុយលើអាសនៈ​ខាងមុខភិក្ខុសោះ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយមិនប្រាប់ ហើយអង្គុយ​លើ​អាសនៈខាងមុខភិក្ខុ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​មិនបានប្រាប់ មិនគួរបើនឹងអង្គុយ​លើអាសនៈ​ខាងមុខភិក្ខុទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវសិក្ខាបទ​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ មិនប្រាប់ ហើយអង្គុយលើអាសនៈ​ខាងមុខ​ភិក្ខុ ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៧៣] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ពាក្យថា ខាងមុខភិក្ខុ គឺខាងមុខនៃ​ឧបសម្បន្ន។ ពាក្យថា មិន​បានប្រាប់ គឺមិនបាន​ពិតទូល។ ពាក្យថា អង្គុយលើ​អាសនៈ គឺភិក្ខុនី​អង្គុយ​ដោយហោច​ទៅ​សូម្បី​លើផែនដី ក៏ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៧៤] ភិក្ខុដែលខ្លួនមិនបានប្រាប់ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មិនបានប្រាប់មែន ហើយអង្គុយ​លើ​អាសនៈ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ភិក្ខុដែលខ្លួនមិនបានប្រាប់ ភិក្ខុនីមានសេចក្តី​សង្ស័យ ហើយអង្គុយ​លើ​អាសនៈ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ភិក្ខុដែលខ្លួនមិនបានប្រាប់ ភិក្ខុនីសំគាល់​ថា បានប្រាប់ ហើយអង្គុយ​លើ​អាសនៈ ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ភិក្ខុដែលខ្លួនបានប្រាប់ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មិនបានប្រាប់ទេ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុដែលខ្លួនបានប្រាប់ ភិក្ខុនី​មាន​សេចក្តីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុដែលខ្លួនបានប្រាប់ ភិក្ខុនីសំគាល់ថា បាន​ប្រាប់​ហើយមែន មិនត្រូវអាបត្តិ។

[៤៧៥] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៥យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីប្រាប់ហើយទើប​អង្គុយលើអាសនៈ១ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនី​មានសេចក្តី​អន្តរាយ១ ភិក្ខុនី​ឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើម​បញ្ញត្តិ១។

ឆត្តុបាហនវគ្គ សិក្ខាបទទី១២

[៤៧៦] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយ សួរបញ្ហា​នឹងភិក្ខុ​ដែលខ្លួន​មិនបាន​សូម​ឱកាស​​ជាមុន។ ភិក្ខុទាំងឡាយពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសម​បើនឹងសួរបញ្ហានឹងភិក្ខុដែលខ្លួនមិនបានសូមឱកាសសោះ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់​សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយសួរបញ្ហានឹង​ភិក្ខុដែលខ្លួន​មិន​បាន​សូមឱកាស​ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​មិនសម​បើនឹង​សួរបញ្ហា​នឹង​ភិក្ខុដែលខ្លួន​មិនបានសូមឱកាសទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លា​ដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវ​សិក្ខាបទ​​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ សួរបញ្ហានឹង​ភិក្ខុដែលខ្លួន​មិនបាន​សូម​ឱកាស​ ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៧៧] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ពាក្យថា មិនបានសូមឱកាស គឺមិនបាន​ផ្តៀង។ ពាក្យថា នឹងភិក្ខុ គឺនឹង​ឧបសម្បន្ន។ ពាក្យថា សួរបញ្ហា គឺភិក្ខុនី​ឲ្យភិក្ខុ​ធ្វើឱកាស​ក្នុងព្រះសូត្រ ហើយបែរ​ទៅសួរ​វិន័យក្តី អភិធម្មក្តី ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនី​ឲ្យភិក្ខុ​ធ្វើឱកាស​ក្នុងវិន័យ ហើយបែរ​ទៅសួរព្រះសូត្រក្តី អភិធម្មក្តី ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនី​ឲ្យភិក្ខុ​ធ្វើឱកាស​ក្នុងអភិធម្ម ហើយបែរ​ទៅសួរព្រះសូត្រក្តី ​វិន័យក្តី ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៧៨] ភិក្ខុដែលខ្លួនមិនបានសូមឱកាស ភិក្ខុនីសំគាល់ថា មិនបានសូមឱកាសមែន ហើយសួរបញ្ហា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ភិក្ខុដែលខ្លួនមិនបានសូមឱកាស ភិក្ខុនីមានសេចក្តី​សង្ស័យ ហើយសួរបញ្ហា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ភិក្ខុដែលខ្លួនមិនបានសូមឱកាស តែភិក្ខុនី​សំគាល់ថា បានសូមឱកាស ហើយសួរបញ្ហា ត្រូវអាបត្តិបាចិត្តិយ។ ភិក្ខុដែលខ្លួន​បាន​សូមឱកាស តែភិក្ខុនីសំគាល់ថា មិនបានសូមឱកាស ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុដែលខ្លួន​បានសូមឱកាស តែភិក្ខុនីមានសេចក្តីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុដែលខ្លួនបាន​សូម​ឱកាស ភិក្ខុនីសំគាល់ថា បានសូមឱកាសមែន មិនត្រូវអាបត្តិ។

[៤៧៩] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៤យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីឲ្យភិក្ខុធ្វើ​ឱកាស​ហើយសួរ១ ភិក្ខុនីឲ្យភិក្ខុធ្វើឱកាស​មិនចំពោះ ហើយសួរក្នុង​ពុទ្ធវចនៈ​ឯណាមួយ១ ភិក្ខុនីឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើម​បញ្ញត្តិ១។

ឆត្តុបាហនវគ្គ សិក្ខាបទទី១៣

[៤៨០] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ភិក្ខុនី១រូបគ្មាន​សម្ពត់ចោមពុង ចូលទៅកាន់ស្រុកដើម្បី​បិណ្ឌបាត។ ខ្យល់ព្យុះទាំងឡាយ បក់សើយសង្ឃាដីទាំងឡាយឡើងក្នុងច្រកនោះ។ មនុស្ស​ទាំង​ឡាយធ្វើសំឡេង​ហ៊ោឡើងថា ដោះនឹងពោះលោកម្ចាស់ល្អណាស់។ ភិក្ខុនី​នោះ កាលដែល​មនុស្ស​ទាំងឡាយចំអកឲ្យ (យ៉ាងនោះហើយ) ក៏មានសេចក្តី​អៀនខ្មាស។ ទើបភិក្ខុនីនោះទៅកាន់លំនៅ ហើយប្រាប់ដំណើរនុ៎ះ​ដល់ភិក្ខុនីទាំងឡាយ។ ភិក្ខុនីទាំង​ឡាយណា​មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយនោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនី មិនសម​បើនឹង​គ្មានសម្ពត់ចោមពុង ហើយចូលទៅកាន់ស្រុក​សោះ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនី គ្មានសម្ពត់ចោមពុង ហើយចូលទៅកាន់ស្រុក ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានជោគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនី​មិនសមបើនឹង គ្មានសម្ពត់ចោមពុង ហើយចូលទៅកាន់ស្រុកទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវ​សិក្ខាបទ​​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ គ្មាន​សម្ពត់ចោមពុង ចូលទៅកាន់ស្រុក ភិក្ខុនី​នោះ ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៨១] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ពាក្យថា គ្មានសម្ពត់ចោមពុង គឺលះបង់​សម្ពត់ចោមពុង។ សរីរប្រទេសខាងក្រោម តាំងពី​ដងកាំបិតចុះមក ខាងលើ តាំងពីផ្ចិតឡើងទៅ សម្ពត់ដែល​គេធ្វើ​ដើម្បី​បិទបាំងសរីរប្រទេសនោះ ហៅថា សម្ពត់ចោមពុង។ ពាក្យថា ចូលទៅ​កាន់ស្រុក គឺភិក្ខុនី​ឈានកន្លងរបង​ស្រុកដែលមាន​របង ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។ ភិក្ខុនីឈាន​ចូលដល់​ឧបចារ​ស្រុក​ដែលគ្មានរបង ត្រូវអាបត្តិ​បាចិត្តិយ។

[៤៨២] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៧យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីមានចីវរ​ចោរ​ដណ្តើមយកទៅ១ ភិក្ខុនីមានចីវរវិនាស១ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនីមិនមាន​សតិ១ ភិក្ខុនី​មិនដឹងខ្លួន១ ភិក្ខុនីឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើម​បញ្ញត្តិ១។

ឆត្តុបាហនវគ្គទី៩ ចប់។

[៤៨៣] បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ អាបត្តិបាចិត្តិយទាំងឡាយ១៦៦ ខ្ញុំបានសំដែង​ឡើង​ហើយ។ ខ្ញុំសូមសួរលោកម្ចាស់ទាំងឡាយក្នុងអាបត្តិបាចិត្តិយទាំងនោះ លោក​ទាំង​ឡាយ​ជាអ្នក​បរិសុទ្ធហើយឬ។ ខ្ញុំសួរអស់វារៈជាគំរប់ពីរដងផង លោក​ទាំងឡាយជាអ្នក​បរិសុទ្ធហើយឬ។ ខ្ញុំសួរអស់វារៈជាគំរប់បីដងផង លោក​ទាំងឡាយជាអ្នក​បរិសុទ្ធ​ហើយ​ឬ។ លោកម្ចាស់ទាំងឡាយ​ជាអ្នកបរិសុទ្ធ​ក្នុងអាបត្តិទាំងនេះហើយ ហេតុនោះ ទើបលោក​ស្ងៀមនៅ។ ខ្ញុំសូមចាំទុកនូវ​រឿងនេះ ដោយអាការស្ងៀមនៅយ៉ាងនេះ។

បាចិត្តិយ ចប់។

បាដិទេសនីយកណ្ឌ

បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ អាបត្តិទាំងឡាយឈ្មោះ បាដិទេសនីយ៨នេះ មកកាន់​ឧទ្ទេស។

[៤៨៤] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយសូមទឹកដោះរាវឆាន់។ មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹង​សូមទឹកដោះរាវ​ឆាន់​សោះ អ្នកណាមិនគាប់ចិត្តនឹងវត្ថុដែលសម្បូណ៌ អ្នកណាមិន​គាប់ចិត្ត​នឹងវត្ថុដែលឆ្ងាញ់។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយបានឮមនុស្សទាំងឡាយនោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ណា​មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយមិនសមបើ​នឹងសូម​ទឹកដោះរាវឆាន់​សោះ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយសូមទឹកដោះរាវឆាន់ ពិតមែនឬ។ ពួកភិក្ខុ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹង​សូមទឹកដោះរាវឆាន់ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវ​សិក្ខាបទ​​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ សូមទឹកដោះរាវឆាន់ ភិក្ខុនី​នោះត្រូវសំដែង​ចំពោះ​អាបត្តិនោះថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ​ដែលព្រះដ៏មានព្រះភាគ​តិះដៀលហើយ មិនជាទីសប្បាយ ឈ្មោះ​បាដិទេសនីយ ខ្ញុំសូមសំដែង​ចំពោះ​នូវអាបត្តិនោះ។ សិក្ខាបទនេះ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ​បញ្ញត្តហើយដល់​ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​យ៉ាងនេះ។

[៤៨៥] សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយមានជម្ងឺ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​ជាអ្នកសួរ​ជម្ងឺ បាន​និយាយ​ពាក្យនេះនឹងភិក្ខុនី​ទាំងឡាយដែល​ឈឺថា នែលោកម្ចាស់ លោកអាច​អត់ទ្រាំ​សេចក្តីទុក្ខបានឬទេ លោកអាចញុំាង​ឥរិយាបថ​ឲ្យប្រព្រឹត្តទៅបានឬទេ។ ភិក្ខុនីដែលឈឺ​ទាំងឡាយនោះនិយាយថា នែលោកម្ចាស់ ពីដើម យើងទាំងឡាយសូម​ទឹកដោះរាវឆាន់​បាន ហេតុនោះ យើងមានសេចក្តី​សប្បាយ តែថាឥឡូវនេះ យើងទាំងឡាយ​រង្កៀសថា ការសូមនោះ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ហាមហើយ ដូច្នេះ ទើបមិនហ៊ានសូម ហេតុនោះ ទើបយើង​ទាំងឡាយ ​មិនមានសេចក្តី​សប្បាយ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលដំណើរនុ៎ះ​ចំពោះ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាត​ឲ្យភិក្ខុនីឈឺ សូមទឹកដោះរាវឆាន់បាន។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវ​សិក្ខាបទ​​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ មិនឈឺ សូមទឹកដោះរាវឆាន់ ភិក្ខុនី​នោះត្រូវសំដែង​ចំពោះ​អាបត្តិនោះថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិ​ដែល​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ​តិះដៀលហើយ មិនជាទីសប្បាយ ឈ្មោះបាដិទេសនីយ ខ្ញុំសូមសំដែង​ចំពោះ​នូវអាបត្តិនោះ។

[៤៨៦] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ភិក្ខុនីណាលះបង់ទឹកដោះរាវ ហើយបានសេចក្តី​សប្បាយ ភិក្ខុនី​នោះឈ្មោះថា មិនឈឺ។ ភិក្ខុនីណាលះបង់​ទឹកដោះរាវហើយ មិនមានសេចក្តីសប្បាយ ភិក្ខុនី​នោះឈ្មោះថាឈឺ។ ដែលហៅថា ទឹកដោះរាវ គឺទឹកដោះរាវរបស់គោក្តី ទឹកដោះរាវ​របស់ពពែក្តី ទឹកដោះរាវរបស់ក្របីក្តី សាច់ពួកសត្វណាគួរ ទឹកដោះរាវរបស់សត្វពួក​នោះក៏គួរដែរ។ ភិក្ខុនី​មិនឈឺ សូមប្រយោជន៍​ដើម្បីខ្លួន ត្រូវទុក្កដក្នុងប្រយោគដែលសូម ភិក្ខុនីទទួលដោយគិតថា អញនឹង​ឆាន់ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដក្នុងខណៈ​ដែលបានមក។ ត្រូវ​បាដិទេសនីយគ្រប់ៗវារៈដែល​លេបចូលទៅ។

[៤៨៧] ខ្លួនមិនឈឺ ភិក្ខុនីសំគាល់ថាមិនឈឺ ហើយសូមទឹកដោះរាវឆាន់ ត្រូវអាបត្តិ​បាដិទេសនីយ។ ខ្លួនមិនឈឺ (តែ)ភិក្ខុនីមានសេចក្តីសង្ស័យ ហើយសូមទឹកដោះ​រាវ​ឆាន់ ត្រូវអាបត្តិបាដិទេសនីយ។ ខ្លួនមិនឈឺ ភិក្ខុនីសំគាល់ថាឈឺ ហើយសូមទឹកដោះរាវឆាន់ ត្រូវអាបត្តិបាដិទេសនីយ។ ខ្លួនឈឺ ភិក្ខុនីសំគាល់ថាមិនឈឺ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ខ្លួនឈឺ (តែ)ភិក្ខុនីមានសេចក្តីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ខ្លួនឈឺ ភិក្ខុនីសំគាល់ថាឈឺ មិនត្រូវ​អាបត្តិ។

[៤៨៨] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៩យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនី​ឈឺ សូម(គេបានមក) ហើយត្រឡប់ជាមិនឈឺឆាន់១ ភិក្ខុនីឆាន់របស់​សល់អំពីភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនី​​បានពី​សំណាក់​ពួកញាតិ១ អំពីសំណាក់ពួកជនបវារណា១ ភិក្ខុនីសូមដើម្បី​ប្រយោជន៍​​អ្នកដទៃ១ ភិក្ខុនី​បានមកដោយទ្រព្យ​របស់ខ្លួន១ ភិក្ខុនីឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើម​បញ្ញត្តិ១។

[៤៨៩] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយសូមប្រេងឆាន់។ សេចក្តី​បំប្រួញ។ សូមទឹកឃ្មុំឆាន់។ សូមស្ករអំពៅឆាន់។ សូមត្រីឆាន់។ សូមសាច់ឆាន់។ សូម​ទឹកដោះស្រស់ឆាន់។ សូមទឹកដោះជូរឆាន់។ មនុស្សទាំង​ឡាយ​ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹង​សូមទឹកដោះជូរ​ឆាន់​សោះ អ្នកណា​ដែលមិនគាប់ចិត្តនឹងរបស់សម្បូណ៌ អ្នកណា​ដែលមិន​គាប់ចិត្ត​នឹងរបស់ឆ្ងាញ់។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយបានឮមនុស្សទាំងឡាយនោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ហើយ។ ភិក្ខុនី​​ទាំងឡាយ​ណា​មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយ​ មិនសមបើនឹងសូម​ទឹកដោះជូរឆាន់​​សោះ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​សូមទឹកដោះជូរឆាន់ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសមបើនឹង​សូមទឹកដោះជូរឆាន់ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវ​សិក្ខាបទ​​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ សូមទឹកដោះជូរឆាន់ ភិក្ខុនី​នោះត្រូវសំដែង​ចំពោះ​អាបត្តិថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ​ដែលព្រះដ៏មានព្រះភាគ​តិះដៀលហើយ មិនជាទីសប្បាយ ឈ្មោះបាដិទេសនីយ ខ្ញុំសូមសំដែង​ចំពោះ​នូវអាបត្តិនោះ។ សិក្ខាបទនេះ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ​ ទ្រង់បញ្ញត្តហើយ​យ៉ាងនេះ។

[៤៩០] សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយមានជម្ងឺ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​ជាអ្នកសួរ​ជម្ងឺ បាននិយាយ​ពាក្យនេះនឹងភិក្ខុនី​ទាំងឡាយដែល​ឈឺថា នែលោកម្ចាស់ លោកអាច​អត់ធន់​ទុក្ខ​បានទេ អាចញុំាង​ឥរិយាបថ​ឲ្យប្រព្រឹត្តទៅបានឬទេ។ ភិក្ខុនីឈឺ​ទាំងឡាយនោះ​និយាយថា នែលោកម្ចាស់ ពីដើម យើងទាំងឡាយសូមទឹកដោះជូរឆាន់បាន ហេតុនោះ យើងទាំងឡាយក៏​​សប្បាយ តែឥឡូវនេះ យើងទាំងឡាយ​រង្កៀសថា ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ហាមហើយ (បានជា) មិនសូម ហេតុនោះ ទើបយើង​ទាំងឡាយ​មិន​សប្បាយ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលដំណើរនុ៎ះ​ចំពោះព្រះដ៏មានព្រះភាគ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាត​ឲ្យភិក្ខុនីឈឺ សូមទឹកដោះជូរឆាន់បាន។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវ​សិក្ខាបទ​​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​ណាមួយ មិនឈឺ សូមទឹកដោះជូរឆាន់ ភិក្ខុនី​នោះត្រូវសំដែង​ចំពោះ​ថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិ​ ដែលព្រះដ៏មានព្រះភាគ​តិះដៀលហើយ មិនជាទី​សប្បាយ ឈ្មោះ​បាដិទេសនីយ ខ្ញុំសូមសំដែង​ចំពោះ​នូវអាបត្តិនោះ។

[៤៩១] ត្រង់ពាក្យថា ភិក្ខុនីណាមួយ មានសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងសិក្ខាបទ​ទី១ នៃ​បារាជិកកណ្ឌរួចហើយ។ ភិក្ខុនីណាវៀរទឹកដោះជូរ បានសេចក្តី​សប្បាយ ភិក្ខុនី​នោះឈ្មោះថា មិនឈឺ។ ភិក្ខុនីណាមួយវៀរ​ទឹកដោះជូរ មិនមានសេចក្តីសប្បាយ ភិក្ខុនី​នោះឈ្មោះថាឈឺ។ ដែលហៅថា ប្រេង គឺប្រេងគ្រាប់ល្ង ប្រេងគ្រាប់ស្ពៃ ប្រេងគ្រាប់ស្រគំ ប្រេងគ្រាប់ល្ហុងខ្ញែ ប្រេង​ដែលចំរាញ់ពីខ្លាញ់។ ដែលហៅថា ទឹកឃ្មុំ គឺទឹកផ្អែមដែលឃ្មុំធ្វើ។ ដែលហៅថា ស្ករអំពៅ គឺស្ករ​កើតពីអំពៅ។ ដែលហៅថា ត្រី គឺសំដៅយកសត្វទឹក។ ដែលហៅថា សាច់ គឺសាច់​ពួកសត្វណាគួរ (សង្គ្រោះយក) សាច់ពួកសត្វនោះឯង។ ដែលហៅថា ទឹកដោះស្រស់ គឺទឹកដោះស្រស់របស់គោក្តី ទឹកដោះស្រស់របស់ពពែក្តី ទឹកដោះស្រស់របស់ក្របីក្តី សាច់របស់ពួកសត្វណាគួរ ទឹកដោះស្រស់របស់សត្វអម្បាល​នោះក៏គួរដែរ។ ដែលហៅថា ទឹកដោះជូរ គឺទឹកដោះជូរ​របស់​សត្វ​អម្បាលនោះឯង។ ភិក្ខុនី​មិនឈឺ សូមប្រយោជន៍​ដើម្បីខ្លួន ត្រូវទុក្កដក្នុងប្រយោគដែលសូម ភិក្ខុនីទទួល​ដោយ​គិតថា អញនឹងបរិភោគ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដក្នុងខណៈ​ដែលបានមក ត្រូវអាបត្តិបាដិទេសនីយ​គ្រប់ៗវារៈដែល​លេបចូលទៅ។

[៤៩២] ភិក្ខុនីមិនឈឺ សំគាល់ថាមិនឈឺ ហើយសូមទឹកដោះជូរឆាន់ ត្រូវអាបត្តិ​បាដិទេសនីយ។ ភិក្ខុនីមិនឈឺ តែមានសេចក្តីសង្ស័យ ហើយសូមទឹកដោះ​ជូរ​ឆាន់ ត្រូវអាបត្តិបាដិទេសនីយ។ ភិក្ខុនីមិនឈឺ សំគាល់ថាឈឺ ហើយសូមទឹកដោះជូរឆាន់ ត្រូវអាបត្តិបាដិទេសនីយ។ ភិក្ខុនីឈឺ សំគាល់ថាមិនឈឺ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនីឈឺ តែមានសេចក្តីសង្ស័យ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ភិក្ខុនីឈឺ សំគាល់ថាឈឺ មិនត្រូវអាបត្តិ។

[៤៩៣] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៩យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនី​ឈឺ សូម(គេបានមក) ហើយជា ឆាន់១ ភិក្ខុនីឆាន់របស់​សល់អំពីភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនី​បានពី​សំណាក់​ពួកញាតិ១ អំពីសំណាក់ពួកជនបវារណា១ ភិក្ខុនីសូមដើម្បីប្រយោជន៍​ជនដទៃ១ ភិក្ខុនី​បានមកដោយទ្រព្យ​របស់ខ្លួន១ ភិក្ខុនីឆ្កួត១ ភិក្ខុនីជាខាង​ដើម​បញ្ញត្តិ១។

[៤៩៤] បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ អាបត្តិទាំងឡាយឈ្មោះបាដិទេសនីយ៨ ខ្ញុំសំដែង​ឡើង​ហើយ។ ខ្ញុំសូមសួរលោកម្ចាស់ទាំងឡាយក្នុងអាបត្តិទាំងនោះ លោក​ទាំងឡាយ​ជាអ្នក​បរិសុទ្ធហើយឬ។ ខ្ញុំសួរអស់វារៈជាគំរប់ពីរដងផង លោក​ទាំងឡាយជាអ្នក​បរិសុទ្ធ​ហើយឬ។ ខ្ញុំសួរអស់វារៈជាគំរប់បីដងផង លោក​ទាំងឡាយជាអ្នក​បរិសុទ្ធហើយឬ។ លោកម្ចាស់ទាំងឡាយ​បរិសុទ្ធ​ក្នុងអាបត្តិទាំងនេះហើយ ហេតុនោះ បានជា​ស្ងៀមនៅ។ ខ្ញុំសូមចាំទុកនូវ​រឿងនេះ ដោយអាការស្ងៀមនៅយ៉ាងនេះ។

បាដិទេសនីយ ចប់។

សេក្ខិយកណ្ឌ

បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ អាបត្តិទាំងឡាយឈ្មោះ សេក្ខិយអម្បាលនេះ តែងមកកាន់​ឧទ្ទេស។

[៤៩៥] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយស្លៀករយីករយាក (ស្លុយ)មុខខ្លះ (ស្លុយ)ក្រោយខ្លះ។ មនុស្សទាំង​ឡាយ​ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹង​ស្លៀករយីករយាក (ស្លុយ)មុខខ្លះ (ស្លុយ)ក្រោយខ្លះ ដូចជាពួក​ស្រីគ្រហស្ថ​បរិភោគ​​កាមសោះ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយបានឮ​មនុស្ស​ទាំងឡាយ​នោះ​ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់​ហើយ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ណា​មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ​ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ មិនគួរបើ​នឹងស្លៀក​រយីករយាក (ស្លុយ)មុខខ្លះ (ស្លុយ)ក្រោយខ្លះ​​សោះ។បេ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់សួរថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ស្លៀក​រយីករយាក (ស្លុយ)មុខខ្លះ (ស្លុយ)ក្រោយខ្លះ ពិតមែនឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនគួរបើ​នឹងស្លៀកស្លុយមុខខ្លះ ស្លុយក្រោយខ្លះ​ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនីគប្បីធ្វើសេចក្តីសិក្សាថា អញនឹង​ស្លៀកឲ្យ​ជាបរិមណ្ឌល។

[៤៩៦] ភិក្ខុនីត្រូវស្លៀកឲ្យជាបរិមណ្ឌល គឺបិទបាំងមណ្ឌល​ផ្ចិត មណ្ឌលជង្គង់។ ភិក្ខុនី​ណាអាស្រ័យ​សេចក្តី​មិនអើពើ ហើយស្លៀកស្លុយមុខ ឬស្លុយក្រោយ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៤៩៧] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន៧យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីមិនក្លែង១ ភិក្ខុនី​មិនមានសតិ១ ភិក្ខុនី​មិនដឹងខ្លួន១ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនីមានសេចក្តីអន្តរាយ១ ភិក្ខុនីឆ្កួត១ ភិក្ខុនី​ជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។ សេចក្តីសង្ខេប។

[៤៩៨] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុងជេតវនារាម របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយបន្ទោបង់ឧច្ចារៈខ្លះ បស្សាវៈខ្លះ ស្តោះ​ទឹកមាត់ខ្លះក្នុងទឹក។ មនុស្សទាំង​ឡាយ​ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ភិក្ខុនីទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងធ្វើឧច្ចារៈខ្លះ បស្សាវៈខ្លះ ទឹកមាត់ខ្លះក្នុងទឹក ដូចជាពួក​ស្រីគ្រហស្ថបរិភោគ​កាមសោះ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយបាន​ឮមនុស្សទាំង​ឡាយនោះ​ពោល​ទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់​ហើយ។ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ណា​មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុនីទាំង​ឡាយ​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនីទាំងឡាយ​ មិនសមបើនឹងឧច្ចារៈខ្លះ បស្សាវៈខ្លះ ទឹកមាត់ខ្លះក្នុងទឹក​​សោះ។ ទើបភិក្ខុនីទាំងឡាយ​នោះ ប្រាប់ដំណើរនុ៎ះ​ដល់ភិក្ខុទាំងឡាយ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលដំណើរនុ៎ះ​ចំពោះ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ។ លំដាប់នោះ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ​។បេ។ ​ត្រាស់សួរចំពោះ​ភិក្ខុទាំង​ឡាយថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ ឮ​ថា ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ធ្វើឧច្ចារៈខ្លះ បស្សាវៈខ្លះ ទឹកមាត់ខ្លះក្នុងទឹក ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ក្រាបទូល​​ថា បពិត្រ​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ពិតមែន។ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ​​ទ្រង់​បន្ទោស​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ឆព្វគ្គិយាភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ មិនសមបើនឹងធ្វើឧច្ចារៈខ្លះ បស្សាវៈខ្លះ ទឹកមាត់ខ្លះក្នុងទឹកទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អំពើ​នេះ​មិនមែននាំ​ឲ្យជ្រះថ្លាដល់ពួក​ជន ​​​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវ​សិក្ខាបទ​​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនី​គប្បីធ្វើ​សេចក្តី​សិក្សាថា អញនឹងមិនធ្វើឧច្ចារៈក្តី បស្សាវៈក្តី ទឹកមាត់ក្តី ក្នុងទឹក។ សិក្ខាបទ​នេះ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បញ្ញត្តដល់ភិក្ខុនីទាំងឡាយយ៉ាងនេះ។

[៤៩៩] សម័យនោះឯង ភិក្ខុនីទាំងឡាយឈឺ ក៏រង្កៀស (មិនហ៊ាន) ធ្វើឧច្ចារៈខ្លះ បស្សាវៈ​ខ្លះ ទឹកមាត់ខ្លះក្នុងទឹក។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលដំណើរនុ៎ះ​ចំពោះ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះដ៏មានព្រះភាគមានបន្ទូលថា ​ម្នាល​​ភិក្ខុ​​ទាំងឡាយ តថាគតអនុញ្ញាត​ឲ្យភិក្ខុនីឈឺ ធ្វើ​ឧច្ចារៈក្តី បស្សាវៈក្តី ទឹកមាត់ក្តី ក្នុងទឹកបាន។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ ចូរសំដែង​ឡើងនូវ​សិក្ខាបទ​​នេះយ៉ាង​នេះថា ភិក្ខុនីគប្បីធ្វើ​សេចក្តី​សិក្សាថា អញមិនឈឺ នឹងមិនធ្វើឧច្ចារៈក្តី បស្សាវៈក្តី ទឹកមាត់ក្តី ក្នុងទឹក។

[៥០០] ភិក្ខុនីមិនឈឺ មិនត្រូវធ្វើឧច្ចារៈក្តី បស្សាវៈក្តី ទឹកមាត់ក្តី ក្នុងទឹកឡើយ ភិក្ខុនី​ណាមិនឈឺ អាស្រ័យ​សេចក្តី​មិនអើពើ ហើយធ្វើឧច្ចារៈក្តី បស្សាវៈក្តី ទឹកមាត់ក្តី ក្នុងទឹក ភិក្ខុនីនោះ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។

[៥០១] វារៈដែលមិនត្រូវអាបត្តិ (ក្នុងសិក្ខាបទនេះមាន១០យ៉ាង) គឺភិក្ខុនីមិនក្លែង១ ភិក្ខុនី​មិនមានសតិ១ ភិក្ខុនី​មិនដឹងខ្លួន១ ភិក្ខុនីឈឺ១ ភិក្ខុនីធ្វើឧច្ចារៈ (ជាដើម) លើគោក ហើយហូរហៀរ​ទៅរកទឹក១ ភិក្ខុនីមានសេចក្តីអន្តរាយ១ ភិក្ខុនីឆ្កួត១ ភិក្ខុនីមាន​ចិត្ត​រវើរវាយ១ ភិក្ខុនី​មានវេទនា​គ្របសង្កត់១ ភិក្ខុនី​ជាខាងដើមបញ្ញត្តិ១។

[៥០២] បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ធម៌ទាំងឡាយឈ្មោះសេក្ខិយៈ ខ្ញុំសំដែង​ឡើង​ហើយ។ ខ្ញុំសូមសួរលោកម្ចាស់ទាំងឡាយក្នុងធម៌ទាំងនោះ លោក​ទាំងឡាយជាអ្នក​បរិសុទ្ធ​​​ហើយឬ។ ខ្ញុំសូមសួរអស់វារៈជាគំរប់ពីរដងផង លោក​ទាំងឡាយជាអ្នក​បរិសុទ្ធ​ហើយឬ។ ខ្ញុំសូមសួរ​អស់វារៈ​ជាគំរប់បីដងផង លោក​ទាំងឡាយជាអ្នក​បរិសុទ្ធហើយឬ។ លោកម្ចាស់ទាំងឡាយ​បរិសុទ្ធ​ក្នុងធម៌ទាំងនេះហើយ ហេតុនោះ បានជា​ស្ងៀមនៅ។ ខ្ញុំសូម​ចាំ​ទុកនូវ​រឿងនេះ ដោយអាការ​ស្ងៀមនៅយ៉ាងនេះ។

សេក្ខិយៈ ចប់។

អធិករណសមថៈ ទីបំផុត

[៥០៣] បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ធម៌សម្រាប់រម្ងាប់​នូវអធិករណ៍​ទាំងឡាយ​៧នេះឯង តែងមកកាន់ឧទ្ទេស។ សង្ឃត្រូវឲ្យសម្មុខាវិន័យ ឲ្យសតិវិន័យ ឲ្យអមូឡ្ហវិន័យ សង្ឃ​ត្រូវធ្វើ​បដិញ្ញាតករណៈ ត្រូវធ្វើយេភុយ្យសិកា ត្រូវធ្វើតស្សបាបិយសិកា ត្រូវធ្វើ​តិណវត្ថារក [មាន​សេចក្តី​អធិប្បាយពិស្តារក្នុងមហាវិភង្គចតុត្ថភាគរួចហើយ។] ដើម្បី​រម្ងាប់ គឺផ្សះផ្សានូវ​អធិករណ៍​​ទាំង​ឡាយដែលកើតឡើងហើយៗ។ បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ធម៌ទាំង​ឡាយឈ្មោះ​​អធិករណសមថៈ​ទាំង៧ ខ្ញុំសំដែង​ឡើង​ហើយ។ ខ្ញុំសូមសួរ​លោកម្ចាស់​ទាំង​ឡាយ​ក្នុងធម៌ទាំងនោះ លោក​ទាំងឡាយជាអ្នក​បរិសុទ្ធ​ហើយឬ។ ខ្ញុំសួរអស់វារៈ​ជាគំរប់ពីរ​ដង​ផង លោក​ទាំងឡាយជាអ្នក​បរិសុទ្ធហើយឬ។ ខ្ញុំសួរអស់វារៈជាគំរប់បីដងផង លោក​ទាំងឡាយ​ជាអ្នក​បរិសុទ្ធហើយឬ។ លោកម្ចាស់ទាំងឡាយ​បរិសុទ្ធ​ក្នុងធម៌ទាំងនេះហើយ ហេតុ​នោះ បានជា​ស្ងៀមនៅ។ ខ្ញុំសូមចាំ​ទុកនូវ​រឿងនេះ ដោយអាការស្ងៀម​នៅ​យ៉ាង​នេះ។

អធិករណសមថៈ ចប់។

[៥០៤] បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ និទានខ្ញុំសំដែងឡើងហើយ អាបត្តិបារាជិក៨ ខ្ញុំ​សំដែង​ឡើងហើយ អាបត្តិសង្ឃាទិសេស១៧ ខ្ញុំសំដែងឡើងហើយ អាបត្តិនិស្សគ្គិយ​បាចិត្តិយ​៣០ ខ្ញុំសំដែងឡើងហើយ អាបត្តិបាចិត្តិយ១៦៦ ខ្ញុំសំដែងឡើងហើយ អាបត្តិ​បាដិទេសនីយ៨ ខ្ញុំ​សំដែង​ឡើងហើយ ធម៌ឈ្មោះ​សេក្ខិយៈទាំងឡាយ ខ្ញុំសំដែង​ឡើង​ហើយ ធម៌ឈ្មោះ​អធិករណ​សមថៈ៧ ខ្ញុំសំដែងឡើងហើយ។ ពាក្យរបស់​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ​នោះ មានប្រមាណ​ប៉ុណ្ណេះ មកហើយកាន់សុត្ត រាប់បញ្ចូល​ហើយ​ក្នុង​សុត្ត មកកាន់ឧទ្ទេស​រាល់កន្លះខែ។ គួរលោក​ម្ចាស់​ទាំងឡាយគ្រប់អង្គ ព្រមព្រៀងគ្នា ស្រុះស្រួលគ្នា កុំទាស់ទែងគ្នា សិក្សាក្នុង​ពុទ្ធវចនៈ​នោះ​ចុះ។

ភិក្ខុនីវិភង្គ ចប់។

ចប់ ភាគ៥។

កំពុងផ្ទុកប្រតិទិនខ្មែរ...
ក្បាច់ផ្កា

តំណភ្ជាប់ទៅអត្ថបទផ្សេងទៀត…

🕮 ចំនួនអត្ថបទមាន: ៦៤

📙 សុត្តន្តបិដក

📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ១៤
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ១៥
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ១៦
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ១៧
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ១៨
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ១៩
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ២០
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ២១
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ២២
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ២៣
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ២៤
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ២៥
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ២៦
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ២៧
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ២៨
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ២៩
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៣០
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៣១
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៣២
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៣៣
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៣៤
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៣៥
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៣៦
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៣៧
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៣៨
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៣៩
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៤០
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៤១
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៤២
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៤៣
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៤៤
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៤៥
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៤៦
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៤៧
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៤៨
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៤៩
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៥០
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៥១
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៥២
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៥៣
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៥៤
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៥៥
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៥៦
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៥៧
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៥៨
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៥៩
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៦០
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៦១
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៦២
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៦៣
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៦៤
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៦៥
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៦៦
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៦៧
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៦៨
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៦៩
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៧០
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៧១
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៧២
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៧៣
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៧៤
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៧៥
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៧៦
📙គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក ភាគ៧៧


ឈូកក្រហម
ប្រភពអត្ថបទ