៧. ឣតុលឧបាសក

កោធវគ្គ

មាន៨រឿង – ១៤គាថា

☸️៧. រឿង ឣតុលឧបាសក

ព្រះបរមសាស្តា ទ្រង់ប្រារឰឧបាសកម្នាក់ ឈ្មោះឣតុលៈ ។ ថ្ងៃមួយ ឣតុលឧបាសក និង ឧបាសក ៥០០ នាក់ទៀត បានទៅស្តាប់ធម៌ទេសនា របស់ព្រះរេវតត្ថេរ, កាលបើព្រះរេវតៈ មិនសម្តែងធម៌ ក៏ក្រោធខឹងហើយ បាននាំគ្នាទៅកាន់សំណាក់ព្រះសារីបុត្រ, កាលបើព្រះសារីបុត្រសម្តែងព្រះឣភិធម្ម ជ្រាលជ្រៅពេក, ក៏មិនពេញចិត្ត ហើយក៏បាននាំគ្នា ទៅរកព្រះឣានន្ទ, កាលបើព្រះឣានន្ទ សម្តែងធម៌តិចហួសពេក, ក៏បានក្រោធខឹងនឹងព្រះឣានន្ទ ថា “ព្រះឣានន្ទ នេះ ចំ ជាខ្ជិលមែនទែន សម្តែងធម៌តែបន្តិច” ហើយ បាននាំគ្នាទៅគាល់ព្រះសាស្តា បានក្រាបទូលរឿងនោះ ថ្វាយព្រះឣង្គទ្រង់ជ្រាប ។

ព្រះសាស្តា ទ្រង់សម្តែងធម្មីកថា ត្រាស់នូវព្រះគាថានេះថា ៖

៧.បោរាណមេតំ អតុលនេតំ អជ្ជតនាមិវ
និន្ទន្តិ តុណ្ហិមាសីនំនិន្ទន្តិ ពហុភាណិនំ
មិតភាណិម្បិ និន្ទន្តិនត្ថិ លោកេ អនិន្ទិតោ ។

👉ម្នាលអតុលៈ​ ការតិះដៀល​ និងការសរសើរនេះ​ ជារបស់បុរាណ​ ការតិះដៀល​ និងការសរសើរ​នេះ​ មិន​មែន​ទើប​នឹង​កើតឡើងក្នុងថ្ងៃនេះទេ​ ( ព្រោះថា ) ជនទាំងឡាយ​ តែងនិន្ទាបុគ្គលអ្នកអង្គុយស្ងៀមក៏មាន និន្ទា​បុគ្គល​អ្នក​និយាយច្រើនក៏មាន​ និន្ទាបុគ្គលអ្នកនិយាយល្មមប្រមាណក៏មាន ( បុគ្គលណាៗ ក៏ដោយ ) ក្នុង​លោក​ដែល​មិន​ត្រូវ​គេ​និន្ទាគ្មានឡើយ ។

៨.ន ចាហុ ន ច ភវិស្សតិន ចេតរហិ វិជ្ជតិ
ឯកន្តំ និន្ទិតោ បោសោឯកន្តំ វា បសំសិតោ ។

👉បុគ្គលដែលត្រូវគេនិន្ទាតែម្យ៉ាង​ ឬត្រូវគេ​សរសើរ​តែម្យ៉ាង​ មិន​មែន​មាន​មក​ហើយ​ តែក្នុង​អតីត​ទេ​ នឹង​មាន​ទៅ​ក្នុង​អនាគតក៏ទេ មានតែក្នុងបច្ចុប្បន្ននេះក៏ទេ ។

៩.យញ្ចេ វិញ្ញូ បសំសន្តិអនុវិច្ច សុវេ សុវេ
អច្ឆិទ្ទវុត្តឹ មេធាវឹបញ្ញាសីលសមាហិតំ ។

👉អ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយ​ សង្កេតមើលរាល់ៗ ថ្ងៃ ហើយសរសើរបុគ្គលណា​ ដែលជាអ្នកប្រព្រឹត្តមិន​ដាច់ មាន​ប្រាជ្ញា​ មាន​ចិត្តតម្កល់ខ្ជាប់ក្នុងបញ្ញា​ និងសីល ។

តំណភ្ជាប់ទៅអត្ថបទផ្សេងទៀត…

🕮 ចំនួនអត្ថបទមាន: ៨

📜 ១៧-កោធវគ្គរឿង

📜១. ព្រះនាងរោហិណី
📜២. ឣញ្ញត្រភិក្ខុ
📜៣. នាងឧត្តរាឧបាសិកា
📜៤. មោគ្គល្លានត្ថេរប្បញ្ហា
📜៥. ភិក្ខុទូលសួរបញ្ហា
📜៦. នាងបុណ្ណទាសី
📜៧. ឣតុលឧបាសក
📜៨. ភិក្ខុឆព្វគ្គីយ៍