-
មង្គលទី១_អសេវនា ច ពាលានំ កិរិយាមិនសេពគប់នូវបុគ្គលពាលទាំងឡាយ ជាមង្គលដ៏ឧត្តម
-
មង្គលទី២_បណ្ឌិតានញ្ច សេវនា កិរិយាសេពគប់នូវបុគ្គលជាបណ្ឌិតទាំងឡាយ ជាមង្គលដ៏ឧត្តម
-
មង្គលទី៣២_ព្រហ្មចរិយញ្ច កិរិយាប្រព្រឹត្តនូវធម៌ដ៏ប្រសើរ ជាមង្គលដ៏ឧត្តម
-
មង្គលទី៣៣_អរិយសច្ចាន ទស្សនំ កិរិយាបានឃើញនូវអរិយសច្ចទាំងឡាយ ជាមង្គលដ៏ឧត្តម
-
មង្គលទី៣៤_និព្វានសច្ឆិកិរិយា ច កិរិយាធ្វើនូវព្រះនិព្វានឲ្យជាក់ច្បាស់ បានដោយបញ្ញា ជាមង្គលដ៏ឧត្តម
-
មង្គលទី៣៥_ចិត្តរបស់បុគ្គលឯណា មិនញាប់ញ័រដោយលោកធម៌ទាំងឡាយ យល់ត្រូវហើយ ជាមង្គលដ៏ឧត្តម
-
មង្គលទី៣៦_អសោកំ សេចក្ដីមិនសោយសោក ដោយហេតុដែលកើតឡើងផ្សេងៗ ជាមង្គលដ៏ឧត្តម
-
មង្គលទី៣៧_វិរជំ ចិត្តដែលប្រាសចាកធូលី គឺកិលេសក្នុងសន្ដាន ជាមង្គលដ៏ឧត្តម
-
មង្គលទី៣៨(End)_ខេមំ អ្នកដែលមានសេចក្ដីក្សេមចាកយោគៈ ជាគ្រឿងប្រកបចងរិតរួត ក្នុងសន្ដាន ជាមង្គលដ៏ឧត្តម
-
មង្គលសូត្រ៣៨ប្រការ_Full_សៀវភៅ មង្គលសូត្រ៣៨ប្រការ_រៀបរៀងដោយ ព្រះវិន័យធរ អនុគណ ឯក ញឹម ធម្មិស្សរោ
-
មង្គលទី៣១_តបោ ច សេចក្ដីព្យាយាមដុតនូវបាបធម៌ គឺញ៉ាំងកិលេស ដែលមាននៅក្នុងខន្ធសន្ដានឲ្យក្ដៅរីងស្ងួតបាន
-
មង្គលទី៣០_កាលេន ធម្មសាកច្ឆា កិរិយាសន្ទនាសាកសួរនូវធម៌តាមកាល ជាមង្គលដ៏ឧត្តម
